فرهنگی

 دلنوشته پرواز به سوی عمود ۱۴۵۲ کربلا… این بار هم پایم لنگ ماند. دروغ چرا؟ هرگز آن راه سرخ را ندیده‌ام. اما دلم آنجاست؛ همان‌جا که بادهای نجف، اشک‌ها را با خود می‌برند. هر بار که تلویزیون عمودهای راهنما را نشان می‌دهد، دلم می‌پرد به سوی عمود… بیشتر »

زیارت، پرواز دل است؛ حتی اگر پای در قفس داشته باشد… حسرت کربلای نرفته همه رفتند… با پای پیاده، با پای برهنه‌ی عشق، بر شن‌های داغ کربلا. همه پیوستند به آن موج انسان اربعین . اما من در حسرت دیدار قبر ابی‌عبدالله مانده‌ام پنجره‌های جهان، قاب… بیشتر »