دوستی و دشمنی در تحلیل شهید مطهری از سیره امام علی(ع)
دوستی و دشمنی در تحلیل شهید مطهری از سیره امام علی(ع): هر رابطهای دلیل دارد
شهید مرتضی مطهری در کتاب «جاذبه و دافعه علی(ع)» (ص ۲۰)، با تحلیل بیانات امام علی(ع)، راز روابط انسانی را اینگونه تبیین میکند: انسانها بدون دلیل دوست نمیشوند، همانگونه که بدون دلیل دشمنی نمیورزند.
مطهری با استناد به سیره علوی تأکید میکند که هیچ رابطهای تصادفی نیست؛ چه در جذب (دوستی) و چه در دفع (دشمنی)، همیشه محرکی منطقی یا عاطفی وجود دارد.
تحلیل
۱. دوستیها؛ دو گونه جاذبه
- جاذبه الهی: دوستی بر پایه ارزشهای مشترک مانند ایمان، عدالت و اخلاق. امام علی(ع) در نامهای به مالک اشتر میفرماید: مردم یا برادر دینیاند یا همسان تو در آفرینش(نهجالبلاغه، نامه ۵۳).
- جاذبه مادی: دوستی برای منفعت، قدرت یا ترس. مطهری هشدار میدهد این نوع رابطه ناپایدار است و به محض تغییر شرایط از بین میرود.
۲. دشمنیها؛ ریشه در تضادها
- تضاد ایدئولوژیک: مانند دشمنی معاویه با امام علی(ع) که از ناسازگاری باطل با حق نشئت میگرفت.
- تضاد منافع: رقابت برای قدرت یا ثروت، همانند دشمنی قریش با پیامبر(ص).
- مطهری یادآور میشود دشمنی با اولیای خدا، اغلب از ترسِ زوالِ سلطه باطل سرچشمه میگیرد.
- مطهری از امام علی(ع) نقل میکند: با دشمنان گفتوگو کن؛ شاید دشمنیشان از نادانی باشد (غررالحکم).