فرهنگی

مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است.

وی احتمالاً بین سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به تحصیل ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به تألیف شاهکارهای خود دست یازید.

وی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال بعد (۶۵۶ ه.ق) گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کرده‌اند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

خوب است به یاد داشته باشیم که:

دخالت در زندگی و امور شخصی دیگران “کنجکاوی” نیست “فضولی” است.

تندگویی و قضاوت در مورد دیگران “انتقاد” نیست ،"توهین” است.

رُک گویی همیشه “صراحت” نیست؛ بسیاری اوقات نوعی “بی ادبی” است.

برخی کارها و یا سخنان حتی اگر پس از آنها بگوئیم: “شوخی کردم” در واقع شوخی نیست؛حمله و آسیب به روحیه و شخصیت یک فرد است.

سر به سر گذاشتن یک کودک، نوجوان و یا حتی بزرگسال در جمع، “شوخی کردن” نیست؛ “تحقیر” است.

مراقب باشیم، مخاطب از سخن و رفتار ما چه برداشتی می کند، گاهی بدون قصد بد، دیگران را آزرده می کنیم.

و این برعهده ما (موجب ضمان) است.

ده مرحله برای رسیدن به خود مدیریتی:

۱.آنچه می‌گویید و نحوه بیان آن را کنترل کنید.

۲. خود کنترلی را از‌ دست ندهید.

۳. کار دشوار را در ابتدا انجام دهید.

۴. به خودتان پاداش دهید.

۵. از یک سیستم مدیریت زمان استفاده کنید.

۶. تناسب اندام خود را حفظ کنید.

۷. زیاده‌‌روی نکنید.

۸. با وسوسه‌ها و تعلل‌ها مقابله کنید.

۹. به خود بگویید من اراده‌ای قوی دارم.

۱۰. خود را باور کنید.

بسیاری از مردم به اشتباه تصور می کنند که انسان های عصبانی، شجاع و راحت و دارای قدرت هستند. 

☑️ در صورتی که فرد عصبانی از نظر علمی دارای دو مشخصه اصلی و اساسی است: ترس و درد

🔻بدین معنی که فرد عصبانی بسیار ترسو بوده و ترس خود را در پشت عصبانیت پنهان می کند. و در واقع عصبانیت او نشان دهنده اینست که درد می برد و رنج می کشد.

🔻عصبانیت یک خصلت نیست. مجبور نیستید چیزی را که هیچ فایده ای به حال یک انسان شاد و سازنده ندارد، در وجود خودتان حفظ کنید. این یک نقطه ضعف است، نوعی آنفلونزای روانی است که همانند هر بیماری جسمی قابلیت و توانایی های شما را نابود می کند. 

🔻پس باید یاد بگیرید برای اعمال و عقاید دیگران آن چنان قدرتی قائل نشوید که بتوانند شما را پریشان و آشفته سازند. 

☑️ زمانی که خویشتن را ارزشمند بدانید و اجازه ندهید دیگران اختیار شما را در دست گیرند. آن زمان دیگر خود را با عصبانیت، در لحظات حال آزار نخواهید داد و با آن وداع خواهید کرد.

۱) علل ارثی: گروهی معتقدند که بسياری از ناسازگاری‌های دانش‌آموزان، ريشه در سرشت و طينت آنها دارد كه به‌ همراه ژن از طريق والدين به آنها منتقل می‌شود.

۲) علل زيستی: مانند نقص عضو، اختلال در بينايی و شنوايی و اختلال در مغز و دستگاه‌های عصبی، پيش يا حين يا پس از تولد می‌تواند از ديگر عوامل باشد.

۳) علل روانی: مانند وجود فشارهاي درونی، ميل به استقلال، وجود تعارض و كشمكش در مدرسه، به خصوص زمانی‌كه دانش‌آموز خود را بی‌پناه و بدون پشتوانه احساس كند، عادات عصبی مانند ناخن جويدن و انگشت مكيدن در او مشاهده ميشود.

۴) علل عاطفی: مانند احساس محروميت ازمحبت والدين، ناكامی از دستيابی به اهداف مورد علاقه، فقدان امنيت عاطفی به هر دليل ممكن.

۵) علل اجتماعی: مانند نابه‌سامانی و اختلاف و درگيری ميان اعضای خانواده، متاركه والدين، بدآموزی از الگوهای خانه و مدرسه و جامعه، فقدان مقبوليت در ميان ديگران، يادگيری رفتارهای نامطلوب از گروه هم‌سالان، نداشتن نظارت كافی والدين، فقدان قانون منصفانه و قاطع در خانه و مدرسه، مشكلات اقتصادی و…

۶) علل تربيتی: مانند نبود يا افراط در محبت، ناهماهنگي ميان عاملان تربيتی در خانه و مدرسه و جامعه، برآورده كردن تمام خواسته‌های دانش‌آموز بدون چون و چرا و يا به عكس، تنبيه بدنی و آزارهاي روانی، مقايسه و تحقير و سرزنش دانش‌آموز