فرهنگی

راز پنهان در دل مشکلات: چرا هر سختی، یک نعمت است؟

امام حسن عسکری (ع) می‌فرمایند: «مَا مِنْ بَلِيَّةٍ إِلَّا وَ لِلَّهِ فِيهَا نِعْمَةٌ تُحِيطُ بِهَا» “هیچ بلایی نیست مگر اینکه نعمتی از جانب خدا آن را فرا گرفته است.”

این یعنی چه؟ 🤔

· 🔍 پشت پرده هر مشکل، هدیه‌ای از جانب خداست

· 🌱 بلاها مانند باران بهاری هستند؛ سرد اما رشددهنده

· 💫 خداوند در قرآن می‌فرماید: “آنان را به تنگدستی و بیماری دچار کردیم، شاید فروتن شوند”

۳ حقیقت ناب درباره سختی‌ها:

۱. “سختی‌ها، قانون جهان آفرینش هستند”

· فرار از بلا ممکن نیست…

· اما رشد در دل بلا ممکن است 💪

۲. “هر مشکل، حصاری از فرصت‌هاست”

· مشکلات فقط مانع نیستند

· آنها محافظان نعمت‌های پنهان هستند 🛡️

۳. “شرط شکوفایی: نگاه الهی + امید + تلاش”

· با چشمی بینا، در دل هر بحران، فرصتی ببین

· با قلبی پرامید، در هر تاریکی، نور را جستجو کن 🌟

پس از امروز: هر سختی را نه یک پایان،که آغازی جدید ببینیم… چون خداوند در دل هر ابری،بارانی از رحمت پنهان کرده است 🌧️

معجزه‌ی عشق: شهیدی که پنج بار میزبان رهبر انقلاب بود!

پاسدار شهیدی که مقام معظم رهبری مزارش را پنج مرتبه زیارت کرد‼️🥺

شهید عبدالمهدی مغفوری که مزارش از شهرهای شمالی و غربی ایران تا هزاران کیلومتر دورتر، زائر دارد😍

شهیدی که حاجت روا می کند و معمولا کسی دست خالی از سر قبرش برنمیگردد

شهیدی که قبل از تدفین ، سوره مبارکه کوثر را تلاوت نمود.

شهیدی که هنگام تدفین ، از او صدای اذان گفتن شنیده شد.

شهیدی که در سجده ها و قنوت نمازش، دعای کمیل را می‌خواند.

شهیدی که با همان لباس خاک آلود برگشته از ماموریت به خواستگاری رفت. 

شهیدی که روی قالی‌های خانه نمی‌نشست و می‌گفت: نشستن روی این قالی‌ها مرا از یاد محرومان غافل می‌کند.

شهیدی که در هفته چند ساعت برای خود “کسر کار” می زد و می‌گفت: در حین کار احتمال می رود یک لحظه ذهنم به سمت خانه، همسر و یا فرزندم رفته باشد، وقت کار، من متعلق به بیت المال هستم و حق استفاده شخصی ندارم.

شهیدی که حاج قاسم سلیمانی معتقد بود مزارش شفاخانه است و درباره اش گفت: «ما افتخار می‌کنیم شهید مغفوری که امروز قبرش امامزاده شهر ماست، برای استان کرمان است؛ شهیدی که هیچ شبی نافله شبش قطع نشد، ما افتخار می‌کنیم به شهید مغفوری

عکس ساده، افشای کامل - قصه‌های کوتاه از میدان امنیت

قصه‌های کوتاه از میدان امنیت….

🔻عکس ساده، افشای کامل

🔸اتفاق

در یک شهر مرزی، یکی از اهالی برای تبریک تولد برادرزاده‌اش عکس خانوادگی در حیاط انداخت. اما در کادر، بخشی از ساختمان مرزبانی و آنتن ارتباطی آن افتاده بود. عکس را همان شب در اینستاگرام با لوکیشن «فلان شهر» گذاشت.

🔸چرا خطرناک شد؟

دشمن می‌تواند از روی تصاویر عمومی، محل و امکانات حساس را شناسایی کند.

حتی زاویه تابش آفتاب و سایه‌ها می‌تواند زمان عکس‌برداری را مشخص کند.

ترکیب این داده با چند عکس دیگر، نقشه دقیق منطقه را می‌سازد.

🔸پیشگیری

قبل از انتشار، پس‌زمینه را فیلتر یا تار کنید.

از لوکیشن‌های دقیق استفاده نکنید.

کودکان و مهمانان را آگاه کنید که «عکس در محل» هم می‌تواند آسیب‌زا باشد.

تربیت فرزند نمازخوان؛ از دستور قرآن تا اجرای عملی

 «وظیفه من در قبال فرزندم که نماز نمی‌خواند چیست»

وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا … (طه:۱۳۲)

و خانواده ات را به نماز فرمان بده و خود نیز بر آن شکیبایی ورز … . در این آیه خداوند به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم دستور می‌دهد که اهلش را به نماز امر کند و خود نیز بر نماز شکیبایی داشته باشد. ازاین رو بر والدین است که فرزندان را به نماز امر کنند.

بر همین مبنا حضرت لقمان علیه السلام پسرش را به نماز امر می کند: يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ (لقمان: ۱۷). اما این امر به چه صورتی باشد تا فرزند به نماز خواندن روی بیاورد؟ شاید عبارت بعدی آن، پاسخی بر این پرسش باشد. یعنی صبر.

حال یا این صبر ناظر به اقامه نماز در هر شرایطی است که طبیعتا صبر می خواهد و یا ناظر به همان دستور دادن به نماز است که باز هم نیاز به صبر دارد. اساسا قرآن کریم یک کلید به والدین داده است: تربیت تنها و تنها با صبر کردن صورت می‌پذیرد و لا غیر.

اگر می‌خواهید فرزندان‌تان به نماز خواندن روی بیاورند، به جهت این که این کار، یک عمل تدریجی است، باید حتما با صبر و شکیبایی همراه باشد. بنابراین نباید انتظار داشت که فرزند با چند بار امر کردن، نماز خوان شود.

بلکه باید این امر کردن پیوسته و مدام و تدریجی و همراه با صبر باشد. البته امر کردن نیز حالت های گوناگونی دارد و متناسب با سن نوجوان و جوان و جنسیت و وضعیت و شخصیت فرزند متفاوت است. گام نخست امر کردن، این است که والدین خود در اول وقت، نمازشان را بخوانند.

نیز والدین اهمیت نماز را به فرزندان به صورت غیر مستقیم نشان دهند. مثلا اذان و اقامه نماز را بخوانند و نماز را با حضور قلب و تأنی بخوانند و بعد از نماز مقداری تعقیبات بخوانند و نماز را روی سجاده اقامه کنند و غیره. در گام های بعدی، فضای خانه را به فضای نماز تبدیل کنند.

مثلا هنگام نماز، همه فعالیت ها تعطیل شود و اذان گفته شود و زمان برنامه‌های خانواده بر اساس نماز، برنامه ریزی شود. مثلا تغذیه قبل یا بعد از نماز باشد. این هم یک نوع امر به نماز است. یعنی فضا به طوری باشد که هر فردی در این فضا، به صورت خودکار به طرف نماز کشیده شود.

از هر گونه تکرار امر، که به لجبازی منتهی شود، شدیدا خودداری شود. باید فرزندان طعم نماز را در وجود والدین خود بچشند. پدر و مادری که نماز می خوانند و به فرزند خود ظلم می‌کنند، به دنبال فرزند نماز خوان نباشند. به دیگر سخن، نباید والدین با امر کردن فرزندان به نماز، تناقض را به فرزند منتقل کنند.

یعنی فرزند ببیند که والدینش نماز می خوانند، اما این نماز در درون آنها اثری ندارد و اخلاق آنان را خدایی نکرده است. در این جا دچار تناقض می شود و متوجه می شود این گونه نماز خواندن در حد یک عادت است و اثری ندارد. بنابراین به نماز بی میل می شود.

پس این هم در دایره امر کردن قرار دارد. یعنی نباید زبان با عمل متفاوت باشد تا اثر امر کردن به صورت زبانی خنثی شود. یا این که عمل فرد، توحیدی نباشد و با عمل خود، به جای امر به نماز، نهی از نماز کند. پس دایره امر به نماز بسیار وسیع است.

این امر کردن همراه با محبت و از صمیم قلب و با احترام و با لحن نرم و در موقعیت‌های خاصی که احتمال اثر می‌دهیم، باشد. مقدمات این امر کردن نیز مورد توجه قرار گیرد. مثلا قبل از بلوغ، زمینه‌های نماز خواندن برای نوجوانان فراهم شود و بعد از بلوغ افزایش یابد.

نیز برای نوجوان در قالب گفت و گو و پرسش و پاسخ توضیح داده شود.

حقیقت نماز چیست؟

برای چه هدفی نماز می‌خوانیم؟

چه اثراتی در شخصیت و زندگی ما دارد؟

پیامدهای ترک نماز چیست؟

مفاهیم نماز به چه حقایقی اشاره دارند؟

انس با حضرت حق و … . همه این‌ها در دایره همان امر قرار می‌گیرد. اساسا امر در این جا مانند امر به معروف است که شرایطی دارد که باید رعایت شود و مراحل و سلسله مراتب و انواع و اقسام دارد. 

تفسیر آیه 33 سوره لقمان درباره والدین و فرزندان

 يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَا يَجْزِي وَالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَيْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (لقمان: ۳۳)

ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، و بترسید از روزی که هیچ پدری چیزی [از عذاب دوزخ را] از فرزندش دفع نمی کند، و نه هیچ فرزندی دفع کننده چیزی از [عذاب] پدر خویش است. بی تردید وعده خدا حق است، پس زندگی دنیا شما را نفریبد، و مبادا شیطان شما را به [کرم و رحمت] خدا مغرور کند.

در این آیه چندین نکته آمده است.

 در این آیه خداوند، بخشی از روز قیامت را به تصویر کشیده است که در آن روز، نه پدر حاضر است بخش بسیار کوچکی از عذاب اعمال فرزند را بپذیرد و نه فرزند حاضر است بخش ناچیزی از عذاب پدر را بر عهده بگیرد.

هر چند در آیه سخن از پدر آمده است، اما مادر را نیز در بر می‌گیرد. بنابراین روی سخن با والدین و فرزندان است. برخی از والدین، همه عمر خویش را برای تربیت فرزندانشان می‌گذارند و فرصتی برای رشد خود نمی‌گذارند.

بر اساس این آیه، والدین باید در قبال تک تک اعمال خویش در روز قیامت پاسخ گو باشند. بنابراین نمی توانند عذر بیاورند که خدایا من همه اوقات زندگیم را به فکر تربیت فرزندانم بودم و وقتی برای رشد و تربیت و خودسازی خود نگذاشتم.

به همین خاطر امروز کوله‌بارم بسیار سبک است. هر چند والدین وظیفه دارند که بخشی از زمان خود را به تربیت فرزندان اختصاص بدهند.

 آن والدینی که تقریبا همه زمان خود را صرف فرزندان می‌کنند و هیچ زمانی را برای خودشان در نظر نمی‌گیرند. این والدین در روز قیامت نسبت به این رویه خویش افسوس خواهند خورد و دیگر راه برگشتی برای آنان وجود ندارد.

والدینی هستند که از صبح تا شام کار می‌کنند و همه دسترنج خود را به پای فرزندان خویش می ریزند. خودشان تفریح نمی‌کنند و سفر نمی‌روند و استراحت نمی‌کنند تا فرزندان شان در ناز و نعمت باشند.

خودشان در برنامه‌های آموزشی و تربیتی شرکت نمی کنند یا وقت ندارند که شرکت کنند، اما برای تعلیم فرزندانشان هزینه‌های گزافی را پرداخت می کنند. اصطلاحا از دهان خودشان می‌گیرند و به دهان فرزندان‌شان می‌گذارند.

باید به این گونه والدین هشدار داد که این فرزندان در قیامت حاضر نیستند بخش ناچیزی از عذاب شما را بر عهده بگیرند. مواظب باشید که سرمایه عمر خویش را در کجا مصرف می کنید.

قرآن کریم در این باره به تعادل دستور می‌دهد. هم تربیت خود و هم تربیت فرزندان. هم تفریح خود و هم تفریح فرزندان. هم سفر خود و هم سفر فرزندان. هم یادگیری خود و هم یادگیری فرزندان. هم پوشاک و ورزش و خوراک و … خود و هم پوشاک و ورزش و خوراک و … فرزندان.

امید که همه بتوانیم در زندگیمان، اعتدال و میانه‌روی را سرلوحه افکار، اعمال و احساسات خویش قرار دهیم. بمنه و کرمه.