فقر معنوی
اگر خودمان را مسکین و یتیم و فقیر بدانیم، حضرت امیرمؤمنان(ع) و حضرت زهرا(س) ما را سقایت و اطعام خواهند کرد.
✔️ استاد سید محمّدمهدی میرباقری:
«سوره «هَلْ أَتى» سورهٔ سقايت و شفاعت حضرت امير(ع) و حضرت زهرا(س) است. بحث اطعامِ مسکين و يتيم و اسير است. همه ما، هم مسکينیم، هم يتيمیم، و هم اسيریم. اگر کسی به اينها توجه نکند، به آن اطعام نمیرسد؛ «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ أَسيراً».
طعام هم که فقط اين خوردنیها نيست. «فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ»: قال علمُه الذی يأخذه عمن يأخذه». [طعام در اینجا] حقايق و معارف است.
حتی درباره بهشت متقین هم اگر از شرابهای طهور بهشتی میخورند، اين تعبير هست که: «مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى»؛ فرمود: «فإنّه علمُهم يتلذَّذُ منه شيعتُهم». البته ظاهرش خمر یا نهر است منتها فرمود: «فإنه علمُهم يتلذذ منه شيعتهم». باطنِ اين خمر، معرفت است…». ۹۲/۱۱/۲۸
مسکینیت: فقر معنوی و نیاز به هدایت الهی.
- یتیمی: دوری از ولایتِ حقیقی پس از رحلت پیامبر(ص).
- اسارت: گرفتاری در زندانِ هواهای نفسانی و دنیاطلبی.
طعام معنوی اهل بیت(ع)
- طعام در این سوره تنها خوراک مادی نیست، بلکه علم، حکمت و معرفت ناب است که از سرچشمه ولایت جاری میشود.
- حتی نعمات بهشتی مانند «رودهای عسل و شیر» در آیات، نماد لذتِ ادراک حقایق و بهرهگیری از علوم اهل بیت(ع) است.