فرهنگی

چرا خداوند گروهى را با قرآن و مثال هاى آن گمراه مى كند؟

پاسخ: خداوند كسى را گمراه نمى كند، بلكه هركس در برابر حقايق قرآن بايستد، خود گمراه مى شود و بدين معنى مى توان گفت كه قرآن، سبب گمراهى او گرديد.

 چنانكه در پايان همين آيه مى فرمايد: «وما يضلّ به الاّ الفاسقين» يعنى فسق مردم سبب گمراهى آنان مى باشد. راستى مگر مى شود خداوند مردم را به ايمان تكليف كند، ولى خودش آنان را گمراه كند!؟ و مگر مى شود اين همه پيامبر و كتب آسمانى نازل كند، ولى خودش مردم را گمراه كند!؟ مگر مى شود از ابليس به خاطر گمراه كردن انتقاد كند، ولى خودش ديگران را گمراه نمايد!؟

گرچه در اين آيه، هدايت و گمراهى بطور كلّى به خداوند نسبت داده شده است، ولى آيات ديگر، مسئله را باز نموده و مى فرمايد:

📍 « يهدى اليه من أناب» خداوند كسانى را هدايت مى كند كه به سوى او بروند.

📍و « يهدى به اللَّه من اتّبع رضوانه » به دنبال كسب رضاى او باشند.

📍 و « الذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا» آنان كه در راه او جهاد كنند.

 وبر عكس، كسانى كه با اختيار خود در راه كج حركت كنند، خداوند آنان را به حال خود رها مى كند. مراد از گمراه كردن خدا نيز همين معناست. چنانكه درباره كافران، ظالمان، فاسقان ومسرفان جمله «لا يهدى» بكار رفته است.

به قول سعدى:

راه است وچاه وديده بينا وآفتاب تا آدمى نگاه كند، پيش پاى خويش

چندين چراغ دارد وبى راهه مى رود بگذار تا بيفتد وبيند، سزاى خويش