تفسیر تسلیم محض از زبان امام صادق(ع) / ایمان واقعی یعنی هیچ حرجی در دل نداشتن
آیه 65 سوره نساء را تلاوت میکنند:
«فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً»
خداوند به پیامبرش میفرماید:
ای پیامبر! اینها مومن نمیشوند، حقیقت ایمان را درک و کمال ایمان را دریافت نمیکنند؛ مگر زمانی که آنها پیامبر(ص) را حَکَم قرار دهند! همه منازعاتشان را به او ارجاع دهند.
او حَکَم باشد و سپس در صورتی که حُکمی کرد، در دلشان احساس دلتنگی و سختی و حَرج نکنند.
دلشان راضی به حُکمش باشد، تسلیم محض باشند؛ یعنی ایمانِ شخص را، به تسلیمِ محضِ از وجودِ مقدس رسول الله(ص)، تفسیر میکند.
سپس امام صادق(ع) فرمودند:
بر شما است كه تسليم باشيد. یعنی بروید این مقام تسلیم را به دست آرید.
البته این، آخر راه نیست، بلکه اول راه است.
(لَوْ أَنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ، وَ أَقَامُوا الصَّلَاةَ، وَ آتَوُا الزَّكَاةَ، وَ حَجُّوا الْبَيْتَ، وَ صَامُوا شَهْرَ رَمَضَانَ، ثُمَّ قَالُوا لِشَيْءٍ صَنَعَهُ اللَّهُ أَوْ صَنَعَهُ النَّبِيُ(ص) أَلَّا صَنَعَ خِلَافَ الَّذِي صَنَعَ، أَوْ وَجَدُوا ذلِكَ فِي قُلُوبِهِمْ، لَكَانُوا بِذلِكَ مُشْرِكِينَ».
ثُمَّ تَلَا هذِهِ الْآيَةَ:
«فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً»،
ثُمَّ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ(ص): «فَعَلَيْكُمْ بِالتَّسْلِيمِ».
[كافي، ج2، ص: 398]