فرهنگی

روزی مردی داخل چاله ای افتاد و مجروح شد…

ملایی او را دید و گفت :حتما گناهی انجام داده ای! یک دانشمند عمق چاله و رطوبت خاک آن را اندازه گرفت! یک روزنامه نگار در مورد دردهایش با او مصاحبه کرد!

یک یوگیست به او گفت: این چاله و همچنین دردت فقط در ذهن تو هستند در واقعیت وجود ندارند! یک پزشک برای او دو قرص آسپرین پایین انداخت! یک پرستار کنار چاله ایستاد و با او گریه کرد! یک روانشناس او را تحریک کرد تا دلایلی را که پدر و مادرش او را آماده افتادن به داخل چاله کرده بودند پیدا کند! یک تقویت کننده فکر او را نصیحت کرد که : خواستن توانستن است! یک فرد خوشبین به او گفت : ممکن بود یکی از پاهات رو بشکنی!

سپس فرد بیسوادی گذشت و دست او را گرفت و او را از چاله بیرون آورد…!

زيادى مسائل را پيچيده جلوه ندهيد و از تفاسير بپرهيزيد، گاهى فقط يك اقدام ساده لازم است…

معنی از سوراخ سوزن رد میشه اما از در دروازه رد نمیشه چیست؟

۱- یعنی کار سخت را به آسانی انجام می دهد و کار آسان را به سختی!

۲- معمولا این ضرب المثل را به کسی می گویند که کارهای غیرممکن را به خوبی انجام می دهد اما از عهده کارهای ممکن برنمی آید و آن را سخت و دست نیافتنی می شمارد!

داستان ضرب المثل

مرد ثروتمندی به سخاوتمندی و بزرگی در شهر معروف بود. عده ای برای درخواست کمک مالی به خانه او رفتند. در بدو ورود متوجه شدند که مرد ثروتمند غلام خود را به دلیل انداختن چوب کبریتی که قابل بازیافت بوده، تنبیه می کند، در درخواست خود کمی متزلزل گشتند.

وقتی مرد ثروتمند متوجه آمدن آنها شد، خوشامد گفته و از سبب مراجعه آنها سوال کرد. مراجعین گفتند: حقیقتا ما به یک مشکل مالی برخورد کرده ایم و از شما درخواست کمک داشتیم ولی وقتی دیدیم شما از یک چوب کبریت بی ارزش نمی توانید بگذرید چگونه از دلتان می آید که از مال و ثروت خود بگذرید؟

مرد ثروتمند گفت آن صحنه که دیدی به زندگی شخصی من مربوط است که در آن هرگز اسراف نکرده و همیشه قناعت و صرفه جویی پیشه می کنم اما این درخواستی که داری مربوط به مسئله انفاق و بخشش به نیازمندان است که من هرگز از آن دریغ نمی کنم.

سپس به اتاقی رفت و با کیسه ای پول برگشت. مراجعین با خود گفتند: جالب است! او از سوراخ سوزن رد می شود ولی از در دروازه نه! یعنی پول دادن به دیگران که کار معمولا سختی است را به آسانی انجام می دهد اما کارهای آسان زندگی را بر خود سخت می کند.

حفظ ايمان، با نگاه به نامحرم، به خطر مى‌افتد، از اين روست كه خداوند در قرآن، خطاب به مؤمنان مى‌فرمايد: 

   قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّواْ مِنْ أَبْصَـرِهِمْ وَ يَحْفَظُواْ فُرُوجَهُمْ ذَ لِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ * وَ قُل لِّلْمُؤْمِنَـتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ 

  اى پيامبر ! به مردان مؤمن بگو: چشم‌هاى خود را از نگاه به نامحرمان، فرو گيرند و عفاف خود را حفظ كنند؛ اين، براى آنان پاكيزه تر است؛ زيرا خدا به آنچه مى‌كنند، آگاه است. و به زنان باايمان بگو: چشم‌هاى خود را فرو گيرند و دامان خويش را حفظ كنند…

 به استناد به آیات قرآن و روایات معصومین(ع)، خطر نگاه به نامحرم و تأثیر آن بر سقوط ایمان را به‌صورت نظام‌مند بررسی می‌کند. در ادامه، ابعاد مختلف این موضوع تحلیل می‌شود.

قرآن کریم با دستور «غضّ بصر» به یک قانون طلایی روانشناسی اشاره می‌کند: «نگاه، پیش‌نیاز شهوت است». هر نگاه غیرمجاز مانند جرقه‌ای است که آتش هوس را شعله‌ور می‌کند

نگاه پی در پی: از جرقه تا آتش

امام صادق(ع) در حدیثی هشدار می‌دهند: «نگاه پیاپی، بذر شهوت را در قلب می‌کارد». این یعنی گناه چشم، تنها یک خطای ساده نیست، بلکه آغازگر سقوطی مرحله‌به‌مرحله است!

چرا زنان و مردان هر دو مخاطب این دستورند؟تساوی در مسئولیت آیات قرآن به‌صورت جداگانه خطاب به مردان و زنان تأکید می‌کند که حفظ نگاه، یک وظیفهٔ دوسویه است. این نشان می‌دهد فتنه‌های جنسی، تنها مختص یک جنس نیست.  الگوی تربیتی

امام رضا(ع) با اشاره به حرمت نگاه مردان به موی زنان محجبه، یادآور می‌شوند: «حجاب زن و غضّ بصر مرد، دو بالِ پرواز به سوی جامعهٔ پاک هستند».

پیامبر_اکرم (ﷺ) 

  «مَن أحَبَّ أن يَتَمَسَّكَ بِديني و يَركَبَ سَفينَةَ النَّجاةِ بَعدي، فَليَقتَدِ بِعَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ وَ ليُعادِ عَدُوَّهُ وَ ليُوالِ ولِيَّهُ، فَإِنَّهُ وصِيّي وخَليفَتي عَلى اُمَّتي في حَياتي وبَعدَ وَفاتي و هُوَ إمامُ كُلِّ مُسلِمٍ و أميرُ كُلِّ مُؤمِنٍ بَعدي، قَولُهُ قَولي و أمرُهُ أمري و نَهيُهُ نَهيي و تابِعُهُ تابِعي و ناصِرُهُ ناصِري و خاذِلُهُ خاذِلي …».

 هر كس دوست دارد كه به دين من چنگ زند و پس از من، بر كشتى نجات بنشيند، به على بن ابى طالب اقتدا كند و با دشمن او دشمنى و با دوست او دوستى ورزد؛ چرا كه او، هم در زندگى‌‏ام و هم پس از مرگم، وصىّ من است. او جانشين من در ميان امّتم و پيشواى هر مسلمانى و امير هر مؤمنى پس از من است. سخن او، سخن من است و فرمان او، فرمان من و نهى او، نهى من و پيرو او، پيرو من و ياور او، ياور من و آن كه از يارى دادن به او دست كشد، از يارى دادن به من دست كشيده است.

 📚 كمال الدين: ص٢٦٠ ح٦

ولَو أنَّ أشياعَنا - وَفَّقَهُمُ اللَّهُ لِطاعَتِهِ - عَلَى اجتِماعٍ مِنَ القُلوبِ فِي الوَفاءِ بِالعَهدِ عَلَيهِم، لَما تَأَخَّرَ عَنهُمُ اليُمنُ بِلِقائِنا، ولَتَعَجَّلَت لَهُمُ السَّعادَةُ بِمُشاهَدَتِنا عَلى‏ حَقِّ المَعرِفَةِ وصِدقِها مِنهُم بِنا، فَما يَحبِسُنا عَنهُم إلّا ما يَتَّصِلُ بِنا مِمّا نَكرَهُهُ ولا نُؤثِرُهُ مِنهُم».

 «و اگر پيروان ما - كه خداوند، آنان را به اطاعتش موفّق بدارد - بر عهد خود، يكدل و وفادار بودند، ميمنت ديدار ما برايشان به تأخير نمى‌‌‏افتاد و سعادت مشاهده ما با حقيقت و معرفت و صداقت، برايشان زودتر حاصل مى‏‌شد، كه ما را از ايشان باز نداشته است، جز آنچه از ايشان به ما مى‏‌رسد و آن را ناپسند و ناشايسته ايشان مى‌‏دانيم».

امروزه که جوامع شیعه با چالش‌های تفرقه‌افکنی مذهبی، عادی انگاری گناه و بی‌تفاوتی به ارزش‌ها روبه‌رو است، این حدیث یادآور می‌شود. هرگونه دوری از امام، ریشه در دوریِ خود ما از تعهداتمان دارد!