فرهنگی

وقتی شاعر، حقیقت را فریاد زد

هشام بن عبد الملک هرچه خواست بعد از طواف کعبه خود را به حجرالاسود برساند و با دست خود آن را لمس کند، به علت ازدحام جمعیت میسر نشد

🍃ناچار برگشت، در جای بلندی برایش کرسی گذاشتند، از بالای آن کرسی جمعیت را تماشا میکرد. شامیانی که همراهش آمده بودند دورش را گرفتند

🍃در این میان مردی ظاهر شد، در سیمای پرهیزکاران، آثار عبادت و بندگی خدا بر چهره اش نمایان بود. اول رفت و به دور کعبه طواف کرد، سپس با چهره ای آرام و قدم هایی مطمئن به طرف حجرالاسود آمد

🍃 جمعیت با همه ی ازدحامی که بود، همین که او را دیدند فوراً کنار رفتند و او خود را به حجرالاسود نزدیک کرد

🍃 شامیان که این منظره را دیدند، چشمانشان خیره شد و غرق در تعجب گشتند

 ✨یکی از آنها از هشام پرسید:

“این شخص کیست؟" 

هشام با آنکه میدانست ایشان امام سجاد(ع) هستند، خود را به ناشناسی زد و گفت:

“نمی شناسم”

در این هنگام فرزدق، 

(شاعر زبردست و توانای عرب)،گفت: 

“ولی من او را می شناسم” و بر روی بلندی ایستاد، قصیده ای سرود و انشا کرد:

✨هَذَا الَّذِى تَعْرِفُ الْبَطْحَاءُ وَطْأتَهُ

وَ الْبَیتُ یعْرِفُهُ وَ الْحِلُّ وَ الْحَرَمُ

✨هَذَا ابْنُ خَیرِ عِبَادِ اللهِ كُلِّهِمُ

هَذَا التَّقِىُّ النَّقِىُّ الطَّاهِرُ الْعَلَمُ

✨وَ لَیسَ قَوْلُكَ: مَنْ هَذَا؟ بِضَائِرِهِ

الْعُرْبُ تَعْرِفُ مَنْ أنْكَرْتَ وَ الْعَجَمُ

🍃این کسی است که سرزمین مکه قدمگاهش را میشناسد

و خانه و بیرون محدوده احرام او را میشناسند

🍃این فرزند بهترین همه بندگان خداست

این پرهیزگار و پاکیزه، بزرگ قوم است

🍃و این گفته تو که “او کیست؟”

زيان رساننده به او نیست

عرب و غیر عرب، کسی را که تو نشناختی میشناسند

❤️السلامُ عَلَیکَ يا سَیِّدُ السّاجِدین (ع)