فرهنگی

💠🔹زیارت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم از راه دور 

🍃🍁السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَلِيلَ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَبِیَّ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفِیَّ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا رَحْمَةَ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خِيَرَةَ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حَبِيبَ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَجِيبَ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَاتَمَ النَّبِيِّينَ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا سَيِّدَ الْمُرْسَلِينَ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَائِما بِالْقِسْطِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا فَاتِحَ الْخَيْرِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَعْدِنَ الْوَحْیِ وَالتَّنْزِيلِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُبَلِّغا عَنِ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا السِّرَاجُ الْمُنِيرُ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُبَشِّرُ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نَذِيرُ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُنْذِرُ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا نُورَ اللهِ الَّذِی يُسْتَضَاءُ بِهِ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْهَادِينَ الْمَهْدِيِّينَ

السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى جَدِّكَ عَبْدِالْمُطَّلِبِ وَ عَلَى أَبِيكَ عَبْدِاللهِ

السَّلامُ عَلَى أُمِّكَ آمِنَةَ بِنْتِ وَهْبٍ

السَّلامُ عَلَى عَمِّكَ حَمْزَةَ سَيِّدِالشُّهَدَاءِ

السَّلامُ عَلَى عَمِّكَ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِالْمُطَّلِبِ

السَّلامُ عَلَى عَمِّكَ وَ كَفِيلِكَ أَبِی‌طَالِبٍ

السَّلامُ عَلَى ابْنِ عَمِّكَ جَعْفَرٍ الطَّيَّارِ فِی جِنَانِ الْخُلْدِ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَحْمَدُ

السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللهِ عَلَى الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ وَالسَّابِقَ إِلَى طَاعَةِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَالْمُهَيْمِنَ عَلَى رُسُلِهِ وَالْخَاتِمَ لِأَنْبِيَائِهِ وَالشَّاهِدَ عَلَى خَلْقِهِ وَالشَّفِيعَ إِلَيْهِ وَالْمَكِينَ لَدَيْهِ وَالْمُطَاعَ فِی مَلَكُوتِهِ الْأَحْمَدَ مِنَ الْأَوْصَافِ الْمُحَمَّدَ لِسَائِرِ الْأَشْرَافِ الْكَرِيمَ عِنْدَ الرَّبِّ وَالْمُكَلَّمَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُبِ الْفَائِزَ بِالسِّبَاقِ وَالْفَائِتَ عَنِ اللِّحَاقِ تَسْلِيمَ عَارِفٍ بِحَقِّكَ مُعْتَرِفٍ بِالتَّقْصِيرِ فِی قِيَامِهِ بِوَاجِبِكَ غَيْرِ مُنْكِرٍ مَا انْتَهَى إِلَيْهِ مِنْ فَضْلِكَ مُوقِنٍ بِالْمَزِيدَاتِ مِنْ رَبِّكَ مُؤْمِنٍ بِالْكِتَابِ الْمُنْزَلِ عَلَيْكَ مُحَلِّلٍ حَلالَكَ مُحَرِّمٍ حَرَامَكَ أَشْهَدُ يَا رَسُولَ اللهِ مَعَ كُلِّ شَاهِدٍ وَ أَتَحَمَّلُهَا عَنْ كُلِّ جَاحِدٍ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسَالاتِ رَبِّكَ،

وَ نَصَحْتَ لِأُمَّتِكَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِيلِ رَبِّكَ وَ صَدَعْتَ بِأَمْرِهِ وَاحْتَمَلْتَ الْأَذَى فِی جَنْبِهِ وَ دَعَوْتَ إِلَى سَبِيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ الْجَمِيلَةِ وَ أَدَّيْتَ الْحَقَّ الَّذِی كَانَ عَلَيْكَ وَ أَنَّكَ قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنِينَ وَ غَلُظْتَ عَلَى الْكَافِرِينَ وَ عَبَدْتَ اللهَ مُخْلِصا حَتَّى أَتَاكَ الْيَقِينُ فَبَلَغَ اللهَ بِكَ أَشْرَفَ مَحَلِّ الْمُكَرَّمِينَ وَ أَعْلَى مَنَازِلِ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَرْفَعَ دَرَجَاتِ الْمُرْسَلِينَ حَيْثُ لا يَلْحَقُكَ لاحِقٌ وَ لا يَفُوقُكَ فَائِقٌ وَ لا يَسْبِقُكَ سَابِقٌ وَ لا يَطْمَعُ فِی إِدْرَاكِكَ طَامِعٌ الْحَمْدُلِلهِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنَا بِكَ مِنَ الْهَلَكَةِ وَ هَدَانَا بِكَ مِنَ الضَّلالَةِ وَ نَوَّرَنَا بِكَ مِنَ الظُّلْمَةِ فَجَزَاكَ اللهِ يَا رَسُولَ اللهِ مِنْ مَبْعُوثٍ أَفْضَلَ مَا جَازَى [جَزَی] نَبِيّا عَنْ أُمَّتِهِ وَ رَسُولا عَمَّنْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی يَا رَسُولَ اللهِ زُرْتُكَ عَارِفا بِحَقِّكَ مُقِرّا بِفَضْلِكَ مُسْتَبْصِرا بِضَلالَةِ مَنْ خَالَفَكَ وَ خَالَفَ أَهْلَ بَيْتِكَ عَارِفا بِالْهُدَى الَّذِی أَنْتَ عَلَيْهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی وَ أَهْلِی وَ مَالِی وَ وَلَدِی أَنَا أُصَلِّی عَلَيْكَ كَمَا صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ وَ صَلَّى عَلَيْكَ مَلائِكَتُهُ وَ أَنْبِيَاؤُهُ وَ رُسُلُهُ صَلاةً مُتَتَابِعَةً وَافِرَةً مُتَوَاصِلَةً لا انْقِطَاعَ لَهَا وَ لا أَمَدَ وَ لا أَجَلَ صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ كَمَا أَنْتُمْ أَهْلُهُ🍁🍃

اندوه امام صادق علیه‌السلام و دعای او برای تعجیل فرج امام مهدی علیه‌السلام

الإِمامِ المَهدِيِّ علیهم‌السلام  

فلاح السائل نقلاً عن عبّاد بن محمّد المدايني : دَخَلتُ عَلى‌ أبي عَبدِ اللَّهِ عليه السلام بِالمَدينَةِ حينَ فَرَغَ مِن مَكتوبَةِ الظُّهرِ ، وقَد رَفَعَ يَدَيهِ إلَى السَّماءِ وهُوَ يَقولُ‌۱ : … وأَنجِز لِوَلِيِّكَ وَابنِ نَبِيِّكَ - الدّاعي إلَيكَ بِإِذنِكَ ، وأَمينِكَ في خَلقِكَ ، وعَينِكَ في عِبادِكَ ، وحُجَّتِكَ عَلى‌ خَلقِكَ ، عَلَيهِ صَلَواتُكَ وبَرَكاتُكَ - وَعدَهُ . اللَّهُمَّ أيِّدهُ بِنَصرِكَ وَانصُر عَبدَكَ، وقَوِّ أصحابَهُ وصَبِّرهُم ، وَافتَح لَهُم مِن لَدُنكَ سُلطاناً نَصيراً ، وعَجِّل فَرَجَهُ وأَمكِنهُ مِن أعدَائِكَ وأَعداءِ رَسولِكَ ، يا أرحَمَ الرّاحِمينَ» . قُلتُ : ألَيسَ قَد دَعَوتَ لِنَفسِكَ جُعِلتُ فِداكَ ؟ قالَ : قَد دَعَوتُ لِنورِ آلِ مُحَمَّدٍ وسائِقِهِم ، وَالمُنتَقِمِ بِأَمرِ اللَّهِ مِن أعدائِهِم .

دعاى امام صادق عليه السلام و اندوه او بر طول كشيدن غيبت امام مهدى عليه السلام

فلاح السائل- به نقل از عبّاد بن محمّد مدائنى - : در مدينه بر امام صادق عليه السلام وارد شدم. ايشان نماز ظهرش را خوانده بود و در حالى كه دستانش را رو به آسمان كرده بود،

چنين دعا مى‌كرد:۲ «… و وعده‌ات را به وليّت، فرزند پيامبرت، دعوتگر به سوى تو با اجازه‌ات، امين تو ميان مردمت، ديده‌ات ميان بندگانت، حجّتت بر آفريدگانت - كه درودها و بركت‌هايت بر او باد - به انجام رسانى. خدايا! با يارى‌ات او را استوار دار و بنده‌ات را يارى ده و يارانش را نيرو بخش و شكيبايشان كن و دريچه چيرگى فيروزمندى را بر ايشان بگشاى و در فرجش تعجيل كن و او را بر دشمنانش و دشمنان پيامبرت مسلّط كن. اى رحيم‌ترين رحيمان!». گفتم: فدايت شوم ! آيا اين دعا را براى خودت نكردى؟ فرمود: «براى نور آل محمّد و پيش‌برنده آنها، انتقام گيرنده از دشمنانشان به فرمان خداوند، دعا كردم».۳

الغيبة للطوسي : أخبَرَني جَماعَةٌ ، عَن أبِي المُفَضَّلِ مُحَمَّدِ بنِ عَبدِ اللَّهِ بنِ مُحَمَّدِ بنِ عُبَيدِ اللَّهِ بنِ المُطَّلِبِ رَحِمَهُ اللَّهُ ، قالَ : حَدَّثَنا أبُو الحُسَينِ مُحَمَّدُ بنُ بَحرِ بنِ سَهلٍ الشَّيبانِيُّ الرُّهنِيُّ ، قالَ : أخبَرَنا عَلِيُّ بنُ الحارِثِ ، عَن سَعدِ بنِ المَنصورِ الجَواشِنِيِّ ، قالَ : أخبَرَنا أحمَدُ بنُ عَلِيٍّ البُدَيلِيُّ ، قالَ : أخبَرَني أبي ، عَن سَديرٍ الصَّيرَفِيِّ ، قالَ : دَخَلتُ أنَا وَالمُفَضَّلُ بنُ عُمَرَ وداودُ بنُ كَثيرٍ الرَّقِّيُّ وأَبو بَصيرٍ وأَبانُ بنُ تَغلِبَ عَلى‌ مَولانَا الصّادِقِ عليه السلام ، فَرَأَيناهُ جالِساً عَلَى التُّرابِ وعَلَيهِ مِسحٌ‌۴ خَيبَرِيٌّ مِطرَفٌ بِلا جَيبٍ ، مُقَصَّرُ الكُمَّينِ ، وهُوَ يَبكي بُكاءَ الوالِهَةِ الثَّكلى‌۵ذاتَ الكَبِدِ الحَرّى‌ ، قَد نالَ الحُزنُ مِن وَجنَتَيهِ ، وشاعَ التَّغَيُّرُ في عارِضَيهِ ، وأَبلَى الدَّمعُ مَحجِرَيهِ ، وهُوَ يَقولُ : سَيِّدي غَيبَتُكَ نَفَت رُقادي وضَيَّقَت عَلَيَّ مِهادي ، وَابتَزَّت مِنّي راحَةَ فُؤادي ، سَيِّدي غَيبَتُكَ أوصَلَت مَصائِبي بِفَجائِعِ الأَبَدِ ، وفَقدُ الواحِدِ بَعدَ الواحِدِ بِفَناءِ۶ الجَمعِ وَالعَدَدِ ، فَما اُحِسُّ بِدَمعَةٍ تَرقَأُ۷ مِن عَيني ، وأَنينٍ يُفشا ۸ مِن صَدري‌۹ . قالَ سَديرٌ : فَاستَطارَت عُقولُنا وَلَهاً ، وتَصَدَّعَت قُلوبُنا جَزَعاً مِن ذلِكِ الخَطبِ الهائِلِ ، وَالحادِثِ الغائِلِ ، فَظَنَنّا أنَّهُ سَمَتَ لِمَكروهَةٍ قارِعَةٍ ، أو حَلَّت بِهِ مِنَ الدَّهرِ بائِقِةٌ۱۰ ، فَقُلنا : لا أبكَى اللَّهُ عَينَيكَ يَابنَ خَيرِ الوَرى‌ ، مِن أيَّةِ حادِثَةٍ تَستَذرِفُ دَمعَتَكَ ، وتَستَمطِرُ عَبرَتَكَ ، وأَيَّةُ حالَةٍ حَتَمَت عَلَيكَ هذَا المَأتَمَ ؟ قالَ : فَزَفَرَ الصّادِقُ عليه السلام زَفرَةً انتَفَخَ مِنها جَوفُهُ ، وَاشتَدَّ مِنها خَوفُهُ ، فَقالَ : وَيكُم ، إنّي نَظَرتُ صَبيحَةَ هذَا اليَومِ في كِتابِ الجَفرِ۱۱المُشتَمِلِ عَلى‌ عِلمِ البَلايا وَالمَنايا ، وعِلمِ ما كانَ وما يَكونُ إلى‌ يَومِ القِيامَةِ ، الَّذي خَصَّ اللَّهُ تَقَدَّسَ اسمُهُ بِهِ مُحَمَّداً وَالأَئِمَّةَ مِن بَعدِهِ عليهم السلام ، وتَأَمَّلتُ فيهِ مَولِدَ قائِمِنا عليه السلام ، وغَيبَتَهُ وإبطاءَهُ وطولَ عُمُرِهِ ، وبَلوَى المُؤمِنينَ مِن بَعدِهِ في ذلِكَ الزَّمانِ ، وتَوَلُّدَ الشُّكوكِ في قُلوبِ الشّيعَةِ مِن طولِ غَيبَتِهِ ، وَارتِدادَ أكثَرِهِم عَن دينِهِ ، وخَلعَهُم رِبقَةَ الإِسلامِ مِن أعناقِهِمُ ، الَّتي قالَ اللَّهُ عزّ و جلّ : « وَ كُلَّ إِنسَنٍ أَلْزَمْنَهُ طَل-ِرَهُ فِى عُنُقِهِ »۱۲ يَعنِي الوِلايَةَ ، فَأَخَذَتنِي الرِّقَّةُ وَاستَولَت عَلَيَّ الأَحزانُ .

.الغيبة ، طوسى‌- به نقل از سَدير صيرفى - : به همراه مفضّل بن عمر، داوود بن كثير رقّى، ابو بصير و ابان بن تغلب بر مولايمان صادق عليه السلام در آمدم. او را ديديم كه بر خاك نشسته و عباى خيبرى نگارين آستين‌كوتاه بى‌گريبانى به تن كرده و مانند مادرِ سرگشته داغدارِ فرزند از دست داده مى‌گريد و اندوه، چهره‌اش را فرا گرفته و غم به رخساره‌اش دويده و اشك، كاسه چشمش را خيس نموده است و مى‌فرمايد: «سَرورم ! غيبت تو خوابم را ربوده و بسترم را بر من تنگ نموده و دل آسودگى‌ام را برده است. سَرورم ! غيبت تو، مصيبت‌هايم را فاجعه‌اى هميشگى كرده و نيافتن يكى از پس ديگرى، جمع و شمار [عزيزان ]را به نابودى كشانده است تا آن جا كه اشك خشكيده چشمم و ناله سر كشيده از سينه‌ام را احساس نمى‌كنم».

سدير مى‌گويد: از اين رخداد سهمگين و پديده دهشتناك، هوش از سرمان پريد و دل‌هايمان بى‌تاب و پاره‌پاره شد و گمان برديم كه مقصودش، مصيبتى كوبنده است و يا روزگار، پيشامدى ناخوش را برايش پيش آورده است. گفتيم: اى فرزند بهترين مردم! خدا چشمانت را گريان نكند! از چه پيشامدى اشك مى‌ريزى و ديده‌ات گريان است و چه حالتى اين سوگوارى را بر شما در آورده است؟

امام صادق عليه السلام آهى دردناك از ته دل كشيد و هراسش را از آن نشان داد و فرمود: «واى بر شما! صبح امروز به كتاب جَفر۱۳نگريستم كه دربردارنده علم بلاها و مرگ‌هاست و نيز آنچه تاكنون روى داده و تا روز قيامت روى مى‌دهد و از چيزهايى است كه خداوند - نامش پاك باد - تنها به محمّد و امامان پس از او داده است.

من در آن به اين چيزها مى‌انديشيدم: تولّد قائممان، غيبت، دير پديدار شدنش ، طول عمرش، گرفتارى مؤمنان پس از او در همان زمان، شك‌هايى كه از درازىِ غيبتش در دل‌هاى شيعيان پديد مى‌آيد، از دين بيرون رفتن بيشتر آنها و درآوردن رشته اسلام از گردن خود، با آن كه خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: «و پرونده هر انسانى را به گردنش آويختيم»كه مقصود، ولايت است. پس دلم سوخت و اندوه‌ها بر من چيره شدند»

پیوست

.۱. ورد صدر هذا النص في كتاب فلاح السائل هكذا :من المهمّات عقيب صلاة الظهر الاقتداء بالصادق عليه السلام في الدعاء للمهدي عليه السلام الذي بشّر به محمّد رسول اللَّه صلى اللّه عليه و آله اُمّته في صحيح الروايات ، ووعدهم أنّه يظهر في أواخر الأوقات (راجع: ص ۲۴۸ ح ۱۰۸۵).

۲.. مؤلف فلاح السائل، اين دعا را جزو تعقيبات نماز ظهر آورده و آن را در باره امام مهدى عليه السلام دانسته كه روايات صحيحى، بشارت پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله به او و ظهورش را در آخر الزمان، گزارش كرده‌اند و اين روايت نيز از جمله آنهاست.

۳.فلاح السائل : ص ۳۰۸ ح ۲۰۹ ، مصباح المتهجّد : ص ۶۰ ح ۹۶ ، البلد الأمين : ص ۱۳. براى ديدن همه حديث، ر . ك : همين دانش‌نامه : ص ۲۴۹ ح ۱۰۸۵ .

۴.المِسْحُ : وهو كِساء معروف (مجمع البحرين : ج ۳ ص ۱۶۹۵ «مسح») .

۵.الثَّكلُ : فَقْدُ الولد ، امرأة ثكلى (النهاية : ج ۱ ص ۲۱۷ «ثكل») .

۶.في كمال الدين : «يُفني الجمع…» وهو الأنسب .

۷.رَقَأ الدمع : إذا سكن وانقطع (النهاية : ج ۲ ص ۲۴۸ «رقأ») .

۸.فَشا الشي‌ءُ يَفشُو فُشوًا : إذا ظهر ، و هو عامّ في كلّ شي‌ء ، ومنه إفشاء السر (لسان العرب : ج ۱۵ ص ۱۵۵ «فشو») .

۹.كذا في المصدر ، وفي كمال الدين : «وأنين يفتر من صدري») .

۱۰.البائِقَةُ : النازلة وهي الداهية والشر الشديد (المصباح المنير : ص ۶۶ «بوق») .

۱۱.الجَفْرُ والجامعة : كتابان لعليّ عليه السلام قد ذكر فيهما على طريقة علم الحروف الحوادث التي تحدث إلى انقراض العالم (مجمع البحرين : ج ۱ ص ۲۹۸ «جفر») .

۱۲.الإسراء : ۱۳ .

۱۳.. جَفر و جامعه، دو كتاب از آنِ امام على عليه السلام است كه گفته شده بر پايه و روش دانش حروف، حوادث دنيا را تا انقراض آن ذكر كرده است.

۱۴.الغيبة، طوسى : ص ۱۶۷ ح ۱۲۹ ، كمال الدين : ص ۳۵۲ ح ۵۰ ، بحار الأنوار : ج ۵۱ ص ۲۱۹ ح ۹. نيز ، براى ديدن همه حديث، ر . ك : همين دانش‌نامه : ج ۳ ص‌۱۳ ح ۴۸۳ .

 زیبایی در زندگی؛ کلید رزق و برکت از نگاه امام صادق علیه‌السلام

کارهایی که فقر را می‌برد و روزی را زیاد می‌کند

امام صادق علیه السلام درباره کارهایی که فقر را می‌برد و روزی را زیاد می‌کند فرموده‌اند:

إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْجَمَالَ وَ التَّجَمُّلَ وَ یَکْرَهُ الْبُؤْسَ وَ التَّبَاؤُسَ وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَنْعَمَ عَلَی عَبْدِهِ نِعْمَةً یُحِبُّ أَنْ یَرَی أَثَرَ نِعْمَتِهِ عَلَیْهِ قِیلَ وَ کَیْفَ ذَلِکَ قَالَ یُنَظِّفُ ثَوْبَهُ وَ یُطَیِّبُ رِیحَهُ وَ یُحَسِّنُ دَارَهُ وَ یَکْنُسُ أَفْنِیَتَهُ حَتَّی إِنَّ السِّرَاجَ قَبْلَ مَغِیبِ الشَّمْسِ یَنْفِی الْفَقْرَ وَ یَزِیدُ فِی الرِّزْق‏.

خداوند زیبایی و خودآرایی را دوست دارد و از فقر و تظاهر به فقر بیزار است. هرگاه خداوند به بنده‌ای نعمتی بدهد، دوست دارد اثر آن را در او ببیند. عرض شد: چگونه؟ فرمودند: لباس تمیز بپوشد، خود را خوشبو کند، خانه اش را گچکاری کند، جلوی در حیاط خود را جاروکند، حتی روشن کردن چراغ قبل از غروب خورشید فقر را می‌برد و روزی را زیاد می‌کند.

منبع: ارشادالقلوب، جلد۱، صفحه ۱۹۵

امام صادق علیه‌السلام پرده از یک حقیقت لطیف و کاربردی در زندگی برمی‌دارد: خداوند نه‌تنها زیبایی را دوست دارد، بلکه از تظاهر به فقر و بی‌نظمی بیزار است.

وقتی نعمتی به انسان داده می‌شود، باید اثر آن در ظاهر و سبک زندگی‌اش دیده شود؛ نه با تجمل‌گرایی، بلکه با نظافت، خوش‌بویی، آراستگی خانه و حتی روشن کردن چراغ پیش از غروب.

این‌ها نه فقط نشانه‌ی شکر نعمت‌اند، بلکه به‌فرموده‌ی امام، خود باعث افزایش روزی و دور شدن فقر می‌شوند. یعنی رزق، گاهی از دل همین رفتارهای ساده و محترمانه بیرون می‌آید؛ از احترام به نعمت، نه صرفاً تلاش اقتصادی.

گلچینی از احادیث امام صادق علیه‌السلام 

سه چیز که با وجود آنها ضرری به انسان نمی‌رسد

امام جعفر صادق علیه السلامدر خصوص سه کار ایمنی‌بخش در زندگی می فرمایند:

عن أَبي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام : ثَلَاثٌ لَا يَضُرُّ مَعَهُنَّ شَيْ‏ءٌ الدُّعَاءُ عِنْدَ الْكَرْبِ وَ الِاسْتِغْفَارُ عِنْدَ الذَّنْبِ وَ الشُّكْرُ عِنْدَ النِّعْمَةِ.

امام جعفر صادق علیه السلامفرمود: سه چیزند که با وجود آنها ضرری به انسان نمی‌رسد:

۱. دعا هنگام اندوه

۲. طلب آمرزش هنگام گناه

۳. شکر هنگام برخورداری از نعمت.

منبع: کافی، ج۲، ص۹۵

پاداش عیادت مؤمن

امام جعفر صادق علیه السلام درباره پاداش عیادت مومن می‌فرمایند:

عنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: أَيُّمَا مُؤْمِنٍ عَادَ مُؤْمِناً فِي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي مَرَضِهِ وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَكاً مِنَ الْعُوَّادِ يَعُودُهُ فِي قَبْرِهِ وَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: اگر مؤمنی برای رضای خدای عزوجل به عیادت مؤمن دیگر برود، خداوند فرشته ای از فرشتگان عیادت کننده بر او می‌گمارد که در قبر به عیادت او بیاید و تا روز قیامت برای او طلب آمرزش کند.

منبع: کافی، ج ۳، ص ۱۲۰

قرض دادن 

امام جعفر صادق علیه السلام در خصوص پاداش قرض دادن در زندگی می‌فرمایند:

عنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلوات الله علیه : مَنْ أَقْرَضَ مُؤْمِناً قَرْضاً یَنْتَظِرُ بِهِ مَیْسُورَهُ کَانَ مَالُهُ فِی زَکَاةٍ وَ کَانَ هُوَ فِی صَلَاةٍ مِنَ الْمَلَائِکَةِ حَتَّى یُؤَدِّیَهُ إِلَیْهِ.

امام جعفر صادق علیه السلام از پیامبر صلوات الله علیه روایت کرد که فرمود: هرکس به مؤمنی قرضی بدهد تا هنگام توانایی به او بازگرداند؛ گویی مال خود را صدقه داده و تا زمانی که قرض گیرنده آن مال را به او بازگرداند، فرشتگان بر او درود می‌فرستند.

منبع: ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، شیخ صدوق، ص ۱۳۸

 توصیه کوتاه امام صادق علیه السلام به شیعیان

امام جعفر صادق علیه السلام در توصیه‌ای کوتاه و ماندگار به شیعیان فرموده‌اند همچنان که خداوند دستور داده برای هم برادرانی نیکوکار باشید.

تَواصَلوا و تَبارُّوا و تَراحَموا و کُونُوا إخوَةً بَرَرَةً کَما أمَرَ کُمُ اللّه.

امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: با یکدیگر پیوند داشته باشید و به هم نیکی کنید، و با یکدیگر مهربان باشید و همچنان که خداوند به شما دستور داده است، برادرانی نیکوکار باشید.

منبع: اصول کافی، جلد ۲، صفحه ۱۷۵

چه دعایی به آسمان می رود

عنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: کُلُّ دُعَاءٍ یُدْعَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ مَحْجُوبٌ عَنِ السَّمَاءِ حَتَّى یُصَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ.

امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: هر دعایی که از خدای عزوجل خواسته می‌شود، به آسمان راه ندارد “مستجاب نمی‌شود” تا اینکه بر محمد و آل محمد صلوات فرستاده شود.

منبع : کافی، ج ۲، ص ۴۹۳

خلق پیامبر (ﷺ): مهربانی بی‌مرز، امید بی‌پایان

پیامبر (ﷺ) از زبان امام علی عليه‌السلام

امام علی عليه‌السلام: «(النبی ص) كانَ دائِمَ البِشرِ، سَهلَ الخُلُقِ، لَيِّنَ الجانِبِ لَيسَ بِفَظٍّ ولا غَليظٍ ولا صَخَّابٍ ولا فَحَّاشٍ ولا عَيَّابٍ ولا مَزّاحٍ ولا مَدَّاحٍ، يَتَغافَلُ عَمَّا لا يَشتَهي، فَلا يُؤيِسُ مِنهُ، ولا يُخَيِّبُ فيهِ مُؤَمِّليهِ».

 (پیامبر اکرم (ﷺ)) پيوسته،خوش رو و ملايم و خوش برخورد بود .سختگير و خشن، داد و فريادكن و بد زبان نبود. عيبجويى نمى‌كرد. خيلى شوخى نمى‌كرد، و از كسى خيلى تعريف نمى‌نمود. در مقابل آنچه دوست نمى‌داشت، خود را به غفلت مى‌زد و به روى خود نمى‌آورد. كسى از وى نااميد نمى‌شد و آرزومندانش، محروم نمى‌شدند.

 📚 عيون أخبار الرضا : ج١ ص٣١٦ ح١

 در این روایت زیبا از امام علی (ع)، تصویری زنده و دلنشین از اخلاق پیامبر اکرم (ﷺ) ترسیم شده است. حضرت محمد (ﷺ) همیشه با چهره‌ای گشاده و رفتاری نرم و دل‌پذیر با مردم برخورد می‌کرد. نه خشن بود، نه پرخاشگر، نه اهل ناسزا یا عیب‌جویی. نه با شوخی‌های بی‌جا دل کسی را می‌رنجاند، نه با تعریف‌های اغراق‌آمیز کسی را فریب می‌داد.

حتی وقتی چیزی را نمی‌پسندید، با بزرگواری از آن چشم‌پوشی می‌کرد و کسی را ناامید نمی‌ساخت. هرکس با امید به سوی او می‌آمد، دست خالی برنمی‌گشت. این حدیث، ما را به تأمل در رفتارهای روزمره‌مان دعوت می‌کند: آیا ما هم می‌توانیم مثل او، منبع آرامش و امید برای اطرافیان‌مان باشیم؟