فریاد دل شیعیان در روزگار غیبت؛ ندایی که از زبان امام علی(ع) به آسمان میرود
فریاد دل شیعیان در روزگار غیبت؛ ندایی که از زبان امام علی(ع) به آسمان میرود
در روزگار سخت غیبت و هنگامی که سختیها و دشمنیها از هر سو انسان را فرا میگیرد، بهترین پناه، بازخوانی دعاها و مناجاتهای معصومین(ع) است. امام علی(ع) در دعایی عمیق و پرمعنا، پناهگاه دلهای مضطرب را به تصویر میکشند.
ایشان در بخشی از این مناجات، با تأسی به آیه ۸۹ سوره اعراف، ابتدا از خداوند میخواهند: «… رَبَّنَا افتَح بَينَنا وبَينَ قَومِنا بِالحَقِّ وَأَنتَ خَيرُ الفاتِحينَ» (پروردگارا! میان ما و قوممان [که با ما دشمنی میکنند] به حق داوری کن و تو بهترین داوری).
سپس در ادامه، دردهای خویش و امت را به پیشگاه الهی میبرند و میگویند:
«اللَّهُمَّ إنّا نَشكُو إلَيكَ:
1. غَيبَةَ نَبِيِّنا(از غیبت پیامبرمان)
2. وَقِلَّةَ عَدَدِنا(و کمعددی خود)
3. وَكَثَرَةَ عَدُوِّنا(و زیادی دشمنانمان)
4. وَتَظاهُرَ الأَعداءِ عَلَينا(و همدستی دشمنان علیه ما)
5. وَ وُقوعَ الفِتَنِ بِنا(و درگیر شدنمان با فتنهها)…»
اما این شکایت، پایانی امیدبخش دارد. امام(ع) در اوج نیاز، راه گشایش را نشان میدهند و با این کلماتی که میتواند زمزمه هر مؤمن منتظری باشد، دعا میکنند:
«فَفَرِّج ذلِكَ اللَّهُمَّ بِعَدِلٍ تُظهِرُهُ وَإمامِ حَقٍّ تُعَرِّفُهُ»
(خدایا!پس این گرفتاریها را به وسیله عدالتگری که ظهورش میدهی و امام حقی که معرفیاش میکنی، گشایش ببخش).
این دعا، درس بزرگ “امیدواری فعال” را میآموزد. ما نیز در زمانهی خود، با انواع فتنهها و دشمنیها روبرو هستیم. الگوگیری از این مناجات، به ما میآموزد که مشکلات را به پیشگاه بینیاز بازگویم، ولی نهایت امید و چشمداشت خود را به عدالت گسترده و حاکمیت امام حق (حضرت مهدی عج) معطوف کنیم.
منبع: الذكرى، ج۳، ص۲۹۰