پیکر واحد: سلامت و بیماری معنوی جامعه از نگاه قرآن
پیکر واحد: سلامت و بیماری معنوی جامعه از نگاه قرآن
قرآن کریم، جامعه را به یک پیکر واحد تشبیه کرده که میتواند سالم یا بیمار باشد. همانگونه که سلامت جسم در گرو سلامت اعضا و عدم وجود مرض است، سلامت جامعه نیز وابسته به سلامت اجزای تشکیلدهندهی آن (افراد) و حاکمیت قوانین الهی است.
جامعهی سالم معنوی،جامعهای است با حاکمان عادل و دانشمند، که در آن قانون الهی حاکم است، با ظلم و فساد مبارزه میشود و اعضای آن با وحدت کلمه و مهربانی با یکدیگر زندگی میکنند. در چنین جامعهای، حتی اگر از نظر مادی دچار چالش باشد، به برکت سلامت معنوی، زمینه برای رشد و رفاه مادی نیز فراهم میشود.
در مقابل،جامعهی بیمار معنوی، جامعهای است که نگرش مادی دارد، تبعیض میان فقیر و غنی را میپذیرد و ظلم و فساد در آن رواج دارد. قرآن چهار علت اصلی برای بیماری و نهایتاً هلاکت جوامع برمیشمارد:
1. بیعدالتی و ظلم
2. تفرقه و تشتت
3. ترویج فسق (خروج از دایره اطاعت خدا)
4. ترویج فجور (گناه و فساد آشکار)
قرآن سرنوشت جامعهی فرعون را نمونهای از چنین جامعهای میداند؛جامعهای که ثروت و قدرت را ملاک برتری میدانست و در نهایت محکوم به هلاکت شد. نکتهی عمیق قرآن این است که این بیماریها تنها «گناه» و مستوجب مجازات اخروی نیستند، بلکه آثار وضعی فوری نیز دارند.
رواج ظلم و فساد، بهصورت عینی و در همین دنیا، منجر به بروز حوادث سخت، بیماریهای هلاککننده و ناامنی میشود. در مقابل، جامعهی مبتنی بر ایمان و رحمت، شاهد نزول برکات آسمانی و زمینی خواهد بود.