💠 چهار پناهگاه آسمانی در قرآن کریم
🔹أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
1️⃣عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
2️⃣وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
3️⃣وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
4️⃣وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
🔸 أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ، هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ، وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ، از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده اند که حضرت فرمودند:
در شگفتم از کسی که از چهار چیز می هراسد، چرا به چهار چیز پناه نمی برد؟
⭐ ۱. برای کسی که می ترسد:
شگفتا! چرا نمیگوید:
«حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ»
خدا ما را بس است، و چه نیکو وکیلی است.
زیرا شنیده ام که خدای عز و جل در پی این آیه میفرماید:
«پس با نعمت و فضلی از سوی خدا بازگشتند، در حالی که هیچ گزندی به ایشان نرسید.»
⭐ ۲. برای کسی که اندوهگین است:
شگفتا! چرا نمی گوید:
«لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ»
معبودی جز تو نیست، منزهی تو، به راستی که من از ستمکاران بودم.
زیرا شنیده ام که خداوند در پی این آیه میفرماید:
«پس او را از آن اندوه نجات دادیم، و مؤمنان را اینگونه رهایی می بخشیم.»
⭐ ۳. برای کسی که مورد مکر و حیله قرار گرفته:
شگفتا! چرا نمی گوید:
«وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَی اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ»
کار خود را به خدا می سپارم، که خداوند به بندگانش بیناست.
زیرا شنیده ام که خداوند در ادامه میفرماید:
«پس خداوند او را از شر آنچه نیرنگ کرده بودند، نگه داشت.»
⭐ ۴. برای کسی که خواهان دنیا و زیورهای آن است:
شگفتا! چرا نمیگوید:
«مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ»
آنچه خدا خواهد (همان شود)، و هیچ نیرویی جز به یاری خدا نیست.
زیرا شنیده ام که خدای عز اسمه در پی این آیه می فرماید:
«اگرچه مرا در مال و فرزند از خودت کمتر میبینی، امید است که پروردگارم بهتر از باغ تو را به من عطا کند.» (و «عَسَى» در این آیه، نه به معنای صرفِ امید، که به معنای تحقق و قطعیت است.)
🔰پ.ن.پناه بردن به این آیات یعنی این آیات را با حضور قلب و توجه به معنای بلندش وِرد زبانت کنی و به صورت مدام و مکرر و به تعداد زیاد آنها را بخوانی و به جای اینکه در برابر مشکلات، خودت را ببازی، بگویی «خداوندا، تو را دارم» و با این کلمات، دلت را آرام کنی و کار را به او بسپاری. این یعنی نه ترس، نه غم، نه مکرِ دشمن و نه حرصِ دنیا، هیچکدام نمیتوانند آرامش تو را بدزدند، چون تو در پناه کلماتِ او هستی.
✍محمد الهی منش
📚من لا يحضره الفقيه، ج۴، ص: ۳۹۲