فرهنگی

 کار بدون آگاهی: خرابکاری یا نیکی؟

«مَنْ عَمِلَ عَلَى غَيْرِ عِلْمٍ مَا يُفْسِدُ أَكْثَرَ مِمَّا يُصْلِحُ».  

هر کسی که بدون علم کار کند، بیشتر از آنچه درست می‌کند، خراب می‌کند.  

 بحارالأنوار، جلد ۷۸، صفحه ۳۴۶.  

 این روایت امام جواد (ع) نشان می‌دهد که علم، پیش‌شرط هر عمل مؤثر است؛ بدون آگاهی، نیت حتی خوب می‌تواند به ضررهای بزرگ منجر شود.  

 قرآن نیز تأکید می‌کند که «پندارها را به عقل آزمایش کنید» (سوره‌ٔ اسراء، آیه ۱۷)؛ پس قبل از اقدام، جستجوی علم و مشورت ضروری است.  

 در زندگی روزمره، این حکم می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های مالی، مدیریتی یا حتی ارتباطات شخصی اعمال شود؛ تحقیق، مطالعه و استفاده از تجربه‌های قبلی، مانعی در برابر خرابکاری است.  

بنابراین، هر عملی که بر پایهٔ علم پایه‌گذاری شود، نه تنها از خطاهای زیان‌بار می‌رهاند، بلکه فرصتی برای ساختن، اصلاح و ارتقاء جامعه می‌شود.