فرهنگی

پیامبر اکرم (ص): إنّ أخوَفَ ما أخافُ عَلَيكُم بَعدي كُلُّ مُنافقٍ عَليمِ اللِّسانِ .

ترسناك‌ترين چيزى كه از آن برآينده شما مى‌ترسم، منافقِ زباندان است.(منية المريد : ١٣٧).

چنين منافقاني كه مجهز به دانش دين و آشنا به زبان انقلاب اند، در پيكره امت اسلامي نفوذ می‌كنند و به نام دين حرف ميزنند و عمل مي‌كنند و از درون ضربه ميزنند.

چنين كساني پس از پيامبر خدا، بر سرنوشت دين و دنيا و حكومت و خلافت مسلط شدند و اوج آن، استيلاي امويان بر خلافت اسلامي بود كه پس از قدرت يافتن، كفر دروني خويش را آشكار ساختند و ضربه هاي جبران ناپذير زدند.

معاويه و يزيد را از بارزترين آنان ميتوان شمرد.نگراني رسول خدا از نقش منافقان، هشداري براي فرزندان انقلاب و مسلمانان آگاه است كه نامحرم را به حريم نظام اسلامي راه ندهند و فريب چهره هاي انقلابي نما و حرفها و شعارهاي فريبنده را نخورند كه آنچه ميگويند، تنها در نوك زبان است، نه در ژرفاي دل و عمق باور.

چکار کنیم استرس نداشته باشیم

1-آیات قرآن گوش دهید یا اذکار آرامش‌بخش (مثل «لا حول ولا قوه الا بالله») بگویید و برای چنددقیقه خودتون رو رها کنید.

2-چای سبز بخورید(تاثیر فوق العاده ای داره)

3-پیاده روی کنید(اگه امکانش نبود که برید

بیرون تو خونه قدم بزنید)

4-احساسات خودتون رو روی کاغذ بیارید(دلیل استرس و راه حلش) آن را بیان کنید

5-بخندید(درسته خندیدن توی لحظه ای که استرس دارید سخته اما برای کاهشش میتونید بخندید که خیلی تاثیر داره. پس تبسم را فراموش نکنید؛ چرا که پیامبر(ص) فرمودند: «تبسم بر روی برادرت صدقه است».

6-چشماتونو ببندید و نفس عمیق بکشید

7-به کسی که دوستش دارید زنگ بزنید

8- نمازهای مستحبی و دعاهای مأثور (مثل دعای فرج) را برای آرامش قلب انجام دهید.  

9-خودتون رو به کار لذت بخشی سرگرم کنید

الف. ایمانی که فاقد ارزش است ایمانی است که مبتنی بر فهم و معرفت و شناخت نباشد بلکه تسلیم محض و کورکورانه باشد . بر اساس آیات قران وروایات اهل بیت ع ایمان ارزشمند ایمانی است که بر گرفته از شناخت و معرفت باشد .

ب. بر اساس برخی آیات قران ایمانی که از روی اضطرار و اجبار باشد نیز ایمانی بی ارزش است . خداوند ایمان آوردن فرعون را در لحظه غرق شدن در رود نیل بی ارزش دانسته و می فرماید :سوره یونس-آیه ۹۰. بنى اسرائیل را از دریا (رود عظیم نیل) عبور دادیم، و فرعون و لشکرش از سر ظلم و تجاوز بدنبال آنها رفتند، تا هنگامى که غرقاب دامن او را گرفت گفت ایمان آوردم که هیچ معبودى جز کسى که بنى اسرائیل به او ایمان آورده اند وجود ندارد، و من از مسلمین هستم! و آیه 91- (اما به او خطاب شد) الان؟! در حالى که قبلا عصیان کردى و از مفسدان بودى؟!

 ایمانى که به هنگام نزول بلا و گرفتار شدن در چنگال مرگ اظهار مى شود، در واقع یک نوع ایمان اضطرارى است، که هر جانى و مجرم و گنهکارى دم از آن مى زند، بى آنکه ارزشى داشته باشد و یا دلیل بر تکامل و حسن نیت و صدق گفتار او گردد.

علت اصلی آلوده شدن به گناه این است که :

۱.خود را نمی‌شناسد و به ارزش روح خود واقف نیست ۲. تاثیر گناهان بر روح خویش را نمی داند 

۳.نیاز خود را به داشتن روحی سالم و پاک در آخرت درک نمی کند.

بنابراین می توان گفت: علت کلی میل به گناه ناآگاهی و عدم باور عمیق به راهی است که دین برای سعادت انسان ترسیم می کند. دراین راستا گفتنی است: فرایندی که باعث می شود انسان گناه را ترک کند و به انجام عبادات و اعمال نیک دینی و اخلاقی رو بیاورد و آن را با انگیزه فراوان انجام دهد چند چیز است که عبارت اند از:

1- خود را بشناسد و بداند که او روح خدا است که در کالبد بدن دمیده شده است و قدر و ارزش خود را بداند و توانایی های خود را در وصول به خداوند و کسب کمال و علم و قدرت از خداوند بشناسد. یکی از ریشه های گناه این است که انسان ارزش وجود خود را نمی داند.

2- بداند که تمامی عوامل و عناصر دیدنی و شنیدنی و گفتارها و رفتارهایی که انجام می دهد مانند نهرهایی که به حوض واحدی می ریزند، به قلب انسان وارد می شوند و در آن تاثیر مثبت یا منفی ایجاد می کنند، شخصیت انسان حاصل تاثیر تمامی عوامل تربیتی و محیطی است.

3- تاثیر منفی گناه و همچنین آثار مثبت عمل صالح را در روح و قلب خود مورد مطالعه قرار بدهد و بداند که گناه و معصیت چه مقدار در روح او تاریکی و کدورت ایجاد می کند و به عکس عبادات و اعمال صالح چقدر به او توانایی معنوی و نورانیت می بخشد.

4- نیاز خود در دنیا و آخرت به عمل صالح برخواسته از ایمان را خوب بداند و درک کند که بعد از مرگ همین اعمال نیک یا بد او هستند که تجسم پیدا می کنند و سعادت و شقاوت و لذت و یا رنج او را رقم خواهند زد. اگر این گونه خودشناسی برای انسان پیدا بشود، آنگاه انگیزه بسیار قوی ای برای ترک گناهان و عمل و عبادت خواهد داشت و البته در این صورت خداوند نیز به انسان توفیق عمل خواهد داد.

۱.برنامه‌ریزی روزانه

   - شرط بستن هر صبح برای کنترل زبان و یادآوری آن در موقعیت‌های پرچالش.  

   - حسابرسی عملکرد روزانه و ارزیابی میزان موفقیت در کم‌حرفی.  

۲. پاداش و جریمه

   - تعیین پاداش (مثلاً تفریح) و جریمه (مثلاً روزه) برای انگیزه‌بخشی به خود.  

۳. انتخاب محیط و همراهان مناسب

   - معاشرت با دوستان متین و کم‌حرف.  

   - انتخاب هم‌اتاقی‌های حلیم و الگوگیری از بزرگان باتجربه.  

۴. مطالعه و خودسازی 

   - بررسی ارزش سکوت در منابع علمی، اخلاقی و روایات معصومین(ع).  

   - تقویت رفتارهای جایگزین مثل گوش‌دادن فعال و تفکر قبل از صحبت.  

۵. تمرین موقعیت‌های سکوت

   - آشنایی با فعالیت‌های ساکت‌مانند مطالعه کتاب و روزنامه.  

منبع نامه: شیروانی، علی، برنامه سلوک در برنامه‌های سالکان.