فرهنگی

بهترین مردان امت: محبت، مهربانی و عدالت  

 (پیامبر اکرم صلى‌الله‌علیه‌وآله):«خَیْرُ الرِّجالِ مِنْ اُمَّتِی الَّذِینَ لا یَتَطاوَلُونَ عَلی أَهْلِیهِمْ، وَیَحِنُّونَ عَلیهِمْ، وَلا یَظْلِمُونَهُمْ».  

 بهترین مردان امت من، کسانی‌اند که به اهل‌خانوادهٔ خود خشن نیستند، به آنان اهانت نمی‌کنند، دلسوزشان هستند و به ایشان ظلم نمی‌نمایند.  

- بحارالأنوار، ج ۲، ص ۲۵۴.  

 این روایت تأکید می‌کند که معیار اصلی مردان نیک، رفتارشان با خانواده است؛ خشونت و توهین به عزیزان، نشانهٔ ضعف اخلاقی است و نه قدرت.  

 در قرآن نیز «وَإِذَا خَلَقْتُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ» (سوره الأعراف) به انسان‌ها می‌آموزد که رحمت، از ویژگی‌های اصلی خالق است؛ پس محبت به نزدیکان، تجلی این رحمت می‌باشد.  

 از منظر شریعت شیعه، عدالت درونی (نفی ظلم) و رحم‌پذیری (تحنّی) از ارکان اخلاقی است که در «کافی» و «منطق‌الامثال» به‌وضوح بیان شده‌اند؛ این اصول، پایهٔ جامعه‌ای سالم و پویا را می‌سازند.  

 بنابراین، مردی که در خانه‌اش مهربان، دلسوز و عادل باشد، نه تنها به خانوادهٔ خود آرامش می‌بخشد، بلکه نمونهٔ عملی برای تمام جامعه می‌شود؛ چنین مردان، واقعی‌ترین سرمایهٔ امت‌اند.