طوفان اشتیاق؛ استقبالی که سخنرانی امام زمان(عج) را در گریههای مردمی غرق میکند
طوفان اشتیاق؛ استقبالی که سخنرانی امام زمان(عج) را در گریههای مردمی غرق میکند
هنگام ورود مهدی عجلالله تعالی فرجه به کوفه، شروع میکند به سخنرانی…
مردم از شدّتِ اشتیاق به آن حضرت آنگونه گریه میکنند که سخنانش شنیده نمیشود و مردم نمیفهمند چه میگوید…
_الغیبه،ص۴۶۸
شرح و تفسیر حدیث:
این روایت از کتاب «الغیبة» (نعمانی)، صحنهای بینظیر از عشق و اشتیاق انباشته شده در طول قرنهای غیبت را به تصویر میکشد. هنگامی که حضرت مهدی(عج) در کوفه — که به عنوان مرکز حکومت جهانی ایشان معرفی شده — برای نخستین بار خطاب به مردم سخن میگویند، موجی از احساسات برمیخیزد که حتی صدا را تحتالشعاع قرار میدهد. این گریه، چند بُعد عمیق دارد:
۱. گریه رهایی: مردم پس از قرنها زندگی در زیر یوغ ستمگران، اشک شوق رهایی میریزند. این گریه، فریادِ خاموشِ تاریخیِ همه مستضعفان است.
۲. گریه شکرانه: دیدن تحقق وعده الهی و موعود انبیا — که نسلها در انتظارش بودهاند — چنان هیجانی ایجاد میکند که قابل کنترل نیست. این، اشک سپاس از خدای وفادار به وعدههایش است.
۳. گریه حسرت: شاید برخی از گریهها از حسرتِ غفلتهای گذشته و تقصیر در دوران غیبت باشد. گویی با دیدن جمال امام، تمام کاستیهای خود را میبینند.
۴. گریه عشق محض: این صحنه، اوج محبت قلبی مؤمنان را نشان میدهد. عشقی که فراتر از عقل و منطق، وجودشان را فراگرفته است.
درسهایی برای منتظران امروز:
· ما نیز باید اشتیاق دیدار را در دلهایمان زنده نگه داریم؛ اشتیاقی که گاه در قنوت نمازها و دعاهایمان به گریه تبدیل شود.
· باید زمینههای اجتماعی و عاطفی برای چنین استقبالی را فراهم کنیم؛ یعنی مردمی مهیا سازیم که آنقدر عاشق باشند که در اولین دیدار، از شوق بیتاب شوند.
· این روایت به ما میآموزد که ظهور تنها یک پدیده سیاسی یا نظامی نیست، بلکه یک رخداد عاطفی-معنوی بینظیر است که قلبها را متحول میکند.
پیوند با دیگر روایات:
این صحنه با روایاتی که ورود پیروزمندانه امام(عج) به کوفه را توصیف میکنند و نیز با سخنرانیهای مفصلی که از ایشان نقل شده، کامل میگردد. شاید امام(عج) پس از آرام شدن هیجان مردمی، دوباره سخنان خود را آغاز کردهاند.