فرهنگی

فرمان رهبری: اشک‌هایتان را نثار امام حسین(ع) کنید. نقش امام رضا(ع) در جهانی کردن پیام عاشورا

 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در بخش دیگری از بیانات خود،به نقش بی‌بدیل امام رضا(علیه‌السلام) در زنده نگاه داشتن و تبیین حادثه عاشورا پرداختند. ایشان با استناد به روایت مشهور امام رضا(ع) از پدران بزرگوارش خطاب به ریّان بن شبیب فرمودند: اِن کُنتَ باکیاً لِشَیءٍ فَابکِ لِلحُسَینِ (اگر برای چیزی گریه می‌کنی، برای حسین(ع) بگری).

رهبر انقلاب این حدیث را کلیدی برای فهم بسیاری از معارف اجتماعی اسلام دانستند و تأکید کردند که با مطرح شدن مسئله کربلا، این پرسش اساسی مطرح می‌شود که چرا این بزرگوار به شهادت رسید؟. پاسخ به این سؤال، ماهیت مبارزه با ظلم، عدم پذیرش بی‌عدالتی و مقاومت در مقابل حاکمان فاسد را آشکار می‌سازد. ایشان تصریح کردند که این مهم به برکت بیان امام رضا(ع) به وقوع پیوست

هشدار رهبری: دشمن به دنبال شکستن سپر پولادین وحدت ملی  

متن: حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در تبیین علل دشمنی ۴۵ ساله آمریکا با جمهوری اسلامی ایران،به صراحت فرمودند: علّت [دشمنی] این است که آنها می‌خواهند ایران گوش‌به‌فرمان آمریکا باشد. ایشان با اشاره به افشای اخیر رئیس‌جمهور آمریکا، تاکید کردند که این خواستۀ نابجای استکبار، موجب رنجش شدید ملت ایران و ایستادگی آنان شده است.

رهبر انقلاب سپس به توطئه جدید دشمن پس از ناکامی در حملات نظامی پرداختند و هشدار دادند: امروز بیشترین تلاش دشمن برای این است که این هم‌صدایی، همدلی و همکاری را خدشه‌دار کنند. ایشان از همه به ویژه اهل قلم و بیان خواستند مراقب باشند و تفاوت بین ارائۀ فکر نو و تخریب مبانی جمهوری اسلامی را به خوبی درک کنند. تخریب، خواست قطعی دشمن است.

ایشان در پایان، وحدت بین قوای سه‌گانه، نیروهای مسلح و ملت را توصیه‌ی قطعی خود خواندند و بر لزوم حمایت از دولت پرکار و پرتلاش تأکید کردند.

اراده‌ی تو، فقط یک پیش‌نویس است✨

امام علی (ع) می‌فرمایند: «عَرَفْتُاللَّهَ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ…» «خدا را به وسيله‌ی برهم خوردن تصميم‌هاى قطعى و باز شدن گره اراده‌ها شناختم.»

یعنی چی؟ یعنی هزاران بار برای ما پیش آمده:دقیقاً تصمیم داشتیم، برنامه ریختیم، اما یک اتفاق غیرمنتظره همه چیز را به هم ریخت و مسیر جدیدی پیش رویمان باز شد.

این، نشانه‌ی حضور اوست 🤲 نشانه‌ی اینکه یک مدبر حکیم،پشت صحنه‌ی زندگی ماست که گاهی اجازه نمی‌دهد اراده‌ی محدود ما، مانع خیریت بزرگ‌تر شود.

پس دفعه‌ی بعد که برنامه‌هایت طبق میل پیش نرفت، ناامید نشو! شاید خدا در حال نوشتن قصه‌ی بهتری برای توست. ❤️

وقتی خدا نقشه‌هایت را عوض می‌کند؛ درس زیبای امام علی (ع) از شکستن تصمیم‌ها

چقدر برایتان پیش آمده که برای کاری دقیقاً برنامه‌ریزی کرده‌اید، اما ناگهان همه چیز برخلاف میلتان پیش رفته؟ ممکن است در آن لحظه احساس ناامیدی یا سردرگمی کنید. اما امیرالمؤمنین علی (ع) در یک جمله‌ی عمیق، زیباترین نگاه را به این «تغییر مسیرها» می‌آموزد.

ایشان می‌فرمایند: «عَرَفْتُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ، وَ حَلِّ الْعُقُودِ، وَ نَقْضِ الْهِمَم». یعنی:«خداوند سبحان را به واسطه‌ی برهم خوردن تصمیم‌های قطعی، باز شدن گره عزم‌ها و در هم ریختن اراده‌ها شناختم.»

اما این جمله چه معنایی دارد؟

این حکمت، به زیبایی اشاره می‌کند که گاهی ما برای زندگی خودمان «عزم» می‌بندیم و «عقد» می‌کنیم (تصمیم‌های محکم می‌گیریم)، اما می‌بینیم بدون دلیل واضحی، همه‌چیز تغییر می‌کند. اینجاست که پی می‌بریم اراده‌ای برتر از اراده‌ی ما، مشغول تدبیر است.

این برهم خوردن برنامه‌ها، نشانه‌ی غفلت یا تنبیه نیست؛ بلکه نشانه‌ی حضور مدیری حکیم است که از آینده‌ی زندگی ما باخبر است و گاهی اجازه نمی‌دهد تصمیم‌های محدود ما، مانع خیر و نیکی بزرگ‌تری شود که از آن بی‌خبریم.

نکته‌ی زیبای دیگر: در شرح این حدیث آمده که این سه کلمه (عزم، عقد، همت) ممکن است اشاره به مراتب مختلف اراده داشته باشند. یعنی چه اراده‌ی ضعیف و چه تصمیم‌های خیلی محکم ما، همه در مشیت الهی است و اوست که نهایت امر را تعیین می‌کند.

چه درس‌هایی می‌توان گرفت؟

۱. در برنامه‌ریزی‌هایت متعصب نباش. همیشه جا برای تغییر بر اساس اراده‌ی خدا بگذار. ۲.در برابر تغییر مسیرها، شکیبا و благодаگزار باش. چه بسا آن مسیر جدید، تو را از خطری پنهان نجات داده یا به فرصتی بی‌نظیر رسانده است. ۳.توکل را فراموش نکن. بعد از تصمیم‌گیری و تلاش، نتیجه را به خدا واگذار کن؛ چون او بهتر از همه می‌داند چه چیزی برای تو بهتر است.

امام باقر (ع) نیز در تأیید همین مفهوم می‌فرمایند: هرگاه تصمیم بر کاری گرفتم و او میان من و خواسته‌ام جدایی انداخت، فهمیدم که مدبّر، غیر از من است.

پس از امروز، به تغییر مسیرهای زندگی‌ات نه به عنوان یک شکست، که به عنوان نشانه‌ای از حضور و تدبیر خداوند نگاه کن.

عنوان: اشتیاقی که در سکوت می‌گرید: در وصف امام رضا (ع)

دل همیشه غریبم، هوای‌تان كرده است

هواى گریه پایین پای‌تان كرده است

خداش خیر دهد آن كسى كه بال مرا

كبوتر حرم باصفای‌تان كرده است

 چگونه لطف ندارى به این دو چشمى كه

كنار پنجره هایت صدایتان كرده است ؟

گاهی اوقات، کلمات تنها پل ارتباطی میان دلِ پراشتیاق و معشوق است. شعر، آن هم از نوع عرفانی‌اش، اینجا به یاری ما می‌آید و احساساتی را بیان می‌کند که بیانشان در قالب گفتار روزمره دشوار است.

شعری که می‌خوانید، روایتگر دلِ غریبی است که از فراق، به ستوه آمده و هوای یار را کرده است. گوینده با زبانی لطیف و پراحساس، از حال و هوای خود می‌گوید؛ از گریه‌هایی که نشانه‌ای از عشق  اوست.

در بیتی زیبا، از کسی سپاسگزار است که مانند یک کبوتر، بال‌هایش را بسته و او را به سمت حرم باصفای امام رضا (ع) پرواز داده است. این تصویر، نشان‌دهنده‌ی نگاهی ژرف به مفهوم توسل و شفاعت است.

اما اوج احساس در پرسش شاعر نهفته است: «چگونه لطف نداری به این چشم‌هایی که پیوسته کنار پنجره‌ی امید، در انتظار دیدار تو نشسته و صدایت را زده‌اند؟»

این پرسش، نه نشانه‌ی اعتراض، که نمادی از عشق و انتظاری بی‌پایان است و در نهایت، همه‌ی این احساسات با سلامی بر امام هشتم شیعیان به اوج خود می‌رسد: «اَلسَّلٰامُ عَلَیک یٰا عَلِی ابْنَ مُوسَی الرِّضٰا الْمُرْتَضٰی».