فرهنگی

«يَلْزَمُ أُمَّتِيَ الْحَقُّ فِي أَرْبَعٍ: يُحِبُّونَ التَّائِبَ، وَ يُعِينُونَ الْمُحْسِنَ، وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلْمُذْنِبِ، وَ يَدْعُونَ لِلْمَلَإِ»

«امت من، چهار وظیفه دارند: توبه‌کار را دوست بدارند، نیکوکار را یاری برسانند، برای گنهکار آمرزش بطلبند و برای عموم (بزرگان) دعا کنند.»

🔹 تحلیل حدیث

۱. «یَلْزَمُ»: تکلیف الزامی، نه توصیه اخلاقی

واژه «یَلْزَمُ» از ریشه «ل-ز-م» به معنای لازم شدن و واجب گشتن است. آیت‌الله خامنه‌ای در شرح این حدیث می‌فرمایند: «در چهار چیز بر گردن امّت من یک حقّی هست، یک مسئولیّتی هست. می‌شود «یَلْزَمُ الحَقُّ لِأُمَّتِی» را به معنای «یَلْزَمُ الحقُّ عَلَی أُمَّتِی» بگیریم، که ظاهر معنا هم همین است». پس این چهار وظیفه، تکالیف الزامی اجتماعی هستند، نه صرفاً فضایل اخلاقیِ اختیاری.

۲. دوست داشتن توبه‌کار: نگاه به «لاحقه»، نه «سابقه»

پیامبر (ص) می‌فرماید: «یُحِبُّونَ التَّائِبَ». آیت‌الله خامنه‌ای در شرح این فراز می‌گویند: «بعضی نگاه می‌کنند به سابقه، می‌گویند این آدمِ گناهکاری است، به لاحقه نگاه نمی‌کنند که توبه کرده است؛ در حالی که خدای متعال به لاحقه نگاه می‌کند، به توبه نگاه می‌کند… بعضی از ماها سختگیری می‌کنیم، می‌گوییم این آدم این سوابق را دارد، توبه‌ی او را مورد توجّه قرار نمی‌دهیم. این یک حق، که توبه‌کننده را مردم دوست بدارند؛ این مسئولیّتی است بر گردن مردم، همچنان که خدا او را دوست می‌دارد». قرآن نیز می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ» (بقره: ۲۲۲).

۳. یاری نیکوکار: تشویق عملی احسان

«یُعِينُونَ الْمُحْسِنَ» یعنی نیکوکار را در کار نیکش یاری رسانند. این یاری می‌تواند مالی، معنوی، یا حتی دعا و تشویق باشد. نکته مهم این است که جامعه اسلامی باید به گونه‌ای باشد که کار نیک آسان و نیکوکار تقویت شود، نه اینکه با بی‌اعتنایی یا مانع‌تراشی، انگیزه احسان از بین برود.

۴. استغفار برای گنهکار: پل بازگشت به سوی خدا

«یَسْتَغْفِرُونَ لِلْمُذْنِبِ» یعنی برای گنهکار طلب آمرزش کنند. این وظیفه، پیوند اجتماعی را حفظ می‌کند و از طرد شدن گنهکار از جامعه دینی جلوگیری می‌نماید. امام سجاد (ع) در دعای ابوحمزه ثمالی برای گنهکاران استغفار می‌کند و این سنت اهل بیت (ع) است. نکته ظریف این است که استغفار برای گنهکار، نه به معنای تأیید گناه است و نه به معنای رها کردن او؛ بلکه دعوت او به توبه و بازگشت است.

۵. دعا برای «مَلَأ»: دعا برای بزرگان و عموم مردم

واژه «مَلَأ» در لغت به معنای بزرگان قوم و اشراف و همچنین جماعت و عموم مردم آمده است. بنابراین «یَدْعُونَ لِلْمَلَإِ» یعنی برای بزرگان و صاحبان نفوذ و همچنین عموم مردم دعا کنند. این وظیفه نشان می‌دهد که دعا برای دیگران — از بزرگان تا عموم مردم — یک تکلیف اجتماعی است، نه فقط یک عمل مستحب فردی.

۶. جمع‌بندی: مسئولیت اجتماعی؛ فراتر از عبادت فردی

این حدیث، اسلام را دینی اجتماعی معرفی می‌کند: مؤمن فقط به فکر نجات خود نیست، بلکه در برابر توبه‌کار، نیکوکار، گنهکار و عموم مردم مسئولیت دارد. این چهار وظیفه، شبکه همبستگی اجتماعی را در جامعه اسلامی مستحکم می‌کند: توبه‌کار پذیرفته می‌شود، نیکوکار تقویت می‌شود، گنهکار طرد نمی‌شود و همه از دعای خیر بهره‌مند می‌شوند.

🔹 جدول جمع‌بندی

وظیفه مخاطب پیام

یُحِبُّونَ التَّائِبَ توبه‌کار نگاه به توبه، نه سابقه

یُعِينُونَ الْمُحْسِنَ نیکوکار تقویت احسان و نیکی

یَسْتَغْفِرُونَ لِلْمُذْنِبِ گنهکار بازگشت به سوی خدا، نه طرد

یَدْعُونَ لِلْمَلَإِ بزرگان و عموم دعا برای همه، تکلیف اجتماعی

چرا نوجوان سمت سیگار و ویپ می‌رود و ما چطور باید برخورد کنیم؟

مواجهه با موضوع سیگار و ویپ در سنین نوجوانی، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های والدین است. واکنشِ شتاب‌زده‌ی ما گاهی نتیجه‌ای عکس می‌دهد و نوجوان را به سمت پنهان‌کاریِ بیشتر هل می‌دهد. 

🚬بیایید نگاهی بیندازیم به اینکه چرا نوجوان به سمت این ابزارها می‌رود و ما چطور باید با او روبه‌رو شویم:

۱. ریشه‌یابی: چرا نوجوان سراغ ویپ یا سیگار می‌رود؟

نیاز به پذیرفته شدن:ترس از طرد شدن در گروه همسالان و فشار جمع 

احساس استقلال: برای او، ویپ و سیگار نمادِ «من دیگر کودک نیستم» است.

تنظیم هیجان و اضطراب:پناه بردن به یک آرام‌بخشِ سریع برای مقابله با استرس‌های بلوغ.

۲. تله‌هایی که نباید در آن‌ها بیفتیم: 

❌ جنگ قدرت، داد و فریاد و تنبیه‌های شدید: نوجوان را لج‌بازتر و مصرفش را زیرزمینی می‌کند.

❌ خطابه‌های طولانی درباره مرگ و سرطان: نوجوان دچار «تفکر نامیرا»ست و فکر می‌کند این اتفاقات فقط برای دیگران است.

❌ برچسب زدن:تخریبِ هویتِ او با کلماتی مثل «معتاد شدی!».

💫۳. راهکار‌های طلایی 

🌱 گام اول: پلِ ارتباطی را نسوزانید.

بزرگ‌ترین محافظِ نوجوان، «امنیتِ رابطه» با شماست. اگر بداند خانه‌اش امن‌ترین جاست، کمتر به رفتارهای پرخطر پناه می‌آورد.

🌱 گام دوم: بازپرس نباشید؛ کنجکاو باشید.

اگر ویپ یا سیگاری دیدید، با خشم و مچ‌گیری عمل نکنید. در فضایی آرام بگویید: *«قضاوتت نمی‌کنم، اما دلم می‌خواهد بدانم چه چیزی پشت این قضیه است؟ چه کمکی به آرامشت می‌کند؟»*

🌱 گام سوم: هوشِ او را علیه صنعتِ تنباکو تحریک کنید!

به جای ترساندن، روی استقلالِ فکری‌اش دست بگذارید: «می‌دانی شرکت‌های سازنده‌ی ویپ چطور روی مغزِ تو سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا جیب خودشان را پر کنند؟ یک آدمِ باهوش عروسک خیمه‌شب‌بازیِ تجارتِ دیگران نمی‌شود.»

🌱 گام چهارم: خلأهای هیجانی را پر کنید.

ورزش‌های پرانرژی، هنر، کوهنوردی و فعالیت‌های گروهیِ سالم، نیازِ او به ترشح دوپامین و هیجان را به شکل طبیعی برطرف می‌کنند.

نوجوان به دنبال «دیده شدن، قدرتمند بودن و آرامش» است. ویپ و سیگار پاسخ‌های خطاکارانه به این نیازها هستند. با احترام به استقلالِ فکری‌اش و ایجاد ارتباط امن، نیازِ او به این ابزارهای فراری را به حداقل برسانیم. 🤍

#روانشناسی_نوجوان

#مصرف_سیگار_ویپ

#والدگری_آگاهانه

گاهی یک نفر حتی وقتی تقصیری ندارد، باز هم می‌گوید: «شاید تقصیر من بود…» این جمله اگرچه در ظاهر نشانه‌ی مسئولیت‌پذیری است، اما در بسیاری از موارد ریشه در احساس گناه مزمن و بیش‌مسئولیت‌پذیری دارد. مسئولیت‌پذیری سالم یعنی دیدن سهم واقعی خود و جبران کردن؛ اما مقصر دانستن خود برای همه‌چیز یعنی گرفتن مسئولیت اتفاقاتی که بخش بزرگی از آن‌ها خارج از کنترل ما بوده است.

🧠 احساس گناه سالم و احساس گناه مزمن چه تفاوتی دارند؟

احساس گناه در شکل سالم، یک هیجان سازنده است: به ما علامت می‌دهد کاری انجام داده‌ایم که با ارزش‌هایمان هم‌خوان نبوده و می‌توانیم آن را جبران کنیم. اما احساس گناه مزمن، از یک علامت گذرا فراتر می‌رود و به الگویی تکرارشونده تبدیل می‌شود: «همیشه مقصر منم»، «اگر ناراحت شده، حتماً کار من اشتباه بوده»، «باید طوری رفتار می‌کردم که هیچ‌کس ناراحت نشود.» این الگو به‌تدریج به شرم نزدیک می‌شود؛ یعنی نه فقط «رفتارم اشتباه بود»، بلکه «خودم آدم بدی هستم.»

🔍 چرا بعضی افراد برای همه‌چیز احساس گناه می‌کنند؟

۱. شرطی‌شدگی کودکی و پذیرش مشروط:

کودکی که یاد گرفته فقط وقتی «خوب» است که نیازهای دیگران را راضی نگه دارد، بزرگسالی مستعد می‌شود ناراحتی دیگران را نشانه‌ی خطای خود بداند. در چنین محیطی، «نه گفتن» یا مرز گذاشتن با احساس گناه گره می‌خورد.

۲. منتقد درونی سخت‌گیر:

افرادی که منتقد درونی قوی دارند، سریع‌تر از دیگران خود را سرزنش می‌کنند. این منتقد درونی اغلب با کمال‌گرایی و ترس از طرد شدن همراه است.

۳. خطای شناختی «شخصی‌سازی»:

در روان‌شناسی شناختی-رفتاری، شخصی‌سازی یعنی نسبت دادن اتفاق‌های منفی به خود، حتی وقتی عوامل متعددی در کار بوده‌اند. فرد همه‌چیز را «درباره‌ی خودش» می‌بیند و سهم دیگران، شرایط، خستگی، سوءتفاهم یا انتظارات متفاوت را نادیده می‌گیرد.

۴. نیاز ناخودآگاه به کنترل:

گاهی مقصر دانستن خود، یک راه دفاعی است: اگر همه‌چیز تقصیر من باشد، یعنی می‌توانم آن را کنترل کنم. این باور موقتاً اضطراب را کم می‌کند، اما هزینه‌ی سنگینی دارد: فرسودگی و گناه دائمی.

۵. حساسیت بین‌فردی و دلبستگی اضطرابی:

بعضی افراد به‌دلیل حساسیت بالا به حال دیگران یا سبک دلبستگی اضطرابی، ناراحتی طرف مقابل را تهدیدی برای رابطه تجربه می‌کنند و با پذیرش افراطی مسئولیت، می‌خواهند رابطه را حفظ کنند.

۶. تمایزیافتگی خود پایین:

وقتی تمایزیافتگی خود پایین باشد، مرز بین «احساس من» و «احساس تو» مبهم می‌شود. فرد نمی‌تواند بگوید: «تو ناراحتی، من هم ممکن است سهمی داشته باشم، اما مسئولیت مدیریت احساس تو با خودت است.»

⚖️ مسئولیت‌پذیری با مقصر دانستن خود فرق دارد

قبل از اینکه خودت را سرزنش کنی، این سؤال را بپرس:

«واقعاً چه مقدار از این اتفاق تحت کنترل من بود؟»

مسئولیت سالم سه بخش دارد:

۱. دیدن سهم واقعی خود؛

۲. جبران یا اصلاح در صورت نیاز؛

۳. رها کردن سهمی که متعلق به من نبوده است.

در مقابل، سرزنش مزمن می‌گوید: «همه‌چیز تقصیر توست.» این جمله نه واقع‌بینانه است، نه منصفانه و نه کمک‌کننده.

🎯 تمرین امروز: دایره‌ی کنترل و سهم مسئولیت

اگر بابت اتفاقی احساس گناه کردی، این تمرین را انجام بده:

1. رویداد را بنویس: دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟

2. دو ستون بساز: «در کنترل من بود» / «در کنترل من نبود».

3. سهم‌ها را جدا کن: سهم من، سهم دیگران، سهم شرایط و شانس. حتی می‌توانی درصد تقریبی بدهی.

4. سؤال واقع‌بینانه بپرس: «من چه کاری می‌توانستم انجام دهم که واقعاً در توانم بود؟»

5. اگر سهمی داشتی: یک اقدام مشخص برای جبران یا اصلاح بنویس؛ نه سرزنش بی‌پایان.

6. اگر سهمی نداشتی: جمله‌ای خودشفقتی بنویس: «ناراحتی او را می‌بینم، اما مسئول همه‌ی احساسات او نیستم.»

💎 جمع‌بندی

احساس گناه برای همه‌چیز، اغلب نشانه‌ی بد بودن نیست؛ نشانه‌ی منتقد درونی سخت‌گیر، مرزهای عاطفی مبهم و بیش‌مسئولیت‌پذیری است. تو مسئول رفتار محترمانه و مسئولیت‌پذیر هستی؛ اما مسئول خشنود نگه داشتن همه و کنترل احساسات آن‌ها نیستی. اگر این احساس گناه مزمن شده، با نشخوار فکری، اطمینان‌جویی مکرر، اضطراب یا افت عملکرد همراه است، ارزیابی تخصصی روان‌شناختی می‌تواند کمک‌کننده باشد.

فرض کنید با احترام به درخواست کسی «نه» می‌گویید و او ناراحت می‌شود. بلافاصله این فکر از ذهنتان می‌گذرد: «من آدم بدی هستم که ناراحتش کردم.» این واکنش اگرچه طبیعی به نظر می‌رسد، اما ریشه در یک خطای شناختی رایج و مرزهای هیجانی مبهم دارد که می‌تواند سلامت روان شما را به مرور زمان فرسوده کند.

🧠 «شخصی‌سازی»: خطای شناختی که گناه را به شما می‌چسباند

آن جمله‌ی فوریِ «من آدم بدی هستم»، در روانشناسی شناختی-رفتاری (CBT) با نام تحریف شناختیِ «شخصی‌سازی» (Personalization) شناخته می‌شود. این خطا زمانی رخ می‌دهد که فرد به‌طور ناخودآگاه مسئولیت افراطی رویدادهای منفی را می‌پذیرد، حتی وقتی کنترل یا نقشی در آن‌ها نداشته است. در این حالت، شما واکنش منفی دیگری را مستقیماً به «خودِ» خود نسبت می‌دهید و از این واقعیت غافل می‌شوید که او ممکن است به دلیل تجربه‌های گذشته، انتظارات متفاوت یا حتی خستگیِ آن روز ناراحت شده باشد. شخصی‌سازی شما را به این باور می‌رساند که «همه‌چیز درباره‌ی من است»، در حالی که واقعیت این است که احساسات دیگران ترکیبی از متغیرهای متعدد است که بسیاری از آن‌ها خارج از حوزه‌ی نفوذ شما قرار دارند.

🧱 مرزهای عاطفی: دیوار نامرئی که مسئولیت را تقسیم می‌کند

مفهوم کلیدی دیگر «مرزهای عاطفی» (Emotional Boundaries) است. مرز عاطفی مانند یک حصار نامرئی، به شما کمک می‌کند تا تشخیص دهید کدام احساس، نیاز و مسئولیت متعلق به شماست و کدام متعلق به دیگری. افراد دارای مرزهای عاطفی سالم می‌توانند همدلی کنند، گوش دهند و در کنار دیگران باشند، بدون آنکه احساسات طرف مقابل را به عنوان بارِ مسئولیت خود بر دوش بکشند. در مقابل، افرادی که مرزهایشان مبهم است، مستعد «مسئولیت‌پذیری افراطی» هستند و تصور می‌کنند وظیفه دارند حالِ همه را خوب کنند؛ الگویی که اغلب از دوران کودکی و در محیط‌هایی که از آن‌ها انتظار «بزرگ شدنِ زودهنگام» می‌رفت، شکل گرفته است.

⚖️ «جدایی وظایف»: معیاری ساده برای تشخیص مسئولیت

روانشناسی آلفرد آدلر، با معرفی مفهوم «جدایی وظایف» (Separation of Tasks) ، یک معیار عملی و روشن ارائه می‌دهد: «نتیجه‌ی نهایی یک انتخاب با کیست؟» . بر این اساس، شما وظیفه دارید درخواست طرف مقابل را با احترام بررسی کنید و پاسخ صادقانه‌ی خود را بدهید؛ این وظیفه‌ی شما است. اما اینکه او چگونه به «نه» شما واکنش نشان دهد، وظیفه‌ی او است. او حق دارد ناراحت شود، اما مدیریت و پردازش آن ناراحتی، مسئولیت اوست، نه شما. جدایی وظایف به معنای بی‌تفاوتی نیست؛ بلکه به معنای احترام به استقلال و ظرفیت طرف مقابل برای مراقبت از احساسات خویش است.

🌱 تمایزیافتگی خود: توانایی بودن در کنار دیگران، بدون گم کردن خود

در سطحی عمیق‌تر، این توانایی با مفهومی به نام «تمایزیافتگی خود» (Differentiation of Self) مرتبط است. افراد تمایزیافته از «جایگاه من» نیرومندی برخوردارند؛ یعنی عقاید و ارزش‌های مشخصی دارند و به خاطر جلب رضایت دیگران، رفتار و باورهای خود را تغییر نمی‌دهند. آن‌ها می‌توانند در عین حال که صمیمیت و همدلی عمیقی با دیگران تجربه می‌کنند، استقلال هیجانی خود را نیز حفظ کنند و در برابر فشار احساسی طرف مقابل، «خودِ» خویش را گم نکنند.

💎 جمع‌بندی: مسئول رفتار محترمانه‌ایم، نه مسئول خشنودی همه

شما مسئول رفتار محترمانه، شفاف و قاطع در برابر دیگران هستید. مسئول احساسات آن‌ها نیستید. ناراحت شدن یک نفر از «نه» شنیدن، لزوماً به معنای اشتباه بودن رفتار شما نیست؛ بلکه می‌تواند بازتاب انتظارات، آسیب‌پذیری‌ها یا الگوهای ارتباطی خودِ او باشد. با تمرین «جدایی وظایف» و تقویت «مرزهای عاطفی»، به‌تدریج از بار سنگین و فرسایشیِ مسئولیت‌پذیری افراطی رها می‌شوید و به جای آن، انرژی روانی خود را صرف روابطی سالم‌تر و اصیل‌تر می‌کنید؛ روابطی که در آن‌ها هم می‌توانید مهربان باشید و هم از خودتان مراقبت کنید.

💯چطور بفهمیم حق با ماست یا اشتباه کرده‌ایم⁉️

گاهی در یک اختلاف، هر دو طرف مطمئن‌اند که حق با خودشان است.

در چنین شرایطی، به جای اینکه فقط دنبال پیروزی باشیم، می‌توانیم چند سؤال بپرسیم:

🔹 آیا اطلاعات کامل دارم؟

🔹 آیا حرف طرف مقابل را درست فهمیده‌ام؟

🔹 اگر دوست من همین داستان را تعریف می‌کرد، چه نظری می‌دادم؟

🔹 آیا بخشی از مسئولیت متوجه من هم هست؟

گاهی جواب این سؤال‌ها نشان می‌دهد که موضوع فقط «حق با چه کسی است» نیست.

ممکن است هر دو نفر بخشی از واقعیت را ببی

🔰شکر، مرز انسانیت

دعای اول صحیفه سجادیه – بند ۷

متن دعا:

وَ لَوْ کانُوا کذَلِک لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْإِنْسَانِیةِ إِلَی حَدِّ الْبَهِیمِیةِ فَکانُوا کمَا وَصَفَ فِی مُحْکمِ کتَابِهِ: «إِنْ هُمْ إِلَّا کالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا».

ترجمه:

و اگر چنین بودند، از حدود انسانیّت بیرون شده، به مرز حیوانیّت می‌رسیدند و چنان بودند که در کتاب محکم خود وصف نمود: «ایشان جز به چارپایان نمی‌مانند، بلکه گمراه‌ترند».

شرح کامل:

این بند، ادامه‌ی همان فرض است. اگر انسان شکر را نمی‌شناخت، نه‌تنها کفران نعمت می‌کرد، بلکه از مرحله‌ی انسانیت فرو می‌افتاد. چون ویژگیِ برجسته‌ی انسان، عقل و شکرگزاری است. بی‌شکری، او را به مرتبه‌ای فروتر از حیوان می‌رساند؛ زیرا حیوان نیز غریزی از نعمت‌ها بهره می‌برد، ولی انسان باید با آگاهی و اختیار، سپاس گوید. قرآن (سوره‌ی اعراف، آیه‌ی ۱۷۹) این گروه را «گمراه‌تر از چهارپایان» معرفی می‌کند. پس شکر، نه یک توصیه‌ی اخلاقی، بلکه حدفاصل انسان و حیوان است.

نکات کلیدی این بند:

۱. انسانیت در گرو شکر است.

۲. بی‌شکری، تنزّل انسان تا مرز حیوانیت.

۳. قرآن، بی‌شکران را گمراه‌تر از حیوانات معرفی می‌کند.

۴. شکر، عالی‌ترین نشانه‌ی عقل و کمال انسانی است.

❇️ حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی:از نظر مسائل سياسي در سورهٴ «مائده» آيهٴ 52 فرمود: ﴿فَتَرَي الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَي أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ﴾؛ فرمود: در زمان انقلاب، در زمان جنگ، اگر ديديد بعضيها گرايشي به كفّار دارند، اين گرايش به كفّار «مرض» است، به آن سمت ميل نكنيد؛اگر به آن سمت ميل كرديد، اين ميل «مرض» است.

🔹قرآن دفعاً هم شفاست؛ يعني به كسي اجازه نمي‌دهد كه به سمت كافر ميل پيدا كند، اگر هم كسي به آن سمت ميل پيدا كرد و مريض شد، راه توبه و امثال توبه را به عنوان درمان در برابر او باز مي‌كند كه رفعاً هم بشود شفا؛ چه اينكه دفعاً هم شفاست. فرمود: آنها كه قلبشان مريض است، به سمت كفّار گرايش دارند كه ﴿يُسَارِعُونَ فِيهِم﴾ نه «يسارعون إليهم»،اين معلوم مي‌شود [كه] قبلاً گرايشي در درون آنها بود و از لحاظ درون با كفّار بودند كه فعلاً در بين آنها مي‌خواهند شتاب‌زده حضور داشته باشند؛نه تازه به آن سمت شتابان بروند. اينها مرضهاي سياسي است.

 تفسیر سوره بقره جلسه 29 (1364/01/13)

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ إِیمَاناً تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِی وَ یقِيناً حَتَّی أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ یصِیبَنِی إِلَّا مَا کَتَبْتَ لِی وَ رَضِّنِی مِنَ الْعَیشِ بِمَا قَسَمْتَ لِی یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ

«خدایا! از تو ایمانی میطلبم که با قلبم آمیخته شود و یقینی که بدانم هرگز به من نمیرسد مگر آنچه برایم نوشتهای؛ و مرا در زندگی به آنچه قسمتم کردهای خشنود ساز، ای مهربانترین مهربانان.»

🔹 تحلیل دعا

۱. پیوند «یقین» و «رضا»

امام سجاد (ع) ابتدا ایمان قلبی و یقین به تقدیر الهی را طلب میکند و سپس بر پایه آن، رضایت به قسمت را درخواست مینماید. این پیوند نشان میدهد که رضایت از تقدیر، ثمره یقین به حکمت الهی است. کسی که یقین دارد هرچه به او میرسد از سوی خداست، به آن راضی میشود.

۲. معنای «رَضِّنِی»

واژه «رَضِّنِی» از ریشه «رضا» و باب تفعیل است؛ یعنی «مرا راضی گردان». این تعبیر نشان میدهد که رضایت، حالتی است که باید از خدا طلب کرد، نه صرفاً یک تصمیم شخصی. امام سجاد (ع) از خداوند میخواهد دلش را با قسمت الهی هماهنگ کند، نه اینکه خودش به تنهایی تلاش کند راضی باشد.

۳. «مِنَ الْعَیشِ بِمَا قَسَمْتَ لِی»

«عیش» به معنای زندگی و معیشت است. «قَسَمْتَ» از ریشه «قسم» به معنای تقسیم کردن و سهمیهبندی است. یعنی: «مرا در زندگی به آنچه سهم من کردهای خشنود ساز».

نکته: این دعا به معنای رها کردن تلاش نیست؛ بلکه به معنای تلاش همراه با رضایت به نتیجه است. انسان تلاش خود را میکند، اما دلش را به نتیجه نمیبندد.

۴. حدیث امام صادق (ع): رضا به قسمت، بینیازی میآورد

امام صادق (ع) در وصیت خود به امام کاظم (ع) فرمود:

«یا بُنَیَّ مَنْ رَضِی بِمَا قُسِّمَ لَهُ اسْتَغْنَی وَ مَنْ مَدَّ عَیْنَیْهِ إِلَی مَا فِی یَدِ غَیْرِهِ مَاتَ فَقِیراً»

«فرزندم! هر کس به آنچه برایش تقسیم شده راضی باشد، بینیاز میشود؛ و هر کس به آنچه در دست دیگران است چشم بدوزد، فقیر میمیرد.»

۵. حدیث: گواراترین زندگی از آنِ راضی است

امام صادق (ع) فرمود:

«إِنَّ أَهْنَأَ النَّاسِ عَیشاً مَنْ کَانَ بِمَا قَسَمَ اللَّهُ لَهُ رَاضِیاً»

«گواراترین زندگی را کسی دارد که به آنچه خدا قسمت او کرده، خشنود باشد.»

۶. رابطه رضا با بهشت

قرآن کریم در وصف اهل بهشت میفرماید:

فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَاضِیَةٍ (الحاقه، آیه ۲۱)

«پس او در زندگی پسندیدهای است.»

این نشان میدهد رضایت، حالت اهل بهشت است. کسی که در دنیا به قسمت خدا راضی باشد، در دنیا نیز طعم بهشت را میچشد.

۷. نتیجه رضا: آرامش و بینیازی

امام صادق (ع) فرمود:

«إِنَّ اللَّهَ بِعَدْلِهِ وَ قِسْطِهِ جَعَلَ الرَّوْحَ وَ الرَّاحَةَ فِی الْیَقِینِ وَ الرِّضَا وَ جَعَلَ الْهَمَّ وَ الْحُزْنَ فِی الشَّکِّ وَ السَّخَطِ»

«خداوند با عدل و دادگری خود، آسایش و آرامش را در یقین و رضا قرار داد؛ و غم و اندوه را در شک و نارضایتی.»

۸. رضا، کلید قناعت

امام صادق (ع) به مردی فرمود:

«اقْنَعْ بِمَا قَسَمَ اللَّهُ لَکَ وَ لَا تَنْظُرْ إِلَی مَا عِنْدَ غَیْرِکَ… فَإِنَّهُ مَنْ قَنِعَ شَبِعَ وَ مَنْ لَمْ یَقْنَعْ لَمْ یَشْبَعْ»

«به آنچه خدا برایت قسمت کرده قانع باش و به آنچه در دست دیگران است نگاه نکن… زیرا هر کس قناعت کند سیر میشود و هر کس قناعت نکند هرگز سیر نخواهد شد.»

🔹 جمعبندی

عبارت معنا پیام

رَضِّنِی مرا راضی کن رضا حالتی است که باید از خدا طلبید

مِنَ الْعَیشِ در زندگی رضا در همه امور معیشتی

بِمَا قَسَمْتَ لِی به آنچه سهم من کردهای پذیرش تقدیر الهی

یا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ ای مهربانترین مهربانان رضا، جلوه رحمت خدا

يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

«می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند، در حالی که خداوند کامل‌کننده نور خود است، هرچند کافران خوش نداشته باشند.»

🔹 تحلیل آیه

۱. تشبیهی تکان‌دهنده: خاموش کردن خورشید با فوت!

علامه طباطبایی (ره) در المیزان می‌فرماید: «کفار، دعوت اسلام را نور ضعیفی پنداشته‌اند که می‌توانند آن را با دهان‌هایشان (بازدم) خاموش کنند، در حالی که در این پندار خود به خطا رفته‌اند؛ چون دین، نور خداست که به هیچ‌وجه خاموشی نمی‌پذیرد.»

آیت‌الله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه می‌نویسد: «مسلماً تفاوت تعبیر میان این آیه و آیه ۳۲ سوره توبه اشاره به نکته‌ای دارد. راغب در مفردات می‌گوید: در آیه سوره توبه اشاره به خاموش کردن بدون مقدمه است، ولی در آیه سوره صف اشاره به خاموش کردن توأم با توسل به مقدمات و اسباب است. یعنی خواه آنها بدون استفاده از مقدمات و خواه با توسل به اسباب مختلف برای خاموش کردن نور حق برخیزند، با شکست روبرو خواهند شد.»

۲. نور خدا یعنی چه؟ مصادیق نورالله

آیت‌الله فاضل لنکرانی در شرح این آیه می‌فرمایند: «نورالله مصادیق متعددی دارد: انبیای الهی نورالله هستند، کتب آسمانی نورالله هستند، دین اسلام نورالله است، ائمه طاهرین (ع) نورالله هستند.»

۳. روایات اهل بیت (ع): نور الله یعنی امامت

امام باقر (ع) در روایتی که در کافی شریف (ج۱، ص۱۹۵) نقل شده، فرمود: «یا أبا خالد! النور و الله الأئمة من آل محمد (ص) الی یوم القیامة»؛ «ای ابا خالد! به خدا قسم، نور همان ائمه از آل محمد (ص) تا روز قیامت هستند.»

محمد بن فضیل از امام رضا (ع) درباره این آیه سؤال کرد. حضرت فرمود: «یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا وِلَایَةَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (ع) بِأَفْوَاهِهِمْ»؛ «می‌خواهند ولایت امیرالمؤمنین (ع) را با دهان‌هایشان خاموش کنند.» پرسیدم: «وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ» یعنی چه؟ فرمود: «مُتِمُّ الْإِمَامَةِ»؛ «یعنی امامت را کامل می‌کند.» سپس فرمود: «وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَایَةِ الْقَائِمِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ بِوَلَایَةِ عَلِیٍّ»؛ «خدا نور خود را به ولایت قائم (عج) کامل می‌کند، هرچند کافران از ولایت علی (ع) خوش نداشته باشند.»

۴. وعده قطعی خدا: «مُتِمُّ نُورِهِ»

کلمه «مُتِمُّ» از ریشه «تَمَّ» به معنای کامل کردن و به سرانجام رساندن است. خداوند وعده قطعی داده که نور خود را کامل کند؛ یعنی دین حق را بر همه ادیان غالب و پیروز گرداند.

آیت‌الله مکارم در تفسیر نمونه می‌فرماید: «این تعبیر اراده و مشیت حتمی پروردگار را برای تکمیل و پیشرفت آیین اسلام به ثبوت می‌رساند و مایه دلگرمی و امیدواری همه مسلمانان نسبت به آینده این آیین است، اگر مسلمانان، مسلمان واقعی باشند!»

۵. «وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ»: تأکید بر قطعیت

این عبارت سه بار در این سوره (آیات ۸، ۹ و در آیه ۸ سوره توبه) تکرار شده تا نشان دهد ناخوشایندی دشمنان هیچ تأثیری در اراده الهی ندارد. خداوند نور خود را کامل می‌کند، خواه کافران بخواهند، خواه نخواهند.

🔹 جمع‌بندی

عبارت معنا پیام

یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا می‌خواهند خاموش کنند تلاش دشمنان با فوت دهان!

نُورَ اللَّهِ نور خدا (دین، قرآن، امامت، ولایت) نور الهی خاموش‌شدنی نیست

وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ خدا کامل‌کننده نور خویش است وعده قطعی پیروزی حق

وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ هرچند کافران خوش نداشته باشند اراده الهی بر خواست دشمنان غلبه می‌کند

این آیه، بشارت پیروزی نهایی حق بر باطل و وعده الهی بر کامل شدن نور ولایت و امامت است.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ

«و به زودی پروردگارت آن قدر به تو عطا می‌کند که خشنود شوی.»

🔹 تحلیل آیه

۱. تأکید بر قطعیت وعده الهی

حرف «لام» در «لَسَوْفَ» و «سوف» با هم آمده تا قطعیت و تأکید وعده را برساند. یعنی این عطا حتماً واقع می‌شود، هرچند ممکن است به تأخیر بیفتد و تأخیر آن نیز مصلحتی دارد.

۲. معنای «فَتَرْضَىٰ»

فاء در «فَتَرْضَىٰ» برای تعقیب فوری است؛ یعنی عطا به گونه‌ای است که نفع آن عاجل است و پیامبر (ص) بلافاصله راضی می‌شود، نه اینکه منتظر بماند تا نفعش بعداً حاصل شود.

۳. عطای الهی چیست؟

مفسران در بیان مصداق این عطا چند وجه آورده‌اند:

· فتح در دنیا و ثواب در آخرت؛ یعنی پیروزی و گسترش دین در دنیا و پاداش اخروی.

· کمال نفس، ظهور امر، و اعلاء دین؛ آنچه خدا برای پیامبرش ذخیره کرده که کنه آن را جز خدا نمی‌داند.

· حوض کوثر و شفاعت در امت؛ که مهم‌ترین و برجسته‌ترین مصداق آن است.

۴. امیدبخش‌ترین آیه قرآن

امام باقر (ع) فرمود:

«فَكُنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ نَقُولُ إِنَّ أَرْجَى آيَةٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ ﴿وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ﴾ وَهِيَ الشَّفَاعَةُ»

«ما اهل بیت می‌گفتیم: امیدبخش‌ترین آیه در کتاب خدا، «وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ» است و آن شفاعت است.»

۵. رضایت پیامبر (ص) چیست؟

از امام باقر (ع) نقل شده که رضایت محمد (ص) آن است که هیچ‌یک از اهل بیت او وارد آتش نشود. همچنین پیامبر (ص) فرمود: «شفاعت می‌کنم برای امتم تا اینکه پروردگارم ندا می‌دهد: ای محمد! راضی شدی؟ می‌گویم: آری پروردگارا! راضی شدم.»

۶. حدیث قدسی: وعده خدا به پیامبر (ص)

مسلم از ابن عمرو نقل می‌کند: پیامبر (ص) این آیه را تلاوت کرد و دستانش را بالا برد و گفت: «اللهم أمتی أمتی» و گریه کرد. خداوند فرمود: «ای جبرئیل! برو به محمد و بگو: ما تو را در امتت راضی خواهیم کرد و تو را ناراحت نمی‌کنیم.»

۷. درس برای همه مؤمنان

این آیه فقط درباره پیامبر (ص) نیست؛ بلکه قانون کلی است: هر کس در راه خدا استقامت کند، خداوند به زودی او را از فضل خود راضی خواهد کرد. همان‌طور که خداوند پیامبرش را پس از سختی‌ها و طعنه‌ها راضی کرد، بندگان صالح خود را نیز راضی خواهد کرد.

🔹 جمع‌بندی

عبارت معنا پیام

وَلَسَوْفَ قطعیت و تأکید وعده عطای الهی حتماً می‌آید

يُعْطِيكَ رَبُّكَ عطای پروردگار به پیامبر عطایی بی‌شمار و نامحدود

فَتَرْضَىٰ رضایت کامل پیامبر شفاعت برای امت

أَرْجَى آيَةٍ امیدبخش‌ترین آیه امید به شفاعت و رحمت خدا

این آیه، وعده‌ای است که دل پیامبر (ص) را آرام کرد و دل مؤمنان را تا قیامت امیدوار نگه می‌دارد.

مراد از قولِ خدای تعالی که فرمود: «بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» آن است که حتی شهیدانِ فی‌سبیل‌الله نیز از طلبِ رزق بی‌نیاز نیستند و همواره چشم‌انتظارِ روزیِ پروردگار خویش‌اند!

پس بر ماست که از سیره شهیدان تأسی جوییم و برای جلبِ رزقِ الهی، اسبابِ دنیوی آن را فراهم آوریم؛ که امروز کلیدِ گنجِ رزق در دستِ آمریکاست و رضای او، مقدمهٔ نزولِ برکات!

بنابراین، بر مؤمنان فرض است که برای رفعِ محاصرهٔ دریایی، تنگهٔ هرمز را بگشایند و از حقِّ غنی‌سازی خویش چشم بپوشند تا ایالات متحده، واسطهٔ فیضِ الهی و سببِ جریانِ نعمت بر این سرزمین گردد.

و اگر آن دولتِ کریمه بار دیگر عهد بشکند و به وعده‌های خویش وفا نکند، چه باک؟ مگر نفرموده است: «عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»؟ پس اگر در این دنیا رزقی نرسید، در سرای باقی جبران خواهد شد!

بنابراین مراد از این آیه این است که: «بِدیم بِرَه!»

«بل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون…

این آیه، درباره شهداست؛

اما بعضی آن را طوری تفسیر می‌کنند که:

کلید گنج رزق در دست آمریکاست!

تنگه هرمز را بگشایید، از غنی‌سازی بگذرید،

تا آمریکا واسطه فیض الهی شود!

و اگر عهد شکست؟

“عند ربهم یرزقون” — پس چه باک!

یعنی مراد آیه این است: بِدیم بِرَه!

⚠️ طنزی تلخ از بهانه‌تراشی برای عقب‌نشینی.

تفسیر طنزآمیز از «بل احیاء عند ربهم یرزقون»؛ بهانه‌ای برای تسلیم؟

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ

🔸 هر کس کار نیکی کند به نفع خود و هر که بد کند بر ضرر خویش کرده است و خدا هیچ بر بندگان ستم نخواهد کرد.

 سوره: فصّلت آیه ﴿۴۶﴾✨️ 

🔹 تحلیل آیه

۱. عمل، قائم به صاحب عمل است

علامه طباطبایی (ره) در المیزان میفرماید:

«عمل، قائم به صاحب عمل است و بیانگر حال او است. اگر عمل صالح و مفید باشد، خود او از آن سود میبرد؛ و اگر مضر و بد باشد، خودش از آن متضرر میگردد. پس این رفتار خداوند که نفع عمل صالح را به صاحبش میرساند و او را ثواب میدهد و ضرر عمل بد را نیز به صاحبش میرساند و عقابش میکند، اصلاً ظلمی نیست».

۲. معنای «فَلِنَفْسِهِ» و «فَعَلَيْهَا»

· «فَلِنَفْسِهِ»: یعنی سود عمل صالح فقط به خود انسان برمیگردد، نه به خدا. خداوند از عمل ما بینیاز است.

· «فَعَلَيْهَا»: یعنی ضرر گناه فقط بر خود انسان وارد میشود. گناه، زخمی است که انسان بر جان خود میزند.

۳. چرا «ظَلَّامٍ» و نه «ظَالِمٍ»؟

واژه «ظَلَّامٍ» صیغه مبالغه است و به معنای «بسیار ستمکار». برخی مفسران گفتهاند اینجا به معنای «ذو ظلم» (صاحب ستم) است، نه مبالغه؛ یعنی خداوند هیچ ظلمی به بندگان نمیکند. تأکید قرآن بر نفی ظلم، نشان میدهد که حساب و کتاب الهی بر اساس عدالت محض است.

۴. پیام اصلی: مسئولیت فردی

آیتالله مکارم شیرازی در تفسیر نمونه ذیل این آیه مینویسند: این آیه یک قانون کلی را بیان میکند که انسان در اعمال و رفتار خود مستقل است و نباید گناه کار خود را به گردن دیگران بیندازد. ریشه حوادث تلخ و شیرین را باید در عملکرد خود جستجو کرد، نه در دیگران.

۵. ارتباط با آیات قبل: پاسخ به بهانهجویان

آیات ۴۳ تا ۴۵ به بهانههای مشرکان درباره قرآن پاسخ میداد. آیه ۴۶ در حقیقت نتیجهگیری است: اگر قرآن هدایت است و شما آن را نمیپذیرید، ضررش به خودتان برمیگردد. خداوند نه از هدایت شما سودی میبرد و نه از گمراهی شما زیانی میبیند.

۶. حدیث قدسی: بینیازی خداوند

در حدیث قدسی آمده است:

«یَا عِبَادِی! لَوْ أَنَّ أَوَّلَکُمْ وَ آخِرَکُمْ وَ إِنْسَکُمْ وَ جِنَّکُمْ کَانُوا عَلَى أَتْقَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْکُمْ، مَا زَادَ ذَلِکَ فِی مُلْکِی شَیْئًا»

«ای بندگان من! اگر اولین و آخرین شما، انس و جن شما، همه بر تقواى قلب یک مرد از شما باشند، چیزى به مُلک من اضافه نمیشود».

🔹 جمعبندی

عبارت معنا پیام

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ هر کس کار شایسته کند، به سود خود اوست سود عمل صالح فقط به خود انسان میرسد

وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا هر کس بدی کند، به زیان خود اوست ضرر گناه فقط دامن خود انسان را میگیرد

وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ پروردگارت هرگز به بندگان ستم نمیکند عدالت مطلق الهی؛ نه ظلمی در پاداش، نه در کیفر

این آیه، نقشه راه مسئولیتپذیری انسان است: هر چه بکاری، همان را درو میکنی. و خداوند، فقط پاداشدهنده و کیفردهنده عدالت است، نه ستمگر.

تصویب لایحه ننگین کاپیتولاسیون توسط مجلس شورای ملی

21 مهر 1343

پس از آن که کابینه اسداللَّه عَلَم، به دستور شاه، پیشنهاد آمریکا مبنی بر اعطای مصونیت قضایی به اتباع آمریکایی را به صورت یک لایحه قانونی در دولت تصویب کرد، این لایحه در نهایت در یک جلسه پر سر و صدای مجلس شورای ملی با نطق موافقین و مخالفین علی رغم رأی بالای مخالفان، به تصویب رسید.

با تصویب این قانون، مستشاران نظامی آمریکا در ایران از مصونیت ها و معافیت های قضایی بهره مند شدند. این مصوبه که به صورت قانونی، سند اسارت ملت و دولت ایران را به دست آمریکا امضا می نمود، در حقیقت، روح و جان انقلاب شاه و آمریکا بود که اینک برملا می گردید. تصویب این لایحه در مطبوعات اعلام نشد ولی پس از مدتی که از تصویب آن گذشت، حضرت امام خمینی(ره) از آن مطلع شدند.

با آگاهی امام از مفاد این مصوبه، ایشان با درایت و دوراندیشی خاص خود، در سخنرانی رسواگرانه ای، عواقب شوم این لایحه را مطرح ساخته و از دولت خواستند که آن را ملغی نماید. رهبر نهضت در این سخنرانی طوفان زا، نفوذ آمریکا را به همه اعلام خطر کردند و فرمودند: “امروز تمام گرفتاری ما از آمریکا و اسراییل است” به دنبال این سخنرانی، اعلامیه امام نیز در تیراژ بسیار زیاد و در سطح گسترده ای با شیوه ای ابتکاری در یک زمان پخش گردید.

امام در این اعلامیه، تصویب کاپیتولاسیون را اقرار به مستعمره بودن ایران نامیدند و رای ننگین مجلسین را مخالف اسلام و قرآن شمردند. این سخنرانی امام در چهارم آبان 1343 و نیز صدور اعلامیه توسط آن حضرت، به رژیم بسیارگران آمد و پس از چند روز در زمان دولت حسنعلی منصور، حضرت امام را در سیزدهم آبان 1343 به ترکیه تبعید کردند. این قانون خفت بار و ننگین سرانجام با پیروزی انقلاب اسلامی برای همیشه لغو شد.

…حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

…«خدا ما را کافی است؛ و او بهترین حامی ماست.»

بخشی ازآیه ۱۷۳ سوره آل عمران 

علامه طباطبایی (ره) در المیزان می‌فرماید:

«(حسبنا اللّه) اکتفای ما به خدا است به حسب ایمان است نه به حسب اسباب خارجی که سنت الهیه آن را جاری ساخته.»

🔹 معنای «نِعْمَ الْوَكِيلُ»

«وکیل» به معنای کسی است که امور انسان را به نیابت از او تدبیر می‌کند.

پس «نِعْمَ الْوَكِيلُ» یعنی: «خداوند بهترین کسی است که می‌توانی امورت را به او بسپاری». او کافی است برای کسی که بر او توکل کند و پناهنده به او شود. او کسی است که ترس ترسناک را ایمن می‌کند و شکسته را جبران می‌کند.

🔹 تفسیر عرفانی: حقیقت توکل

علامه طباطبایی در تفسیر این آیه بحثی عمیق درباره حقیقت توکل مطرح می‌کند:

«به کرسی نشستن اراده انسان و دست یافتن به هدف در این عالم، احتیاج به اسباب طبیعی و اسباب روحی دارد. چنان نیست که اسباب طبیعی تمام تأثیر را داشته باشد. اگر انسان همه اسباب طبیعی را فراهم کند و به هدف نرسد، قطعاً اسباب روحی و معنوی تمام نبوده… و اینجا موضوع توکل اهمیت پیدا می‌کند.»

توکل یعنی: اسباب مادی را فراهم کن، اما دل به آنها نبند؛ دل به خدا ببند که او مسبب‌الاسباب است.

🔹 حدیث امام صادق (ع): «عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ…»

امام صادق (ع) در روایتی که در کتاب الخصال شیخ صدوق و تفسیر نور الثقلین نقل شده، فرمودند:

«عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ: حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ يَقُولُ بِعَقَبِهَا: فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ»

«تعجب می‌کنم از کسی که می‌ترسد، چگونه به این گفته خداوند پناه نمی‌برد: «خدا ما را بس است و او بهترین حامی است»؟ زیرا من شنیدم خداوند متعال بعد از این آیه فرمود: «آنان با نعمت و فضل خدا بازگشتند و هیچ آسیبی به آنها نرسید.»

🔹 توکل در کلام امام علی (ع)

امام علی (ع) در نهج‌البلاغه می‌فرمایند:

«التَّوَكُّلُ عَلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ نُصْرَةٌ لِلضَّعِيفِ وَ كِفَايَةٌ لِلْقَوِيِّ»

«توکل بر خدا، یاری‌دهنده ضعیف و کفایت‌کننده قوی است.»

🔹 پیام آیه برای امروز

این آیه به ما می‌آموزد:

· هراس‌افکنی دشمن نباید ما را بلرزاند؛ باید ایمانمان افزون شود.

· توکل بر خدا به معنای رها کردن تلاش نیست؛ بلکه تلاش با اتکال به خدا است.

· «حسبنا الله» سلاح مؤمن در برابر هر تهدید سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی است.

🔹 جمع‌بندی

عبارت معنا

حَسْبُنَا خداوند برای ما کافی است

اللَّهُ تکیه‌گاه نهایی و بی‌نیازی از غیر

نِعْمَ الْوَكِيلُ بهترین کارساز و حامی

نتیجه بازگشت با نعمت و فضل، بدون هیچ آسیبی

إِنَّ شَرَّ وُزَرَائِکَ مَنْ کَانَ لِلْأَشْرَارِ قَبْلَکَ وَزِیراً وَ مَنْ شَرِکَهُمْ فِی الْآثَامِ فَلَا یَکُونَنَّ لَکَ بِطَانَةً»

«بدترین وزیران تو کسی است که پیش از تو وزیر زمامداران شرور بوده و در گناهان آنان شرکت داشته است؛ چنین کسی هرگز نباید محرم اسرار تو باشد.»

🔹 تحلیل حدیث

۱. معیار انتخاب مدیران: بررسی سابقه و پیشینه

امام علی (ع) در این فراز، بر حسن سابقه و سوء سابقه افراد تأکید می‌کنند و بررسی سوابق اشخاص را در انتخاب آنان برای کارهای مهم لازم می‌شمارند. این همان چیزی است که در دنیای امروز به صورت «برگ اول پرونده کارگزاران و کارمندان» درآمده است.

۲. چرا بدترین وزیر؟

حضرت دلیل این ممنوعیت را چنین بیان می‌کنند:

«فَإِنَّهُمْ أَعْوَانُ الْأَثَمَةِ وَ إِخْوَانُ الظَّلَمَةِ»

«آنها معاون گنهکاران و برادران ستمکارانند.»

کسانی که سال‌ها با افراد ظالم و ستم‌پیشه همکاری داشته‌اند، صفات زشت و نکوهیده به صورت حالت و عادت و سجیه آنها درآمده و به فرض اظهار توبه کنند، باز هم قابل اعتماد نیستند.

۳. راهکار جایگزین: انتخاب افراد صالح

امام (ع) در ادامه می‌فرمایند:

«تو می‌توانی به جای آنها کسانی را انتخاب کنی که از نظر فکر و نفوذ اجتماعی کمتر از آنها نیستند و بار سنگین اعمال خلاف آنها را بر دوش ندارند و ستمگری را در ستمش و گنهکاری را در گناهش معاونت ننموده‌اند. هزینه این افراد سبک‌تر است و در محافل خصوصی جزو خواص و رازدار خود قرار ده.»

۴. شرایط انتخاب در حکومت علوی

امام علی (ع) در بخش دیگری از همین نامه می‌فرمایند:

«ثُمَّ انْظُرْ فِی أُمُورِ عُمَّالِکَ فَاسْتَعْمِلْهُمُ اخْتِبَاراً، وَ لَا تُوَلِّهِمْ مُحَابَاةً وَ أَثَرَةً»

«سپس در امور کارگزارانت دقت کن و آنها را با آزمون و امتحان به کار گیر، نه از روی تمایلات شخصی و استبداد و خودرأیی؛ زیرا این دو کانونی از شعب ظلم و خیانت‌اند.»

۵. چرا محرم اسرار نشوند؟

«بطانة» در لغت به معنای یاران نزدیک و محرم اسرار است. امام (ع) می‌فرمایند کسانی که سابقه همکاری با ظالمان دارند، هرگز نباید در حلقه نزدیکان و رازداران حاکم قرار گیرند؛ زیرا همچنان وفاداری خود را به نظام ظلم حفظ کرده‌اند و ممکن است به همان روش‌ها بازگردند.

۶. اصول مدیریت علوی در نامه ۵۳

این نامه جامع‌ترین سند مدیریت اسلامی است و اصولی همچون تقوای الهی، عدالت، مهربانی، پرهیز از ظلم، خودداری از تکبر، حفظ وحدت و امانت‌داری مالی را به عنوان چارچوبی کاربردی برای حکمرانی اسلامی معرفی می‌کند.

🔹 جمع‌بندی

معیار انتخاب مدیران نتیجه

حسن سابقه و پیشینه پاک اعتماد و امانت‌داری

همکاری با صالحان وفاداری به نظام عدل

آزمون و امتحان شایسته‌سالاری

سابقه همکاری با ظالمان رد صلاحیت فوری

محرم اسرار شدن ظالمان خیانت در امانت

💠 خود را در برابر حق، به صبوری وادار!

1️⃣ #امام_باقر(ع):

خود را در برابر #حقّ و پذیرش آن، به #صبوری وادار؛ زیرا کسی که حقّی را ادا نکند، به اندازۀ دو برابر آن در #باطل خرج خواهد کرد.

(اصبِرْ نَفسَكَ علىٰ الحقِّ‌؛ فإنَّهُ مَن مَنَعَ شيئاً في حقٍّ أعطىٰ في باطِلٍ مِثْلَيهِ‌)

2️⃣ #امام_صادق(ع)، خطاب به مردى که از ايشان استفتايى كرده بود اما فتواى حضرت بر خلاف #ميل او بود و ناراحتى در چهره‌اش مشاهده شد، اینگونه فرمود: 

اى مرد! حقّ را #تحمّل كن؛ زيرا هيچ كس حقّى را تحمّل نكرد، مگر اين كه خداوند در عوض، چيزى به او عطا فرمود كه برايش بهتر است.

(اصْبِرْ علىٰ الحقِّ‌، فإنَّهُ لَم يَصبِرْ أحدٌ قَطُّ لحَقٍّ إلّا عَوّضَهُ اللّٰهُ ما هُو خَيرٌ لَه)

۱. صبر بر حق، یک ضرورت عقلی و شرعی

امام باقر (ع) این سفارش را در قالب وصیت به فرزندش بیان کردهاند؛ یعنی همانطور که پدری دلسوز، مهمترین توصیه زندگی را به فرزندش میکند، امام معصوم نیز «صبر بر حق» را به عنوان سرمایه اصلی سعادت به فرزند خود میآموزد.

آیتالله مکارم شیرازی در شرح این حدیث مینویسند: «روايات اهل بيت(عليهم السلام) تأكيد دارند كه انسان بايد حق را بگويد حتي اگر به ضرر او باشد.»

۲. معنای «منع حق، موجب هزینه دوچندان در باطل»

این تعبیر دو معنا دارد:

🔸 معنای دنیوی: اگر انسان از ادای حقی (مالی، اخلاقی، اجتماعی) شانه خالی کند، همان اندازه و دو برابر آن را ناچار میشود در راه نادرست خرج کند. مثلاً کسی که زکات نمیدهد، اموالش در راه حرام از بین میرود.

🔸 معنای معنوی: کسی که از زیر بار حق شانه خالی کند، دو برابر آن از ارزشهای معنوی و برکات الهی را از دست میدهد و در مسیر باطل گرفتار میشود.

۳. وعده الهی: عوض بهتر از خود حق

امام صادق (ع) در حدیث دوم، راز بزرگ صبر بر حق را آشکار میکنند:

«خداوند در عوض صبر بر حق، چیزی به انسان میدهد که برایش بهتر است.»

این یعنی هرگز صبر بر حق، ضرر نیست؛ بلکه سرمایهگذاری است. خداوند جبران میکند و بهترین را عطا میکند. چنانکه امیرالمؤمنین (ع) فرمود: «اِصْبِرْ عَلَى مَرَارَةِ الْحَقِّ وَ إِیَّاکَ أَنْ تَنْخَدِعَ لِحَلَاوَةِ الْبَاطِلِ»؛ «بر تلخی حق صبر کن و مواظب باش فریب شیرینی باطل را نخوری».

۴. صبر بر حق در سیره اهلبیت (ع)

امام باقر (ع) فرمود: «وقتی نزدیک وفات پدرم امام زینالعابدین (ع) بود، مرا به سینه خود چسبانید و فرمود: پسرم! آیا میخواهی تو را سفارش کنم به آنچه پدرم حسین بن علی (ع) در آخرین لحظات به من سفارش فرمود… «اِصْبِرْ عَلَى الْحَقِّ وَ إِنْ کَانَ مُرًّا»؛ پسرم! صبر کن بر حق، اگر چه تلخ باشد.»

این زنجیره وصیت از امام حسین (ع) تا امام سجاد (ع) و از امام باقر (ع) تا امام صادق (ع)، نشان میدهد که صبر بر حق، میراث نبوت و امامت است.

۵. حق، سنگین است مگر بر کسانی که نفس را عادت دادهاند

در برخی روایات آمده: «الحق ثقیلٌ إلّا علی من عوّد نفسه»؛ حق سنگین است، مگر بر کسانی که نفسشان را به آن عادت دادهاند. صبر بر حق عادتپذیر است؛ هر چه بیشتر بر حق صبر کنیم، آسانتر میشود.

🔹 جمعبندی

صبر بر حق نتیجه

ادای حق مالی برکت در مال

گفتن حق (اگرچه به ضرر) عزت و آبرو

تحمل حق ناخوشایند عوض بهتر از خدا

ترک حق هزینه دوچندان در باطل

این دو حدیث، نقشه راه زندگی مؤمنانه است: صبر بر حق، نه تنها ضرر نیست، بلکه سودآورترین معامله عمر است.

خَیْرٌ مِنَ الْحَیَاةِ مَا إِذَا فَقَدْتَهُ أَبْغَضْتَ الْحَیَاةَ وَ شَرٌّ مِنَ الْمَوْتِ مَا إِذَا نَزَلَ بِکَ أَحْبَبْتَ الْمَوْتَ

«بهتر از زندگی، چیزی است که اگر از دستش دهی از زندگی بیزار شوی؛ و بدتر از مرگ، چیزی است که اگر بر سرت آید آرزوی مرگ کنی.»

🔹 تحلیل حدیث

۱. معیار ارزش‌گذاری از کمّیت به کیفیت

این حدیث حکیمانه، نگاه انسان به زندگی و مرگ را دگرگون می‌کند. آیت‌الله مکارم شیرازی در شرح این حدیث می‌فرمایند: «بعضی تصور می‌کنند بالاترین ارزش‌ها ارزش این زندگی مادی است، در حالی که از آن ارزشمندتر فراوان است». یعنی ارزش زندگی به کیفیت و محتوای آن است، نه صرف زنده بودن.

۲. «بهتر از زندگی» چیست؟

اموری که ارزششان از خودِ زندگی فراتر می‌رود و از دست دادنشان، زندگی را تحمل‌ناپذیر می‌سازد:

· عزت و کرامت انسانی: چنان‌که امام حسین (ع) فرمود: «مَوْتٌ فِی عِزٍّ خَیْرٌ مِنْ حَیَاةٍ فِی ذُلٍّ»؛ «مرگ با عزت، بهتر از زندگی با ذلت است». این حدیث در بحار الأنوار، ج۴۴، ص۱۹۲ نقل شده است.

· ایمان و ولایت: پیوند با خدا و اولیای الهی، سرمایه‌ای است که فقدانش زندگی را پوچ می‌کند.

· انس و همدلی، عافیت و سلامت، شرافت انسانی.

۳. «بدتر از مرگ» کدام است؟

گرفتار شدن به وضعیتی که انسان در آن آرزوی مرگ کند:

· ظلم و ستم، ذلت و خواری

· بی‌همدمی و غربت

· بیماری درمان‌ناپذیر

· بدنامی و تهمت

در چنین شرایطی کرامت انسانی فرو می‌ریزد و آدمی از شدت رنج، رهایی در مرگ را می‌طلبد.

۴. نکته عرفانی: زندگی بدون بندگی، مرگ تدریجی است

امام سجاد (ع) در دعای بیستم صحیفه سجادیه عرض می‌کند:

«وَعَمِّرْنِی مَا کَانَ عُمُرِی بِذْلَةً فِی طَاعَتِکَ، فَإِذَا کَانَ عُمُرِی مَرْتَعاً لِلشَّیْطَانِ فَاقْبِضْنِی إِلَیْکَ»

«خدایا! تا هنگامی که عمرم در راه اطاعت فرمان تو به کار رود، به من عمر ده؛ و هرگاه عمرم چراگاه شیطان شود، مرا بمیران.»

یعنی زندگی بدون معنویت و بندگی، خود گونه‌ای مرگ تدریجی است.

۵. پیام برای شهدا و آزادگان

شهدای راه خدا با درک این حقیقت، جان شیرین خود را فدا کردند و دریافتند که مرگ می‌تواند دریچه‌ای به جهانی وسیع‌تر و رضای پروردگار باشد.

🔹 جمع‌بندی

بهتر از زندگی بدتر از مرگ

عزت و کرامت ذلت و خواری

ایمان و ولایت ظلم و ستم

انس و همدلی غربت و بی‌کسی

عافیت و سلامت بیماری درمان‌ناپذیر

شرافت انسانی بدنامی و تهمت

هفـت یـار وفـادار مـؤمن

  #پیامبر_اکرم (ﷺ) :

✓ «دانش، دوست مؤمن است و بردبارى، دستيار او و خِرد، راه نمايش و كار، سرپرستش و نرمش، برادرش و مدارا پدرش و شكيبايى، فرمانده سپاهش».

  ⁙ «العِلمُ خَليلُ المُؤمِنِ، وَالحِلمُ وَزيرُهُ، وَالعَقلُ دَليلُهُ، وَالعَمَلُ قَيِّمُهُ، وَاللِّينُ أخوهُ، وَالرِّفقُ والِدُهُ، وَالصَّبرُ أميرُ جُنودِهِ».

  📚 المجازات النبويّة: ص١٨٨ ح١٥٤.

۱.علم، دوست مؤمن است: شریف رضی می‌فرماید: «المراد بقوله: العلم خلیل المؤمن أنه یأنس به من الوحشة و یسکن إلیه فی الوحدة»؛ یعنی علم مایه انس مؤمن در تنهایی و آرامش او در وحشت است.

۲. حلم، وزیر مؤمن است: «أنه یقوی به على الأمور و یوازره على کظم المکروه»؛ حلم به مؤمن قدرت تحمل ناملایمات و فروخوردن خشم می‌دهد.

۳. عقل، راهنمای مؤمن است: «أنه بالعقل یهتدى فی ظلم المشکلات و ینجو من مضايق العمرات»؛ عقل مؤمن را از تاریکی‌های مشکلات و تنگناهای هلاکت‌بار نجات می‌دهد.

۴. عمل، سرپرست مؤمن است: «أن العمل یثقف میله و یقوم زلله و یسد خلله»؛ عمل صالح کژی‌های مؤمن را راست و لغزش‌هایش را جبران می‌کند.

۵. نرمش، برادر مؤمن است: «أن اللین یفیده مؤاخاة الاخوان و مخالصتهم»؛ نرم‌خویی سبب جلب برادری و دوستی خالصانه دیگران می‌شود.

۶. مدارا، پدر مؤمن است: رفق همچون پدری مهربان، مؤمن را در امور زندگی تربیت و نوازش می‌کند.

۷. صبر، فرمانده سپاه مؤمن است: «فالصبر ضابط للأوصاف الشریفة کما یضبط الأمیر جنوده»؛ صبر همان‌گونه که فرمانده سپاه را نگه می‌دارد، همه این اوصاف شریف را در مؤمن حفظ می‌کند.

▫️إِنَّ شَرَّ وُزَرَائِکَ مَنْ کَانَ لِلاَْشْرَارِ قَبْلَکَ وَزِيراً، وَمَنْ شَرِکَهُمْ فِي الآْثَامِ فَلاَ يَکُونَنَّ لَکَ بِطَانَةً

🟠بدترين وزراى تو کسى است که پيش از تو وزير «زمامداران شرور» بوده و در گناهان آنها شرکت داشته است چنين کسى هرگز نبايد محرم اسرار تو باشد»; 

✍امام(عليه السلام) در اينجا به مسأله حسن سابقه و سوء سابقه اشاره مى کند و بررسى سوابق اشخاص را در انتخاب آنها براى کارهاى مهم لازم مى شمرد. اين همان چيزى است که در دنياى امروز به صورت برگ اوّل پرونده کارگزاران و کارمندان در آمده است.

📘#نامه_53

📿 نماز استغاثه به حضرت فاطمه “سلام‌الله‌علیها”

مِنْهَا اسْتِغَاثَةٌ إِلَى فَاطِمَةَ علیهاالسلام؛‏ تُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَإِذَا سَلَّمْتَ فَكَبِّرِ اللَّهَ تَعَالَى ثَلَاثاً وَ سَبِّحْ تَسْبِيحَ الزَّهْرَاءِ علیهاالسلام وَ اسْجُدْ وَ قُلْ مِائَةَ مَرَّةٍ يَا مَوْلَاتِي‏ يَا فَاطِمَةُ أَغِيثِينِي ثُمَّ ضَعْ خَدَّكَ الْأَيْمَنَ عَلَى الْأَرْضِ وَ قُلْ كَذَلِكَ ثُمَّ عُدْ إِلَى السُّجُودِ وَ قُلْ كَذَلِكَ ثُمَّ ضَعْ خَدَّكَ الْأَيْسَرَ عَلَى الْأَرْضِ وَ قُلْ كَذَلِكَ ثُمَّ عُدْ إِلَى السُّجُودِ وَ قُلْ كَذَلِكَ مِائَةً وَ عَشْرَ مَرَّاتٍ.

📚 البلد الأمين (للكفعمي)، ص۱۵۹

روایت شده: 👈هرگاه برای تو به سوی خداوند حاجتی پیش آمد و سینه‌ات از آن تنگی گرفت، دو رکعت نماز بخوان و پس از سلام سه مرتبه تکبیر بگو وتسبیح حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را بجای آور و به سجده برو و صد مرتبه بگو: يا مَوْلاتِي يا فاطِمَةُ أَغِيثِينِي (ای سرپرستم ای فاطمه به فریادم برس). پس جانب راست صورت خویش را بر زمین بگذار و همین ذکر را صد مرتبه بگو و بعد به سجده برو و صد مرتبه بگو، سپس جانب چپ چهره‌ات را بر زمین بگذار و صد مرتبه بگو، دوباره به سجده برو و صدو ده مرتبه بگو و حاجت خود را در نظر بگیر، به درستی که خداوند آن را برآورده کند، ان‌شاء‌الله‌تعالی.

🔻ترتیب عبادات در پرتو معرفت 

🔹عَنْ زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام، قَالَ: قُلْتُ لَهُ: أَيُّ الْأَعْمَالِ هُوَ أَفْضَلُ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ؟ قَالَ: مَا مِنْ شَيْ‏ءٍ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ يَعْدِلُ هَذِهِ الصَّلَاةَ، وَ لَا بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ وَ الصَّلَاةِ شَيْ‏ءٌ يَعْدِلُ الزَّكَاةَ، وَ لَا بَعْدَ ذَلِكَ شَيْ‏ءٌ يَعْدِلُ الصَّوْمَ، وَ لَا بَعْدَ ذَلِكَ شَيْ‏ءٌ يَعْدِلُ الْحَجَّ، وَ فَاتِحُةُ ذَلِكَ‏ كُلِّهِ‏ مَعْرِفَتُنَا، وَ خَاتِمَتُهُ‏ مَعْرِفَتُنَا …

📚الأمالي (للطوسي)؛ ص۶۹۴

🔸زرعة گوید به امام صادق علیه‌السلام عرض كردم: پس از معرفت خدا، كدام اعمال فضيلت بيشترى دارد؟ امام علیه‌السلام فرمودند: پس از معرفت خدا، هيچ چيز همسنگ همين نماز نيست و پَس از معرفت و نماز هيچ چيز با زكات همسنگ نيست و پس از اينها چيزى با روزه برابر نيست و پس از اينها چيزى با حجّ يكسان نيست👈 و آغاز و پایان همه اينها معرفت ما اهل بیت است.

امیر المومنین علی علیه السلام: 

«لِكُلِّ ظَالِمٍ عُقُوبَةٌ لاَ تَعْدُوهُ وَ صَرْعَةٌ لاَ تَخْطُوهُ»

🔸هر ستمگری را کیفری است که از او درنمی‌گذرد، و زمین‌خوردنی است که او را رها نمی‌کند.

🔰این حدیث، قانون قطعی عدل الهی است: مهلتِ ستمگر، نشانهٔ فراموشی نیست؛ مقدمهٔ گرفتنِ سخت است.

پس مظلوم ناامید نشود و ظالم مغرور نگردد.

📚غرر الحکم و درر الکلم، ج۱، ص۵۴۳.

🔹امام على عليه السلام:

مَنْ طَلَبَ عِزّا بِظُلْمٍ وَ باطِلٍ أَوْرَثَهُ الله ذُلاًّ بِإِنْصافٍ وَ حَقٍّ. 

🔸هر كس عزّت را با ظلم و باطل طلب كند، خداوند به انصاف و حق ذلّت و خواری را نصيبش مى‌کند.

📚شرح نهج البلاغه(لابن ابی الحدید) ج 20 ص 309

🔻به این دو آیه سوره آل عمران که در مورد هراس افکنی دشمن، بعد از جنگ احد و کشته و زخمی شدن سپاه اسلام نازل شده توجه کنید : 

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

ﻫﻤﺎﻥ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺩمِ [ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻧﻔﻮﺫﻱ ﺩﺷﻤﻦ ] ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﻟﺸﻜﺮﻱ ﺍﻧﺒﻮﻩ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم [ ﻣﻜﻪ ] ﺑﺮﺍﻱ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ . ﻭﻟﻲ [ ﺍﻳﻦ ﺗﻬﺪﻳﺪ ] ﺑﺮ ﺍﻳﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ﺍﻓﺰﻭﺩ ، ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﺧﺪﺍ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ ، ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴﻜﻮ ﻭﻛﻴﻞ ﻭ [ ﻧﻴﻜﻮ ﻛﺎﺭﮔﺰﺍﺭﻱ ] ﺍﺳﺖ .(١٧٣) 

فَانقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ

ﭘﺲ ﺑﺎ ﻧﻌﻤﺖ ﻭ ﺑﺨﺸﺸﻲ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﺧﺪﺍ [ ﺍﺯ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺟﻨﮓ ] ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﮔﺰﻧﺪ ﻭ ﺁﺳﻴﺒﻲ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ، ﻭ ﺍﺯ ﺧﺸﻨﻮﺩﻱ ﺧﺪﺍ ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻛﺮﺩﻧﺪ ; ﻭ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﻓﻀﻠﻲ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ .(١٧٤)

سرانجام این محاصره ها چیست؟

پرسش: سؤال بنده این است که با وضع فعلی جهان و این همه محاصره‌ ای که برای جمهوری اسلامی اتفاق می‌افتد، و با حضور ابرقدرت‌ها در دور و بر جمهوری اسلامی، آیا در این زمان شما آینده را چگونه می‌بینید؟

✍🏼مرحوم علامه مصباح یزدی:

🔰طبع آدمیزاد این است که وقتی سختی‌ ها به او هجوم می‌آورد، امیدش ضعیف می‌ شود؛ ولی کسانی که از نظر اراده قوی باشند و ایمانشان قوی باشد، نه‌تنها در مقابل مشکلات و حوادث روحیه‌شان را از دست نمی‌دهند، بلکه امیدشان بیشتر می‌ شود.

🔰قرآن کریم در این باره می‌ فرماید: وقتی به مؤمنین خبر دادند که همهٔ دشمنان شما با هم اتفاق کردند تا با شما بجنگند و شما را نابود کنند، آنها بر ایمانشان افزوده شد و گفتند این همان چیزی است که خدا وعده داده بود که انجام خواهد شد؛ ولی خدا برای ما کافی است؛ و نهایتاً هم مؤمنین پیروز شدند.

🔰ما هم با اتکا به وعده‌های الهی مطمئن هستیم که نهایتاً حق بر باطل پیروز می‌ شود. این سختی‌ ها زمینهٔ پیروزی ما را بیشتر فراهم می‌کند؛ کما اینکه در طول این سی سال، هر قدر فشار خارجی‌ ها بر ایران بیشتر شده، رشد و ترقی مردم و پیشرفتشان در علم و صنعت و سایر صحنه‌ها بیشتر بوده است.

🔺مرحوم علامه مصباح یزدی، ۱۳۸۸/۱۱/۱۲

#امام_صادق_علیه_السلام : لَستُ اُحِبُّ أن أرَى الشَّبابَ مِنكُم إلاّ غادِيا في حالَينِ : إمّا عالِما أو مُتَعَلِّما ، فَإِن لَم يَفعَل فَرَّطَ ، فَإِن فَرَّطَ ضَيَّعَ ، وإن ضَيَّعَ أثِمَ ، وإن أثِمَ سَكَنَ النّارَ . وَالَّذي بَعَثَ مُحَمَّدا صلى الله عليه و آله بِالحَقِّ . 

▫️«دوست ندارم جوانانِ شما را جز در دو حالت ببينم : دانشمند يا دانشجو . اگر [جوانى] چنين نكند ، كوتاهى كرده و اگر كوتاهى كرد ، تباه ساخته و اگر تباه ساخت ، گناه كرده است و اگر گناه كند ، سوگند به آن كه محمّد صلى الله عليه و آله را به حق برانگيخت ، دوزخ نشين خواهد شد .»

📚 امالی طوسی ص 303

اگر چنین نکند، کوتاهی کرده؛

اگر کوتاهی کند، تباه ساخته؛

اگر تباه سازد، گناه کرده؛

و اگر گناه کند، سوگند به آن که محمد(ص) را به حق برانگیخت،

دوزخی خواهد شد.”

امام حسن عسکری(ع) فرمود:

“خَيرٌ مِن الحَياةِ ما إذا فَقَدتَهُ أبغَضتَ الحَياةَ،

و شَرٌّ مِن المَوتِ ما إذا نَزَلَ بكَ أحبَبتَ المَوتَ”

بهتر از زندگی، آن چیزی است که اگر از دستش دهی، از زندگی بیزار می‌شوی؛

و بدتر از مرگ، آن چیزی است که اگر گرفتارش شوی، آرزوی مرگ می‌کنی.

یعنی:

🔹 ایمان، عزت و حقیقت، مایه‌ی عشق به زندگی‌اند.

🔹 ذلت، گناه و بی‌هویتی، زندگی را به جهنمی تبدیل می‌کنند که مرگ را آرزو می‌کنی.

📚 تحف العقول، ص۴۸۹

#پیامبر_اکرم__ص_ : مَن زَوَّجَ كَريمَتَهُ بِفاسِقٍ ، نَزَلَ عَلَيهِ كُلَّ يَومٍ ألفُ لَعنَةٍ ، ولا يَصعَدُ لَهُ عَمَلٌ إلَى السَّماءِ ، ولا يُستَجابُ لَهُ دُعاؤُهُ ، ولا يُقبَلُ مِنهُ صَرفٌ ولا عَدلٌ .

▫️«هر كس دخترش را به مردى فاسد بدهد، روزى هزار لعنت بر او فرود مى آيد، و هيچ عملى [ نيك و عبادى ] از او به آسمان فراز نمى شود، و دعايش 

 مستجاب نمى گردد، و هيچ توبه و فديه اى از او پذيرفته نمى شود .»

📚 إرشاد القلوب : ص 174

#پیامبر_اکرم_(ص) : إذا أرادَ اللّهُ بِأَهلِ بَيتٍ خَيرا فَقَّهَهُم فِي الدّينِ ، ورَزَقَهُمُ الرِّفقَ في مَعايِشِهِم ، وَالقَصدَ في شَأنِهِم ، ووَقَّرَ صَغيرُهُم كَبيرَهُم . وإذا أرادَ بِهِم غَيرَ ذلِكَ تَرَكَهُم هَمَلاً .

▫️«هر گاه خداوند براى خانواده اى خيرى بخواهد ، آنان را در دين ، فقيه و آگاه مى گردانَد ، و ملايمت [ و معتدل بودن ] در معيشت و ميانه روى در كارهاشان را روزىِ آنان مى كند ، و كوچك آنها به بزرگشان احترام مى نهد ، و اگر براى خانواده اى ، غير از آن بخواهد ، ايشان را به حال خود ، رها مى كند .»

پیامبر اکرم(ص) فرمود:

هرگاه خدا برای خانواده‌ای خیر بخواهد:

۱. آنان را در دین فقیه و آگاه می‌کند

۲. ملایمت و اعتدال در معیشت را روزی‌شان می‌کند

۳. میانه‌روی در کارها را نصیبشان می‌کند

۴. کوچک‌ترها به بزرگ‌ترها احترام می‌گذارند

و اگر غیر این را بخواهد، آنان را به حال خود رها می‌کند.

📚 الجعفريّات : ص ۱۴۹

رسم بندگی، منشأ توفیقات معنوی انسان، در بیان رهبرمعظم انقلاب

 ₪ منشأ توفیقات، آن چیزهایی که موجب ارتقاء فرد می‌شود، آنها باز از ناحیه‌ی خود خداوند است. 

پیمودن پلّه‌های ارتقاء در بارگاه الهی، چیزی است که در واقع از خداوند باید خواسته بشود؛ کسی نمی‌تواند خودش این کار را بکند.

₪ آنچه انسان به دست می‌آورد، از طریق همین عناوین متداولی است که مثلاً در رأسش شاید صلاة است و جهاد و صوم و این‌جور چیزها 

و از جمله احسان به والدین؛ 

اینها در ایجاد این ارتقاء، نقش حسابی دارد 

و اصلاً احسان به والدین، نقش خیلی بالایی دارد.

📜 اهل ایمان، پیش از آن ‌که در دام شیطان گرفتار شوند، 

از نگاه خود مواظبت می‌کنند!

🗯 یکی از راه‌های مؤثّر برای پاک‌دامنی و پیشگیری از آلودگی جنسی، 

کنترل چشم از نگاه آلوده است. 

نگاه آلوده، دام شیطان است … 

کسی که چشم خود را از نگاه آلوده نگه ندارد، در دام شیطان گرفتار می‌شود و دامنش آلوده می‌گردد.

 #امام_علی_علیه_السلام می‌فرماید:

✧ العُیُونُ مَصائِدُ الشَّیطانِ. (۱)

⁘ چشم‌ها، دام‌های شیطان‌ اند.

 ⁜ زنانی که خود را از مردان بیگانه نمی‌پوشانند 

و با پوشش نامناسب در اجتماع حضور می‌یابند، 

توان نگهداری خود از نگاه‌های بیمار را از دست می‌دهند 

و زمینۀ آلودگی خود و دیگران را فراهم می‌آورند. 

 ⁜ و مردانی که چشم خود را از نگاه آلوده باز نمی‌دارند، 

خود را در معرض تیرهای شیطان قرار می‌دهند. 

  ‼️ … چه بسا عشق‌های نامشروعی که با یک نگاه آغاز شده است،…

 امیر مؤمنان علیه السلام می‌فرماید:

✧ کَم مِن صَبابَةٍ اکتُسِبَت مِن لَحظَةٍ. (۲)

⁘ بسی هوس، که از نگاهی گذرا حاصل آمده است.

 ₪ اهل ایمان، پیش از آن ‌که در دام شیطان گرفتار شوند، 

از نگاه خود مواظبت می‌کنند…:

﴿قُل لِلمُؤمِنینَ یَغُضُّوا مِن أبصارِهِم وَ یَحفَظُوا فُرُوجَهُم… * وَ قُل لِلمُؤمِناتِ یَغضُضنَ مِن أبصارِهِنَّ وَ یَحفَظنَ فُرُوجَهُنّ﴾. (۳)

﴿به مردان باایمان بگو که چشمان خود را [از آنچه دیدنش حرام است ] فرو بندند و عورت‏هاى خود را حفظ کنند… * 

و به زنان باایمان بگو که چشمان خود را فرو بندند و عورت‏هاى خود را حفظ کنند﴾.

 ⩴ ریشۀ بسیاری از مسائلی که امروزه بنیاد خانواده را در معرض تزلزل قرار می‌دهد، نگاه‌های آلوده است. 

 اگر این ره‌نمود قرآنی در جامعۀ اسلامی ملاحظه گردد و مردان و زنان به آن پایبند گردند، بسیاری از مشکلات خانوادگی و طلاق‌ها بر طرف شود.

۱) غرر الحکم: ح ۶۹۳۹

۲) غرر الحکم: ح ۹۵۰

۳) نور: آیۀ ۳۰ و۳۱

📗محمدی ری‌شهری ،‌ایمان در قرآن، ص۳۷۲

چرا در فرانسه دانش آموز کُشته نمیشود؟

۱. چون اعتراض صنفی دانش آموزان را به سمت حمله و هجوم به مراکز پلیس و اسلحه خانه هدایت نمی‌کنند!

۲. چون سلبریتی های فرانسوی قانونا اجازه تحریک به خشونت و تولید هیجان و کشتار ندارند.

۳. چون در شبکه های اجتماعی اگر کسی آموزش کشتن پلیس بدهد بازداشت میشود.

۴. چون روشن کردن آتش و حتی ماسک زدن توسط معترض ممنوع است و پلیس اجازه بازداشت کسانی را دارد که صورت خود را می پوشانند.

۵. اعتراضات صنفی است و نه حمله به اساس حکومت و نهادهای حاکمیت.

۶. چون پلیس اُبهت دارد و از روش های جدید و متعدد برای کنترل جمعیت استفاده می‌کند.

۷. چون صدها شبکه ماهواره ای متمرکز بر تحریک دانش آموزان نیستند.

۸. چون ده ها گروه تجریه طلب و تروریست مثل کومله، جندالشیطان ریگی، سازمان رجوی و سلطنت طلبان دستور جنگ داخلی نمی‌دهند و با اسلحه به خیابان نمی آیند.

۹. چون اُپوزیسیون دولت فرانسه اجازه ندارد اعتراضات را با فراخوان یا دعوت از دولت خارجی به سمت جنگ شهری ببرد.

۱۰. چون نزدیک شدن به پلیس عواقب سنگین دارد.

۱۱. چون دولت های خارجی مثل آمریکا و اسرائیل در امور کشور فرانسه دخالت نمی کنند تا به معترضین پول و اسلحه برسانند.

مشرکان از پیامبران معجزه میخواستند در حالی که از بتهایی که میپرستیدند حتی یک دلیل هم نمیخواستند به باطل بی هیچ برهانی ایمان آوردند اما از حق برهان طلب کردند

برخی از پیروان باطل نیز همین گونه اند از اهل حق بسیار دلیل میخواهند اما از کسانی که از آنان پیروی میکنند حتی یک دلیل هم نمیخواهند.

پس هر کس که برهان میطلبد لزوماً حقیقت جو نیست برخی دلیل را برای هدایت شدن نمیخواهند بلکه میخواهند راه گریزی از حقیقت پیدا کنند.»

علت چیست؟ دل به اون سمت گرایش داره. سمتی که لزوما حق نیست.

یادم می‌آید وقتی بچه بودم، اگر بلند حرف می‌زدم یا حرف گوش نمی‌دادم، کافی بود یک نگاه پدر و مادرم باشد تا بفهمم باید ساکت شوم. قانون ساده بود: «ما پدر و مادریم، تو بچه‌ای، باید گوش کنی!» ما هم با همین قانون بزرگ شدیم. اما وقتی خودمان پدر و مادر شدیم، ناگهان این سوال آمد توی ذهنمان که: «آیا این قانون، واقعاً درست است؟»

فرزندپروری سنتی به ما یاد داده که والدین فرمانروایان مطلق هستند و فرزندان، شهروندانی که فقط باید اطاعت کنند. اما اینجاست که «فرزندپروری آگاهانه» پا به میدان می‌گذارد و همه‌چیز را عوض می‌کند. این نوع تربیت، یک مبارزه نیست؛ یک آگاهی است. یک تصمیم است برای شکستن چرخه‌های تکراری. اما چطور؟

بیایید با هم صادق باشیم. سخت‌ترین بخش این مسیر، کنترل خودِ ماست، نه فرزندمان. وقتی بچه‌ها بینظمی می‌کنند یا داد می‌زنند، ممکن است درون ما فوران کند. اینجا اولین درس فرزندپروری آگاهانه است: به جای واکنش لحظه‌ای، به اهداف بلندمدت فکر کن. اگر از عصبانیتت پیروی کنی، همان رابطه‌ای را خراب می‌کنی که سال‌ها برای ساختنش وقت گذاشته‌ای. هدف نهایی، نه نظم امروز، بلکه رابطه‌ای مبتنی بر عشق و اعتماد در ده سال آینده است.

بیا کمتر حرف بزنیم و بیشتر گوش دهیم. بچه‌ها وقتی می‌بینند به حرف‌هایشان اهمیت می‌دهیم، حس می‌کنند باارزشند. ما فقط نیاز به شنیدن داریم. لازم نیست همیشه نصیحت کنیم. گاهی فقط باید سکوت کنیم و به دیدگاه کوچک اما مهم‌شان گوش دهیم. آن‌وقت است که معجزه‌ی ارتباط شکل می‌گیرد.

و این را بدانیم که بچه‌ها قرار نیست بی‌نقص باشند. آن‌ها در حال یادگیری‌اند. به جای تنبیه، راه بخشیدن را یادشان بدهیم. وقتی اشتباهی می‌کنند، اگر حس کنند که ما از آن‌ها متنفریم، فقط دروغ گفتن را یاد می‌گیرند. اما اگر کمکشان کنیم تا خطای خود را ببینند و بخشیده شوند، وجدانشان بیدار می‌شود و حس مسئولیت‌پذیری در آن‌ها شکل می‌گیرد.

شاید شنیده باشی که می‌گویند «با روح کودکت ارتباط برقرار کن». این جمله شاعرانه به نظر می‌رسد، اما معنای عمیقی دارد. گاهی فقط رفتار بیرونی بچه‌ها را می‌بینیم؛ اینکه درس خوانده یا نه، اتاقش را مرتب کرده یا نه. اما آن‌ها موجوداتی با روح، روان و نیازهای عمیق هستند. باید ببینیم پشت این رفتارها چه می‌گذرد. تشنه‌ی توجه‌اند یا خسته؟ ترسیده‌اند یا در حال کشف دنیا؟

راستش را بخواهید، یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات ما این است که فکر می‌کنیم باید در همه حال یک والد «کامل» باشیم. اما ما هم انسانیم. گاهی مشکلات حل‌نشده‌ی خودمان (استرس کار، اختلافات با همسر، یا زخم‌های کودکی خودمان) باعث می‌شوند با کوچک‌ترین رفتار بچه‌ها منفجر شویم. فرزندپروری آگاهانه یعنی قبل از اینکه این زخم‌ها روی رابطه‌مان با بچه‌ها سایه بیندازد، آن‌ها را با گفتگو، مشاوره یا حتی فکر کردن عمیق حل کنیم. بچه‌ها نباید تاوان ناامنی‌های ما را بدهند.

و مهم‌تر از همه، مودب بودن است. ما اولین معلم‌های بچه‌هایمان هستیم. اگر با آن‌ها با احترام صحبت کنیم، یاد می‌گیرند با دیگران محترمانه رفتار کنند. اگر سرشان داد بزنیم، یاد می‌گیرند داد بزنند. ما مثل یک آینه هستیم.

و در نهایت، خانه باید یک پناهگاه امن باشد، نه یک میدان جنگ. کودکان مثل اسفنج، همه‌چیز را جذب می‌کنند. خوب و بد. اگر فضای خانه پر از تنش، ترس و منفی‌بافی باشد، روحشان خسته می‌شود. اما اگر یک محیط آرام، صمیمی و امیدبخش بسازیم، بچه‌ها اجازه پیدا می‌کنند اشتباه کنند، یاد بگیرند و رشد کنند.

فرزندپروری آگاهانه یک مقصد نیست؛ یک سفر است. سفری که در آن، ما هم همراه با بچه‌هایمان بزرگ می‌شویم. قرار نیست کامل باشیم. قرار است آگاه باشیم. همین کافی است تا نسل بعدی، دنیا را کمی مهربان‌تر ببیند.

لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

استغفار به درگاه خدا نمی‌کنید تا شاید مورد عفو و رحمت واقع شوید؟

آیه ۴۶ سوره نمل 

امام حسین (علیه السلام):

🍃 من حاوَلَ أمرا بِمَعصِيَةِ اللّه ِكانَ أفَوتَ لِما يَرجُو وأسرَعَ لِما يَحذَرُ.

🍃 کسی که بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد، دیرتر به آرزویش می‌رسد و زودتر به آنچه می‌ترسد گرفتار می‌شود.

📚 تحف العقول، صفحه ۲۴۸.

یعنی گناه، نه میان‌بر است و نه راه‌حل؛

تأخیر در آرزو و تعجیل در گرفتاری است.

 السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا أَبَا عَبْدِاللّهِ،

السَّلاَمُ عَلَيْکَ أَيُّهَا الصِّدِّيقُ الشَّهِيد،

السَّلاَمُ عَلَيْکَ يَا ثَارَ اللّهِ وَابْنَ ثَارِهِ،

أَشْهَدُ أَنَّکَ قَد أَقَمتَ الصَّلَاةَ،

وَآتَيْتَ الزَّكَاةَ،

وَدَعَوتَ إِلَى سَبِيلِ رَبِّکَ بِالحِکمَةِ وَالمَوْعِظَةِ الحَسَنَة،

وَجَاهَدتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ،

حَتّى أَتَاکَ اليَقِين

گواهی می‌دهم که تو نماز را برپا داشتی،

زکات دادی،

با حکمت و موعظه نیکو به راه پروردگارت دعوت کردی،

و در راه خدا آن‌گونه که شایسته بود جهاد کردی،

تا آن‌که یقین [شهادت] به سراغت آمد.

🟠 حدیث روز

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

الْحَيَاءُ حَسَنٌ لَكِنَّهُ فِي النِّسَاءِ أَحْسَنُ

حیا زیباست اما در زنان زیباتر است.

📚 مجموعة ورام ج2، ص118

در پرده‌ی آزرم، آزرم جهان زیباتر

دور از این چشمان این و آن زیباتر

مانند گهر که در صدف می‌پیچد

زیباست حیا و در زنان زیباتر

🔶 عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی نَصْرٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْمَوْصِلِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: جَاءَ حِبْرٌ إِلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ هَلْ رَأَیْتَ رَبَّکَ حِینَ عَبَدْتَهُ قَالَ فَقَالَ وَیْلَکَ مَا کُنْتُ أَعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَهُ قَالَ وَ کَیْفَ رَأَیْتَهُ قَالَ وَیْلَکَ لَا تُدْرِکُهُ الْعُیُونُ فِی مُشَاهَدَةِ الْأَبْصَارِ وَ لَکِنْ رَأَتْهُ الْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ الْإِیمَانِ.

از اباعبدالله (علیه‌السلام) روایت شده است: دانشمندی یهودی نزد امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) آمد و پرسید: «ای امیرمؤمنان! آیا پروردگارت را هنگام عبادتش دیده‌ای؟» حضرت پاسخ داد: «وای بر تو! من پروردگاری را که ندیده‌ام، عبادت نمی‌کنم.» آن دانشمند پرسید: «و چگونه او را دیده‌ای؟» حضرت فرمود: «وای بر تو! دیدگان با بیناییِ ظاهری او را درک نمی‌کنند، بلکه دل‌ها او را با حقایقِ ایمان دیده‌اند.

┄┅✧❁ااا❁✧═┅┄

📚 الکافی (ط دارالکتب الاسلامیه)

 ج۱، ص ۹۷ ، حدیث ۶

♦️ اهداف شما از تربیت چیست ؟

هدف از بزرگ کردن کودک این نیست که او را مطیع و فرمانبردار خود تربیت کنیم. 

باید به کودک خود فرصت فکر کردن و تصمیم گیری بدهیم حتی اگر اشتباه کند ، در واقع کودکی دوران آزمودن و خطا کردن هست تا تجربه های کم هزینه بدست آورد. 

  تهدید کردن کودک باعث می شود تا اعتماد به نفس او از بین برود و در بزرگسالی دچار مشکل بشود.

پس ،

👈 یکی از راه‌های استقلال کودک ، تصمیم‌گیری خود کودک است

✅ به کودک خود اجازه تصمیم‌گيرى بدهید.

مسلما والدین بايد محدوديت‌هايی را برای فرزند خود قائل شوند تا در محدوده مناسب و بی خطر تصمیم بگیرد ، اما بعضی وقت‌ها بهتر است اجازه دهيد كه زمام كار در دست كودک باشد و تصمیماتی را هر چند مضحک و کوچک بگیرند، حتی اگر او تصميم‌های عجيب و غريب بگيرد.

☺️ مثلا اگر می‌خواهد كه در وسط تابستان، پالتو یا کلاه زمستانی بپوشد، به او اجازه دهيد كه اين كار را بكند، پس از مدتی گرمش می‌شود و می‌فهمد كه پوشيدن یک لباس نازک در اين فصل، مناسب‌تر است.

اگر شما اجازه دهيد كه او خودش به اين نتيجه برسد، به او امكان يادگيری و رشد داده‌ايد.

این نشان آن نیست که هر کاری را بگذاریم تجربه کنند و کارها باید نظارت شما باشد..

⭕️ نشانه های زندگی مشترک در خطر ⭕️

🔻نشانه‌های اصلی به خطر افتادن زندگی مشترک و کاهش صمیمیت عبارتند از:

• انتقاد و تحقیر: ایراد گرفتن مداوم از شخصیت، ظاهر یا توانایی‌های همسر به جای نقد یک رفتار خاص.

• حالت تدافعی و کنایه: امتناع از پذیرش مسئولیت اشتباهات و پاسخ دادن با گارد بسته، سرزنش یا طعنه در گفتگوها.

• دیوار سنگی (بی‌تفاوتی): کناره‌گیری عاطفی و سکوت، به طوری که یکی یا هر دو طرف دیگر واکنشی به نگرانی‌ها یا خوشحالی‌های یکدیگر نشان نمی‌دهند.

• کاهش صمیمیت و ارتباط: از بین رفتن تمایل به وقت‌گذرانی دو نفره، جایگزین کردن قرارهای گروهی به طور کامل، و قطع ارتباط جسمی یا عاطفی.

• کنترل‌گری و عدم تعادل قدرت: حسادت‌های بی‌دلیل، محدود کردن آزادی فردی و تلاش برای سلطه بر تصمیمات شریک زندگی.

• تمایل به پنهان‌کاری: دور نگه داشتن بخش‌های مهمی از زندگی، رازها یا ترجیح دادن حضور دیگران به جای همسر.

پس دقت کنید ، 

 این نشانه‌ها یعنی زندگی‌ زناشویی‌تان در خطر است

● وقتی که فقط تحمل می کنید.

● وقتی که احساس محدودیت می کنید.

● وقتی که برای رابطه اشتیاق ندارید.

● وقتی که دیگر نمیتوانید همدیگر را خوشحال کنید.

● وقتی شما تهدید می‌شوید، آن هم بدون کلام!

● وقتی فرزند وسیله‌ای برای گروکشی می‌شود.

● وقتی از رابطه، فقط لذت جسمی میبرید یا اصلا لذت نمی برید.

● وقتی برای هم فرصت نمی گذارید

درگذشت دکتر مصطفی مقربی؛ ادیب و زبان‌شناسی که «ترکیب در زبان فارسی» را نوشت

درگذشت دکتر مصطفی مقربی (۱۳۷۷ش)

کتاب پیشنهادی: «ترکیب در زبان فارسی»

دکتر مصطفی مقربی ادیب و زبان‌شناس معاصر، آثار متعددی در زمینه دستور زبان فارسی، زبان‌شناسی و حافظ‌پژوهی از خود برجای گذاشته است. کتاب «ترکیب در زبان فارسی» یکی از مهم‌ترین تألیفات اوست که به موضوع واژگان مرکب و ساختار ترکیب در زبان فارسی می‌پردازد. این کتاب برای پژوهشگران و علاقه‌مندان به زبان‌شناسی و دستور زبان فارسی منبعی ارزشمند محسوب می‌شود.

درگذشت سلطان الواعظین شیرازی (۱۳۵۰ش)

کتاب پیشنهادی: «شب‌های پیشاور»

این کتاب مهم‌ترین اثر سلطان الواعظین شیرازی (سید محمد شیرازی) است و حاصل ده شب مناظره و مباحثه او با دو نفر از علمای اهل سنت در پیشاور پاکستان است. این مناظرات در سال ۱۳۴۵ هجری قمری (حدود ۱۳۰۵ شمسی) انجام شد و بعدها به صورت کتابی یکهزار و پانصد صفحه‌ای تدوین و منتشر شد. «شب‌های پیشاور» به دلیل سبک مناظره‌ای و استدلالی خود، به یکی از آثار مهم اعتقادی شیعه تبدیل شده و به زبان‌های مختلف ترجمه شده است.

ده فرمان زندگی

ﯾﮏ: ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺵ ﺍﻣﺎ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﺒﺎﺵ،

ﺩﻭ: ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻦ ﺍﻣﺎ معطل ﻧﺒﺎﺵ،

ﺳﻪ: ﺳﺮ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺵ ﺍﻣﺎ ﻟﺞ ﺑﺎﺯ ﻧﺒﺎﺵ،

ﭼﻬﺎﺭ: ﺻﺮﯾﺢ ﺑﺎﺵ ﺍﻣﺎ ﮔﺴﺘﺎﺥ ﻧﺒﺎﺵ،

ﭘﻨﺞ: ﺑﮕﻮ ﺁﺭﻩ ﻧﮕﻮ ﺣﺘﻤﺎ،

ﺷﺶ: ﺑﮕﻮ ﻧﻪ ﻧﮕﻮ ﻫﺮﮔﺰ،

ﻫﻔﺖ: ﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎﺵ ﺍﻣﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﻧﺒﺎﺵ،

ﻫﺸﺖ: ﺷﺘﺎﺏ ﮐﻦ ﺍﻣﺎ ﺷﺘﺎﺏ ﺯﺩﻩ ﻋﻤﻞ ﻧﮑﻦ،

ﻧﻪ: ﺑﮕﻮ ﺑﺮﺍﺕ می مونم ﻧﮕﻮ ﺑﺮﺍﺕ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ،

ﺩﻩ: ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻧﯿﺴﺖ،

ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﯾﻢ…

«امام صادق(ع) فرمود:

“کسی که در انتظار امام دوازدهم است، همانند کسی است که در رکاب رسول خدا(ص) شمشیر کشیده و از او دفاع می‌کند.”

و امام کاظم(ع) فرمود:

“در دنیا مانند کسی باش که در خانه‌ای ساکن است که مال او نیست و منتظر رفتن است.”

انتظار واقعی، آمادگی و بی‌تعلقی می‌آورد.

📚 تحف‌العقول، ص۳۹۸»

حضرت امیر علیه‌السلام: 

🌱 إظهارُ الغِنى مِن الشُّكرِ، إظهارُ التَّباؤسِ يَجلِبُ الفَقرَ.

🌱 اظهار توانگرى گونه‌اى شكر است. فقير نشان دادن، فقر مى‌آورد.

📚 ميزان‌الحكمه، جلد ۸، صفحه ۵۳۳

امنیت، از مهم‌ترین نعمات الهی است و برقراری آن در نقاط مختلف #ایران_عزیز مرهون رشادت و شجاعت نیروهای فداکار و زحمتکش فراجا به‌عنوان یکی از ستون‌های مستحکم #امنیت کشور است.»

رهبری ۱۶/مهر/۱۴۰۵

رهبر شهید انقلاب فرمود:

“رژیم صهیونیست بر اثر ضربه طوفان‌الاقصی دچار ابتلائاتی شده است که از این ابتلائات نجات پیدا نخواهد کرد.”

طوفان‌الاقصی، معادلات منطقه را تغییر داد؛

رژیمی که با توهم قدرت و حمایت آمریکا پیش می‌رفت،

امروز در باتلاق بحران‌های نجات‌ناپذیر فرو رفته است.

این، آغاز پایان است.

سلام خدا بر یحیی سنوار

کسی که رهبر شهید به مناسبت شهادتش فرمود:

«او چهره‌ی‌ درخشان مقاومت و مجاهدت بود؛ با عزم پولادین در برابر دشمن ظالم و متجاوز ایستاد؛ با تدبیر و شجاعت به او سیلی زد؛ ضربه‌ی جبران‌ناپذیر هفتم اکتبر را در تاریخ این منطقه به یادگار گذاشت؛ و آنگاه با عزّت و سربلندی به معراج شهیدان پرواز کرد»

این 15 عمل را رها کن تا شاد باشی:

1 – همیشه حق با تو بودن را رها کن

2 – نیاز به کنترل کردن را رها کن

3 - سرزنش کردن را رها کن

4 - افکار مبارزه گرانه خود را رها کن

5 – باورهای محدود کننده خود را رها کن

6 – شکوه و شکایت را رها کن

7 – قضاوت کردن را رها کن

8 – نیاز به تحت تاثیر قرار دادن دیگران را رها کن

9 - مقاومت در مقابل تغییر را رها کن

10 – برچسب زدن ها را رها کن

11 – ترسهایت را رها کن

12 – بهانه هایت را رها کن

13 – گذشته را رها کن

14 – وابستگی هایت را رها کن

15 – زندگی کردن بر طبق خواسته های دیگران را رها کن.

🌸امام علی علیه السلام فرمودند:

🔰أَلإمامَةُ نِظامُ الأُمَّةِ.

🔹امامت، نظام و سامان‌بخش امت است.

📗منبع:غررالحكم ج۱ ص۲۷۴

🔻شرح حدیث

✍رهبرى، عامل وحدت است.

🔹آنچه كه انديشه‌ها را در مسير حق، هدايت مى‌كند، آنچه كه مردم را از تفرقه نگاه مى‌دارد، آنچه به نيروها و نفرات و تلاشها جهت مى‌بخشد، و بالأخره آنچه به بى سروسامانى و آشفتگى در يك جامعه، پايان مى‌دهد، امامت است.

🔹در اين صورت عامل رهبرى مى‌تواند نظام بخشد و سامان آفريند و محور وحدت گردد.

🔹همان‌گونه كه يك نخ و رشته، دانه‌هاى تسبيح يا گردن‌بند را در يك خط به صف مى‌كشد و از پراكندگى و تشتت و از هم گسيختگى و كم شدن و گم شدن حفظ مى‌كند، رهبرى نيز در جامعه، همين نقش را دارد.

🔹البته، وقتى كه امت هم از امام، پيروى كنند و از نظام بخش جامعه، اطاعت داشته باشند! پيروى از پيشوا شرط نخست بهره مندى جامعه از بركات ولايت و رهبرى است.

🔹نظام ولايت، امت اسلامى را در مقابل نيروهاى دشمن و گرگهايى كه براى دريدن اين پيكر، دندان تيز كرده‌اند، متحد و مقاوم و منسجم و در نتيجه پيروز مى‌سازد.

🔹آنان كه به محور وحدت آسيب برسانند، خواسته يا ناخواسته، دانسته يا ندانسته، به سود دشمن كار مى‌كنند.

🔹دلسوزى و صدق افراد را بامعيار تقويت ولايت و تحكيم مبانى وحدت مى‌توان شناخت. آنكه بر طبل تفرقه مى‌كوبد و تارو پود ولايت را از هم گسسته مى‌خواهد، جاهلانه يا مغرضانه همگام دشمن است.

📗منبع: حکمت های علوی  (ترجمه و توضیح احادیث امام علی «علیه السّلام»)

✳️درباره آیه‌الکرسی

💫💥💐عبدالله بن عوف گفته است: شبی خواب دیدم كه قیامت شده است؛

ومن را آوردند؛

وحساب من را به آسانی بررسی كردند.

آنگاه مرا به بهشت بردند؛

وكاخ‌های زیادی به من نشان دادند.

به من گفتند:

درهای این كاخ را بشمار؛

من هم شمردم؛

50درب داشت. 

بعدگفتند:

خانه‌هایش رابشمار.

دیدم 175خانه بود.

به من گفتند:

این خانه‌هامال توست.

آن قدرخوشحال شدم كه ازخواب پریدم؛

وخدا راشكرگفتم.

صبح كه شد؛

نزد ابن سیرین رفتم؛

وخواب رابرایش تعریف كردم. 

اوگفت:

معلوم است كه تو آیه الكرسی زیاد

می‌خوانی.

گفتم:

بله؛

همین طوراست.

ولی شماازكجافهمیدید؟

گفت برای اینكه این آیه50كلمه و175حرف دارد.

من از زیركی حافظه اوتعجب كردم.

آنگاه به من گفت:

هركه آیه الكرسی رابسیاربخواند؛

سختی‌های مرگ بر اوآسان می‌شود. 

 1.آیه الكرسی نوری ازآسمان است. 

2.آیه الكرسی آیتی ازگنج عرش است. 

3.آیه الكرسی باعث ایمنی درسفر است. 

4.آیه الكرسی اعلاترین نقطه قرآن است. 

5.ذكررسول مكرم اسلام دربستر؛

خواندن آیه الكرسی بود. 

6.باخواندن آیه الكرسی انسان دچار هیچ‌گونه آفتی نخواهدشد. 

7.برای رفع فقرآیه الكرسی مؤثراست؛

وكمك الهی ازغیب می‌رسد. 

8.همه چیز درآیه الكرسی است؛

یعنی كرسی گنجایش آسمان‌ها وزمین را دارد. 

9.درتنهایی آیه الكرسی بخوانی باعث رفع ترس می‌شود؛

و ازسوی خداكمك می‌رسد. 

10.آیه الكرسی رادرنمازها؛

روزها؛

شبهای ایام هفته؛

سفرها،

و درنماز شب،

ودفن میت بخوانید. 

11.هنگام خواب نیز آیه الكرسی بخوانید؛ زیراباعث می‌شود؛

خداوندفرشته‌ای نگهبان ومحافظت بگمارد تاصبح سلامت بمانی.

12.هرگاه ازدردچشم شكایت داشتی آیه الكرسی بخوانید؛

و آن درد را اظهارنكنید؛

آن دردبرطرف می‌شود؛

و از آن عافیت می‌طلبید. 

13.پیامبر اسلام(ص):

درخانه‌ای كه آیه الكرسی خوانده شود؛ ابلیس از آن خانه دورمی‌شود؛

وسحر وجادو در آن خانه واردنمی‌شود. 

14.آیه الكرسی پایه وعرش الهی است؛

وهدف ازخواندن آن این است كه مردم در عبادت جزخداوندكسی رانپرستند؛

وبه ذلت فرونروند؛

و روح یكتاپرستی ایجادكنند؛

و ازبندگی ناروا آزادشوند؛

و آیه الكرسی عقلها رابیدار و اله حقیقی را معرفی،

وخدای دانا وتوانا را به مردم می‌شناساند.

15.وقت غروب41بارآیه الكرسی رابخوانی حاجت‌روامی‌شوی(41بارتا علی العظیم بخوان یعنی یك آیه)مجرب است؛

وبرای رفع هم وغم؛

شفای مریض؛

درمان درد؛

رحمت خداوند،

وزیادشدن نورچشم،

آیه‌الكرسی رامدام بخوانید.

16.اگرمؤمن آیه الكرسی رابخواند؛

وثوابش رابرای اهل قبول قراردهد؛

خداوندملكی رابر اومقررمی‌كندكه برایش تسبیح كند.

17.آیه الكرسی درمزرعه ومغازه پنهان كردن باعث بركت مزرعه و رونق گرفتن كسب است.

18.ازپیامبرنقل نموده‌اندكه:

این آیه عظیم‌تر ازهرچیزی است كه حق تعالی آفریده است.

19.چندچیزحافظه رازیادمی‌كند؛

یكی از آن خواندن آیه الكرسی است.

20.هرشب آیه الكرسی رابخوانی تاصبح در امان خداهستی.

21.هرصبح آیه الكرسی رابخوانی تاشب در امان خداهستی.

22.آسان شدن مرگ بوسیله آیه الكرسی است.

23.آیه الكرسی عظیم‌ترین آیه درقرآن است.

24.برای حفظ مال وجان آیه الكرسی بخوان.

25.آیه الكرسی ویرانگر اساس شرك است. 

26.آیه الكرسی سیدسوره بقره است.

ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻻَ ﺇِﻟَٰﻪَ ﺇِﻻَّ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺤَﻲُّ ﺍﻟْﻘَﻴُّﻮﻡُ ۚ……

📿✨ ۸۰ خاصیت ذکر تعجیل فرج ✨📿

📚 برگرفته از کتاب ارزشمند «مکیال‌المکارم»

1️⃣ 🤲 اطاعت از امر مولایش: خداوند و امام زمان (عج) به این دعا امر کرده‌اند.

2️⃣ 🌙 زیاد شدن نعمت‌ها: سبب فزونی نعمت‌های مادی و معنوی می‌شود.

3️⃣ 💚 اظهار محبت قلبی: نشان‌دهنده عشق واقعی به امام زمان (عج) است.

4️⃣ ⏳ نشانه انتظار: از نشانه‌های واقعی منتظر بودن است.

5️⃣ 📖 زنده کردن امر ائمه اطهار (ع): باعث احیای یاد و نام اهل بیت (ع) می‌شود.

6️⃣ 🛡️ مایه ناراحتی شیطان: شیطان لعین از این دعا ناراحت و وحشت‌زده می‌شود.

7️⃣ 🤲 ادای قسمتی از حقوق آن حضرت: ادای حق صاحب‌حق که واجب‌ترین امور است.

8️⃣ 🕌 تعظیم خداوند و دین خدا: بزرگداشت ذات اقدس الهی و دین اوست.

9️⃣ 🤲 دعای حضرت صاحب‌الزمان (عج) در حق دعاکننده: آن حضرت برای او دعا می‌کند.

🔟 ⭐ شفاعت امام زمان (عج) در قیامت: شامل حال دعاکننده می‌شود.

1️⃣1️⃣ ✨ شفاعت پیامبر (ص): ان‌شاءالله شامل حال او می‌شود.

1️⃣2️⃣ 🕋 امتثال امر الهی و طلب فضل او: فرمانبری از خدا و درخواست فضل و عنایت اوست.

1️⃣3️⃣ 🤲 مایه استجابت دعا: باعث اجابت سایر دعاها می‌شود.

1️⃣4️⃣ 📜 ادای اجر رسالت: ادا کردن مزد رسالت پیامبر (ص) است.

1️⃣5️⃣ 🛡️ مایه دفع بلا: بلاها و گرفتاری‌ها را دفع می‌کند.

1️⃣6️⃣ 🌙 سبب وسعت روزی: ان‌شاءالله باعث گشایش در رزق و روزی می‌شود.

1️⃣7️⃣ 🤍 باعث آمرزش گناهان: موجب بخشش گناهان می‌شود.

1️⃣8️⃣ 👁️ تشرف به دیدار آن حضرت: در بیداری یا خواب، مشرف به دیدار امام زمان (عج) می‌شود.

1️⃣9️⃣ 🌅 رجعت به دنیا در زمان ظهور: در زمان ظهور آن حضرت به دنیا بازمی‌گردد.

2️⃣0️⃣ 🤝 از برادران پیامبر (ص) خواهد بود: در زمره برادران رسول خدا (ص) قرار می‌گیرد.

2️⃣1️⃣ ⏳ تعجیل در فرج مولای ما: باعث زودتر واقع شدن فرج حضرت صاحب‌الزمان (عج) می‌شود.

2️⃣2️⃣ 🕌 پیروی از پیغمبر و امامان (ع): در مسیر تبعیت از اهل بیت (ع) قرار می‌گیرد.

2️⃣3️⃣ 📜 وفای به عهد و پیمان الهی: عمل به میثاق با خداوند است.

2️⃣4️⃣ 🤲 آثار نیکی به والدین: ثواب نیکی به پدر و مادر برایش حاصل می‌شود.

2️⃣5️⃣ 🤲 فضیلت رعایت و ادای امانت: این فضیلت برایش حاصل می‌شود.

2️⃣6️⃣ ✨ زیاد شدن اشراف نور امام (عج) در دل: نور امام در قلبش بیشتر می‌شود.

2️⃣7️⃣ ⏳ طولانی شدن عمر: ان‌شاءالله عمرش طولانی می‌شود.

2️⃣8️⃣ 🤝 موفق به تعاون در کارهای نیک و تقوا: توفیق همکاری در کارهای خیر را می‌یابد.

2️⃣9️⃣ 🛡️ نصرت و یاری خداوند و پیروزی بر دشمنان: به کمک خدا پیروز می‌شود.

3️⃣0️⃣ 📖 هدایت به نور قرآن مجید: به نور قرآن هدایت می‌شود.

3️⃣1️⃣ 🕌 نزد اصحاب اعراف معروف می‌گردد: در میان اصحاب اعراف شناخته می‌شود.

3️⃣2️⃣ 📖 ثواب طلب علم: به ثواب علم‌آموزی نائل می‌شود.

3️⃣3️⃣ 🛡️ ایمنی از عقوبت‌های اخروی: ان‌شاءالله از عذاب‌های آخرت در امان می‌ماند.

3️⃣4️⃣ 🕊️ مژده هنگام مرگ: هنگام مرگ به او مژده داده می‌شود و با او به نرمی رفتار می‌شود.

3️⃣5️⃣ 🤲 اجابت دعوت خدا و رسول: این دعا اجابت دعوت خدا و رسول الله (ص) است.

3️⃣6️⃣ ⭐ هم‌درجه با امیرالمؤمنین (ع): با حضرت علی (ع) در درجه آن حضرت خواهد بود.

3️⃣7️⃣ 💚 محبوب‌ترین افراد نزد خداوند: از محبوب‌ترین بندگان نزد خدا می‌شود.

3️⃣8️⃣ ✨ دعاکننده مورد مباهات خداوند می‌شود: خداوند به او مباهات می‌کند.

3️⃣9️⃣ 🤲 فرشتگان برای او طلب آمرزش می‌کنند: ملائکه برایش استغفار می‌کنند.

4️⃣0️⃣ 🌙 از نیکان مردم پس از ائمه (ع) می‌شود: از خوبان امت پس از اهل بیت (ع) قرار می‌گیرد.

4️⃣1️⃣ 🕌 اطاعت از اولی‌الامر: اطاعت از کسانی که خدا اطاعتشان را واجب کرده است.

4️⃣2️⃣ 🤍 مایه خرسندی خداوند عزوجل: باعث خشنودی پروردگار می‌شود.

4️⃣3️⃣ 💚 مایه خشنودی پیغمبر (ص): رسول خدا (ص) از او خشنود می‌شود.

4️⃣4️⃣ ✨ خوشایندترین اعمال نزد خداوند: این دعا از محبوب‌ترین اعمال نزد خداست.

4️⃣5️⃣ 🌙 حکومت در بهشت: ان‌شاءالله در بهشت به او حکومت داده می‌شود.

4️⃣6️⃣ 🤲 آسان شدن حساب: حساب قیامتش آسان می‌شود.

4️⃣7️⃣ 🤍 مونس مهربان در برزخ و قیامت: این دعا در عالم برزخ و قیامت مونس او خواهد بود.

4️⃣8️⃣ ✨ بهترین اعمال: این عمل از بهترین اعمال است.

4️⃣9️⃣ 🌸 دوری غصه‌ها: باعث دور شدن غم و اندوه می‌شود.

5️⃣0️⃣ ⏳ دعای هنگام غیبت بهتر از دعای هنگام ظهور: دعا در زمان غیبت برتر از دعا در زمان ظهور است.

5️⃣1️⃣ 🤲 فرشتگان درباره او دعا می‌کنند: ملائکه برایش دعا می‌کنند.

5️⃣2️⃣ 🤲 دعای حضرت سیدالساجدین (ع) شاملش می‌شود: دعای امام سجاد (ع) شامل حال او می‌گردد.5️⃣3️⃣ 📖 تمسک به ثقلین: چنگ زدن به قرآن و اهل بیت (ع) است.

5️⃣4️⃣ 🕌 چنگ زدن به ریسمان الهی: تمسک به حبل‌الله است.

5️⃣5️⃣ 💚 سبب کامل شدن ایمان: ایمانش کامل می‌شود.

5️⃣6️⃣ 🌙 ثواب همه بندگان به او می‌رسد: مانند پاداش همه بندگان خدا به او می‌رسد.

5️⃣7️⃣ 🕌 تعظیم شعائر خداوند: بزرگداشت نشانه‌های الهی است.

5️⃣8️⃣ ⭐ ثواب شهید با پیغمبر (ص): ثواب کسی که با پیامبر (ص) شهید شده را دارد.

5️⃣9️⃣ 🕌 ثواب شهید زیر پرچم قائم (ع): پاداش شهید در رکاب امام زمان (عج) را دارد.

6️⃣0️⃣ 🤲 ثواب احسان به مولای ما حضرت قائم (ع): پاداش نیکی به امام زمان (عج) را دارد.

6️⃣1️⃣ 📖 ثواب گرامی داشتن عالم: در این دعا ثواب احترام به عالم هست.

6️⃣2️⃣ 🌙 پاداش گرامی داشتن شخص کریم: ثواب احترام به انسان بزرگوار را دارد.

6️⃣3️⃣ 🤝 محشور شدن با ائمه اطهار (ع): در میان گروه اهل بیت (ع) محشور می‌شود.

6️⃣4️⃣ ⭐ بالا رفتن درجات در بهشت: درجاتش در بهشت بالا می‌رود.

6️⃣5️⃣ 🛡️ امان از بدی حساب: از بدی حساب در قیامت در امان می‌ماند.

6️⃣6️⃣ ⭐ نائل شدن به بالاترین درجات شهدا: به بالاترین درجات شهدای قیامت می‌رسد.

6️⃣7️⃣ 🌸 رستگاری به شفاعت حضرت زهرا (س): به شفاعت حضرت فاطمه (س) رستگار می‌شود.

6️⃣8️⃣ 🛡️ نجات یافتن از فتنه‌های آخرالزمان: از فتنه‌های آخرالزمان نجات می‌یابد.

6️⃣9️⃣ 🤍 آمرزش گناهان: باعث بخشش گناهان می‌شود.

7️⃣0️⃣ 🌅 سبب رجعت: در زمان ظهور به دنیا رجعت می‌کند.

7️⃣1️⃣ 📜 وفای به عهد و پیمان خداوندی: به عهد الهی وفادار می‌ماند.

7️⃣2️⃣ 🛡️ ایمنی از عقوبت‌های اخروی: از عذاب‌های آخرت در امان است.

7️⃣3️⃣ 📖 هدایت به نور قرآن: به نور قرآن هدایت می‌شود.

7️⃣4️⃣ 📖 ثواب طلب علم: به ثواب علم‌آموزی می‌رسد.

7️⃣5️⃣ 🕊️ مژده هنگام مرگ: هنگام مرگ به او بشارت داده می‌شود.

7️⃣6️⃣ 💚 محبوب‌ترین افراد نزد خداوند: از محبوب‌ترین افراد نزد خدا می‌شود.

7️⃣7️⃣ 🤲 دعای ملائکه برای او: فرشتگان برایش دعا می‌کنند.

7️⃣8️⃣ 💚 کامل شدن ایمان: ایمانش کامل می‌شود.

7️⃣9️⃣ 🌙 ثواب همه بندگان: پاداش همه بندگان خدا به او می‌رسد.

8️⃣0️⃣ 🕌 تعظیم شعائر خداوند: بزرگداشت شعائر الهی است.

💎 نکته پایانی

امام زمان (عج) در توقیع شریف خود می‌فرمایند:

«أَکْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِکَ فَرَجُکُمْ»

«برای تعجیل در فرج بسیار دعا کنید، که همانا فرج و گشایش شما نیز در آن است.»

🤲 اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَج

امام جعفر صادق(ع) فرمود:

🔹 هرگاه به جایی وارد شدی که در آن وحشت داری، این آیه را بخوان:

«رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا»

(بخشی از آیه ۸۰ سوره اسراء)

🔹 و اگر در مقابل کسی قرار گرفتی که از او می‌ترسی، آیت‌الکرسی را بخوان.

📚 رهنمای گرفتاران، ص۱۰۸

اندوه طولانی برای لذت کوتاه؛ هشدار پیامبر(ص) درباره شهوت لحظه‌ای

پیامبر اکرم(ص) فرمود:

“رُبَّ شَهْوَةِ سَاعَةٍ تُورِثُ حُزْنًا طَوِيلًا”

چه بسیار لذت یک لحظه،

که اندوهی طولانی در پی دارد.

لذت‌های زودگذر،

بهایی سنگین از عمر، آرامش و آبرو می‌گیرند.

📚 امالی طوسی، ص۵۳۳، ح۱۱۶۲

امام صادق علیه السلام

إِذَا كَانَ الرَّجُلُ مُعْسِراً فَيَعْمَلُ بِقَدْرِ مَا يَقُوتُ بِهِ نَفْسَهُ وَ أَهْلَهُ، وَ لَا يَطْلُبُ حَرَاماً، فَهُوَ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللهِ.

🔷 ترجمه

هرگاه شخصی در تنگنای مالی باشد و [با وجود تلاشش، از راه حلال تنها] به اندازه‌ای که بتواند نیازهای اولیه خود و خانواده‌اش را تأمین کند درآمد کسب کند، و [برای رفاه بیشتر] به سراغ کسب حرام نرود، او مانند مجاهد در راه خداست.

🔍 اندکی شرح

این روایت به زیبایی ارزش «پایبندی به حلال در شرایط بحرانی» را نشان می‌دهد. دین اسلام همواره به تلاش برای توسعه و رفاه خانواده تشویق کرده است؛ اما گاهی شرایط اقتصادی چنان گره می‌خورد که انسان از راه‌های مشروع، جز درآمدی اندک و بخورونمیر به دست نمی‌آورد. در چنین بزنگاهی، وسوسه برای جبران کمبودها از راه‌های نادرست {مثل رشوه، کم‌فروشی یا حق‌الناس} به اوج می‌رسد. اگر کسی در این فشار خردکننده، به همان درآمد اندک اما پاک راضی شود و خط قرمزهای الهی را زیر پا نگذارد، دست به کار بسیار بزرگی زده است. امام (علیه‌السلام) این مقاومت درونی را هم‌تراز با «جهاد در میدان نبرد» می‌دانند؛ چرا که ایستادگی در برابر وسوسه‌های مالی در روزهای نداری، نیازمند صبر، استقامت و خویشتن‌داری عظیمی است که دست‌کمی از رویارویی با دشمن ظاهری ندارد.

📚 الکافی، ج5، ص88.

نماز حاجت روز پنجشنبه بسیار مهم

آیت‌الله بهجت (رحمة‌الله‌علیه) به نقل از کتاب «جمال‌الأسبوع» اثر سید بن طاووس، خواندن این نماز را برای برآورده شدن حاجات سفارش کرده‌اند.

زمان انجام:

روز پنجشنبه، از صبح تا غروب، در هر ساعتی که امکان داشته باشد.

کیفیت نماز:

چهار رکعت (دو نماز دو رکعتی)

🔹 رکعت اول: بعد از سوره حمد، ۱۱ مرتبه سوره توحید

🔹 رکعت دوم: بعد از حمد، ۲۱ مرتبه سوره توحید

🔹 رکعت سوم: بعد از حمد، ۳۱ مرتبه سوره توحید

🔹 رکعت چهارم: بعد از حمد، ۴۱ مرتبه سوره توحید

پس از پایان نماز دوم:

▫️ ۵۱ مرتبه سوره توحید

▫️ ۵۱ مرتبه ذکر «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد»

▫️ سپس به سجده رفته و ۱۰۰ مرتبه بگوید: «یا الله، یا الله» و پس از آن، حاجت خود را از خداوند متعال درخواست کند.

📚 منبع: جمال‌الأسبوع، ص ۵۹

مرحوم حضرت آیت الله حسن زاده آملی اعلی الله مقامه: 

اگر مقدور بود تمام زبان های دنیا را فرا می گرفتم.

سوال: گویا حضرت‌عالی به زبان فرانسه نیز مسلط هستید. درست است؟

جواب: زبان هر قوم و فرقه‌ای نردبان رسیدن به معارف آن فرقه است. بنده سرنوشت تحصیلی خیلی پرحرفی دارم، در غزلی راجع به خودم گفته‌ام:

 منم آن تشنه‌ی دانش که گر دانش شود آتش - مرا اندر دل آتش همی باشد نشیمن ها

اگر مقدورم بود تمام زبان‌های دنیا را فرا می‌گرفتم. ما روی عشق و علاقه به زبان زمان‌مان که “فرانسه” بود و در آن موقع بسیار رایج بود به فراگیری آن پرداختیم. 

استادمان علامه شعرانی رحمه الله علیه زبان فرانسه‌اش بسیار قوی بود. کتب طبی را که پیش ایشان می‌خواندیم، از جمله ” تشریح” به زبان فرانسه بود. همین کتب طبی و کتب ریاضیات و … باعث شد که ما زبان فرانسه را دنبال کنیم. بنده کتب ارزشمندی به زبان فرانسوی دارم و آنها را مطالعه می‌کنم. اگر دستم می‌رسید و با هزاران اگر دیگر، مایل و علاقه‌مند بودم که دیگر زبان‌ها را نیز فرا بگیرم، و از هیچ علمی و زبانی انزجار ندارم. 

همان طوری که شیخ الرئیس (ابن سینا) فرمود: افرادی که اعتدال مزاج دارند، انزجار برایشان پیش نمی‌آید. شاکرم خدای سبحان را که بنده نیز چنینم.

📔منبع:کتاب در محضر علامه حسن زاده آملی

🔸ساحت مقدس و نورانی قطب عالم امکان، حضرت بقیه الله الاعظم روحی و ارواحنا فدا و حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام :

🔸السَّلامُ علیکَ یا مولا یا بقیَّةَ اللهِ یا اباصالحَ المهدی ادرکنی-اللهم عجل لولیک الفرج

🔸السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ وَعَلَى الْأَرْواحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنائِكَ، عَلَيْكَ مِنِّي سَلامُ اللّٰهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ، وَلَا جَعَلَهُ اللّٰهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيارَتِكُمْ، السَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ، وَعَلَىٰ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، وَعَلَىٰ أَوْلادِ الْحُسَيْنِ ، وَعَلَىٰ أَصْحابِ الْحُسَيْنِ

🔸دعایی که بر طبق روایت امام صادق علیه السلام در زمان غیبت امام زمان علیه السلام بایستی خوانده شود :

(اَللّهُمَّ عَرِّفْنى نَفْسَكَ، فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى نَفْسَكَ، لَمْ اَعْرِف نَبِيَّكَ؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى رَسُولَكَ، فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى رَسُولَكَ، لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَكَ؛ اَللّهُمَّ عَرِّفْنى حُجَّتَكَ، فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَكَ، ضَلَلْتُ عَنْ دينى)

🔸امام صادق(علیه‌السلام) فرمود: به همین زودی به شما شبهه‌ای می‌رسد، پس می‌مانید بدون نشانه و راهنما و پیشوای هدایت‌گر ، و در آن شبهه نجات نمی‌یابد مگر کسی‌که دعای غریق را بخواند، گفتم: دعای غریق چگونه است؟ فرمود: می‌گویی :

🔸يَا اللّٰهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ، يَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَىٰ دِينِكَ .

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا

ای کسانی که ایمان آورده‌اید ذکر حق و یاد خدا (به دل و زبان) بسیار کنید.

آیه ۴۱ سوره احزاب

ذکر، فقط گفتن «سبحان‌الله» نیست؛

یاد همیشگی خدا در دل، زبان و رفتار است.

آن‌که خدا را بسیار یاد کند،

قلبش آرام می‌گیرد و ایمانش ریشه‌دارتر می‌شود.

شب آبستن است تا چه زاید سحر…

گاهی زندگی چنان تاریک می‌شود که گمان می‌کنیم نوری نیست؛

اما درست همان‌جا که ناامیدی سایه می‌گستراند،

سپیده‌ای تازه در حال طلوع است.

قرآن می‌فرماید:

«فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا * إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا»

پس با هر سختی، آسانی است.

گاهی تنها کاری که باید بکنیم،

این است که تا سپیده‌دم صبر کنیم.

لا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ»

هیچ پناهگاهی از خدا، جز به سوی خود او نیست.

یعنی اگر از عدلش می‌گریزی،

تنها پناه، رحمت اوست.

اگر از گناهت شرمنده‌ای،

تنها راه، بازگشت به سوی اوست.

نه قدرتی جلوتر از اوست،

نه پناهی دور از دسترس او.

پس هر جا ترسیدی،

به خودش پناه ببر

گاهی تاریخ در سکوتِ خودش فریاد می‌زند، و گاهی یک سحرگاه، به وسعت تمام قرن‌ها غوغا می‌کند. هفتم اکتبر، دقیقاً همان نقطه‌ای است که سکوت شکست.

در سحرگاه هفتم اکتبر، آسمان غزه رنگ دیگری داشت. رنگ خاکستریِ دود، با نوری از جنس طوفان در هم آمیخته بود. از دیار مقاومت، طوفانی برخاست که نامش از مسجدالاقصی می‌آمد. این طوفان، نه از جنس باد و باران بود، و نه از سنگ؛ بلکه از جنس اراده‌ای استوار و خاموش‌نشدنی بود.

بیایید برای لحظه‌ای از کلیشه‌ها فاصله بگیریم. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم قدرت، فقط در تعداد تانک‌ها و موشک‌ها خلاصه می‌شود. اما تاریخ ثابت کرده که این معادله اشتباه است. طوفان الاقصی نشان داد که اراده‌ها، وقتی به نقطه‌ی جوشش برسند، می‌توانند دیوارهای تنگ حبس را بشکنند. دیوارهایی که سال‌ها روی هم تلنبار شده بودند تا یک ملت را زنده‌به‌گور کنند.

آن‌ها از سنگ نبودند، از اراده بودند. از جنس همان خاکی که سال‌ها زیر چکمه‌های ظلم، نفس کشیدن را تمرین کرده بود. طوفانی به پا کردند در سرزمین «تین و زیتون» (انجیر و زیتون)؛ سرزمینی که نامش در قرآن کریم با قسمِ خداوند گره خورده است. سرزمینی که تاریخش، تاریخِ زخم‌های عمیق است، اما زخم‌هایش هرگز نتوانستند ریشه‌هایش را بخشکانند.

طوفان الاقصی، فقط یک عملیات نظامی نبود؛ فریادِ سال‌ها خفقان بود.

فریادی که در حافظه‌ی مقاومت حک شد. حافظه‌ای که برخلاف حافظه‌ی پوشالی رسانه‌های جهانی، تحریف نمی‌شود و پاک نمی‌گردد. نسل‌ها می‌آیند و می‌روند، اما این حافظه، مثل یک زخم روی پوستِ تاریخ، تا ابد زنده می‌ماند.

ما از بیرون، فقط تصویرها و خبرها را می‌بینیم. اما آن‌چه در آن سحرگاه گذشت، فراتر از خبر بود. یک «رستاخیز اراده» بود. مردمی که سال‌ها در محاصره‌ی کامل بودند، تصمیم گرفتند بنویسند: ما زنده‌ایم. ما فراموش نشده‌ایم. و اگر جهان ما را نبیند، ما خودمان صدایمان را به گوش تاریخ می‌رسانیم.

ایستادن در برابر یک قدرت تا بن دندان مسلح، آن هم با دستان خالی، فقط از جنس عشق ممکن است. از جنس عشقی که به خاک، به وطن، و به آزادی دارد.

و این بزرگ‌ترین درسی است که آن سحرگاه به ما داد: قدرت واقعی، هرگز در زره و سلاح نیست؛ در ایمان و اراده‌ی خاموش‌نشدنی است. ملتی که تصمیم بگیرد زنده بماند و بجنگد، حتی اگر تمام دنیا مقابلش بایستد، در نهایت اراده‌اش تاریخ را تسخیر می‌کند.

حافظه‌ی مقاومت، این طوفان را هرگز فراموش نخواهد کرد. و این طوفان، تا آزادی قدس، در قلب‌ها زنده است.

دعای اول صحیفه سجادیه – بند ۶

متن دعا:

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبَادِهِ مَعْرِفَةَ حَمْدِهِ عَلَی مَا أَبْلَاهُمْ مِنْ مِنَنِهِ الْمُتَتَابِعَةِ، وَ أَسْبَغَ عَلَیهِمْ مِنْ نِعَمِهِ الْمُتَظَاهِرَةِ، لَتَصَرَّفُوا فِی مِنَنِهِ فَلَمْ یحْمَدُوهُ، وَ تَوَسَّعُوا فِی رِزْقِهِ فَلَمْ یشْکرُوهُ.

ترجمه:

ستایش خدایی را که اگر بندگان را از شناخت سپاسگزاری، به خاطر عطاهای پی‌درپی بازمی‌داشت، در نعمت‌هایش تصرّف می‌کردند ولی او را سپاس نمی‌گزاردند.

شرح کامل:

امام در این بند با یک فرض، عمق نعمتِ معرفتِ شکر را نشان می‌دهد. خداوند نه‌تنها نعمت‌ها را بی‌وقفه و فزاینده عطا کرده، بلکه خودِ توانایی درک و سپاس‌گزاری را نیز به ما الهام نموده است. اگر این الهام نبود، انسان‌ها در میان نعمت‌ها زندگی می‌کردند، اما کفران می‌نمودند. پس بزرگ‌ترین نعمت، این است که خداوند به ما فهماند که او صاحب نعمت است و باید سپاسش گوییم. این خود، توفیقی است که بدون آن، شکر ممکن نیست.

نکات کلیدی این بند:

۱. شناخت، نعمتی فراتر از خود نعمت‌هاست.

۲. انسان بدون الهام الهی، از شکر ناتوان است.

۳. نعمت‌های الهی پیوسته و پنهان‌اند و ما غافلیم.

۴. شکرگزاری، خود نیازمند توفیق الهی است.

امام محمدباقر علیه السلام:

فَإِنَّ الْيَوْمَ غَنِيمَةٌ وَ غَداً لَا تَدْرِي لِمَنْ هُوَ

امروز غنیمت است و نمی دانی که فردا از آن کیست.

📚 بحارالانوار،‌ ج75، ص179

تا چند زنیم ضربه ها بر سر هم

تا کی ننهیم زخم ها را مرهم؟!

پیوسته به کام ما نگردد ایام

امروز غنیمت است و فردا مبهم

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

تَرْكُ لُقْمَةِ حَرَامٍ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ صَلَاةِ أَلْفَيْ رَكْعَةٍ تَطَوُّعاً

پرهیز از یک لقمه‌ی حرام، نزد خداوند از دو هزار رکعت نماز مستحبی بهتر است.

📚 مجموعة ورام، ج2، ص120

هر چند حرام، همچو طعم رطب است

اما زپی‌اش تیرگی نیمه شب است

پرهیز ز یک لقمه از آن نزد خدای

به از دو هزار رکعت مستحب است

ما معمولاً شهدا را موجوداتی از یک سیاره‌ی دیگر می‌بینیم. آدم‌هایی که انگار از همان بدو تولد، یک هاله‌ی نورانی دورشان بوده و کارهای خارق‌العاده می‌کردند. اما وقتی به جزئیات زندگی‌شان نگاه می‌کنی، تازه می‌فهمی رازِ بزرگشان در چیزهای خیلی ساده و کوچک بوده است. درست در همان لحظه‌هایی که ما راحت از کنارشان رد می‌شویم و می‌گوییم “حالا مهم نیست".

چند وقت پیش به بخشی از خاطرات شهید مقامی برخوردم که مرا چند دقیقه‌ای میخکوب کرد. این خاطرات، سه صحنه‌ی کوتاه از زندگی اوست که هر کدام مثل یک پتک، محکم به ریشه‌ی باورهای روزمره‌ام زد.

صحنه‌ی اول: یک حبه سیر و یک تکه کلم!

دوران خدمتش در قرارگاه خاتم در خلیج فارس بود و با شرکت‌های چینی همکاری می‌کرد. یکی از سربازها بدون هماهنگی، مقداری سبزیجات از چینی‌ها می‌آورد و شهید هم بعد از خوردن، تازه متوجه این ماجرا می‌شود. حالا حدس بزنید واکنش او چیست؟ به اندازه‌ی یک حبه سیر و یک تکه کلم بروکلی که خورده بود، پول آن را حساب و پرداخت می‌کند!

راستش را بخواهید، این قسمت را که خواندم، زیر لب گفتم: “خب، حالا یک حبه سیر چه اهمیتی دارد؟” اما بعد با خودم فکر کردم که همین جملات کوچک هستند که سرنوشت آدم را در دنیا و آخرت مشخص می‌کنند. برای او، مرزِ حلال و حرام، حتی به اندازه‌ی یک حبه سیر هم که شده، قابل عبور نبود. او در آن لحظه به همه‌ی ما یاد داد که تقوا و پرهیزکاری، فقط در نمازهای طولانی و شب‌های احیا نیست؛ در همین لقمه‌های ناچیز و حقوق دیگران است.

صحنه‌ی دوم: بیمه‌ای که “حق من نبود"!

در دوران سربازی، هنگام شوخی با یکی از همکارانش دچار آسیب می‌شود. بیمه، مبلغی را به حسابش واریز می‌کند. حالا اینجا جای بسیار مهمی است. اکثر ما آدم‌ها در چنین موقعیتی با خودمان می‌گوییم: “چه عالی، خداروشکر که این پول آمد!" 

اما شهید مقامی این پول را نمی‌پذیرد و می‌گوید: “من در حین کار و ماموریت دچار سانحه نشدم، این مبلغ حق من نیست.”

او کلی پیگیری می‌کند تا مبلغ را برگرداند، اما از نظر قانونی این کار ممکن نمی‌شود. و بعد از ناامیدی از عودت پول، تصمیم می‌گیرد کل مبلغ را در راه خیر پرداخت کند. این یعنی چه؟ یعنی امانت‌داری در بالاترین سطح. او می‌دانست پولی که از راه ناحق به دست بیاید، برکت زندگی را از بین می‌برد ولو اینکه از طرف یک سیستم قانونی واریز شده باشد.

صحنه‌ی سوم: یک تماس عجیب دو هفته قبل از پرواز!

و زیباترین و لرزاننده‌ترین بخش ماجرا. فقط دو هفته قبل از شهادت، با حاج آقا مرادی تماس می‌گیرد. در مورد چه چیزی سوال می‌پرسد؟ درباره‌ی “حق‌الله” و “حق‌الناس” و اینکه چطور می‌توان آن‌ها را جبران و رفع کرد!

این جمله را چند بار با خودم تکرار کردم. او داشت برای یک سفر بزرگ آماده می‌شد. کسی که خودش را آماده‌ی ملاقات با خدای خود می‌داند، حساب‌هایش را می‌رسد. او دوست نداشت حتی یک ذره از حق مردم یا حق خدا بر گردنش باقی بماند. چه بسا اگر زنده می‌ماند، باز هم به دنبال رفع همان حقوق ناچیز بود.

حرف دل من با شما:

وقتی این خاطرات را می‌خوانم، حس می‌کنم در زندگی روزمره‌ی خودم چقدر راحت از کنار حقوق دیگران می‌گذرم. یک کم‌کاری، در آمدن به کلاس، یک دروغ سفید، یک هزینه‌ای که باید پرداخت می‌کردم و نشد، یا حتی حقی که در یک معامله نادیده گرفتم. ما فکر می‌کنیم این‌ها به چشم نمی‌آید. اما شهید مقامی به ما نشان داد که در محاسبه‌ی الهی، هیچ چیز کوچکی وجود ندارد.

💠 استقامت درمقابل عذرهای شرعی

#مصلحت_سنجی

#عقلانیت

#شجاعت

🔺يكى از عواملى كه در كارهاى بزرگ، جلوِ انسان را سدّ میكند، #عذرهاى_به_ظاهر_شرعى است. گاهی انسان باید كار #واجب و تكليفى را انجام دهد اما انجام چنین کاری مستلزم یک اشکال بزرگ است، مثلا لازمه چنین کاری #کشته_شدن عده زیادی است، اینجا آن شخص احساس میكند كه ديگر #تكليف ندارد.

در مقابل امام حسين(ع) از اين‏گونه عذرهاى شرعى كه میتوانست هر انسان ظاهر بينى را از ادامه راه منصرف كند، خیلی زیاد بود: 

🔺از اِعراض مردم كوفه و كشته شدن مسلم گرفته تا حادثه کربلا، از شهادت اصحاب گرفته تا اسارت آل الله. امام حسین(ع) میتوانست بگوید شرایط محیا نیست، مردم تحمّل نمیكنند، #مصلحت اقتضا میکند کنار بیاییم.

يك‏وقت به كسى میگويند: «اين راه را نرو؛ ممكن است شكنجه یا کشته شوى.» انسانِ قوى میگويد: «شكنجه شوم! کشته شوم، چه مانعى دارد؟» 

🔺اما يك‏وقت میگويند: «نرو؛ ممكن است گروهى از #مردم، به‏ خاطر اين حركت تو #سختی کشده و #كشته شوند.» اينجا ديگر پاى جان ديگران در میان است.

مصلحت چه اقتضا میکند؟ مگر دیگر بزرگان اسلام، #مصلحت_سنجی نکردند؟

🔺#عبدالله_بن_عباس، #عبدالله_بن_جعفر، #محمد_بن_حنفیه و… چگونه با این مسئله برخورد کردند؟ تمام تلاش خود را کردند تا این مصلحت سنجی خود را بر امام خود نیز تحمیل کنند اما زورشان نرسید. چه اینکه امروز نیز عده ای مشی شان چنین است.    

🔺مطلب مهم و اساسی این است که اگر امام حسين(ع) میخواست در مقابل حوادثِ بسيار تلخ و دشواری که برای او پیش آمد با ديدِ يك متشرّعِ معمولى نگاه كند و عظمتِ رسالتِ خود را به فراموشى بسپارد، قدم ‏به ‏قدم می‏توانست #عقب ‏نشينى كند و بگويد ديگر تكليف نداريم. #مصلحت در بیعت با یزید است.

🔺اما ایشان چنين نكرد. اين، نشان از #استقامت او دارد، اما نه استقامت به نحو مرسوم بلکه استقامت در مقابل #موازین_شرعی، عرفی و عقلی. تحمل این سنخ مشکلات، خیلی سخت تر از دیگر مشکلات است چرا که در ظاهر #خلاف_مصلحت به نظر می آيد. 

🔺کسی میتواند در مقابل این مصلحت سنجی ها و عذرهای به ظاهر شرعی استقامت کند که اوّلًا در حد اعلى #بصيرت داشته و بفهمد چه كار بزرگى انجام میدهد.

ثانياً #قدرت_نفس داشته و ضعفِ نفسش او را نگيرد، چنین شخصی دیگر پایش نخواهد لرزید. امام حسين(ع) اين دو خصوصيت را در كربلا به خوبی از خود نشان داد. لذا حادثه‏ كربلا مثل خورشيدى بر تارك تاريخ درخشيد؛ هنوز هم می‏درخشد، و تا ابدالدّهر هم خواهد درخشيد.

🔺#امام_راحل نیز در اين خصوصيت، به طور كامل دنباله ‏رو امام حسين(ع) شد. یک روز به او گفتند با این کارت، حوزه علمیه قم را به تعطیلی میکشانی، روز دیگر گفتند همه علما و مراجع علیه شما تحریک میشوند و بین علما #اختلاف می افتد، روز دیگر گفتند جواب این خون های ریخته شده را چه کسی میدهد؟

🔺اين طرز فكرهاست که فشار مى ‏آورد و ممكن است هركسى را از ادامه حركت منصرف كند. اما امام، #استقامت ورزيد و پای او در هیچ کدام از این موارد نلرزيد. عظمت روح او و عمق بصيرتى كه بر او حاكم بود، در اين جاها ديده میشود.

▫️از همان ابتدای انقلاب عده ای از #مبارزه_با_امریکا میترسیدند. به مرور در این چهل سال افراد زیادی به این نتیجه رسیدند که نمیشود با امریکا مبارزه کرد، حتی همان هایی که اول انقلاب برای مبارزه با امریکا دو آتیشه بودند.

▫️همان ها که دیروز خود را #فرزندان_امام میدانستند و شعار مرگ بر امریکایشان گوش آدم و عالم را پُر کرده بود اما امروز در #آغوش_امریکا روزگار سپری میکنند.

آن وقت #افراط میکردند و امروز #تفریط.

▫️بهانه میکنند که #مردم تحمل تهاجم امریکا را ندارند، اما حقیقت این است که خود بریده اند. بله قطعا همراهی مردم بسیار مهم و اساسی است اما مشکل ما همیشه در #خواص_ترسو و #بی_بصیرت بوده، نه مردمی که همراه نبوده اند. تمام حرف این است که راه، همان است که خمینی به تبع حسین(ع) رفت. 

▫️امروز نیز شنیده میشود که برخی میگویند: دیگر چالش با #اسرائیل بس است، بیش از این ماجرا را کش ندهید، با مذاکره مسئله را حل کنید چرا که مردم تحمل سختی و نبرد با اسرائیل را ندارد و…

همینقدر ساده و گوگولی…

هنوز قائلند که دنیای امروز دنیای #مذاکره و گفتمان است، نه دنیای قدرت و #موشک. 

▫️انسان حقیقتا تعجب میکند. بله #عقلانیت خیلی مهم و اساسی است اما این نگاه بیشتر شبیه به #ترس است، تا عقلانیت.

#عقلانیت میگوید: وقتی تو در حال #دفاع از خودت هستی و او با تمام توانش به تو ضربه زده، تو نباید کوتاه بیای و باید ضربه محکم تری بزنی تا او عقب بکشد، وگرنه اگر تو عقب بکشی، قطعا او احساس قدرت میکند و مجدد به تو ضربه محکم تری خواهد زد. 

▫️#مصلحت جزو عناصر مهم و اساسی فقه شیعه و فقاهت حضرت امام است اما قرار نیست به بهانه مصلحت، هر جا که مشکلی پیش آمد، برای پیشبرد کار خود، عَلَم مصلحت به دست گیریم. 

▫️البته لازم است #فرآیند_صحیح_مصلحت_سنجی به صورت فنی و علمی دنبال شود تا بتوان در چارچوبی صحیح آن را پیاده کرد، اما بدانیم مسئول تشخیص مصلحت، تنها و تنها، #امام_جامعه است، نه #مرجفون_جامعه.

💠 شیوه حکمرانی اسلام در تربیت اجتماعی

🔺#شیخ_صدوق در خصال، روایتی از امام صادق(ع) نقل میکند که بخشی از آن بین عوام مشهور است،

همان ماجرای مسلمانی که یک همسایه و رفیق #مسیحی داشت و بعد از مدتی او را مسلمان کرد

اما با #افراط خود در اینکه او را شبانه روز به عبادت بست، او نیز مجدد از اسلام به مسیحیت برگشت. 

(کامل روایت)

🔺اما این روایت قبل و بعدی دارد که کمتر به آن توجه شده است. راوی از حضرت میپرسد: در میان ما برخی مردم قائل به #ولایت امیرالمومنین(ع) هستند و او را بر دیگر مردم مقدم میدارند

اما آنچنان که ما معتقد به ولایت و فضیلت شما هستیم، آنها اینگونه نیستند. آیا آنها را #دوست بداریم و از خود بدانیم؟

🔺حضرت میفرماید: اجمالا آرى. بعد حضرت میفرمایند خداوند اسلام را بر هفت بخش قرار داده: 1. #صبر 2. #راستگويى 3. #يقين 4. #راضى_بودن 5. #وفا 6. #علم 7. #حلم

🔺سپس این موارد را ميان مردم تقسيم كرده و كسى كه همه اين هفت بخش را داشته باشد، او داراى #ايمان_كامل است.

اما برخى از مردم دارای يك بخش از آنها بوده، برخی دو بخش، برخی سه بخش و… 

🔺سپس حضرت تاکید میکنند: شما به كسى كه دارای يك بخش است، دو بخش را #تحميل نكنيد و از او چنین توقع زیادتری از وسعش را نداشته باشید. و به كسى كه دو بخش دارد، سه بخش را تحميل نكنيد و… 

🔺بعد میفرمایند اگر شما توقع زیاد از وسع هر شخص از او داشته باشید، در اين صورت بار آنان را سنگين کرده و آنها را دچار #نفرت می‏سازيد 

اما توصیه من به شما این است که با آنان با مهربانى رفتار كنيد و بر آنان كار را آسان بگيريد.

(فَتُثَقِّلُوهُمْ وَ تُنَفِّرُوهُمْ وَ لَكِنْ تَرَفَّقُوا بِهِمْ وَ سَهِّلُوا لَهُمُ الْمَدْخَل‏)

🔺اینجاست که حضرت همان ماجرای معروف را از باب مثال ذکر میکنند. حضرت در اینجا میخواهند اشاره به #مناط، ملاک و شاخصی مهم در #شیوه_حکمرانی اسلامی کنند لذا میگویند: 

پس شما با آنان سخت نگيريد و بیش از وسع هر شخص بر او تحمیل نکنید. 

🔺در ادامه نیز میفرمایند: آيا نمیدانى كه حكومت #بنى_اميه با #شمشير، #خشونت، جور و #اجبار کارش را پیش میبرد اما حكومت ما با #مهربانى، دلجويى، وقار، #تقيّه، #خوش_برخوردى، پرهيزگارى و كوشش اهداف خود را دنبال میکند؟ 

پس شما نیز مردم را به دين خود و راهى كه در آن هستيد، راغب سازيد اما با همین شیوه ای که گفته شد.

(أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ إِمَارَةَ بَنِي أُمَيَّةَ كَانَتْ‏ بِالسَّيْفِ وَ الْعَسْفِ وَ الْجَوْرِ وَ أَنَّ إِمَارَتَنَا بِالرِّفْقِ وَ التَّأَلُّفِ وَ الْوَقَارِ وَ التَّقِيَّةِ وَ حُسْنِ الْخُلْطَةِ وَ الْوَرَعِ وَ الِاجْتِهَادِ فَرَغِّبُوا النَّاسَ فِي دِينِكُمْ وَ فِيمَا أَنْتُمْ فِيهِ)

📌پ.ن:

▫️البته که این روایت به دنبال تقریر #اسلام_رحمانی نیست بلکه همین دین که اینجا دستور به مهربانی با مردم میدهد، درجای دیگر که لازم است با خاطیان برخورد شود، آن روحیه جلالی و خشن خود را نیز ظهور میبخشد که البته همین برخورد تند نیز از سر رحمت و #نگاه_تربیتی اوست. 

▫️اساسا در #تربیت_اجتماعی، تاکید اسلام بر این است که «دین برای همه مردم است اما همه دین، برای همه مردم نیست.» 

این نکته خیلی #عمیق و مهم است چرا که میخواهد ما را به اختلاف #سطوح_انسان_ها در تربیت و هدایت توجه بدهد.

▫️ای کاش ما انقلابیون نیز در مواضع اجتماعی خود، همین قاعده و اصل را رعایت کرده و آن را ستون #تربیت_اجتماعی خود قرار میدادیم.

💠 آیا اسلام با خشونت موافق است؟

🔺#شیخ_صدوق در #خصال نقل میکند:

▫️«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اخْتَارَ مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ أَرْبَعَةً؛ اخْتَارَ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ أَرْبَعَةً لِلسَّيْفِ: إِبْرَاهِيمَ وَ دَاوُدَ وَ مُوسَى وَ أَنَا.»

▫️پیامبر اکرم فرمود: خداى تبارك و تعالى از هر چيز چهار چیز برگزيد. از پيامبران، چهار نفر را براى مبارزه با شمشير انتخاب کرد: ابراهيم، داود، موسى و من‏.

🔺براساس این روایت، چهار پیامبر، مامور به #تشکیل_حکومت با #شمشیر و #زور و #قدرت بوده اند. برخی از این دست روایات اینگونه استفاده کرده اند که اسلام #دین_خشونت و شمشیر است و آن را در دنیا ترویج هم کرده اند. در مقابلش نیز #مسیحیت را ترویج میکنند که مثلا #دین_رحمت است.

این نکته هم درست است و هم غلط.

 🔺غلط است چون #اساس_در_اسلام، رحمت و مهربانی است. اما درست است چون اتفاقا یکی از جلوه های #عقلانیت_اسلام همین خشونت و شمشیر است.

اساسا این نکته، جزو #مترقی_ترین جنبه های اسلام است. اینکه گاهی برای بسط رحمت الهی، باید دست به شمشیر برد و با خشونت برخورد کرد، وگرنه رحمت #ذبح خواهد شد.

🔺وقتی #شورشیان_جمل در بصره دست به کشتن برخی یاران حضرت امیر زدند، حضرت در موضعی بسیار تند و سخت که در #نهج_البلاغه نیز آمده، فرمودند:

▫️آنان به فرماندار من(#عثمان_بن_حنیف)، و خزانه داران بيت المال مسلمين و مردم بصره هجوم بردند، و عده ای را به #قتل_صبر یعنی با #زجر و #شکنجه به قتل رساندن، و عده ای را نیز با مکر و #حیله به شهادت رساندند.

(فَقَدِمُوا عَلَى عَامِلِي بِهَا وَ خُزَّانِ بَيْتِ مَالِ اَلْمُسْلِمِينَ وَ غَيْرِهِمْ مِنْ أَهْلِهَا فَقَتَلُوا طَائِفَةً صَبْراً وَ طَائِفَةً غَدْراً)

 ▫️به خدا سوگند، اگر آنها تنها يكى از ياران مرا #بى‌گناه و #به‌عمد كشته بودند، براى من #كشتن_همه_آنان حلال و روا بود، 

(فَوَاللّهِ‌، لَو لَم يُصيبوا مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ إلّا رَجُلاً واحِدا مُتَعَمِّدينَ لِقَتلِهِ بِلا جُرمٍ جَرَّهُ لِحَلَّ لي بِهِ قَتلُ ذلِكَ الجَيشِ كُلِّهِ‌)

▫️چون همه در آن قتل حاضر بودند ولى کسی مانع این اتفاق نشد و مخالفت نکرد و با زبان و دست از #مظلوم دفاع نكردند،

تا چه رسد به اينكه آنها به همان تعداد که وارد بصره شدند، به همان تعداد نیز از مسلمانان را به قتل رساندند.

( إِذْ حَضَرُوهُ فَلَمْ يُنْكِرُوا وَ لَمْ يَدْفَعُوا عَنْهُ بِلِسَانٍ وَ لاَ بِيَدٍ، دَعْ مَا أَنَّهُمْ قَدْ قَتَلُوا مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ مِثْلَ اَلْعِدَّةِ اَلَّتِي دَخَلُوا بِهَا عَلَيْهِمْ)

تغییر کردن ایده محبوبی است و طرفداران بسیاری دارد؛ اما…

تغییر در سبک و شیوه زندگی، تغییر در باورها، تغییر در روابط یا تغییر شغل و یا تغییرات جزئی تر مثل کاهش وزن، ترک یک عادت بد. 

اما در واقع تغییر کردن به سادگی آنچه که بیان یا آرزو می کنیم نیست و همیشه موانعی در راه هستند تا تلاش های ما را برای تغییر خنثی کنند. 

🚧 موانع تغییر

الف) تغییر، فکر ایده یا تمایل شما نیست

شما فکر می کنید می خواهید چیزی را تغییر دهید. 

اما آیا این تغییر واقعاً هدف شما است یا آرزوی شماست؟ 

یا آنکه آرزوی والدین، همسر، دوستان، رئیس یا جامعه ای است که در آن زندگی می کنید؟ 

اگر واقعاً نمی خواهید این تغییر را در عمق وجود خود ایجاد کنید، انجام آن بسیار سخت خواهد بود.

در این وضعیت شما می توانید تغییر را شروع کنید اما وقتی قصد درونی برای انجام این کار وجود نداشته باشید، 

به راحتی انگیزه خود را از دست می دهید …

و بعد از مدتی احساس می کنید نمی توانید ادامه دهید و تسلیم می شوید.

✳️ راه حل:

 به اهداف خود فکر کنید. 

اگر آنها هدف های شما نیستند، چگونه می توانید دیگر آنها را دنبال نکنید و در عوض زمان بیشتری را صرف اهداف آگاهانه خود کنید.

آرزوهای و خیالات خود و دیگران تا به صورت روشمند تبدیل به هدف نشوند، قابل برنامه‌ریزی نیستند.

اما اگر هنوز مجبورید ادامه دهید؛ مثلا به خاطر همسر یا شغل خود نمی توانید این تغییر را رد کنید 

پس بکوشید تا دلایل خود را برای ادامه کار پیدا کنید و یا دلایل دیگرانی که این تغییر را از شما می خواهند بررسی کنید، شاید با تامل و دقت اهداف آنها قابل پذیرش باشند.

سپس تلاش کنید آن تغییر را به هدفی شخصی بدل کنید تا بتوانید آن را انجام دهید.

 انْهَوْا عَنْ الْمُنْکَرِ وَ تَنَاهَوْا عَنْهُ، فَإِنَّمَا أُمِرْتُمْ بالنَّهْي بَعْدَ التَّنَاهِي!

🟠مردم را از منکرات بازداريد، و خودتان نيز مرتکب نشويد، چرا که شما موظّف هستيد اوّل خودتان ترک گناه کنيد، و آنگاه مردم را از آن نهى نماييد!

✍خويشتن دارى از گناه، شرط کمال نهى از منکر است، نه شرط وجوب. زيرا، به يقين انسان وقتى خود مرتکب گناهى شود و بخواهد ديگران را از آن نهى کند، سخن او تأثير چندانى نخواهد داشت و اگر مردم جريان را بدانند او را مورد تمسخر قرار مى دهند و مى گويند:ببرى مال مسلمان و چو مالت ببرند، بانگ و فرياد برآرى که مسلمانى نيست!لذا پيشوايان اسلام بر اين معنا تأکيد داشتند که: ما شما را از هر کارى نهى مى کنيم، نخست خودمان از آن پرهيز داريم.

📘#خطبه_105

دیشب اتفاقی به یک عکس قدیمی از خودم در ۱۸ سالگی برخوردم. عکس را که نگاه کردم، ناخودآگاه زیر لب گفتم: «خدایا، این همه انرژی از کجا می‌آمد؟» راستش را بخواهید، ما آدم‌ها عجیب‌ترین موجودات دنیاییم. وقتی جوانیم، فکر می‌کنیم این اسب چموشِ زمان قرار نیست هیچ‌وقت خسته شود. وقتی هم که تنمان درد می‌گیرد، تازه می‌فهمیم یک روزی، همین ستون فقرات بدون هیچ صدایی، سخت کار کرده است.

امروز می‌خواهم از پنج روایتی بگویم که انگار برای همین روزهای شلوغِ ما نوشته شده‌اند. روایاتی که یکی‌یکی مثل پازل، تصویر زندگی سالم و بامعنا را برایم کامل کردند.

۱. تعریف تازه‌ای از “جوانی” در اوج روزمرگی

پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «خداوند دوستدار جوانی است که جوانی‌اش را به اطاعت خداوند می‌گذراند.»

شاید اولین برداشتی که از این جمله می‌کنیم، عبادت‌های شبانه و گوشه‌نشینی باشد. اما واقعیت این است که «اطاعت» یعنی هم‌راستا شدن با قانونمندی هستی. یعنی منِ جوان، این انرژی بی‌پایان و این ذهن خلاق را در مسیر ساختن بگذارم، نه در مسیر سوختن. کسی که در اوج جوانی، برای هدفش می‌سوزد و می‌سازد، محبوب‌ترین آدمِ زمین است.

۲. سندرم “فردا” و بزرگ‌ترین حسرت‌های زندگی

امیرالمومنین (ع) جمله‌ای دارند که مثل آب سرد روی آدم می‌ریزد: «دو نعمت است که ارزش آنها را نمی‌داند، مگر کسی که آنها را از دست داده باشد: جوانی و تندرستی.»

چقدر با این جمله غریبه‌ایم! ما معمولاً ارزش سلامتی را فقط وقتی در بیمارستان بستری می‌شویم می‌فهمیم و ارزش جوانی را وقتی که دیگر نمی‌توانیم بدون خستگی تا صبح بیدار بمانیم. ما همیشه در ذهنمان می‌گوییم: «الان وقتش نیست، بعداً»، «از فردا شروع می‌کنم». اما حقیقت این است که آن «فردایی» که منتظرش هستیم، هرگز نمی‌آید. باید همین امروز، با همین توان، شروع کرد.

۳. درسی که برای پدر و مادرهای امروزی، حکم طلا را دارد

همیشه در جمع‌های دوستانه و خانوادگی می‌شنویم که چقدر از نسل جدید گلایه می‌کنیم. اما امیرالمومنین (ع) قرن‌ها پیش یک توصیه‌ی درجه یک به ما داده‌اند: «آداب ورسوم خویش را به فرزندانتان تحمیل نکنید؛ زیرا آنان در روزگاری غیر از روزگار شما می‌زیند.»

این جمله دقیقاً همان چیزی است که در دنیای امروز به آن نیاز داریم. ما نمی‌توانیم با ذهنیت سال ۱۳۸۰ در دنیای سال ۱۴۰۵ زندگی کنیم. بچه‌های ما در دنیایی بزرگ می‌شوند که پر از تکنولوژی، شتاب و چالش‌های تازه است. وظیفه‌ی ما این نیست که آن‌ها را شبیه خودمان کنیم؛ وظیفه‌ی ما این است که ابزار زندگی درست را به آن‌ها بدهیم و اجازه بدهیم خودشان با زبان دنیای جدیدشان، خوبی را انتخاب کنند.

۴. سلاح مخفیِ یک جوان در دنیای امروز

امام باقر (ع) می‌فرمایند: «اگر جوان شیعه‌ای را نزد من بیاورند که علم دین نمی‌آموزد، او را تأدیب می‌کنم.»

این روایت یک هشدار جدی است. در دنیایی که هر کسی می‌تواند در یک لحظه حجم عظیمی از اطلاعات را به تو بدهد، اگر ندانی کدام حرف درست و کدام غلط است، باخت در انتظار توست. یک جوان باید به‌روز باشد، عمیق باشد و از یادگیری نترسد. بی‌سوادیِ امروز، فقط به معنی نداشتن مدرک نیست؛ به معنی نداشتن قدرت تحلیل در برابر سیل شبهات است.

۵. دو راه، و بسته شدنِ راه سوم!

و در نهایت، جمله‌ای از امام صادق (ع) که تعیین‌کننده‌ی مسیر تمام زندگی من و توست: «دوست ندارم جوانی از شما را جز بر دو گونه ببینم: دانشمند یا دانشجو.»

راه سومی وجود ندارد. در این فرمول، یا باید در پیچ‌وخم‌های زندگی ایستاده باشی و به دانسته‌هایت تکیه کنی (عالم)، یا اینکه با فروتنی، دستت را برای گرفتن نعمت‌های تازه دراز کنی (متعلم). کسی که نه اهل دانستن است و نه اهل یادگرفتن، در واقع در حال ذوب شدن در روزمرگی است.

حرف آخر:

خواندن این روایات برای من مثل یک زنگ خطر ملایم بود. گاهی ما آن‌قدر درگیر کلیشه‌های زندگی می‌شویم که فراموش می‌کنیم همین امروز، همین حالا، در اوج جوانی یا درگیر با بیماری، یک سرمایه‌ی بزرگ در دست داریم: «زمان».

بیایید از همین امروز، به جای حسرت خوردن برای گذشته، ارزش این دو نعمتِ حیاتی (جوانی و سلامتی) را با عمل کردن، سپاسگزاری کنیم.

.

 #احادیث_داستانی |

 ا 🪷 خدا و رسولش هر دو از تو خشنودند

💭 پس از فتح مکه و نبرد حنین، گروهی از اعراب در «وادى الرمل» که جایی صعب‌عبور بود، پنهان شدند و قصد حمله به مدینه را داشتند.

پیامبر ابتدا ابوبکر، عمر و عمرو بن عاص را فرستاد، اما این سه نفر به‌خاطر سختی مسیر، عقب‌نشینی کردند و حتی برخی مسلمانان کشته شدند. 

سپس پیامبر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را با فرماندهی بر همان سه نفر فرستاد. 

#امام_علی_علیه_السلام با گروهی از مهاجر و انصار شبانه حرکت کرد و صبحگاهان دشمن را محاصره نمود؛ برخی کشته و برخی اسیر شدند و غنائم فراوانی به دست آمد و اعراب مجبور به تسليم شدند.

بامداد همان روز #پیامبر_اکرم (ﷺ) با مسلمانان نماز صبح گزارد و در آن سوره‌اى خواند كه مسلمانان تا آن هنگام آن را نشنيده بودند. 

اين سوره چنين بود :▿

﴿ سوگند به اسبانى كه نفس‌هايشان به شماره افتاد و در تاختن از سمّ ستوران بر سنگ آتش افروختند و تا صبحگاهان دشمنان را به غارت گرفتند و گرد و غبار برانگيختند و سپاه دشمن را درميان گرفتند و …» «۱»

 مسلمانان از پيامبر دربارهء اين سوره پرسيدند، آن‌حضرت فرمود :

  ⁘ «على بر دشمنان خدا چيره گشت و جبرئيل خبر پيروزى او را در اين شب به من داد». «۲» 

چون على به مدينه بازگشت، پیامبر اکرم (ﷺ) همراه با ديگر مسلمانان به پيشوازش آمدند. 

على به احترام پيامبر از اسب پياده شد امّا پيامبر به او فرمود : 

  ⁘ «سوار شو كه خدا و رسولش هر دو از تو خشنودند». 

ا — 

۱) عادیات،‌آیات۱ تا۵

۲) مجمع البیان، ج۱۰ ص۴۲۳

📗 برگرفته از «هدایتگران نور»، ج۱ ص۴۱

.

 #احادیث_داستانی |

 ا 🪷 خدا و رسولش هر دو از تو خشنودند

💭 پس از فتح مکه و نبرد حنین، گروهی از اعراب در «وادى الرمل» که جایی صعب‌عبور بود، پنهان شدند و قصد حمله به مدینه را داشتند.

پیامبر ابتدا ابوبکر، عمر و عمرو بن عاص را فرستاد، اما این سه نفر به‌خاطر سختی مسیر، عقب‌نشینی کردند و حتی برخی مسلمانان کشته شدند. 

سپس پیامبر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را با فرماندهی بر همان سه نفر فرستاد. 

#امام_علی_علیه_السلام با گروهی از مهاجر و انصار شبانه حرکت کرد و صبحگاهان دشمن را محاصره نمود؛ برخی کشته و برخی اسیر شدند و غنائم فراوانی به دست آمد و اعراب مجبور به تسليم شدند.

بامداد همان روز #پیامبر_اکرم (ﷺ) با مسلمانان نماز صبح گزارد و در آن سوره‌اى خواند كه مسلمانان تا آن هنگام آن را نشنيده بودند. 

اين سوره چنين بود :▿

﴿ سوگند به اسبانى كه نفس‌هايشان به شماره افتاد و در تاختن از سمّ ستوران بر سنگ آتش افروختند و تا صبحگاهان دشمنان را به غارت گرفتند و گرد و غبار برانگيختند و سپاه دشمن را درميان گرفتند و …» «۱»

 مسلمانان از پيامبر دربارهء اين سوره پرسيدند، آن‌حضرت فرمود :

  ⁘ «على بر دشمنان خدا چيره گشت و جبرئيل خبر پيروزى او را در اين شب به من داد». «۲» 

چون على به مدينه بازگشت، پیامبر اکرم (ﷺ) همراه با ديگر مسلمانان به پيشوازش آمدند. 

على به احترام پيامبر از اسب پياده شد امّا پيامبر به او فرمود : 

  ⁘ «سوار شو كه خدا و رسولش هر دو از تو خشنودند». 

ا — 

۱) عادیات،‌آیات۱ تا۵

۲) مجمع البیان، ج۱۰ ص۴۲۳

📗 برگرفته از «هدایتگران نور»، ج۱ ص۴۱

نوفلی گفت: به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم: مؤمن خوابی می‌بیند و همان‌گونه خواهد بود که دیده است و چه‌بسا که خواب می‌بیند و واقعیتی ندارد.

امام علیه‌السلام در جواب فرمود: مؤمن که خوابیده است، روح او حرکتی می‌کند که تا به آسمان کشیده می‌شود؛ پس آنچه را که در ملکوت آسمان، در موضع تقدیر و تدبیر دیده است، آن حق است و آنچه را که در زمین دیده است، آن اضغاثِ احلام است.

نوفلی گوید: به امام گفتم: آیا روح مؤمن به آسمان صعود می‌کند؟

گفت: آری.

گفتم: آن‌چنان که چیزی از روح در بدنش باقی نمی‌ماند؟

فرمود: نه، آن‌گونه نیست؛ اگر روح به‌کلی از بدن خارج شود که چیزی از آن در بدن نماند، هرآینه بدن مرده است.

گفتم: پس چگونه خارج می‌شود؟

فرمود: آیا آفتاب را نمی‌بینی که در جای خود است و شعاع آن در زمین است؟ همچنین است روح که اصل آن در بدن است و حرکت آن ممدود است.

📚 فضایل و سیره چهارده معصوم در آثار علامه

نوفلی گفت: به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم: مؤمن خوابی می‌بیند و همان‌گونه خواهد بود که دیده است و چه‌بسا که خواب می‌بیند و واقعیتی ندارد.

امام علیه‌السلام در جواب فرمود: مؤمن که خوابیده است، روح او حرکتی می‌کند که تا به آسمان کشیده می‌شود؛ پس آنچه را که در ملکوت آسمان، در موضع تقدیر و تدبیر دیده است، آن حق است و آنچه را که در زمین دیده است، آن اضغاثِ احلام است.

نوفلی گوید: به امام گفتم: آیا روح مؤمن به آسمان صعود می‌کند؟

گفت: آری.

گفتم: آن‌چنان که چیزی از روح در بدنش باقی نمی‌ماند؟

فرمود: نه، آن‌گونه نیست؛ اگر روح به‌کلی از بدن خارج شود که چیزی از آن در بدن نماند، هرآینه بدن مرده است.

گفتم: پس چگونه خارج می‌شود؟

فرمود: آیا آفتاب را نمی‌بینی که در جای خود است و شعاع آن در زمین است؟ همچنین است روح که اصل آن در بدن است و حرکت آن ممدود است.

📚 فضایل و سیره چهارده معصوم در آثار علامه

نوفلی گفت: به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم: مؤمن خوابی می‌بیند و همان‌گونه خواهد بود که دیده است و چه‌بسا که خواب می‌بیند و واقعیتی ندارد.

امام علیه‌السلام در جواب فرمود: مؤمن که خوابیده است، روح او حرکتی می‌کند که تا به آسمان کشیده می‌شود؛ پس آنچه را که در ملکوت آسمان، در موضع تقدیر و تدبیر دیده است، آن حق است و آنچه را که در زمین دیده است، آن اضغاثِ احلام است.

نوفلی گوید: به امام گفتم: آیا روح مؤمن به آسمان صعود می‌کند؟

گفت: آری.

گفتم: آن‌چنان که چیزی از روح در بدنش باقی نمی‌ماند؟

فرمود: نه، آن‌گونه نیست؛ اگر روح به‌کلی از بدن خارج شود که چیزی از آن در بدن نماند، هرآینه بدن مرده است.

گفتم: پس چگونه خارج می‌شود؟

فرمود: آیا آفتاب را نمی‌بینی که در جای خود است و شعاع آن در زمین است؟ همچنین است روح که اصل آن در بدن است و حرکت آن ممدود است.

📚 فضایل و سیره چهارده معصوم در آثار علامه

🔻آیت الله شبیری زنجانی:

🔸 حاج آقای ما می‌فرمود: در زنجان شخصی بود که خیلی ادعای ادبیات می‌کرد ولی هیچ مایهٔ علمی نداشت و از مطلبش هم معلوم می‌شود. 

🔹ایشان می‌فرمودند: من (از آن شخص مدعی) پرسیدم: فرق نکره و مکروه چیست؟ 

🔸گفت: فرق فقهی‌اش را می‌پرسید یا فرق نحوی‌اش را؟ 

🔹 گفتم: چون تخصّص شما در نحو بیشتر است، فرق نحوی‌اش را بفرمایید. یک فرقی گذاشت. 

🔹 من گفتم: حالا اگر کسی بگوید: «فعل زید مکروهاً»، «مکروهاً» هم نکره است و هم مکروه. حالا فرقش چه می‌شود؟ خیلی به فکر فرو رفت و نتوانست پاسخی بدهد. 

🔸 چند روز بعد مرا دید، گفت: فلانی! هیچ مسأله‌ای مثل این مسألهٔ شما مرا لنگ نکرد!!!

📚 جرعه‌ای از دریا ج1 ص599

🔰 راهبردها و راهکارهای کلان مصرّح یا مستنبط از پیام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهید سیدحسن نصرالله:

1⃣ درس‌آموزی از آثار و پیامدهای تسلّط نظام سلطه برشؤون مختلف کشور در دوران پیش از پیروزی انقلاب اسلامی.

2⃣ هوشیاری نسبت به تلاش امریکا برای بازگرداندن سلطه خود بر ایرانِ اسلامی و تسلّط بر ثروت‌های عظیم ملّت ایران.

3⃣ تلاش همگانی برای عبور قوی‌تر و برومندترِ نظام اسلامی از دل حوادث و بحران‌ها همانند سایر حوادث دشمن‌ساخته‌ی پیشین.

4⃣ درس‌آموزی از جزء جزء حوادث دفاع مقدس هشت‌ساله و الگوگیری از ستارگان درخشان عبادت، شجاعت، مقاومت، اخلاق و انسانیت در جریان جنگ تحمیلی.

5⃣ مقاومت و ایستادگی در برابر خواست دشمن برای بازگرداندن کشور به دوران عقب‌ماندگی، ذلّت، وابستگی و بدنامی ملّت ايران در دوران پیش از پیروزی انقلاب اسلامی.

6⃣ تداوم ممانعت از حضور دشمن در دریاهای جنوبی ایران و حفظ تنگه‌ی پر از خیر و برکت هرمز.

7⃣ حفظ آمادگی‌های مختلف بویژه آمادگی مسلحانه اقوام و اقشار گوناگون جامعه ایرانی در برابر اقدامات نظام سلطه.

8⃣ تداوم تلاش رزمندگان جبهه مقاومت برای بیرون راندن امریکا و وابستگان آن از دریای عرب.

9⃣ قدرشناسی حضور پیشتازانه و دلیرانه بانوان در عرصه‌های گوناگون دفاع از ایران و نظام اسلامی.

🔟 تداوم حضور مسئولانه‌ی ملّت ایران در میادین و خیابان‌ها برای حمایت از رزمندگان اسلام و هراس‌افکنی در دل دشمنان.

1⃣1⃣ قدرشناسی نهراسیدن ملّت ایران از اقامه‌ی حق و دلبستگی عمده مردم به عترت طاهره(صلوات‌الله و سلامه‌علیهم اجمعین).

2⃣1⃣ تلاش برای حفظ و تثبیت عزّت، استقلال و پیشرفت ملّت ایران در دنیای اسلام و در عرصه‌ی جهانی.

3⃣1⃣ تداوم حمایت اقشار گوناگون جامعه از مواضع بر حق جمهوری‌ اسلامی و ایستادگی در برابر خواست دشمن درجهت تضعیف عقبه‌ی اجتماعی نظام.

4⃣1⃣ تلاش برای نقش‌آفرینی صحیح در جریان تحولات تاریخی لبنان و عبرت‌آموزی از سرنوشت افراد چشم‌دوخته به وعده‌های دروغین رژیم صهیونیستی و نظام سلطه.

5⃣1⃣ ضرورت شناخت جایگاه قهرمان عرب و نماد بزرگ جبهه مقاومت شهید سیدحسن نصرالله(قدس‌الله نفسه‌الزکیه) و نقش ایشان در دفاع از امّت اسلامی و ملّت لبنان.

#امام_صادق_علیه_السلام : قالَ عَلِيٌّ عليه السلام لِلحُسَينِ عليه السلام : يا أبا عَبدِ اللّهِ اُسوَةٌ أنتَ قِدَما . 

 فَقالَ : جُعِلتُ فِداكَ! ما حالي؟ 

 قالَ : عَلِمتَ ما جَهِلوا وسَيَنتَفِعُ عالِمٌ بِما عَلِمَ ، يا بُنَيَّ اسمَع وأبصِر مِن قَبلِ أن يَأتِيَكَ ، فَوَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ لِيَسفِكَنَّ بَنو اُمَيَّةَ دَمَكَ ثُمَّ لا يُزيلونَكَ عَن دينِكَ ، ولا يُنسونَكَ ذِكرَ رَبِّكَ . 

 فَقالَ الحُسَينُ عليه السلام : وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ! حَسبي ، أقرَرتُ بِما أنزَلَ اللّهُ ، واُصَدِّقُ قَولَ نَبِيِّ اللّهِ ، ولا اُكَذِّبُ قَولَ أبي .

▫️«على عليه السلام به حسين عليه السلام فرمود : «اى ابا عبد اللّه ! تو از ديرباز ، الگو بوده اى» . 

 حسين عليه السلام گفت : فدايت شوم! حال [ و سرنوشت ] من ، چگونه است؟ 

 فرمود : «تو آنچه را كه مردم نمى دانند ، مى دانى و هر دانايى ، از آنچه مى داند ، بهره مند خواهد شد . فرزندم! بشنو و ببين ، پيش از آن كه [ سرنوشتت ] تو را فرا رسد . سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، فرزندان اميّه ، خون تو را خواهند ريخت ؛ امّا نخواهند توانست تو را از دينت بر كنار دارند ، و نه ياد پروردگارت را از جان تو بزدايند» . 

 حسين عليه السلام گفت : سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، مرا كافى است . به آنچه خداوند فرو فرستاد ، اقرار دارم ، و سخن پيامبر خدا را باور دارم ، و گفته پدرم را دروغ نمى شمارم .»

📚 . كامل الزيارات: ص 150 ح 178

بعضی گفت‌وگوها را که می‌خوانی، باید کتاب را ببندی، چند دقیقه به دیوار خیره شوی و به همه چیز فکر کنی. دیشب دقیقاً همین حال را داشتم. به روایتی برخوردم که گفت‌وگویی بین حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) را روایت می‌کرد. یک گفت‌وگوی کوتاه بین یک پدر و پسر، که در آن، پدر آینده‌ی تلخ پسرش را پیش‌بینی می‌کند. اما باور کنید آن‌قدر که این گفت‌وگو تلخ است، آرامش‌بخش هم هست.

راوی می‌گوید: حضرت علی (ع) به امام حسین (ع) فرمودند: «ای ابا عبدالله! تو از دیرباز، الگو بوده‌ای.»

امام حسین (ع) پرسیدند: «فدایت شوم! حال و سرنوشت من چگونه است؟»

حضرت علی (ع) پاسخ دادند: «تو آنچه را که مردم نمی‌دانند، می‌دانی و هر دانایی، از آنچه می‌داند بهره‌مند خواهد شد. فرزندم! بشنو و ببین، پیش از آنکه سرنوشتت تو را فرا رسد. سوگند به آن که جانم در دست اوست، فرزندان امیه، خون تو را خواهند ریخت؛ اما نخواهند توانست تو را از دینت برکنار دارند، و نه یاد پروردگارت را از جان تو بزدایند.»

و این‌جاست که پاسخ امام حسین (ع)، لرزه بر تن آدم می‌اندازد:

«سوگند به آن که جانم در دست اوست، مرا کافی است. به آنچه خداوند فرو فرستاد، اقرار دارم، و سخن پیامبر خدا را باور دارم، و گفته پدرم را دروغ نمی‌شمارم.»

بیایید برای لحظه‌ای از تاریخ فاصله بگیریم و به این گفت‌وگو از زاویه‌ی زندگی خودمان نگاه کنیم. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که ترس، بخش جدانشدنی‌اش است. ترس از دست دادن شغل، ترس از دست دادن آبرو، ترس از دست دادن امنیت، ترس از قضاوت شدن. ما دائماً در حال محاسبه‌ی این هستیم که چه چیزهایی ممکن است از ما گرفته شود.

اما در این گفت‌وگوی کوتاه، یک قانون بزرگ الهی و روانی نهفته است. حضرت علی (ع) به پسرش نمی‌گوید که در امان خواهی بود. نمی‌گوید که دشمنان به تو کاری ندارند. او صادقانه می‌گوید: خون تو را می‌ریزند. اما بلافاصله یک خط قرمز بزرگ می‌کشد: آن‌ها می‌توانند جانت را بگیرند، اما نمی‌توانند دینت را بگیرند و نمی‌توانند یاد خدا را از ذهنت پاک کنند.

این دقیقاً همان نقطه‌ای است که ما در زندگی روزمره‌مان گم می‌کنیم. ما آن‌قدر از دشمنان بیرونی (رئیس، همکار، وضعیت اقتصادی، یا حتی نظر فامیل) می‌ترسیم که فراموش می‌کنیم دشمن اصلی، درون خودمان است. ما آن‌قدر نگران از دست دادن پوسته‌ها (پول، موقعیت، ظاهر) هستیم که از حفظ هسته (ایمان، آرامش، عزت نفس) غافل می‌شویم.

امام حسین (ع) در پاسخ به پدر، یک کلمه‌ی طلایی می‌گوید: «حَسبی» (مرا کافی است).

مرا کافی است که بدانم به خدا ایمان دارم، به پیامبرش باور دارم و راه پدرم را ادامه می‌دهم. اگر این سه‌گانه را داشته باشم، دیگر چه اهمیتی دارد که دنیا با من چه می‌کند؟

چقدر این طرز فکر برای ما - که در قرن بیست و یکم، گاهی با یک کامنت منفی در شبکه‌های اجتماعی از ترس میخکوب می‌شویم، یا با یک تصمیم اشتباه کارفرما به هم می‌ریزیم - درس دارد! ما نیاز داریم که در زندگی‌مان یک “خط قرمز” داشته باشیم. یک نقطه‌ی امن که هیچ‌کس و هیچ چیز نتواند به آن نفوذ کند.

آن نقطه‌ی امن، نه در بانک است، نه در گاوصندوق، و نه در تایید دیگران. آن نقطه‌ی امن، همان یاد پروردگار و ایمان قلبی است.

جامعه‌ای که این را بفهمد، دیگر با جنگ روانی دشمن به لرزه نمی‌افتد. انسانی که این را بفهمد، دیگر باج نمی‌دهد. دشمن فقط وقتی می‌تواند تو را بشکند که بداند چیزی داری که برایش می‌ترسی. اما اگر آن چیز را در حریم امن الهی قرار داده باشی، دشمن دستش به آن نمی‌رسد.

دیشب، بعد از خواندن این روایت، از خودم پرسیدم: من چقدر از انرژی امروزم را صرف ترس از دست دادن چیزهایی کردم که اصلاً ارزش ماندن ندارند؟ و چقدر از انرژی‌ام را صرف ساختن آن هسته‌ی مقاوم درونی کردم؟

نمی‌خواهم نصیحت کنم، اما این جمله‌ی «حَسبی، مرا کافی است» را از امام حسین (ع) قرض گرفته‌ام و در جیب ذهنم گذاشته‌ام. برای روزهایی که ترس می‌خواهد مرا از پا در بیاورد، با خودم زمزمه می‌کنم: «مرا کافی است. من دینم را دارم و یاد خدا را.»

بعضی روزها آن‌قدر زندگی گره می‌خورد و شلوغ می‌شود که آدم حس می‌کند کافی است یک نفر پیدا شود و یک “راهنمای کاربری” برایش بدهد. دیروز غرق در همین افکار بودم که به یک مجموعه‌ی طلایی از سخنان امام حسین (ع) برخوردم. راستش را بخواهید، قرار نبود این‌قدر تحت تأثیر قرار بگیرم؛ اما وقتی دانه‌دانه این کلمات را خواندم، حس کردم انگار کسی دارد با ساده‌ترین زبان دنیا، نقشه‌ی گمشده‌ی آرامش را به من نشان می‌دهد.

بیایید با هم این هفت درس را مرور کنیم؛ نه به‌عنوان یک متن مذهبی خشک، بلکه به‌عنوان نسخه‌ای برای همین شلوغی‌های امروزِ خودمان.

۱. مراقب حرف‌هایت باش، حتی شوخی‌هایت!

حضرت می‌فرمایند: «چیزی را بر زبان نیاورید که از ارزش شما بکاهد.»

چقدر ما آدم‌ها بی‌رحم با خودمان رفتار می‌کنیم! وقتی عصبانی می‌شویم، وقتی از خودمان ناامید می‌شویم، یا وقتی برای جلب توجه دیگران، خودمان را کوچک می‌کنیم. این جمله یک هشدار جدی است: کلمات تو، برچسبِ قدر و قیمت تو هستند. خودت را ارزان نفروش.

۲. مردم‌داری؛ یک فرصت، نه یک دردسر!

امام می‌فرمایند: «نیاز مردم به شما از نعمت‌های خدا بر شماست؛ از این نعمت افسرده و بیزار نباشید.»

عجیب است، ما معمولاً وقتی کسی از ما کمک می‌خواهد، آه می‌کشیم و حس می‌کنیم وقت گران‌بهایمان هدر می‌رود. اما این روایت زاویه‌ی دید را عوض می‌کند. اینکه کسی تو را قابلِ اعتماد دانسته تا دست نیازش را به سمتت دراز کند، خودش یک نعمت است. اگر این طرز فکر را جایگزین کلافگی کنیم، همین زندگی روزمره چقدر زیباتر می‌شود.

۳. فامیل و اقوامی که این روزها فراموششان کرده‌ایم

حضرت می‌فرمایند: «هر كه خوش دارد مرگش به تأخیر افتد و روزیاش افزون شود، با خویشانش پیوند برقرار كند.»

این وعده‌ی عجیبی است! ما در دنیای مدرن، آن‌قدر درگیر گوشی و کار و هدف‌های شخصی شده‌ایم که یادمان رفته است “صله رحم” فقط یک تکلیف نیست، یک برکت اقتصادی و روحی است. امروز همان زنگی را به عمو یا خاله‌ات بزن که مدت‌هاست در ذهنت بوده. این گره‌های ساده، بخت زندگی‌ات را باز می‌کند.

۴. با بی‌خردان بحث نکن؛ تو داری بهای نادانی را می‌دهی

امام می‌فرمایند: «از نشانه‌های نادانی، جدل با بی‌خردان است.»

قرن بیست‌ویکم، قرن دامن زدن به بحث‌های اینترنتی و توییتی است. اما یک قانون طلایی وجود دارد: وقتی کسی درک درستی از موضوع ندارد یا حاضر به شنیدن نیست، بحث کردن با او، فقط انرژی و آرامش تو را می‌گیرد. سکوت کردن در برابر نادان، نشانه‌ی ضعف نیست؛ نشانه‌ی خردمندی است.

۵. گرفتار “مردم‌محوری” نشو

امام می‌فرمایند: «هركه با خشم خدا، خواهان خشنودی مردم باشد، خداوند او را به مردم وامی‌گذارد.»

این جمله مثل یک پتک بر سرِ روزگار ما فرود می‌آید. ما در عصر شبکه‌های اجتماعی، بی‌رحمانه در حال تلاش برای راضی نگه داشتن همه هستیم. لایک، تأیید، تعریف و تمجید. اما اگر به قیمت از دست دادن ارزش‌های درونی‌ات تمام شود، خداوند تو را رها می‌کند تا اسیر دست همان مردم باشی. هیچ‌کس نمی‌تواند این اندازه سنگین باشد. فقط خودت و خدای خودت.

۶. وقتی همه‌ی راه‌ها بن‌بست می‌شود، سلاح تو چیست؟

حضرت می‌فرمایند: «هر كه از اظهار نظر درماند و راه چاره درماندهاش كند، نرمی و مدارا كليد او باشد.»

گاهی در زندگی مثل یک کامپیوتر هنگ کرده عمل می‌کنیم. همه راه‌ها را رفته‌ایم و هیچ نتیجه‌ای نگرفته‌ایم. اینجا حضرت به ما یاد می‌دهد که وقتی ذهن و قدرتت به بن‌بست می‌خورد، با زور و خشونت پیش نرو. «نرمی» و «مدارا» کلید درهایی است که قفل‌هایشان با هیچ چیز دیگری باز نمی‌شود.

۷. بندگیِ واقعی، پاداشی فراتر از انتظار دارد

و در نهایت، زیباترین وعده: «هر كه خدا را، آن گونه كه سزاوار او است، بندگي كند، خداوند بيش از آرزوها و كفايتش به او عطا كند.»

همه‌ی این هفت درس، در نهایت به همین نقطه می‌رسند. ما فکر می‌کنیم اگر به خودمان برسیم، موفق می‌شویم. اما امام حسین (ع) به ما یاد می‌دهد که رازِ رسیدن به “بیش از آرزوها"، در گروِ بندگی درست است. وقتی همه چیز را به یگانه قدرت اصلی بسپاری، بهترین‌ها به سراغت می‌آید.

راستش، نوشتن این متن برای خودم هم یک تنفس عمیق بود. گاهی فراموش می‌کنم که این امامان و بزرگان، فقط برای تاریخِ هزار سال پیش حرف نزده‌اند. آن‌ها دقیقاً برای همین شلوغی‌های امروزِ من و تو، نسخه‌های شفابخش نوشته‌اند. کافی است گوش کنیم و به کار ببندیم.

💠 هفت حدیث از سخنان گهربار #امام_حسین_علیه_السلام

🌹 من عَبَدَ اللَّهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللَّهُ فَوقَ أمانِيِّهِ و كِفايَتِهِ

▫️هر كه خدا را ، آن گونه كه سزاوار او است ، بندگي كند ، خداوند بيش از آرزوها و كفايتش به او عطا كند

📚 بحار الأنوار ، ج ۷۱ ، ص ۱۸۳ .

🌷لاتَقولُوا بِألسِنَتِكُم ما يَنقُصُ عَن قَدرِ كُم

▫️چيزي را بر زبان نياوريد كه از ارزش شما بكاهد

📚 جلاءالعيون ، ج ۲ ، ص ۲۰۵ .

🌹إنَّ حَوائِجَ النّاسِ اِلَيكُم مِن نِعَمِ اللَّهِ عَلَيكُم فَلاتَمَلُّوا النِّعَمَ

▫️نياز مردم به شما از نعمت هاي خدا بر شما است ؛ از اين نعمت افسرده و بيزار نباشيد

📚 بحار الأنوار ، ج ۷۴ ، ص ۲۰۵ .

🌻من سَرَّهُ أن يُنسَأَ في أَجَلِهِ و يُزادَ في رِزقِهِ فَليَصِلْ رَحِمَهُ

▫️هر كه خوش دارد مرگش به تأخير افتد و روزياش افزون شود . با خويشانش پيوند برقرار كند

📚 بحار الأنوار ، ج ۷۴ ، ص ۹۱ .

🌼 من عَلاماتِ أسبابِ الجَهلِ المُماراةُ لِغَيرِ أهلِ الفِكرِ

▫️از نشانههاي ناداني ، جدل با بيفكران است

تحف العقول ، ص ۲۴۸ .

🌸 من طَلَبَ رِضَي النّاسِ بِسَخَطِ اللَّهِ وَكَلَهُ اللَّهُ إلَي النّاسِ

▫️هركه با خشم خدا ، خواهان خشنودي مردم باشد ، خداوند او را به مردم واميگذارد

📚 الأمالي ، صدوق ، ص ۲۶۸ .

🌺 من أحجَمَ عَنِ الرَّأي و عَيِيَت بِهِ الحِيَلُ ، كانَ الرِّفقُ مِفتاحُهُ

▫️هر كه از اظهار نظر درماند و راه چاره درماندهاش كند ، نرمي و مدارا كليد او باشد

📚 ميزان الحكمه ، ح ۶۸۶۹ .

#امام_حسین_علیه_السلام

من عَبَدَ اللَّهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللَّهُ فَوقَ أمانِيِّهِ و كِفايَتِهِ

▫️هر كه خدا را ، آن گونه كه سزاوار او است ، بندگي كند ، خداوند بيش از آرزوها و كفايتش به او عطا كند

📚 بحار الأنوار ، ج ۷۱ ، ص ۱۸۳ .

راوی می‌گوید همیشه وقتی کلمه‌ی «جنگ» و «رزمنده» را می‌شنیدم، بی‌اختیار ذهنم می‌رفت سمت خاکریزها، صدای گلوله و آسمان دودگرفته. فکر می‌کردم نبرد فقط آن‌جا اتفاق می‌افتد. اما مدتی است که فهمیده‌ام نبردهای واقعی، بسیار بی‌صدا‌تر و نزدیک‌تر از آن چیزی هستند که فکر می‌کنیم. گاهی جبهه‌ی تو، همان اتاق کوچک و میز کارت است. گاهی همان لحظه‌ای است که باید بین تسلیم شدن و ادامه دادن، یکی را انتخاب کنی.

درست همین‌جاست که یک روایت از پیامبر اکرم (ص) باز می‌شود و معادله را عوض می‌کند. حضرت می‌فرمایند:

«رزمندگان، آن‌گاه كه آهنگ نبرد كنند، خداوند براى آنان بَرات آزادى از آتش را مى‌نويسد و چون خود را براى نبرد تجهيز كنند، خداوند متعال به وجود آنان بر فرشتگان فخر مى‌فروشد.»

راستش را بخواهید، بار اول که این حدیث را خواندم، چند دقیقه به آن خیره شدم. چطور ممکن است کسی فقط به «جنگیدن فکر کند» و بهشت برایش تضمین شود؟ اما وقتی کمی دقیق‌تر شدم، فهمیدم این روایت دارد یک قانون بزرگ انسانی و الهی را برای ما بازگو می‌کند.

بگذارید این‌طور بگویم: سخت‌ترین قسمت هر نبردی، تصمیم گرفتن برای شروع آن است.

شما تا وقتی که در ذهنت شک داری، تا وقتی که به خودت می‌گویی «شاید بعداً» یا «من که نمی‌توانم»، هنوز در اسارت ترس هستی. اما همان لحظه‌ای که در دلت تصمیم می‌گیری وارد میدان شوی (همّوا بالغزو)، آن بند اسارت پاره می‌شود. خداوند برای همان اراده‌ی درونی تو، برات آزادی از آتش را می‌نویسد. چون او می‌داند بزرگ‌ترین قدم را برداشته‌ای.

اما بخش دوم حدیث، زیباتر است. می‌فرماید وقتی خودت را آماده می‌کنی (تجهّزوا لغزوهم)، آن‌وقت خداوند به وجود تو بر فرشتگان افتخار می‌کند. تصورش را بکن! خدایی که نیازی به هیچ‌کس ندارد، به خاطر اینکه تو از جای خودت بلند شده‌ای، ابزارت را برداشته‌ای و خودت را برای مقابله با سختی‌ها آماده کرده‌ای، به وجود تو افتخار می‌کند.

بیایید با خودمان صادق باشیم. ما اکثراً در همان مرحله‌ی اول شکست می‌خوریم. برای شروع یک کار جدید، برای ترک یک عادت بد، برای دفاع از حقمان، یا حتی برای یاد گرفتن یک مهارت تازه، مدام منتظر یک انگیزه‌ی آسمانی می‌مانیم. اما این روایت به ما می‌گوید که جادو در «آماده شدن» است، نه در «نتیجه».

مادرهایی که صبح زودتر بیدار می‌شوند تا برای بچه‌هایشان غذا درست کنند، دانشجویی که شبانه درس می‌خواند، کارمندی که از ترس تعدیل شدن، مهارت جدید یاد می‌گیرد، و کسی که با افسردگی دست و پنجه نرم می‌کند و فقط برای زنده ماندن، از تختخوابش بیرون می‌آید… همه‌ی این‌ها رزمنده‌های امروزند. آن‌ها تصمیم گرفته‌اند و خودشان را مجهز می‌کنند.

نکته همین‌جاست: پیامبر نگفت «رزمندگانی که پیروز شدند». نگفت «آن‌ها که بر دشمن غلبه کردند». گفت آن‌ها که تصمیم گرفتند و خودشان را آماده کردند.

خداوند پاداش را بر اساس نتیجه‌ی نهایی نمی‌دهد؛ پاداش را بر اساس نیت و تلاش تو در همین لحظه می‌دهد.

امروز می‌خواهم یک چیز کوچک را با خودم عهد کنم: از فردا صبح، دیگر منتظر نمانم که حالش را داشته باشم؛ فقط ابزار کارم را بردارم و خودم را آماده کنم. چون می‌دانم همان لحظه که من آستین‌ها را بالا می‌زنم، آسمان و زمین نظاره‌گر من هستند و نام من در دفتر آزادشدگان از آتش ثبت می‌شود.

حالا تو بگو، نبرد امروز تو کجاست؟ و آیا آماده‌ای که ابزارت را برداری؟

  #پیامبر_اکرم (ﷺ) :

✓ «رزمندگان، آن گاه كه آهنگ نبرد كنند، خداوند، برايشان بَرات آزادى از آتش را مى‌‏نويسد و چون خود را براى نبرد تجهيز كنند، خداوند متعال، به وجود آنان بر فرشتگان، فخر مى‌‏فروشد».

  ⁙ «الغُزاةُ إذا هَمّوا بِالغَزوِ كَتَبَ اللّه‏ُ لَهُم بَراءَةً مِنَ النّارِ، فَإِذا تَجَهَّزوا لِغَزوِهِم باهَى اللّه‏ُ بِهِمُ المَلائِكَةَ».

  📚 مجمع البيان: ج٢ ص٨٨٤

🌷 پيامبر اکرم (صلى‌الله‌عليه‌وآله) : 

🖌 همانا شيطان پوزه خود را بر روى دل آدميزاد نهاده است ، هرگاه او خدا را ياد كند ، شيطان پوزه اش را كنار مى كشد و هرگاه خدا را از ياد ببرد، شيطان در آن ، وسوسه مى كند. اين است وسواس خنّاس .

📒 مجمع البیان ، ج۱ ، ص۸۶۹

شیطان پوزه خود را بر دل آدمی می‌گذارد؛

هرگاه انسان خدا را یاد کند، پوزه‌اش را کنار می‌کشد؛

و هرگاه خدا را از یاد ببرد، در دل او وسوسه می‌کند.

این است وسواس خنّاس.”

پس هر بار که دلت گرفت،

اول به یاد خدا برگرد؛

که با ذکر، شیطان عقب می‌نشیند.

💠 از خدا بترس، خدا همه را از تو میترساند

🔰امام صادق(ع):

➕هركه از خدا بترسد، خداوند همه چيز را از او بترساند و هركه از خدا نترسد خداوند او را از همه چيز ترسان كند.

(مَنْ خَافَ اللَّهَ أَخَافَ اللَّهُ مِنْهُ كُلَّ شَيْ‌ءٍ وَ مَنْ لَمْ يَخَفِ اللَّهَ أَخَافَهُ اللَّهُ مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ‌)

[الکافی، ج۲، ص۶۸؛ درمنابع متقدم، متعدد و با عبارات مختلف آمده است]

🔰امیرالمومنین(ع):

➕هركه از خدا بترسد، خداوند او را از هر چيزی در امان دارد و هركه از مردم ترسد، خداوند سبحان او را از همه چيز هراسان كند.

(مَن خافَ اللّٰهَ آمَنَهُ اللّٰهُ سُبحانَهُ مِن كُلِّ شَيءٍ‌، مَن خافَ النّاسَ أخافَهُ اللّٰهُ سُبحانَهُ مِن كُلِّ شَيءٍ‌)

[غررالحکم]

📌پ.ن:

▫️در تقابل‌های بزرگ، یکی از تعیین کننده‌ترین عوامل در شکل‌گیری معادلات، «#عامل_ترس» است. اینکه چه کسی، از چه چیزی می‌ترسد؟ این ترس است که کنش‌های او را تنظیم میکند، قدرت این ترس، حتی بیش از قدرت نظامی طرف مقابل است. 

▫️جنگ تنها در میدان نظامی رخ نمی‌دهد؛ بلکه در #میدان_ادراک، رسانه و روان جامعه شکل می‌گیرد. طرفی که بتواند «ترس» را به جامعه مقابل منتقل کند، حتی بدون شلیک یک گلوله نیز میتواند دست بالا را پیدا بکند. 

▫️اساسا مدل تعامل #امریکای_استکباری با دیگر کشورها، دقیقا براساس همین الگوست. با ایجاد ترس از هیمنه خود در دیگر کشورها و پذیرش این ترس توسط آن کشورها، اراده خود را پیش میبرد.

▫️حال حضرت میفرمایند: «کسی که از خدا بترسد، خدا همه چیز را از او می‌ترساند؛ و کسی که از غیر خدا بترسد، خدا او را از همه چیز می‌ترساند.»

▫️یعنی جامعه‌ای که مبنای رفتار خود را بر #ایمان، تکلیف و اعتماد به خدا بگذارد، از درون دچار ترس و هراس نمی‌شود؛ و همین #آرامش_درونی، خود به یک منبع قدرت تبدیل می‌شود. 

▫️در مقابل، جامعه‌ای که محور تصمیم‌هایش «ترس از دیگری» باشد، حتی اگر ابزارهای نظامی قدرتمند فراوانی هم داشته باشد، در نهایت اسیر اضطراب دائمی خواهد شد.

▫️اگر جامعه‌ای به جای ترس از قدرت‌های بیرونی، قدرتش علاوه بر ابزارهای نظامی، متکی به الله تعالی باشد و آن را محور رفتار خود قرار دهد، آنگاه جنگ روانی دشمن کارایی نخواهد داشت یا کارایی کمتری خواهد داشت.  

▫️بنابراین، #امنیت_پایدار فقط محصول تجهیزات و ائتلاف‌ها نیست؛ بلکه ریشه آن در روحیه و #نظام_معنایی یک جامعه است. جامعه‌ای که از درون دچار هراس باشد، حتی در اوج قدرت نیز احساس ناامنی می‌کند. 

▫️اما جامعه‌ای که تکیه‌گاه خود را فراتر از معادلات قدرت می‌بیند، کمتر دچار فرسایش روانی می‌شود و در میدان رقابت‌ها مقاوم‌تر می‌ایستد.  

▫️این همان منطقی است که در این دو روایت کوتاه بیان شده: 

نقطه شروع امنیت، نه در بیرون، بلکه در درون انسان و جامعه قرار دارد.

امروز صبح که گوشی را باز کردم، ناخودآگاه دلم شور افتاد. شورِ اخبار بد، شورِ گرانی، شورِ قضاوت دیگران و شورِ بی‌پولی. فکر می‌کنم همه‌ی ما این روزها یک نسخه‌ی کوچک از این اضطراب را با خودمان حمل می‌کنیم. انگار نه‌تنها در دنیای بیرون، بلکه در ذهن خودمان هم یک جنگ دائمی در جریان است.

اما در میان این همه شلوغی، یک جمله‌ی کوتاه از امام صادق (ع) مثل یک آب سرد روی آتش، تمام این هیاهو را خاموش می‌کند:

«هر كس از خدا بترسد، خداوند همه چيز را از او بترساند؛ و هركس از خدا نترسد، خداوند او را از همه چيز ترسان كند.»

و امیرالمومنین (ع) این معادله را کامل‌تر می‌کنند: «هركس از خدا بترسد، خداوند او را از هر چيزی در امان دارد و هركس از مردم ترسد، خداوند سبحان او را از همه چيز هراسان كند.»

شاید اولین باری که این روایات را می‌خوانیم، حس کنیم که قرار است یک ترس جدید به ترس‌هایمان اضافه شود. اما اگر کمی دقیق‌تر شویم، این‌جا دقیقاً نقطه‌ی پایان ترس است. یک معادله‌ی ریاضیوار که می‌گوید: مرکز ترس تو، تعیین‌کننده‌ی وسعت امنیت توست.

می‌دانید مشکل کجاست؟ ما اشتباه می‌ترسیم.

جنگ‌های امروز، فقط در میدان‌های نظامی رخ نمی‌دهند. میدان اصلی نبرد، «ادراک» ماست. دقیقاً همان جایی که رسانه‌ها و قدرت‌های بزرگ دنیا، بذر ترس را می‌کارند تا بدون شلیک حتی یک گلوله، ما را شکست دهند. مدل کار استکبار همیشه همین بوده است؛ ایجاد یک هیمنه‌ی پوشالی از خود، تا ما از سایه‌ی خودمان هم بترسیم. آن‌ها به خوبی می‌دانند اگر بتوانند ترس را به جامعه‌ای تزریق کنند، اراده‌ی آن جامعه را پیش از هر سلاحی، خلع کرده‌اند.

وقتی جامعه‌ای مبنای تصمیم‌هایش را «ترس از دشمن» بگذارد، حتی اگر پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی را هم داشته باشد، در نهایت اسیر یک اضطراب دائمی خواهد شد. ترس، مثل یک اسید، از درون ذوبشان می‌کند.

اما درست در همین نقطه است که منطق دین، بازی را عوض می‌کند. ترس از خداوند در این روایات، به معنی ترس از یک هیولای بیرونی نیست. ترس از خدا یعنی هماهنگ شدن با قانونمندی و حقیقت هستی. وقتی مبنای رفتار یک انسان یا یک جامعه، «ایمان» و «تکلیف» باشد، دیگر جایی برای ترسیدن از قدرت‌های پوشالی نمی‌ماند. چرا؟ چون تکیه‌گاهشان از تمام معادلات قدرت بشری بزرگ‌تر و فراتر است.

این «آرامش درونی» خودش تبدیل به یک منبع قدرت عظیم می‌شود. جامعه‌ای که نظام معنایی‌اش را بر توکل بنا کرده، در برابر جنگ روانی دشمن واکسینه است. آن‌ها دیرتر فرسوده می‌شوند و محکم‌تر می‌ایستند. امنیت پایدار، محصول ائتلاف‌ها و تجهیزات نیست؛ ریشه‌ی آن در روح یک جامعه است.

و این قانون فقط برای سیاستمداران و کلان‌معادلات نیست. این یک نسخه‌ی شفابخش برای من و توست.

چند وقت پیش به این فکر می‌کردم که چرا این‌قدر از قضاوت شدن می‌ترسم؟ چرا نظرات دیگران این‌قدر برایم اهمیت دارد؟ جوابش ساده است: چون من از «مردم» می‌ترسم. و هر وقت از مردم ترسیدم، خداوند مرا از خودِ خودم هم ترسان کرد.

اما وقتی تصمیم گرفتم بندِ بندگی را فقط از آنِ او بدانم، وقتی ترسیدم که مبادا در پیشگاه حقیقت، کار نادرستی انجام دهم، ناگهان آن ترس از حرف‌های مردم، آن ترس از شکست خوردن، و آن ترس از آینده، رنگ باخت.

از امروز تصمیم گرفتم دیگر گران‌ترین باج دنیا را به دشمنانم ندهم. آن باج، چیزی نیست جز «ترسیدن».

اگر محور زندگی‌ات را خدا قرار دهی، دیگر هیچ سایه‌ای در بیرون، قدرتمندتر از نور درون تو نخواهد بود.

راستش، وقتی این عنوان را دیدم، ذهنم بی‌اختیار رفت سمت تمام شب‌هایی که تا دیروقت بیدار ماندم و به لیست کارهایی که «فردا» باید انجام می‌دادم نگاه کردم. لیست‌هایی که همیشه یک قدم عقب‌تر از من بودند.

همیشه فکر می‌کردم قرار است یک روز، یک اتفاق بزرگ بیفتد. یک جرقه‌ی آسمانی، یک فرصت طلایی، یا رسیدن به یک نسخه‌ی «کامل» از خودم. آن‌وقت بود که زندگی‌ام شروع می‌شد. منتظر آن روز بودم که همه چیز سر جای خودش باشد، آن‌قدر که من بتوانم بدون ترس، قدم اول را بردارم.

کاش زودتر می‌فهمیدم که آن روز هرگز نمی‌آید.

کاش زودتر می‌فهمیدم که زندگی در آن لحظه‌های به‌اصطلاح «نیمه‌کاره» و شلخته اتفاق می‌افتد. در همان روزی که خسته بودم و حال نوشتن نداشتم، اما فقط ده دقیقه پشت میز نشستم. در همان مکالمه‌ی ناقصی که نتوانستم حرف دلم را کامل بزنم، اما حداقل شروعش کردم.

ما همیشه فکر می‌کنیم باید جاده سنگفرش و بی‌دست‌انداز باشد تا راه بیفتیم. اما حقیقت این است که مسیر همیشه پر از دست‌انداز است. تجربه‌ای که حالا دارم، به من یاد داده که «شروع کردن» خیلی وقت‌ها با «هیجان‌زده بودن» فرق دارد. شروع کردن یعنی قبول این واقعیت که ممکن است خراب کنی، ممکن است کسی دوستت نداشته باشد، ممکن است نتیجه آن چیزی نشود که فکرش را می‌کردی.

و کاش زودتر می‌فهمیدم که این «خراب کردن» نیست، این خودِ زندگی است.

من سال‌ها با ترس از قضاوت شدن، ترس از اشتباه، و ترس از ناقص بودن، بزرگ‌ترین سرمایه‌ام را هدر دادم: «زمان». زمان حال. همان لحظه‌ای که می‌توانستم بنویسم، می‌توانستم بخندم، می‌توانستم ببخشم و می‌توانستم زندگی کنم.

حالا اما، در این روز دهم از چالش، می‌خواهم یک چیز را با خودم و با تو که این متن را می‌خوانی صادقانه شریک شوم: اگر همین حالا هم احساس می‌کنی دیر شده، بدان که این توهمی بیش نیست. اگر نفس می‌کشی، پس وقت داری. وقت داری که از همین نقطه‌ی ناقص، اما واقعیِ زندگی‌ات، یک قدم کوچک برداری. لازم نیست عالی باشی، فقط کافی است شروع کنی.

این را می‌نویسم تا دیگر «کاش زودتر می‌فهمیدم» را به «خوب شد که همین حالا فهمیدم» تبدیل کنم. تو هم اگر حرفی، تجربه‌ای، یا حتی یک حسرت کوچک داری، بنویس. نوشتن، جادوی عجیبی دارد؛ سنگینی بار را از دوش دلت برمی‌دارد.

قال رسول الله صلى الله عليه و آله :

مَنْ تَوَكَّلَ عَلَى اللّه كَفاهُ مَؤنَتَهُ وَرِزْقَهُ مِنْ حَيْثُ لايَحْتَسِبُ؛

هر كس به خدا توكل كند، خداوند هزينه او را كفايت مى كند و از جايى كه گمان نمى برد به او روزى مى دهد.

📚كنزالعمال، ج3، ص103، ح5693

با تک تک سلول هایت باور داشته باش، روزی رسان خداست💫

.

 #شرح_حدیث | 

 💢 پیشتازان دوزخ!

  #پیامبر_اکرم (ﷺ) :

✓ «نخستين كسى كه به آتش وارد مى‌‏شود، فرمان‏رواى قدرتمندى است كه دادگرى نكند، و ثروتمندى كه حقوق مال خود را نپردازد، و نيز تهى‌‏دست متكبّر».

 ⁙ «أوَّلُ مَن يَدخُلُ النّارَ أميرٌ مُتَسَلِّطٌ لَم يَعدِل، وذو ثَروَةٍ مِنَ المالِ لَم يُعطِ المالَ حَقَّهُ، وفَقيرٌ فَخورٌ».(۱)

ا—-

ا✍️سه گروه نخستین!

حدیث در قالب یک تقابل زیبا تنظیم شده است؛ چنان‌که در نقلی کامل‌تر، پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه وآله) می‌فرماید این سه گروه در برابر «سه گروه نخستین بهشتی» قرار می‌گیرند.

 «فرمانروای ستمگر» ▿

 ترک عدالت در عرصه قدرت، ریشه دوزخی‌شدن فرمانرواست. 

 گناه حاکم هرگز فردی نیست؛ ظلم او به‌سبب گستره نفوذ، فساد را در پیکره جامعه می‌گستراند و امانتی الهی را خیانت می‌کند. ازاین‌رو در قیامت، پیش از همگان به سزای خود می‌رسد.

 «ثروتمند ناسپاس» ▿

در تعبیر روشن‌ روایت آمده: «لایُعْطِي حَقَّ اللَّهِ مِنْ مَالِهِ» یعنی حق خدا را از مالش نمی‌دهد؛ (زکات، خمس و انفاق واجب). 

ثروت در نگاه قرآنی امانت است، نه ملک مطلق. 

کسی که حقوق مالی فقرا را در مال خود حبس می‌کند، در حقیقت ناسپاسی نعمت را با بخل پیوند زده است.

 «فقیر متکبر» ▿

شگفت‌انگیزترین گروه، همین سومین است. 

در حالی که فقر معمولاً بستر فروتنی و شکستگی است، اما تنگدستی که دچار کِبر و خودبزرگ‌بینی باشد، نشان از بیماری روحی عمیق دارد. 

صفت «فخور» مبالغه «فخر» است؛ یعنی کسی که به‌رغم نداری، دائم بر دیگران فخر می‌فروشد و از پذیرش حق سرپیچی می‌کند.

💡 پیوند معنایی: چرا این سه گروه در صدر دوزخیان‌اند؟

قدرت ← ترک عدالت (ظلم اجتماعی)

ثروت ← ترک حقوق واجب (فساد اقتصادی)

منزلت ← تکبر در ضعف (فساد اخلاقی)

جرم هیچ‌یک، جرمی جزئی و گذرا نیست، بلکه ساختاری و فراگیر است.

✨ معنای «اولیت» ورود

۱. اولیت زمانی: 

یعنی این‌ها پیش از دیگر گناهکاران به آتش درمی‌آیند، 

۲. اولیت رتبی: 

یعنی این گناهان در شدت عقوبت، در صدر قرار دارند.

🔸جمع‌بندی:

۱. قدرت

ستمگری و ترک عدالت

۲. مال

بخل و منع حقوق واجب

۳. نفس

کبر در عین فقر

هر سه: خیانت به امانت و پایمال‌کردن حق دیگران.

ا — 

۱. عيون أخبار الرضا عليه‌‏السلام : ج٢ ص٢٨ ح٢٠

شهید هشام عبدالله، گفته بود زندگی بعد از آقا را دوست ندارد، در وصیتنامه نوشته بود: یاصاحب‌الزمان میدانی از رفتن سیدعلی سینه‌ام چقدر تنگ است و چه اشتیاقی دارم برای پیوستن به او. نوشته میروم انتقام خون آقا را بگیرم.

هشام اسم جهادی “قنبر سید علی” را برای خودش انتخاب کرده بود. ۱۰ روز بعد از شهادت آقا، هشام شهید شد و ۱۰ روز بدن ارباًاربای او روی زمین باقی ماند.

پدرش از همان اول اشک می‌ریخت. می‌گفت ما همه در همین خط شهادتیم ولی هشام زرنگتر بود.

گفت روز قبل از شهادت هشام، خبر شهادت برادرم را دادند. چند روز بعد خبر شهادت دامادم را. دیگر توان نگاه کردن به چشم‌هایش را نداشتم. حاج سعید روضه علی‌اکبر(ع) خواند. وقتی گفت “علی الدنیا بعدک العفا” انگار حرف دل پدرش را زده بود؛ حرفی برای گفتن باقی نمانده بود…

مَنْ لَمْ يُبَالِکَ فَهُوَ عَدُوُّکَ

🟠کسى که به (کار و حق) تو اهمّيّت نمى دهد در واقع دشمن توست»;

✍البتّه منظور کسانى هستند که به نحوى با انسان ارتباط دارند و شايد دم از دوستى مى زنند; اما هنگامى که پاى دفاع از حق، آبرو و شخصيت به ميان مى آيد کاملاً خونسرد و بى تفاوتند. اين نشان مى دهد که آنها در اظهار دوستى صادق نيستند و نوعى عداوت مضمر در درون دارند.

📘#نامه_31

نَّ أَعْظَمَ الْحَسَرَاتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، حَسْرَةُ رَجُلٍ كَسَبَ مَالًا فِي غَيْرِ طَاعَةِ اللَّهِ، فَوَرِثَهُ رَجُلٌ فَأَنْفَقَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ فَدَخَلَ بِهِ الْجَنَّةَ، وَ دَخَلَ الْأَوَّلُ بِهِ النَّارَ.

🟠بزرگ ترين حسرت ها در روز قيامت، حسرت خوردن مردى است كه مالى را به گناه گرد آورد، و آن را شخصى به ارث برد كه در اطاعت خداى سبحان، بخشش كرد، و با آن وارد بهشت شد، و گرد آورنده اوّلى وارد جهنّم گرديد.

📘بزرگ‌ترین حسرت روز قیامت،

حسرت کسی است که مالی را با گناه جمع کرد؛

سپس وارثش آن مال را در راه خدا انفاق کرد

و با آن به بهشت رفت،

اما خودِ گردآورنده با همان مال به جهنم افتاد!

📚 نهج‌البلاغه، حکمت ۴۲۹

شهید سید مرتضی آوینی:

دشمن می‌خواهد تو را بترساند و تو نباید بترسی. بگذار خمپاره‌ها این‌سوی و آن‌سوی تو فرو افتند، تو این آیه‌ی مبارکه را بخوان و بگذر:

« قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى‌ الْحُسْنَيَيْنِ؟»

  #پیامبر_اکرم (ﷺ) :

✓ «نخستين كسى كه به آتش وارد مى‌‏شود، فرمان‏رواى قدرتمندى است كه دادگرى نكند، و ثروتمندى كه حقوق مال خود را نپردازد، و نيز تهى‌‏دست متكبّر».

  ⁙ «أوَّلُ مَن يَدخُلُ النّارَ أميرٌ مُتَسَلِّطٌ لَم يَعدِل، وذو ثَروَةٍ مِنَ المالِ لَم يُعطِ المالَ حَقَّهُ، وفَقيرٌ فَخورٌ».

  📚 عيون أخبار الرضا عليه‌‏السلام : ج٢ ص٢٨ ح٢٠

هرچه معرفت به خدا عمیق‌تر شود، درک انسان از فقر و نیازمندی ذاتی خویش نیز عمیق‌تر می‌شود؛ 

 پس به‌جای احساس بی‌نیازی، دستش بیشتر به سوی خدا دراز می‌شود.

⪼ شناخت عمیق، عجز و نیاز بنده را بیشتر می‌نمایاند، 

هر چه بنده خدا را داناتر و عظمت، احسان و نعمت‌های او را بهتر بشناسد، بهتر دریابد که اعمالش درخور پرستش او نیست 

و شکر نعمت‌هایش را ادا نمی‌کند؛ پس چاره‌ای جز توسل به او و سؤال تفضل و مغفرت از درگاه او ندارد. 

 ↲ ازاین‌رو سؤال و طلبش افزون‌تر می‌شود. 

دعا، خواستِ خودِ خداوند است و خداوند «اصرارکننده» را دوست دارد.

✧ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ السَّائِلَ اللَّحُوحَ.(۱)

⁘ «همانا خداوند درخواست‌کنندهٔ پافشار را دوست دارد»

  کسی که خدا را عمیق‌تر می‌شناسد، می‌داند خزانهٔ رحمت او بی‌پایان و دستش باز است؛ از این‌رو با اطمینان و اصرار بیشتر می‌طلبد.

⫧ نشانهٔ معرفتِ عمیق، فروتنی و تضرع است، نه بی‌نیازی

روایات متعدد می‌گویند هر که خدا را بهتر بشناسد، خشیت و فروتنی‌اش بیشتر می‌شود

 ⁘ داناترین مردم به خداوند، کسانی هستند که بیشترین خشیت را دارند.(۲)

 این خشیت همراه با احساس نیاز به او است، نه استغنا از او. نیز «اهل معرفت در دعا و همت با سایر مردم تفاوت دارند» 

 ⩵ احساس بی‌نیازی، ثمرهٔ معرفت ناقص است؛ زیرا انسان را از حقیقتِ فقر ذاتیِ خود و غنای مطلق خدا غافل می‌کند.

 اما معرفت عمیق، انسان را دائم‌الطلب و اهل دعا می‌سازد؛ (۳)

 چون دعا هم ابزار رفع نیاز است و هم خود، عبادت و اظهار بندگی.

ا - - - - -

۱) عدة الداعی ج۱، ص۱۸۹

۲) غرر الحكم ح۳۱۵۷

۳) غرر الحكم: ح۳۲۶۰

📚 برگرفته از شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم