فرهنگی

🏃‍♂️ ۲۶ مهرماه؛ روز تربیت بدنی و ورزش

✨ گرامیداشت هفته تربیت بدنی و ورزش (۲۶ مهر تا ۲ آبان)

هر سال از ۲۶ مهر تا دوم آبان، هفته‌ی تربیت بدنی و ورزش با هدف آشنایی مردم با اهمیت ورزش در زندگی فردی و اجتماعی برگزار می‌شود.

در این هفته تلاش می‌شود تا فرهنگ ورزش در خانه و خانواده تقویت شود و جامعه به سوی ورزش‌های همگانی و نشاط‌آور هدایت گردد.

🏺 نگاهی کوتاه به تاریخچه ورزش در ایران

در میان کشورهای مشرق زمین، ایران تنها کشوری بود که در نظام تعلیم و تربیت خود، تربیت بدنی و ورزش را در اولویت نخست قرار می‌داد.

در متون باستانی آمده است که ورزش در ایران باستان، با هدف سلامت جسم، شادابی روح و آمادگی برای دفاع از میهن شکل گرفت.

هدف اصلی، پرورش جوانانی نیرومند، با اراده و میهن‌دوست بود.

ورزش‌هایی چون تیراندازی، کوهنوردی، شمشیرزنی، دو، اسب‌دوانی، شترسواری، ارابه‌رانی، شنا و کشتی از جمله فعالیت‌های رایج در آن دوران به شمار می‌رفت.

پارسیان، شکار و شکارگاه را آموزشگاه واقعی جنگ می‌دانستند و جوانان ایرانی در دل طبیعت، بردباری، چابکی، سحرخیزی و مهارت در تیراندازی را تمرین می‌کردند.

💬 ورزش، میراثی کهن و فرهنگی زنده در ایران است؛

امروز نیز با الهام از همان روحیه، ورزش می‌تواند رمز تندرستی، نشاط اجتماعی و همبستگی ملی باشد. 🇮🇷

📖 راز آرامش دل از زبان آیت‌الله حائری شیرازی

می‌فرمودند: روزی برای خرید نان، صف نانوایی ایستاده بودم. نوبتم که رسید، نانوا به دیگری نان داد.

با احترام اعتراض کردم، اما جواب تندی داد… دلم شکست، رنجیدم و بدون نان برگشتم.

در راه، دلم پر از آتش بود…

می‌خواستم نفرینش کنم که ناگهان نگاهم به گنبد طلایی حضرت معصومه‌سلام‌الله‌علیها افتاد.

با خود گفتم:

او هم شیعه‌ی همین بانوست.

اگر نفرینش کنم، از چشم اهل‌بیت می‌افتم.

به‌جای نفرین گفتم:

🌸 «خدایا، این آدم را صالح کن…»

همان لحظه دلم آرام شد.

آن آتش درون، خاموش شد.

از آن روز فهمیدم:

وقتی کسی آزارت می‌دهد، اگر برایش دعا کنی، دلت خنک می‌شود… آرام می‌گیری… سبک می‌شوی.

ما همه شیعه‌ی یک خاندانیم.

به‌جای کینه، دعا کنیم.

مثل مادری که از فرزندش می‌گذرد، چون دوستش دارد. 💞

✨ وقتی تو می‌بخشی، خدا هم دل دیگران را نرم می‌کند و حق‌دارانِ تو هم از حقشان می‌گذرند… و راهت باز می‌شود.

 تفسیر ادعیه ۱ صحیفه سجادیه امام سجاد  

امام_سجاد_علیه_السلام : «وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي رَكَّبَ فِينَا آلَاتِ الْبَسْطِ، وَ جَعَلَ لَنَا أَدَوَاتِ الْقَبْضِ، وَ مَتَّعَنَا بِأَرْوَاحِ الْحَيَاةِ، وَ أَثْبَتَ فِينَا جَوَارِحَ الْأَعْمَالِ، وَ غَذَّانَا بِطَيِّبَاتِ الرِّزْقِ، وَ أَغْنَانَا بِفَضْلِهِ، وَ أَقْنَانَا بِمَنِّهِ».

و سپاس مخصوص خداست که در پیکر ما ابزار گشودن اندام را سوار کرد و آلات بستن آنها را قرار داد و ما را با روان‌های زنده، از زندگی بهره‌مند ساخت و اعضای انجام دادن کار را در وجود ما استوار کرد و با روزی‌های پاکیزه خوراک داد و با احسانش ما را بی‌نیاز کرد و با عطایش به ما سرمایه بخشید.

 📚 صحیفه سجادیه، دعای۱

📖 تفسیر و تحلیل دعا

این فراز از دعای اول صحیفه سجادیه که به “دعای سپاس” معروف است، دریایی از معارف توحیدی است. امام سجاد (ع) در این دعا، مدلی از “شکر عملی” را به ما می‌آموزد؛ شکرانی که تنها در گفتار نیست، بلکه در نگاه و تفکر است.

۱. نعمت‌های جسمانی (آلات البسط و قبض): امام(ع) به نعمت‌هایی اشاره می‌فرمایند که ما آن‌ها را بدیهی می‌پنداریم: باز و بسته کردن دست‌ها، گرفتن و رها کردن اشیا. اینها “آلات تکلیف” هستند. خداوند تنها به ما غذای لذیذ نداده، بلکه ابزار به دست گیری آن را نیز به ما هدیه کرده است. این نگاه، زندگی را از حالت عادی خارج کرده و هر حرکتی را به عبادت تبدیل می‌کند.

۲. نعمت حیات و حرکت (ارواح الحیاه و جوارح الاعمال): حیات،تنها زنده بودن نیست. امام (ع) از “ارواح الحیاه” (روان‌های زندگی) سخن می‌گویند که اشاره به همان نیروی حیاتی است که ما را برای انجام “اعمال” توانمند می‌سازد. این کلمه به ما یادآوری می‌کند که هر عملی که با این جوارح انجام می‌دهیم، در پیشگاه الهی ثبت می‌شود و ما مسئول استفاده درست از این امانت‌های الهی هستیم.

۳. نعمت روزی پاک و بی‌نیازی (طیبات الرزق، اغنانا و اقنانا): امام(ع) به سه مرحله از نعمت‌های مادی اشاره می‌کنند:

· تغذیه: تنها به نان خشک قناعت نکرده، بلکه آن را “پاکیزه” (طیبات) قرار داده است.

· بی‌نیازی (اغنانا): خداوند تنها نیازمان را برطرف نکرده، بلکه ما را “بی‌نیاز” ساخته است. این یعنی احساس غنا و کفایت از درون.

· سرمایه‌دار کردن (اقنانا): این فراتر از بی‌نیازی است. یعنی خداوند آنقدر به ما داده که به “سرمایه” و پشتوانه تبدیل شده است.

💎 استنباط شخصی

به نظرم، امام سجاد (ع) در این دعا، “فلسفه شکر” را به ما می‌آموزند: شکر، کلید شناخت نعمت‌های پنهان است. بسیاری از نعمت‌ها مانند نفس کشیدن، دیدن و شنیدن، آنقدر برای ما عادی شده‌اند که آن‌ها را فراموش کرده‌ایم.

امام با شمارش این نعمت‌های به ظاهر کوچک، به ما یادآوری می‌کنند که محصور در اقیانوسی از لطف الهی هستیم. زمانی که این نگاه در انسان شکل بگیرد، حس “فقر ذاتی” در برابر خداوند در او تقویت شده و هرگز دچار غرور و غفلت نمی‌شود. این نگاه، “سبک زندگی شاکرانه” را می‌سازد.

.

علم برای هدایت، نه تجارت؛ هشدار امام صادق(ع) درباره دنیاطلبی عالمان

علم ناب برای هدایت، نه تجارت

روایت هشداردهنده از امام صادق(ع)

حمزة بن حمران می‌گوید از امام صادق(ع) شنیدم که می‌فرمود: “مَنِ اسْتَأْكَلَ بِعِلْمِهِ افْتَقَرَ” “هر کس به وسیله علم نان بخورد، به فقر مبتلا خواهد شد.”

پرسش هوشمندانه حمران:

“در میان شیعیان و دوستان شما گروهی از عالمان هستند که علوم شما را فراگرفته و منتشر می‌کنند. شیعیان نیز به آنها احترام و کمک می‌کنند. آیا این افراد نیز جزو روزی‌خواران به دین هستند؟”

پاسخ روشنگرانه امام(ع):

“لَيْسَ أُولَئِكَ بِمُسْتَأْكِلِينَ، إِنَّمَا الْمُسْتَأْكِلُ بِعِلْمِهِ الَّذِي يُفْتِي بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لِيُبْطِلَ بِهِ الْحُقُوقَ طَمَعًا فِي حُطَامِ الدُّنْيَا”

“خیر، منظورم آنها نبودند، بلکه منظورم بی‌سوادانی است که بدون دلیل الهی، به نام دین فتوا میدهند تا مالی به چنگ آورده یا حقی را باطل کنند.”

💡 تحلیل و درس‌های روایت

تفاوت دو گروه عالمان:

✅ عالمان راستین:

· حاملان علوم اهل بیت(ع)

· مروجان معارف ناب

· مورد احترام و صله شیعیان

· مشمول نهی نیستند

❌ عالمان دروغین:

· فتوای بدون علم

· انگیزه مادی و دنیاطلبی

· ابطال حقوق مردم

· مشمول نهی هستند

🎯 پیام‌های کاربردی

برای عالمان دینی:

· اخلاص نیت در تبلیغ دین

· دوری از دنیاطلبی در آموزش معارف

· مسئولیت‌پذیری در برابر فتواها

برای جامعه مذهبی:

· تشخیص عالمان راستین از مدعیان

· حمایت از مبلغان خالص

· هوشیاری در برابر سودجویان

🌟 نکته نهایی

این روایت به ما می‌آموزد که:

· علم دینی باید برای هدایت باشد، نه تجارت

· عالمان راستین مورد تأیید ائمه هستند

· هدف از تعلیم، باید قرب الهی باشد

✨ پند اخلاقی: همان‌گونه که امام صادق(ع)فرمود، فقر واقعی آن است که انسان علم را وسیله‌ای برای دنیاطلبی قرار دهد.

دیدگاه حضرت آیت‌الله خامنه‌ای درباره حجیت قرائات سبعه و قرائات غیرمتواتر

از تفسير آيه‌ى ۷۳، سوره مبارکه برائت به روشنى اين نكته قابل استنباط است كه از ديدگاه مفسّر بزرگوار حضرت آیت الله خامنه ای حفظه الله، قرائات غيرمشهور و غيرمتواتر؛ كه با خبر واحد ثابت ميشوند، حجيّتى ندارند و هرگز در تحليل معارف قرآنى و پاسخ به اشكالات، نبايد به آنها پناه برد.

چنانكه در همان مورد تصريح شده كه كسى حق ندارد در نماز، از اينگونه قرائتها استفاده كند، و اين مهم، بويژه آنجا كه روايت حاكى قرائت، ضعيف و مرسل بوده و محتواى آن نيز، با رواياتى ديگر و با تاريخ، ناسازگار باشد، نمودى برجسته‌تر دارد.

ليك اين نكته نيز تصريح شده كه قرائت قراء سبعه، تواتر دارند - چنانكه مشهور نيز برآنند - و بطور طبيعى، حجيّت نيز خواهند داشت و در تفسير ميتوان بدانها استناد نمود (از کتاب مروری بر مبانی، روش و قواعد تفسیری حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای مد ظله العالی در تفسیر سوره توبه، صفحه: ۵۸)