فرهنگی

“از پدرِ وحدت تا پسرِ وحدت…"(داستان شهیدانی که راهشان یک چیز بود: “یادگار نورعلی")

🔻 به‌یاد شهید فرج‌الله شوشتری

✍ مهدی محمدآبادی،

🔸 شهید شوشتری را به «شهید وحدت» می‌شناسیم؛ او که پس از سالها مجاهدت در دفاع مقدس، در کسوت فرماندهی قرارگاه قدس سپاه، در پیشین به گمشده‌اش رسید. در مهر ۱۳۸۸، وقتی در تدارک همایش وحدت سران طوایف بلوچستان بود، تروریست‌های مزدور آمریکا او را به فیض شهادت رساندند.

🔹 حالا بعد از ۱۶ سال، در فتنۀ آمریکایی دی ۱۴۰۴، نوبت فرزند خلفش، فرج‌الله رسیده بود؛ سردارزاده‌ای که نه در سفرهای اشرافی خارجی، بلکه مثل بسیجیان عادی، کف خیابان بود و برای امنیت مردمش، غریبانه مثل مولایش شهید شد. ژن خوبی که از آقا نورعلی به ارث برده بود، نورانیت مردم‌داری بود. 

🔸 بعد از شهادت سردار، آقا فرج‌الله پاپیچ شده بوده که هرطور شده برود سیستان‌وبلوچستان و مثل پدر، خادم اهالی شریف این دیار شود. سیل چابهار و خدمات گروه جهادی او به مردم منطقه، یکی از صفحات اعتقاد و عشق او به خدمت در سنگر «وحدت» شد.

🔹 اما ارتباط ما با آقا فرج‌الله، برمی‌گردد به زمستان ۱۳۹۵. یادگار شهید وحدت، دعوت ما را پذیرفت و در «کاروان سرزمین برادری» همراه جمعی از فعالان فرهنگی مشهد شد. به تربت‌جام و تایباد و خواف آمد تا مثل پدر، پیام‌آور یک‌رنگی شیعه و سنی شود. 

🔸 می‌دانست که ملامت‌های معدودی متحجر مقدس‌مآب نثارش می‌شود، اما آمد تا نشان دهد نوری که نورعلی‌ها با خونشان پدید آورده‌اند، خاموش‌شدنی نیست و پرچم «وحدت» از دست اهل «ولایت» نمی‌افتد. روح شهیدان شوشتری مهمان اولیای معصومین (ع) و راهشان پررهرو!