فرهنگی

 7 اصل مهم فرزندپروری
به عنوان والدین ، لازم است بدانید که شما مسئول سلامتی و رشد کلی فرزند خود هستید . به این ترتیب توصیه می شود که اصول فرزندپروری خوب و مسئولانه را اتخاذ کرده و از بهزیستی فرزندانتان مراقبت کنید . این اصول شامل موارد زیر هستند :

1⃣ فراهم کردن محیط مناسب
بايد محيطی امن و خوشايند را برای رشد و شكوفايی كودک فراهم كنيم ، مكانی دور از خطر و همراه با رسيدگی و نظارت ما ، اين يعنی هر لحظه بدانيم او كجاست ، چه مي كند ، و در كنار كيست. در عين حال لازم است محیطی فراهم کنیم که برای كودک جالب و آموزنده باشد و همچنین پاسخگوی نیازهای کودک باشد . برای مثال وقتی كه فرزندمان سئوال می پرسد ، كمک می خواهد ، توجه می طلبد يا نياز به نصيحت و توصيه دارد بتوانیم نیازهای او را براورده کنیم .

2⃣ برقراری نظم قاطع
برای بزرگ كردن كودكان ، ما به یک نظام انضباطی نياز داريم تا به فرزندانمان بياموزيم مسئوليت رفتارهای خود و پيامد آنها را بپذيرند ، به نيازها و عقايد ديگران توجه داشته باشند و ياد بگيرند رفتارها و هيجان های خودشان را كنترل كنند . اگر رفتار و واكنش های ما قابل پيش بينی و با ثبات باشد کودکان بهتر می توانند با انتظارات و محدودیت های ما کنار بیایند و تکلیف خود را نیز بهتر می دانند . نظم قاطع یعنی وقتی کودک رفتار نادرستی انجام می دهد یا بی نظم است مصمم و با ثبات عمل کنیم ، به سرعت در برابر رفتارش پاسخ بدهیم و به او بیاموزیم درست رفتار کند .

3⃣ داشتن انتظار مناسب از کودک و از دیگران
موفقيت روش های تربيتی به چگونگی و ميزان انتظارات ما از عملكرد كودک و همچنين انتظار از خودمان به عنوان يک والد بستگي دارد . اگر انتظار ما از فرزندمان غير واقع بينانه يا زيادتر از توان او باشد او رادر معرض آسيب و آزار قرار می دهیم و اگر انتظار کمی داشته باشيم در واقع از او غفلت می كنيم . اگر از خودمان توقع كامل و بی نقص بودن داشته باشيم به سرعت خسته و نا اميد می شويم و احساس بی كفايتی و ناكامی به ما اجازه نمی دهد مهارت های درست فرزندپروری را به كار ببريم .

4⃣ اجتناب از انضباط خشن
هنگامی که کودکان در یک محیط خشن بزرگ می شوند که خصوصیت عمده آن خشونت و پرخاشگری است آن ها این تمایل را پیدا می کنند که خشونت را به عنوان روشی برای زندگی بپذیرند . این امر به نوبه خود باعث می شود کودکان قلدری کرده و نسبت به همسالان خود پرخاشگری نشان دهند . به جای خشونت ، لازم است والدین ، از دیگر روش های معقول و کارآمد مثل محرومیت زمانمند و تقویت منفی استفاده کنند .

5⃣ احترام به کودک
در هر رابطه و توافقی ، نیاز به احترام متقابل وجود دارد . به همین ترتیب ، اگر بخواهید رابطه ای صمیمانه با فرزندتان داشته باشید لازم است یاد بگیرید به همان اندازه ای که به او یاد می دهید به شما احترام بگذارد ، برای او احترام قائل شوید . ذکر این نکته حائز اهمیت است که احترام به فرزندان نشانه ضعف نیست بلکه نشان می دهد چقدر به سلامت و بهزیستی فرزندان اهمیت می دهید .

از صحبت کردن خشن با فرزندتان ، بی احترامی به او جلوی دوستانش ، ناعادلانه رفتار کردن و گوش نکردن به نظرهایش خودداری کنید . نوع ارتباطی که با فرزندتان ایجاد می کنید پایه و اساس روابط او با افراد دیگر و دوستانش را شکل می دهد .

6⃣ آموزش دادن
والد بودن فراتر از فراهم کردن غذا و سرپناه برای کودک است . ضروری است که والدین ، مسئولیت آموزش درست و غلط به فرزندانشان را به عهده بگیرند . به عنوان مثال ، لازم است وقتی که کودک با شرایطی مثل قلدری در مدرسه ، افسردگی و مشکل در دوستیابی مواجه شده است ، والدین به او کمک کرده و او را راهنمایی کنند . اطمینان حاصل کنید که فرزندتان به خصوص در روزهای مدرسه خواب و استراحت کافی دارد زیرا در این صورت آرامش بیشتری داشته و می تواند بهتر تمرکز کند و یاد بگیرد 

7⃣ آگاهی از زندگی فرزند
تربیت خوب کودک مستلزم این است که کاملاً درگیر زندگی فرزندتان باشید . لازم است از تمام وقایع مهم زندگی کودک خود آگاه بوده و برای مثال بدانید که دوستان کودک چه کسانی هستند و همچنین درس هایش چگونه پیش می رود . مشارکت در زندگی کودک ، نظارت بر پیشرفت او را برای شما آسان تر می کند . برای اینکه در کنار کودک خود باشید لازم است تا حدودی وقت خود را فدا کرده و اولویت های زندگیتان را دوباره تنظیم کنید . این مسئله هم در سلامت جسمی و هم در سلامت روان فرزندتان موثر است .

🔹نکته نهایی در رسیدن به یک فرزندپروری مناسب رسیدگی به سلامت و نیازهای خودتان است . والدین باید به نیازها و سلامت جسمی و روانی خود نیز توجه داشته باشند . مدیریت رفتارهای کودکان فرآیندی طولانی بوده که به صبر ، تحمل ، خوش خلقی ، اشتیاق و خلاقیت نیاز دارد و این ها زمانی ممکن می شود که والدین به خودشان رسیدگی کرده و به نیازهای خود توجه کنند .

زمانی که فرزندانمان کوچک اند، نسبت به رفتار های اشتباه آنها صبرمان بیشتر است و در کنار خنده هایش، اشک هایش را هم تاب می آوریم،

در کنار تمیزی و عطر و بویش، کثیفی و بوی تعفن کهنه یا پوشکش را تحمل می کنیم و در کنار سلامت و شادابی اش، بر بیماری و ناخوشی او صبر می نماییم و…

اما وقتی بزرگ تر می شود، به جای اینکه صبرمان بیشتر شود برعکس اندک میشود و دیگر آن ها را بر نمی تابیم.

وقتی مرتکب اشتباه می شوند با تندی به آن ها می تازیم و سرزنش و توبیخشان می کنیم، در حالی که وقتی کوچک بودند و روی لباسمان خرابکاری می کردند در عین ناراحتی می خندیدیم و بعد از تمیز کردنش، لپش را محکم بوسیده و نوازشش می کردیم.

چرا با بزرگ شدن آن ها صبر ما کمتر می شود؟ علت آن است که وقتی کوچک اند تقریبا همه ی اشتباهات آن ها را غیر عمد و سهوی می دانیم و مقصر قلمدادشان نمی کنیم، ولی از سنی که زبان باز می کنند کم کم بیشتر اشتباهاتشان را عمدی و اختیاری می دانیم و زمانی که به نوجوانی می رسند، تمام رفتار هایشان را برنامه ریزی شده و عمدی تلقی میکنیم و بر آن ها برچسب توطئه گر و حیله گر می زنیم.

خطای ما در این است که رشد عقل را در فرزندانمان دلیل بر این می دانیم که آن ها نباید خطایی مرتکب شوند و مانند فرشته ها پاک و بی عیب باشند.

‎‎‌‌‎‎

🌱تفاوت بین غرور و عزت نفس 

غرور میگه: من قربانی شرایطم…

عزت نفس میگه: من مسئول واقعیت زندگی خودمم

غرور میگه: من به طور موقت زنده ام و این ترسناکه

عزت نفس میگه: من به طور موقت زنده ام و این فوق العادس

غرور میگه: من با دنیای اطرافم در رقابتم

عزت نفس میگه: من با همه کس و همه چیز در این دنیا درهماهنگی و ارتباطم

غرور میگه: زندگی خیلی پیچیدس

عزت نفس میگه: زندگی خیلی سادس 

غرور میگه: چی گیر من میاد؟

عزت نفس میگه: من چه چیزی رو میتونم عرضه کنم؟

⏰ تربیت _فرزند:

وقتی که به فرزند دو ساله‌تان غذا می‌دهید، قاشق به دست دنبالش راه می‌افتید. کودک گاهی از صندلی می‌پرد، گاهی رویش می‌ایستد، گاهی هم چیزی پرت می‌کند.

راه‌حل قدیمی: شما می‌نشینید و هیچ واکنشی نشان نمی‌دهید. او مدام غر می‌زند و شما هنوز نشسته‌اید. در پایان هم می‌بینید که رفتار او تغییری نکرده است.

راه‌حل جدید: وضعیت را مشخص کنید به جای اینکه مدام دستوردهید. بچه‌ها ربات برنامه‌ریزی شده نیستند که هر کاری به آنها گفته شد انجام دهند آنها نیاز به اراده آزاد خود دارند به همین دلیل اغلب دقیقا برعکس آنچه شما می‌خواهید عمل می‌کنند. ترفند درست این است که از یادگیری به جای دستور استفاده کنید. مثلا به جای اینکه بگویید «شیر را بردار» بگویید « اگر شیر همینجوری بمونه جوش میاد» به این ترتیب شما اطلاعاتی به او میدهید که براساس آن او راحت‌تر کاری را که باید، انجام می‌دهد.

نتیجه: کافی است هنگام غذا خوردن به جای اینکه بگویید «بشین» بگویید «هیچ میدونی صندلی برای نشستن هستش؟» به همین سادگی می‌توانید با دادن اطلاعات از تکرار عملی غیرمعمول جلوگیری کنید.

💠 دعوای زن و شوهر طبیعی‌ است اما بسیار غیر طبیعی‌ست که تمامی دوستان و اقوام و همسایه‌ها از این دعواهای زن و شوهری باخبر شوند!

💠 پس نسبت به مسائل و مشکلات خود، رازدار باشید و فراموش نکنید که به زودی با هم آشتی خواهید کرد.

💠 آن وقت همسر شما با حرف‌هایی که پشت سرش زده‌اید موقعیت بدی در بین فامیل، دوستان و آشنایان پیدا می‌کند و خود شما نیز به خاطر آن که آن قدر بدگویی کرده بودید شرمنده می‌شوید.

‌‎‎‎‎‌‌‎‎‌‎‌‌‎‌‌‎‎‎‎‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‎‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌