فرهنگی

هفت راهکار عملی برای تقویت هوش هیجانی در کودکان

۱. از پیام‌های کلامی ساده بهره ببریم:

به‌جای گفتن «گریه نکن»، بگوییم: «می‌فهمم ناراحت شدی، کنارت هستیم.»

۲. از برچسب‌زدن و مطلق‌گویی بپرهیزیم:

نگوییم: «تو همیشه خراب‌کاری می‌کنی»، بلکه بگوییم: «در این کار اشتباه کردی، می‌تونیم با هم درستش کنیم.»

۳.با رفتارمان الگو باشیم:

اگر ما در هنگام عصبانیت، آرام بمانیم و احساسمان را درست بیان کنیم، آن‌ها هم یاد می‌گیرند چگونه احساس خود را مدیریت کنند.

۴.برایشان وقت بگذاریم:

بازی، گفت‌وگو، و تماس محبت‌آمیز، پیام امنیت و ارزشمندی را به آن‌ها منتقل می‌کند.

۵. هنگام بروز رفتارهای نادرست، پشت صحنه را جست‌وجو کنیم:

به‌جای تنبیه سریع، از خود بپرسیم: «چه احساسی پشت این رفتار است؟ آیا فرزندمان احساس طرد، ترس یا نادیده‌گرفته‌شدن دارد؟»

6️⃣در مواجهه با اشتباهات، با پذیرش، فرصت جبران بدهیم:

به آن‌ها اطمینان دهیم که «اشتباه بخشی از یادگیری است و ما در مسیر جبران، همراهشان هستیم.»

7️⃣اگر در رفتارمان اشتباهی رخ داد، صادقانه عذر بخواهیم و ترمیم رابطه را در اولویت قرار دهیم:

با این کار، علاوه بر اصلاح فضا، الگویی از صداقت، فروتنی و مسئولیت‌پذیری به آن‌ها می‌دهیم. البته عذرخواهی نباید با التماس، باج دادن یا سلب مسئولیت همراه باشد. کافی است با لحنی آرام و قاطع بگوییم:

«نباید سرت داد می‌زدم، اشتباه کردم. ناراحتت کردم و متأسفم. دوستت دارم، مراقبت هستم 💞  

پنج نشانه نادانِ خودباور؛ هشدار امیرالمؤمنین درباره توهم دانایی 

نشانه‌های نادان (توهم دانایی) 

 🍃🍃 امیرالمؤمنین (ع) میفرماید:

١-نادان، به تقصير (عيوب ) خود آگاه نيست و نصيحت خيرخواهِ خود را [هم] نمی‌پذيرد

۲_خود را به‌آنچه نمی‌داند، دانا شمارد و به رأى و نظر خود بسنده كند

۳_پيوسته از علما و دانشمندان دورى كند و از آنان ايراد گيرد

۴_مخالفان خود را بر خطا داند و آنچه را نفهميده گمراه‌كننده شمارد

۵_هرگاه به‌مطلبى برخورَد کند كه آن را نمی‌داند منكرش شود و آن را دروغ شمارد و از روى نادانى خود گويد:من چنين چيزى را نمى شناسم و گمان نمیكنم وجود ندارد 

چون به نظر خود اعتماد دارد و از نادانيش بی‌خبر است، لذا از کسب دانش تكبر ورزد. 

📚غرر الحكم: ۱۸۰۹

معرفی یک مرجع تقلید توسط امام هادی (ع)؛ داستان کمتر شنیده شده

امام هادی علیه السلام به حمّاد رازی فرمودند:

 ✧ إذا أشكَلَ عَلَيكَ شَي‏ءٌ مِن أمرِ دينِكَ بِناحِيَتِكَ ، فَسَلْ عَن عَبدِ العَظيمِ بنِ عَبدِاللَّهِ الحَسَنِيّ‏ عليه السلام 

 هرگاه در قلمرو خود در كار دين به مشكلي دچار شدي، آن را با عبد العظيم حسنی در ميان بگذار

◌ مستدرك الوسائل، ج۱۷، ص۳۲۱

این دستور امام هادی (ع) به یکی از یاران خود (حماد رازی) که در منطقه ری زندگی می‌کرد، حاوی چند پیام بسیار مهم است:

۱. اعتبار علمی والای حضرت عبدالعظیم حسنی (ع)

· امام (ع) به صراحت او را به عنوان مرجع حل شبهات دینی در آن ناحیه معرفی می‌فرمایند. این نشان می‌دهد که ایشان نه تنها یک محدث، که مجتهدی توانمند بوده که توانایی استنباط و پاسخگویی به مسائل پیچیده دینی را داشته است.

۲. لزوم رجوع به عالمان وارسته

· این حدیث، الگویی برای شیعیان در همه اعصار است که در مسائل دینی باید به اشخاص مورد اعتماد ائمه (ع) که علم، تقوا و شناخت صحیح دارند، مراجعه کنند.

۳. نقش‌آفرینی عالمان در مناطق مختلف

· امام (ع) با این سخن، یک ساختار علمی غیرمتمرکز را ترسیم می‌کنند. ایشان برای هر منطقه، افراد شاخص و مورد اطمینانی را معرفی می‌کردند تا مردم به راحتی به معارف ناب دسترسی داشته باشند.

۴. پاسداشت مقام حضرت عبدالعظیم (ع)

· این روایت، دلیل محکمی بر عظمت مقام این عالم بزرگوار است و نشان می‌دهد که زیارت مرقد ایشان تا چه اندازه می‌تواند ارزشمند باشد، چرا که او ادامه‌دهنده راه ائمه (ع) و ملجأ علمی شیعیان در زمان خود بوده است.

سید حسن نصرالله؛ ستون خیمه مقاومت که آسمانی شد

ما سِر شده‌ایم؛

ما سَرد شده‌ایم؛

ما متوجه نیستیم که چه اتفاقی در این دو سال افتاده؛

سرعت آنقدر بالاست که نمی‌رسیم برایشان گریه کنیم؛

نمی‌رسیم به آن‌ها فکر کنیم؛

نمی‌رسیم به دیروز و امروز و فردا بیندیشیم …

شخصیت‌های بسیاری بزرگی را در طول دو سال گذشته از دست دادیم، اما بدون شک در این بین نام شهید سید حسن نصرالله و شهید سید ابراهیم رییسی بیش از بقیه رخ‌نمایی می‌کند؛

#سید_حسن، محورِ محور مقاومت بود؛

ستونِ وسط خیمه بود؛

تصور و تصویری از رفتنش نبود …

امروز که یک‌سال گذشته؛

هنوز فکر کردن به آن روز سخت است؛

روزی که خبر بمباران وحشتناک ضاحیه آمد؛

روزی که شاید برای اولین بار دل‌مان لرزید که می‌شود سید حسن هم نباشد؛

روز تلخ و سخت و بلندی که سید آسمانی شد …

اما بعد؛

فردا برای سید کاری کنیم؛

ساده از کنارش نگذریم؛

او برای توحید، برای اسلام، برای انسان و برای ایران خیلی زحمت کشیده بود؛

حداقل حقش این است که اسم و تصویرش در ایران بیشتر دیده شود …

برایش نذری بدهیم؛

ایستگاه صلواتی بزنیم؛

عکسش را پشت ماشین‌هایمان بگذاریم؛

نگذاریم بچه‌ها یادشان برود که زحمت چه بزرگانی باعث شده امروز پرچم توحید بلندتر و پررنگ‌تر از یک قرن پیش در دنیا به اهتزاز در بیاید …

برای سید حسن؛

برای آن مجاهد کبیر؛

رحمة الله علیه …

ذکری که فقر را از خانه شما بیرون می‌کند

امام علی علیه السلام: هر که فقر از او دست بر نمی دارد، ذِکرِ “لا حَولَ و لا قُوَّةَ اِلاّ باللهِ العَلیّ العَظیمِ؛ هیچ توان و نیرویی جز توان و نیروی خداوند نیست” را زیاد بگوید.

غررالحکم/ح9055

در برخی روایات فقط قسمت اول این ذکر آمده است یعنی لاحول و لا قوه الا بالله.بسم الله الرحمن الرحیم

این حدیث بسیار گران‌قدر از امام علی (علیه السلام)، نسخه‌ای روحانی و عملی برای مقابله با فقر و احساس درماندگی در زندگی است.  

تفسیر و تحلیل حدیث امام علی علیه‌السلام 

امام (ع) در این جمله کوتاه، رابطه‌ای عمیق بین ذکر گفتن و تغییر شرایط مادی را بیان می‌فرمایند:

۱. معنای ذکر «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ»

· این ذکر به معنای اعتراف به این حقیقت است که هرگونه قدرت، توانایی، تحول و حرکتِ مثبتی، تنها به اراده و مشیت خداوند متعال ممکن است. انسان با گفتن این ذکر، خود را از هرگونه قدرت و توانی خالی می‌بیند و همه‌چیز را از خدا می‌داند.

۲. چرا این ذکر، درمان فقر است؟

· فقر تنها یک مشکل مالی نیست؛ ریشه آن اغلب نوعی ناتوانی، درماندگی و احساس شکست است. این ذکر، با تزریق نگرش توحیدی به انسان، این احساس شکست را از بین می‌برد. وقتی انسان باور کند که قدرت اصلی از آنِ خداست و او می‌تواند هر شرایطی را دگرگون کند، امید و انگیزه او برای تلاش و خروج از فقر، چندین برابر می‌شود.

· این ذکر، انسان را از تکبر و اعتماد به نفس کاذب (که گاهی مانع کمک‌خواهی می‌شود) و نیز از یأس و ناامیدی (که او را زمین‌گیر می‌کند) نجات می‌دهد و در مسیر درست توکل و تلاش قرار می‌دهد.

۳. نکته درباره نسخه‌های مختلف روایت

· همان‌طور که اشاره کردید، در برخی روایات شکل کامل‌تر («العلی العظیم») ذکر شده که بر عظمت و برتری مطلق خداوند تأکید بیشتری دارد. اما اصل ذکر، همان «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» است که بسیار پربرکت و اثرگذار است.

پیام کلی: امام (ع) می‌فرمایند اگر در گرداب فقر و ناتوانی گرفتار شده‌ای، با این ذکر، پشتگرمی و پشتوانه‌ای الهی برای خود ایجاد کن. این ذکر، کلید گشایش قفل‌های روزی است.