معراج زیارت از بامهای دور؛ چگونه سلام ما از فرسنگها راه به محضر امام میرسد؟
#امام_صادق_علیه_السلام :
⁘ «هنگامى كه هر يك از شما، دور مىافتد و خانهاش [ تا مرقد ما ] فاصله بسيار دارد، به بالاى خانهاش برود و دو ركعت نماز بگزارد و با اشاره به قبرهايمان، سلام بدهد كه آن، به ما مى رسد» .
✧ «إذا بَعُدَت بِأَحَدِكُمُ الشُّقَّةُ ونَأَت بِهِ الدّارُ، فَليَعلُ أعلى مَنزِلِهِ وَليُصَلِّ رَكعَتَينِ وَليُؤمِ بِالسَّلامِ إلى قُبورِنا؛ فَإِنَّ ذلِكَ يَصِلُ إلَينا».
◌ الكافی: ج٤ ص٥٨٧ ح١
این حدیث، حلقه وصل «محدودیتهای بُعد مکانی» با «بیکرانگی بُعد معنوی امامت» است. امام (ع) به شیعه میآموزد که رابطه ولیّ با مولا، یک رابطه از راه دور و سرد نیست؛ بلکه میتوان از فرسنگها راه، با انجام آدابی مختصر اما آکنده از معرفت (نماز، توجه، ایماء) زیارتی کامل به جای آورد که اثر آن، دقیقاً همچون ابلاغ سلام حضوری، به محضر امام (ع) واصل گردد. این یعنی ولایت، مرز جغرافیایی نمیشناسد.