فرهنگی

جنگ نزدیک است؛ اما میدان اصلی، میدان فرهنگ و اقتصاد است! ⚔️”

تحلیل حوادث اخیر ۱۰

♦️امروزه همه تحلیل‌ها خبر از جنگ میان ایران و امریکاست. چه تحلیل‌گران ایرانی، شبکه‌های معاند، شبکه‌های روسی و چینی و حتی آرایش سیاسی و نظامی کشورهای عربی.

اما باید دقت کرد الان سال‌هاست تحلیل‌ها به سمت جنگ میان ایران و امریکا می‌رود. بنابراین نباید این را امری جدید تلقی کرد و از رویارویی با امریکا ترسید و جازد. اتفاقا مؤمنان و دلسوزان نظام سال‌هاست که فریاد می‌زنند رویارویی و جنگ با امریکا حتمی است پس باید آرایش جنگی گرفت.

♦️ سوال اساسی این است که چرا دراین چند سال که همواره با رجزخوانی مقامات امریکا و رژیم صهیونیستی و نیز خیانت برخی عوامل داخلی همراه بود، هیچ‌وقت کشور آرایش جنگی نگرفت. بله در عرصه نظامی بدلیل درایت رهبری الان بیش از دو دهه است که ما ارایش جنگی گرفتیم و با تولیدات موشک‌های نسل جدید، پهپادهای ضد رادار، ماهواره‌های متنوع، تقویت نیروی دریایی و آموزش نیروهای کارآمد این آرایش را حفظ کردیم، اما چرا در عرصه اقتصادی و فرهنگی آرایش جنگی نگرفتیم و برنامه‌ریزی برای جنگ نکردیم؟

⭕️ رهاکردن و شناور سازی قیمت ارز، دلاریزه کردن قیمت‌ها بویژه مواد اولیه‌ای که از معادن خودمان تولید می‌شد، عدم درک واقعیت میدان و استفاده از افراد امتحان‌پس‌داده در عرصه اقتصاد

⭕️ رهایی فضای مجازی بطوریکه می‌توان گفت تنها کشوری هستیم که برای فضای مجازی قانون مصوب نداریم، مرجعیت دادن و تقویت سکوهای صهیونیستی حتی توسط نهادهای دولتی، کم‌توجهی به هویت ملی و مذهبی، عدم توجه به پوشاک، تغذیه و سبک زندگی ایرانی اسلامی، عدم توجه به شهرسازی و معماری اسلامی و مانند آن در عرصه فرهنگی، 

⭕️ عدم توجه به موقعیت استراتژیک ایران، عدم اعتقاد به قدرت ژئوپولیتیک منطقه‌ای و جهانی ایران، عدم باور به توان داخلی و انسجام ملی در عرصه سیاسی

همه و همه دلیل بر نداشتن آرایش جنگی در عرصه اقتصاد، فرهنگ و سیاست است.

✅ در مجموع باید گفت اگر امروزه دشمن رجزخوان شده و توهم حمله به ایران را دارد باید دلیلش را در ضعف عملکرد خود در عرصه سیاست، اقتصاد و فرهنگ بدانیم که برخی از موارد در بالا ذکر شد. اما آنچه مایه امید ما و ناامیدی دشمن شده که سبب شده دشمن برای حمله به ایران مردد شود سابقه هویتی و تاریخی این ملت است. ملتی که همواره با تکیه بر رهنمودهای مراجع و نایبان امام زمان عج بر مشکلاتش فائق آمده امروزه نیز پشت سر نائب‌الإمام حضرت آیت‌الله خامنه‌ای محکم و استوار ایستاده و با اعتماد به گفتار و کردار رهبری همواره امید به پیروزی دارد.

✍ بنابراین باید در همه عرصه‌های نظامی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی آرایش جنگی گرفت و تحت فرماندهی نایب‌الإمام آماده پیروزی بود. 

ما برای نبرد پایانی آماده‌ایم ان شاءلله پرچم را زیر لوای سیدعلی به امام زمان عجل خواهیم داد تا وعده الهی محقق شود که فإنّ حزبَ الله هم الغالبون 

هشدار امام سجاد(ع) درباره همنشینی با گناهکاران و کمک به ستمگران

این حدیث نورانی از امام سجاد(ع) سه فرمان کلیدی و هشداری جدی درباره روابط اجتماعی و مسئولیت اخلاقی مؤمنان ارائه می‌دهد. امام(ع) در این کلام مختصر اما پرمغز، سه حوزه ارتباطی خطرناک را مشخص می‌کنند: همنشینی، همکاری و همجواری با گروه‌های انحرافی.

نکته اول، پرهیز از «صحبة العاصين» (همنشینی با گناهکاران) است. در نگاه اسلامی، همنشینی تأثیر عمیقی در بینش، منش و گرایش‌های فرد دارد. امام(ع) به این اصل روان‌شناختی و اخلاقی اشاره می‌کنند که مصاحبت با گناهکاران، به تدریج حساسیت انسان را به گناه کم کرده و ممکن است او را به سمت بی‌قیدی یا حتی تقلید از رفتارهای ناشایست بکشاند. این هشدار تنها به معنای دوری از ارتباط عادی نیست، بلکه تأکید بر کنترل و گزینش دقیق حلقه نزدیکان و دوستان است تا محیطی سالم برای رشد معنوی فراهم شود.

نکته دوم و سوم، یعنی «معونة الظالمين» (یاری ستمگران) و «مجاورة الفاسقين» (همسایگی با فاسقان)، سطح خطر را بالاتر می‌برند. کمک به ستمگران، حتی اگر کوچک باشد، به معنای مشارکت در ظلم و ناعدالتی است و انسان را در گناه و عواقب دنیوی و اخروی آن شریک می‌کند. همسایگی با فاسقان نیز به دلیل تأثیرات محیطی، امکان آلودگی و قرار گرفتن در معرض «فتنه» را افزایش می‌دهد. امام(ع) در پایان با تأکید بر «احذروا فتنةهم» هشدار می‌دهند که تنها دوری فیزیکی کافی نیست، بلکه باید از فتنه‌انگیزی، شبهه‌افکنی و انحراف‌آفرینی آنان نیز به شدت برحذر بود. این فرمان، یک دستور استراتژیک برای حفظ ایمان و استقلال فکری و عملی جامعه مؤمنان در برابر جریان‌های انحرافی است.

جنگ نرم یعنی چی؟(از صفین تا امروز؛ همان ترفند، فقط با تکنولوژی جدید!)

جنگ نرم یعنی چه؟

حضرت آیت الله خامنه ای: «دشمن در مقابل شجاعت امیرالمؤمنین و قدرت امیرالمؤمنین و ارادهٔ پولادین امیرالمؤمنین چاره‌ای نداشت جز اینکه پناه ببرد به فریبِ محیط پیرامونیِ امیرالمؤمنین که در جنگ صفّین این کار با سرِ نیزه کردن قرآن‌ها حاصل شد؛ بعد از آن هم اتّفاق افتاد، زمان امام حسن هم اتّفاق افتاد؛ جنگ نرم [این] است.

جنگ نرم یعنی چه؟ یعنی با فریب، با دروغ، با تهمت، با وسوسه، با استدلال‌های مغالطه‌آمیز مردم را از آن راهی که دارند میروند مردّد کنند، در مردم تردید ایجاد کنند. این، جنگ نرم است.

این جنگ امروز هم در جریان است؛ امروز هم این کار دارد انجام می‌گیرد. هدف از جنگ نرم، بی‌انگیزه کردن مردم است؛ برای اینکه مردمی را که در مِی دانند و آمادهٔ تلاشند و آمادهٔ کارند بی‌انگیزه کنند، ناامید کنند، مأیوس کنند، دچار تردید کنند، با ابزارهای جنگِ نرم وارد میدان می‌شوند.»

۱۴۰۴/۱۰/۱۳

“از پدرِ وحدت تا پسرِ وحدت…"(داستان شهیدانی که راهشان یک چیز بود: “یادگار نورعلی")

🔻 به‌یاد شهید فرج‌الله شوشتری

✍ مهدی محمدآبادی،

🔸 شهید شوشتری را به «شهید وحدت» می‌شناسیم؛ او که پس از سالها مجاهدت در دفاع مقدس، در کسوت فرماندهی قرارگاه قدس سپاه، در پیشین به گمشده‌اش رسید. در مهر ۱۳۸۸، وقتی در تدارک همایش وحدت سران طوایف بلوچستان بود، تروریست‌های مزدور آمریکا او را به فیض شهادت رساندند.

🔹 حالا بعد از ۱۶ سال، در فتنۀ آمریکایی دی ۱۴۰۴، نوبت فرزند خلفش، فرج‌الله رسیده بود؛ سردارزاده‌ای که نه در سفرهای اشرافی خارجی، بلکه مثل بسیجیان عادی، کف خیابان بود و برای امنیت مردمش، غریبانه مثل مولایش شهید شد. ژن خوبی که از آقا نورعلی به ارث برده بود، نورانیت مردم‌داری بود. 

🔸 بعد از شهادت سردار، آقا فرج‌الله پاپیچ شده بوده که هرطور شده برود سیستان‌وبلوچستان و مثل پدر، خادم اهالی شریف این دیار شود. سیل چابهار و خدمات گروه جهادی او به مردم منطقه، یکی از صفحات اعتقاد و عشق او به خدمت در سنگر «وحدت» شد.

🔹 اما ارتباط ما با آقا فرج‌الله، برمی‌گردد به زمستان ۱۳۹۵. یادگار شهید وحدت، دعوت ما را پذیرفت و در «کاروان سرزمین برادری» همراه جمعی از فعالان فرهنگی مشهد شد. به تربت‌جام و تایباد و خواف آمد تا مثل پدر، پیام‌آور یک‌رنگی شیعه و سنی شود. 

🔸 می‌دانست که ملامت‌های معدودی متحجر مقدس‌مآب نثارش می‌شود، اما آمد تا نشان دهد نوری که نورعلی‌ها با خونشان پدید آورده‌اند، خاموش‌شدنی نیست و پرچم «وحدت» از دست اهل «ولایت» نمی‌افتد. روح شهیدان شوشتری مهمان اولیای معصومین (ع) و راهشان پررهرو!

وقتی شاعر، حقیقت را فریاد زد

هشام بن عبد الملک هرچه خواست بعد از طواف کعبه خود را به حجرالاسود برساند و با دست خود آن را لمس کند، به علت ازدحام جمعیت میسر نشد

🍃ناچار برگشت، در جای بلندی برایش کرسی گذاشتند، از بالای آن کرسی جمعیت را تماشا میکرد. شامیانی که همراهش آمده بودند دورش را گرفتند

🍃در این میان مردی ظاهر شد، در سیمای پرهیزکاران، آثار عبادت و بندگی خدا بر چهره اش نمایان بود. اول رفت و به دور کعبه طواف کرد، سپس با چهره ای آرام و قدم هایی مطمئن به طرف حجرالاسود آمد

🍃 جمعیت با همه ی ازدحامی که بود، همین که او را دیدند فوراً کنار رفتند و او خود را به حجرالاسود نزدیک کرد

🍃 شامیان که این منظره را دیدند، چشمانشان خیره شد و غرق در تعجب گشتند

 ✨یکی از آنها از هشام پرسید:

“این شخص کیست؟" 

هشام با آنکه میدانست ایشان امام سجاد(ع) هستند، خود را به ناشناسی زد و گفت:

“نمی شناسم”

در این هنگام فرزدق، 

(شاعر زبردست و توانای عرب)،گفت: 

“ولی من او را می شناسم” و بر روی بلندی ایستاد، قصیده ای سرود و انشا کرد:

✨هَذَا الَّذِى تَعْرِفُ الْبَطْحَاءُ وَطْأتَهُ

وَ الْبَیتُ یعْرِفُهُ وَ الْحِلُّ وَ الْحَرَمُ

✨هَذَا ابْنُ خَیرِ عِبَادِ اللهِ كُلِّهِمُ

هَذَا التَّقِىُّ النَّقِىُّ الطَّاهِرُ الْعَلَمُ

✨وَ لَیسَ قَوْلُكَ: مَنْ هَذَا؟ بِضَائِرِهِ

الْعُرْبُ تَعْرِفُ مَنْ أنْكَرْتَ وَ الْعَجَمُ

🍃این کسی است که سرزمین مکه قدمگاهش را میشناسد

و خانه و بیرون محدوده احرام او را میشناسند

🍃این فرزند بهترین همه بندگان خداست

این پرهیزگار و پاکیزه، بزرگ قوم است

🍃و این گفته تو که “او کیست؟”

زيان رساننده به او نیست

عرب و غیر عرب، کسی را که تو نشناختی میشناسند

❤️السلامُ عَلَیکَ يا سَیِّدُ السّاجِدین (ع)