فرهنگی

زندانی به نام منفی‌نگری در مورد خود…

‌

تقریباً از همان کودکی به وجود خصیصه‌ای در خودم توجه کردم و آن اینکه: 

«بسیار مستعد خطا یافتن در دیگران و سرزنش آن‌ها بودم.» 

اما این خصیصه یک‌باره جای خود را به خصیصه‌ی دیگری داد که برایم بسیار آزار‌دهنده بود: 

«از خودم می‌‌پرسیدم که آیا من خطاکارتر از دیگران نیستم؟»

 و چقدر خودم را به خاطر هیچ و پوچ سرزنش کردم… 

برای فرار از چنین تردیدهایی بالطبع انزوا جستم. 

به‌علاوه، هر چه تلاش کردم، در معاشرت با دیگران چیزی نیافتم. 

همه‌ی پسرهای همسن من، همه‌ی همکلاسی‌هایم، همه و همه در اندیشه‌های خود پایین‌تر از من از کار در آمدند. حتی یک استثناء هم به یاد ندارم.

‌‌

کتاب:جوان خام‌/داستایفسکی

ترجمه‌ی رضا رضایی