فرهنگی

از بخشش اندک شرم نکن؛ پیام مهم نهج‌البلاغه درباره بی‌تفاوتی

🔺امیرالمومنین(ع):

از #بخشیدن_اندک شرم نکن، که #بی‌اعتنایی و محروم‌ کردن خود از آن، کمتر و پَست‌تر از همان بخشش اندک است.

(لَا تَسْتَحِ مِنْ إِعْطَاءِ الْقَلِيلِ، فَإِنَّ الْحِرْمَانَ أَقَلُّ مِنْهُ)

[نهج البلاغه، حکمت67]

▫️در منطق علی(ع)، آن‌چه در وهله اول ارزشمند است، «نفسِ اهتمام و دغدغه» است، نه مبلغ و اندازه کمک.

مهم آن است که نشان دهیم ما «#بی‌تفاوت» و «#تماشاچی» نیستیم.

▫️لبّ کلام حضرت این است که: منتظر امکان بزرگ کمک‌کردن نباش! همین که کمکی ولو اندک کنی، یعنی هنوز #انسانیت در تو زنده است، و این مهم‌تر از نتیجه ظاهری کمک است.

▫️اگر کسی خود را از همین بخشش اندک هم محروم میکند، این یعنی او دچار نوعی «#بی‌حسی_اجتماعی» شده است، و این «بی‌تفاوتی» و «بی‌حسی اجتماعی»، از خودِ محروم‌شدن هم پست‌تر است.

▫️اگر واقعاً دست‌تنگیم، کمک اندک‌مان را کوچک نشماریم. مثلاً اگر فقط ده‌هزار تومان در توان ماست، همان را دریغ نکنیم.

و اگر امکانات بیشتری داریم، به بخشش اندک قانع نباشیم؛ آن‌گونه ببخشیم که شایسته‌ی وسعت ماست، ان شاالله خداوند جبران خواهد کرد.