فرهنگی

  • خانه 
  • تماس  
  • ورود 

فرق مذاکرات امنیتی با سیاسی؛ چرا افشای آن ضدحرفه‌ای است؟ (تحلیل پرونده مک‌فارلین تا امروز)

28 فروردین 1405 توسط صفيه گرجي

فرق مذاکرات امنیتی با سیاسی؛ چرا افشای آن ضدحرفه‌ای است؟ (تحلیل پرونده مک‌فارلین تا امروز)فرق مذاکرات امنیتی با مذاکرات سیاسی

از آنجایی که در این چند روزه سؤالات درجامعه مطرح شده است تذکر چند نکته لازم است

 

1️⃣ در هرجنگی ابتدا “نیروهای امنیتی” متخاصمین با هم ملاقات و مذاکره میکنند سپس وقتی تصمیمها گرفته و مقدمات پخت و پز شد مقامات سیاسی به مذاکره می روند مذاکره امنیتی هیچ‌گاه تأکید میکنم هیچ‌گاه تعطیل نمی شود در این مذاکرات از خط و نشان کشیدن و کری خوانی برای یکدیگر تا ترتیبات پایان جنگ و تبادل اسرا و… همه بحث و بررسی می شود و از روز اول جنگها تا پایان جنگ و پس از آن ادامه دارد

 

2️⃣ مذاکرات امنیتی را بخش امنیتی کشورها انجام می دهند برای نمونه دوسال جنگ غزه بود و حماس با رئیس موساد در قطر مذاکره میکرد در انتها اسرائیل دید فشار نظامی جواب نمی دهد و مجبور به تبادل اسرا با مذاکره شد یا مذاکرات پکن بین ایران و عربستان ابتدا از سوی امنیتی ها شد سپس دبیر وقت شعام شهید شمخانی با دبیر شعام سعودی ملاقات کرد و آنگاه بدنه وزارت خارجه دیدار نمود که به بازگشایی سفارتخانه ها انجامید

 

3️⃣ یکی از نمونه های مذاکرات امنیتی میان ایران و آمریکا در زمان امام خمینی ره مذاکرات مک فارلین مشاور امنیت ملی آمریکا بود که افشا شد ناگهان جامعه انقلابی ملتهب شد و احساس خیانت به همه دست داد 

هشت نماینده مجلس یعنی سید محمد خامنه‌ای، جلال‌الدین فارسی، سیرجانی، موسویانی، نیک‌روش، فهیم‌کرمانی، نجفی و اسرافیلیان طی نامه تندی از وزیر امور خارجه توضیح خواستند امام خمینی ره بشدت مقابل این قضیه ایستادند و در سخنرانی تندی که ایراد کردند و مشهور به سخنرانی “این تذهبون” شد همه را ساکت نمودند

« من هیچ توقعی نداشتم از بعض این اشخاص، ولو بعضی‌شان در نظر من پوچ‌اند، لکن از بعضی از این اشخاص که سابقه دارند هیچ توقع نداشتم که در این زمان که باید فریاد بزنند سر آمریکا، فریاد می‌زنند سر مسئولین ما! چه شده است؟ شماها چه‌تان است؟ چه کردید شماها؟ شماها چرا باید تحت تأثیر تبلیغات خارجی واقع بشوید یا تحث تأثیرات نفسانیت خودتان؟ در یک همچون مساله مهمی که باید همه شما دست به هم بدهید و ثابت کنید به دنیا که ما وحدت داریم، وحدت ما این طور شده‌ است و در روزی که هفته وحدت است چرا شماها می‌خواهید تفرقه ایجاد کنید؟ چرا می‌خواهید بین سران کشور تفرقه ایجاد کنید؟ چرا می‌خواهید دو دستگی ایجاد کنید؟ چه شده است شما را؟ کجا دارید می‌روید؟ این تذهبون؟….

لحن شما در آن چیزی که به مجلس دادید، از لحن اسرائیل تندتر است، از لحن خود کاخ نشینان آنجا تندتر است. شما چه شده‌است این طور شدید؟ شما که این نبودید بعضی‌تان. من بعضی‌تان را می‌شناسم، شما این‌طور نبودید.»

 

4️⃣یک سؤال حقی که وجود دارد این است که چرا هیچ کس برای ما حرف نمی زند که بفهمیم چه خبر است پاسخ این است که مذاکرات امنیتی باید پنهان بماند و اساساً هیچگاه نباید افشا شود چون معلوم نیست چه نتایجی دارد در مذاکرات امنیتی طرفین بر خواسته حداکثری خود پافشاری میکنند و معلوم نیست چه زمانی جنگ تمام می شود لذا افشای هرقسمت به زیان طرفین است 

 

5️⃣ می پرسند پس چرا ترامپ میگوید؟ پاسخ ساده این است که اولاً او احتیاج به مهار بازار دارد ثانیاً در مخمصه گرفتار شده و دائماً نه تنها دموکراتها بلکه جنبش طرفدارش ماگا هم میگویند شکست خورده است و همه در آمریکا او را مسخره میکنند 

ماجرای مک فارلین را هم جناح منتظری در مجله الشراع لبنان افشا کرد آقای هاشمی رفسنجانی از ترس شیوع آن در ایران در خطبه نمازجمعه مفصل افشا کرد که ماجرا بالا گرفت و در آمریکا منجر به کشمکش طولانی مدت میان دموکراتها و جمهوری خواهان شد اما در ایران با تدبیر و حمایت امام ره جنجال خوابید 

 

6️⃣ مذاکرات امنیتی تا به مذاکرات سیاسی منجر نشود هیچ نتیجه‌ای ندارد و اغلب افشای زودهنگام آن فشار برای رسیدن به مذاکرات سیاسی و بهره‌برداری‌های سیاسی است

 حتی افشای بخشهای پنهان مذاکرات سیاسی هم درست نیست نتانیاهو برای فشار سیاسی بر دولت ترامپ گفت ونس هرروز به من گزارش می دهد و در هواپیما تمام مذاکرات را برای من بازگو کرد!!! یک افشاگری که از سوی آمریکاییها هم تحقیر دولت ترامپ تلقی شد چون او نمیخواهد آمریکا از منطقه برود. 

 

👈نتیجه اینکه مذاکرات امنیتی همیشه بوده و خواهد بود از سوی بخش امنیتی انجام می شود و پخت و پز آن مذاکرات از سوی بخش سیاسی استفاده می شود و افشای مذاکره امنیتی کاری ضدحرفه‌ای و برای بهره برداری های سیاسی است.

 

 نظر دهید »

آتش‌بس لبنان؛ نقطه گریز ناگزیر رژیم صهیونیستی - مهندسی ادراک به جای اعتراف به شکست میدانی

28 فروردین 1405 توسط صفيه گرجي

♦️آتش‌بس به‌مثابه یک نقطهٔ اجبار؛ نه توافقی داوطلبانه و از سرِ اختیار

گذار از یک وضعیتِ درگیریِ فعال به سمتِ «آتش‌بس» – به‌ویژه در بسترِ منازعاتِ پیچیدهٔ خاورمیانه – همواره تابعی از موازنهٔ قدرتِ طرفین است. در موردِ جبههٔ لبنان، سیرِ تحولاتِ میدانی طیِ ماه‌هایِ اخیر، نشانگرِ فرسایشی تدریجی اما پیوسته در توانِ عملیاتی و به‌خصوص، در سرمایهٔ بازدارندگیِ رژیمِ صهیونیستی بود. این رژیم، در حالی که با چالش‌هایِ عملیاتیِ متعددی در جبهه‌هایِ دیگر دست‌وپنجه نرم می‌کرد، با گستردگیِ ابتکاراتِ تاکتیکی و آتشِ وسیعِ حزب‌الله در شمال، با وضعیتی مواجه شد که هرگونه تشدیدِ تنش، هزینه‌هایِ گزاف و غیرقابلِ تحملی را بر آن تحمیل می‌کرد.

 

اینکه «فشارِ ایران» – چه در سطحِ دیپلماتیک، چه در قالبِ حمایت‌هایِ لجستیکی و راهبردی از متحدانش – توانست مؤثر واقع شود، نه به‌خاطرِ خودِ فشار، بلکه به‌دلیلِ وجودِ یک «پشتوانهٔ میدانیِ قدرتمند و کارآمد» بود. حزب‌الله، با طرح‌ریزیِ عملیاتیِ مبتکرانه و بهره‌گیریِ مؤثر از ظرفیت‌هایِ نظامیِ خود، عملاً طرفِ مقابل را در برابرِ یک «معادلهٔ هزینه–فایده»یِ نامطلوب قرار داد. این معادله، در نهایت، منجر به این شد که ادامهٔ درگیری، بیش از هر دستاوردی، به «فرسایشِ توانِ بقا و بازدارندگی» رژیم بینجامد.

 

در چنین شرایطی، «آتش‌بس» نه گزینه‌ای داوطلبانه، بلکه «نقطهٔ گریزِ ناگزیر» بود. پذیرشِ توقفِ درگیری، در واقع، اعترافی تلویحی به ناتوانی در مدیریتِ بحرانِ ایجادشده بود؛ ناتوانی‌ای که ریشه در تغییرِ موازنهٔ قدرتِ واقعی در میدان داشت. این واقعیتی است که روایت‌هایِ رسمیِ سیاسی – چه در واشنگتن و چه در تل‌آویو – تلاش می‌کنند تا با بزک کردنِ «ابتکاراتِ دیپلماتیک» و «مدیریتِ هوشمندانهٔ بحران»، آن را پنهان سازند. اما «حقایقِ میدانی» – آن‌گونه که توسطِ تحلیلگرانِ مستقلِ نظامی و امنیتی رصد می‌شوند – چیزِ دیگری می‌گویند.

 

♦️۲. جنگ روایت‌ها؛ تلاش ساختاری برای حذف بازیگر تعیین‌کننده از معادلهٔ قدرت

یکی از بارزترینِ مشخصه‌هایِ رویکردِ راهبردیِ قدرت‌هایِ بزرگ در مدیریتِ منازعاتِ بین‌المللی، به‌کارگیریِ هم‌زمانِ «قدرتِ سخت» و «قدرتِ نرم»، به‌ویژه در قالبِ «عملیاتِ روانی و شناختی» است. در موردِ آتش‌بسِ لبنان، شاهدِ اجرایِ یک سناریویِ دقیق و حساب‌شده در لایهٔ روایت‌سازی بودیم که اهدافِ مشخصی را دنبال می‌کرد:

📌 کم‌اهمیت جلوه دادنِ نقشِ مقاومت: تلاش بر این بود که پیروزیِ میدانیِ حزب‌الله – که عاملِ اصلیِ تحمیلِ آتش‌بس بود – کوچک شمرده شود. این امر از طریقِ نادیده گرفتنِ جزئیاتِ عملیاتی، برجسته کردنِ جنبه‌هایِ دیپلماتیک، و تمرکز بر نقشِ کشورهایی مانندِ آمریکا یا دولتِ لبنان صورت گرفت. هدف، زدودنِ این ایده بود که «مقاومت» یک بازیگرِ تعیین‌کننده در منطقه است.

📌 الصاقِ دستاورد به نامِ خود: طرفِ مقابل، تلاش کرد تا آتش‌بس را به‌عنوانِ نتیجهٔ «تدبیرِ سیاسی»، «میانجی‌گریِ مؤثر» یا «اعمالِ فشارِ دیپلماتیک» معرفی کند. این رویکرد، که در ادبیاتِ علومِ سیاسی از آن با عنوانِ «مهندسیِ ادراک» یاد می‌شود، به دنبالِ ایجادِ این تصور است که قدرتِ اصلی، نه در میدان، بلکه در پشتِ میزِ مذاکره قرار دارد.

📌حذفِ معادلهٔ مقاومت: این روایت‌سازی، در وهلهٔ نخست، به دنبالِ حذفِ «معادلهٔ مقاومت» از محاسباتِ آینده است. اگر مقاومت به‌عنوانِ یک عاملِ مؤثر و تعیین‌کننده پذیرفته شود، رژیمِ صهیونیستی در هرگونه تنشِ آتی، با چالش‌هایِ جدی‌تری مواجه خواهد شد. بنابراین، تلاش بر این است که مقاومت، به‌عنوانِ عاملی «غیرِ مسئولانه»، «مخرب»، یا «خارج از چارچوبِ نظامِ بین‌الملل» معرفی شود تا بتوان نقشِ آن را در معادلاتِ منطقه‌ای کمرنگ ساخت.

اینکه چرا دولتِ لبنان، پیش از این، قادر به برقراریِ آتش‌بسِ مشابه نبود، پاسخی جز «تغییرِ موازنهٔ قدرتِ واقعی» ندارد. وقتی یک طرفِ منازعه، در میدانِ عمل، توانِ تحمیلِ ارادهٔ خود را از دست می‌دهد، متقابلاً، توانِ نهادهایِ سیاسیِ طرفِ دیگر (مانندِ دولت) برایِ اعمالِ نفوذ و حلِ و فصلِ مسائل، به‌طورِ محسوسی افزایش می‌یابد. این «افزایشِ توانِ ظاهری» دولت، در حقیقت، نتیجهٔ «کاهشِ توانِ واقعیِ» طرفِ مقابل است. این همان «بسته‌بندیِ سیاسی» است که برایِ پنهان‌سازیِ شکستِ راهبردی طراحی می‌شود و در آن، ماهیتِ واقعیِ تحولات، قربانیِ اهدافِ کوتاه‌مدتِ رسانه‌ای و سیاسی می‌گردد.

ادامه دارد…

 نظر دهید »

هشدار راهبردی: آتش‌بس لبنان، تله‌ای برای مهار «شبکه مقاومت» - خطای تقلیل‌گرایی را تکرار نکنید!

28 فروردین 1405 توسط صفيه گرجي

♦️۷. هشدارِ نهایی؛ خطایِ راهبردیِ بزرگی که نباید تکرار شود؛ درکِ ماهیتِ شبکه‌ایِ مقاومت

بزرگ‌ترینِ خطایِ تحلیلی در درکِ منازعاتِ پیچیدهٔ امروز، «تقلیل‌گرایی» است؛ یعنی نگریستن به هر پدیده به‌صورتِ منفرد و جدا از سایرِ عوامل. در موردِ «آتش‌بسِ لبنان» و چشم‌اندازِ آیندهٔ منطقه، این خطایِ تقلیل‌گرایی می‌تواند به نتایجِ فاجعه‌باری منجر شود.

 

اگر در فضایِ تحلیل، این گزاره مطرح شود که: «حملهٔ احتمالیِ دشمن به ایران، در راستایِ دفاع از منافعِ [کشورِ خاص] یا حفظِ ثباتِ منطقه‌ای است»، در واقع، «ماهیتِ شبکه‌ایِ مقاومت» و «ارتباطِ ارگانیکِ میانِ جبهه‌ها» نادیده گرفته شده است.

 

در دنیایِ امروز، هیچ منازعه‌ای «تک‌بعدی» نیست. نیروهایِ مقاومت، در قالبِ یک «شبکهٔ هم‌افزا»، عمل می‌کنند. تضعیفِ یک حلقه از این شبکه، یا تلاش برایِ «خنثی‌سازیِ» آن، در نهایت، به نفعِ تمامِ شبکه خواهد بود؛ چرا که این امر، «فضایِ مانور» و «قابلیتِ پاسخگوییِ» کلِ شبکه را افزایش می‌دهد.

 

بنابراین، اگر در سناریویِ آینده، شاهدِ حمله‌ای به ایران بودیم، و این حمله با توجیهاتی نظیرِ «دفاع از منافعِ ملی» یا «حفظِ امنیتِ منطقه‌ای» صورت گرفت، باید بدانیم که این صرفاً «شعار» است؛ چرا که در حقیقت، این اقدام، بخشِ نهاییِ یک استراتژیِ بزرگ‌تر برایِ «محدودسازیِ مقاومت» و «آماده‌سازیِ صحنه برایِ تقابلِ آتی» بوده است. درکِ نکردنِ این «ارتباطِ علّی و معلولی»، ما را در برابرِ دشمن، در موقعیتی «غیرِ استراتژیک» و «واکنشی» قرار می‌دهد.

 

♦️جمع‌بندی راهبردی: چشم‌اندازِ آینده در پرتوِ تحلیلِ عمیق

برآیندِ تمامیِ تحلیل‌هایِ پیشین، تصویری روشن‌تر از واقعیتِ پشتِ پردهٔ آتش‌بسِ لبنان ارائه می‌دهد:

آتش‌بس؛ نه یک انتخاب، بلکه یک ناگزیری: این توافق، نتیجهٔ فشارِ میدانیِ مقاومت و تغییرِ موازنهٔ قدرت بود، نه ابتکارِ سیاسیِ طرفِ مقابل.

جنگِ روایت‌ها؛ ابزاری برایِ مدیریتِ ادراک: روایتِ پیروزیِ سیاسی، ابزاری برایِ پنهان‌سازیِ شکستِ میدانی و کنترلِ افکارِ عمومیِ داخلی و خارجی است.

اهدافِ دوگانه؛ شکافِ داخلی و بازیابیِ مشروعیت: دشمن تلاش می‌کند با برجسته کردنِ نقشِ دولت و کمرنگ کردنِ مقاومت، شکافِ داخلی ایجاد کرده و مشروعیتِ از دست‌رفتهٔ خود را بازسازی کند.

آتش‌بس؛ مقدمه‌ای برایِ فصلِ بعدی: این توافق، نه پایانِ درگیری، بلکه مرحله‌ای از بازتنظیمِ نیروها و آماده‌سازی برایِ تقابلِ آتی است.

هدفِ اصلی؛ مهارِ «ضریبِ مقاومت»: دشمن در پیِ محدود کردنِ توانِ بازیگرانِ کلیدیِ مقاومت است تا در سناریوهایِ آینده، فضایِ مانورِ بیشتری داشته باشد.

در چنین چشم‌اندازِ پیچیده‌ای، «هوشیاریِ راهبردی» – یعنی درکِ عمیقِ منطقِ رفتارِ دشمن، پیش‌بینیِ سناریوهایِ آتی، و درکِ ماهیتِ شبکه‌ایِ مقاومت – امری حیاتی است. تقویتِ «قابلیت‌هایِ بازدارندگیِ ترکیبی» شاملِ ابعادِ نظامی، اطلاعاتی، و روانی – و همچنین «دیپلماسیِ هوشمند» که قادر به مدیریتِ مؤثرِ روایت‌ها و ایجادِ ائتلاف‌هایِ منطقه‌ای باشد، از الزاماتِ بقا و پیشرفت در این دورانِ پرتلاطم است.

 

آتش‌بسِ امروز، اگر به‌درستی تحلیل نشود و به‌عنوانِ یک «پیروزیِ پایدار» تلقی گردد، می‌تواند مقدمه‌ای برایِ پذیرشِ «شکستِ راهبردیِ بزرگ‌تر» در آینده باشد. بنابراین، لازم است تا با نگاهی عمیق و تحلیل‌گر، واقعیت‌هایِ میدانی و اهدافِ پنهانِ دشمن را درک کرده و استراتژی‌هایِ خود را بر اساسِ این درکِ جامع، تدوین و اجرا نماییم.

 نظر دهید »

آغاز مجدد جنگ چه زمانی به مصلحت است؟ / بررسی سیره ائمه اطهار (علیهم السلام) در حمله پیشدستانه

27 فروردین 1405 توسط صفيه گرجي

آغاز مجدد جنگ چه زمانی به مصلحت است؟ / بررسی سیره ائمه اطهار (علیهم السلام) در حمله پیشدستانه

 

🔻حضرت آیت‌الله سید ابوالحسن مهدوی، استاد درس خارج حوزه علمیه اصفهان در #گفتگو_اختصاصی با پایگاه خبری علوم انسانی مفتاح مطرح کرد؛

 

🎙گاهی حملۀ مسلمانان به دشمن و به اصطلاح، حملات پیش‌دستانه هیچ تأثیری در حمله و هجوم آن‌ها ندارد؛ به گونه‌ای که مثل جنگ با خوارج، مسلمانان چه حملۀ پیش‌دستانه بکنند یا نکنند، خوارج حمله می‌کنند و شکست می‌خورند و یا مثل جنگ روز عاشورا که باز مسلمانان شروع بکنند یا نکنند، تأثیری در شهادت امام (ع) و اصحاب و یارانشان در اوج مظلومیت برای مصلحت بیداری بقیۀ مسلمانان، ندارد. در این حالت مسلمانان شروع به جنگ نمی‌کنند و بلکه نصیحت و تبیین برای جلوگیری از وقوع جنگ و فتنه برای اتمام حجّت می‌کنند.

 

🎙اما گاهی حملۀ پیش‌دستانه به دشمن با قرائن و شواهد قطعی سبب دفع یا تقلیل ایذاء و افساد یقینی آن‌ها است در آن صورت این حملۀ پیش‌دستانه از فروعات لزوم دفاع محسوب می‌شود؛ در این زمینه قرآن دشمنانی که هنوز جنگ را شروع نکرده‌اند اما پشت‌سر دشمنان هستند و قصد جنگ با مسلمانان را دارند، دستور از بین بردن و تارومار کردن آن‌ها را می‌دهد: «فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِم مَّنْ خَلْفَهُمْ» و شاید رمی جمرۀ عقبه در روز عید قربان بدون رمی جمرۀ اولی و وسطی اشاره به مبارزۀ اول با دشمن اصلی پشت‌سر دشمنان در صف جلو می‌باشد.

 

 نظر دهید »

آتش‌بس در صورت تقویت دشمن و حمله قطعی بعد از آن، جایز نیست/مسئولیت اعلام آتش بس با ولی فقیه است

27 فروردین 1405 توسط صفيه گرجي

📍آتش‌بس در صورت تقویت دشمن و حمله قطعی بعد از آن، جایز نیست/مسئولیت اعلام آتش بس با ولی فقیه است

 

🔺آیت الله عباسعلی زارعی سبزواری در گفتگویی مطرح کرد؛

 

🔹در حقیقت هدنه به یک صلح موقت قطع می‌گویند و همان تعبیر به آتش بس است. طبعا هدنه در جهت حکم شرعی تابع مصلحت است که در انجام این صلح موقت برای مسلمین وجود دارد. بر اساس ادله‌ای که در شرع وجود دارد. هدنه امری است که حاکم شرع و ولی فقیه در زمان غیبت متصدی آن است و ولی فقیه به عنوان فرمانده کل قوای جامعه اسلامی است که می ‌تواند بر اساس اطلاعاتی که به ایشان داده می‌شود، تشخیص بدهد که آیا انجام این آتش بس به مصلحت جامعه اسلامی است و در این صورت باید انجام بگیرد یا اینکه اساسا انجام آتش بس جایز نیست.

 

🔹اگر آن مصلحت، یک مصلحت ملزمه التحصیل باشد طبعا انجام هدنه و آتش بس واجب خواهد بود اما اگر در انجام آتش بس مفسده وجود داشته باشد طبعا انجام هدنه هم یک امر غیر شرعی و حرام می‌شود.

 

🔹شاید بتوانیم یکی از مصادیق عدم جواز آتش بس را آن زمانی است که یقینا اگر آتش بسی صورت بگیرد دشمن تقویت می شود و بعد از تقویت و ساماندهی نیروهای نظامی و تجهیزات خودش، قرائن قطعیه وجود دارد که دوباره به کشور اسلامی حمله می کند، طبعا در در صورت تشخیص ولی فقیه، انجام هدنه و آتش بس جایز نخواهد بود.

 

 نظر دهید »
  • 1
  • ...
  • 98
  • 99
  • 100
  • ...
  • 101
  • ...
  • 102
  • 103
  • 104
  • ...
  • 105
  • ...
  • 106
  • 107
  • 108
  • ...
  • 899
مرداد 1405
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

فرهنگی

  • خانه
  • اخیر
  • آرشیوها
  • موضوعات
  • آخرین نظرات

جستجو

موضوعات

  • همه
  • بدون موضوع
  • تربیت در نهج البلاغه
  • حدیث روز
  • معرفی منابع
  • سیاسی
  • شبهات
  • مناسبت روز
    • ماه رجب
  • معرفی بازی مدافعان حرم
  • #سردار
  • عاشقانه
  • زندگی ایده‌آل
  • قانون رهایی
  • دنیای نوجوانان
  • مدیریت زمان
  • سبک زندگی
  • #امام حسین_اربعین
  • حکایت
  • حکایت
  • دانستنی‌ها
  • ماه رجب
  • معرفی کتاب با موضوع قرآنی
  • معرفی کتاب با موضوع انقلاب اسلامی
  • کودک پروری
  • دلنوشته در مورد امام زمان
  • تفسیر قرآن
  • مقاله کوتاه
  • #ترفندهای_خانداری
  • بیانات رهبر
  • دعا
  • مناسبت روز در تقویم
  • امام زمان
  • دلنوشته
  • ضرب‌المثل
  • سخنان نویسندگان
  • #اخلاق_اسلامی
  • کلام قرآن
  • اعمال مخصوص
  • سخنان امام خمینی
  • نامه نمادین
  • برگی از تاریخ
  • #به_عشق_مولا_علی
  • سخن بزرگان
  • غدیر
  • روانشناسی
  • تورات
  • طنزانه
  • همسرانه
  • محرم و تهاجم
  • متن عرفانی، انگیزشی
  • مقتل خوانی
  • امام حسین
  • ولایت‌فقیه
  • شعر برای رهبری و کشور
  • حدیث، تفسیر حدیث،#به قلم خودم
  • قلم خودم
  • صحیفه سجادیه
  • سواد رسانه‌
  • تحلیل به قلم خودم
  • دلایل فاجعه کربلا
  • امام سجاد
  • شهادت
  • فقط خدا
  • عفاف و حجاب
  • بیداری از غفلت
  • مناسبت روز
  • عرفان‌های نوظهور
  • نماز آیات
  • امام حسن
  • خبر
  • ذکر
  • فقه
  • #حدیث قدسی
  • #سواد رسانه‌
  • تلنگر
  • بحث روز
  • آموزش
  • حضرت زهرا
  • مادر

فیدهای XML

  • RSS 2.0: مطالب, نظرات
  • Atom: مطالب, نظرات
  • RDF: مطالب, نظرات
  • RSS 0.92: مطالب, نظرات
  • _sitemap: مطالب, نظرات
RSS چیست؟

نظرسنجی سریع

نظرسنجی # یافت نشد.

  • کوثربلاگ سرویس وبلاگ نویسی بانوان
  • تماس