تاثیر ویژه «سعهصدر» در گفتگو با مخالف
🔺روزی امیرالمومنین(ع) در خطبهای فرمودند:
➕«از من بپرسيد؛ چرا كه از هيچ چيزى فراتر از عرش، از من پرسش نشده، مگر آن كه پاسخش را به گونهاى دادهام كه پس از من، جز نادانى_ادّعاكننده يا #دروغگويى_افترا_زننده بر زبان جارى نمىكند».
🔺در اين هنگام، مردى که گویا از یهودیان عرب بوده، از گوشۀ مسجد بلند شد، درحالى كه در گردنش كتاب و گويا مُصحفى بود و با صداى بلند گفت:
➕اى آن كه ادّعاى چيزى دارد اما نمىداند و چيزى را كه نمىفهمد، به گردن مىگيرد! من مىپرسم و تو پاسخ بده.
(أيُّهَا المُدَّعي ما لا يَعلَمُ وَ المُقَلِّدُ ما لا يَفهَمُ! أنَا سائِلٌ فَأَجِب)
🔺ياران و شيعيان حضرت، از هر طرف به قصد تأديب و تنبیه او يورش برده و بر او هجوم آوردند.
حضرت آنها را از اینکار #نهى كرد و به آنان فرمود:
(فَوَثَبَ بِهِ أصحابُ عَلِيٍّ و شِيعَتُهُ مِن كُلِّ ناحِيَةٍ و هَمّوا بِهِ، فَنَهاهُم)
➕«او را رها کنید و در این مسئله شتاب نكنيد، كه با سَبُكسرى و بیعقلی، حجّتهاى الهی اقامه و برپا نشده و با آن، برهانهاى الهی، آشكار نمىگردد»
(دَعوهُ و لا تَعجَلوهُ؛ فَإِنَّ الطَّيشَ لا تَقومُ بِهِ حُجَجُ اللّٰهِ، و لا تَظهَرُ بِهِ بَراهينُ الله)
🔺آن گاه به آن مرد، رو كرد و فرمود:
➕«به هر زبانى كه مىخواهى و به آنچه در دل داری، بپرس. من پاسخ مىدهم. شبهه و ترديدها، خداوند را به غضب نیاورده و هيچ نيازى، او را به خشم نمىآورد».
(سَل بِكُلِّ لِسانِكَ و ما في جَوانِحِكَ، فَإِنّي مُجيبٌ؛ إنَّ اللّٰهَ تَعالىٰ لا تَعتَلِجُ عَلَيهِ الشُّكوكُ، و لا يَهيجُهُ وَسَنٌ)
🔺آن مرد شروع به پرسش از حضرت کرد. هر چه پرسید حضرت پاسخ را داد و آن مرد نیز تایید کرد، تا آنجا که آن مرد سرش را تكان داد و گفت: #شهادتمىدهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست و شهادت مىدهم كه محمّد، رسول خداست.
📌چقدر امروز به این شیوه مواجهه و سعهصدر در گفتگوها محتاجیم…
