چرا مؤمن حسود از همه بلایا بدتر است؟ تأثیر تخریب باورپذیر در جنگ تمدنی امروز
1. «مزاحمت اجتماعی»:
▫️«مزاحمت همسایه» را میتوان فراتر از یک مزاحمت فردی، به انواع «#مزاحمات_اجتماعی» تعمیم داد؛ اینکه نمادی است از انواع فشارها و اصطکاکهای اجتماعی، که انسان در زندگی جمعی ناگزیر با آن روبهرو خواهد شد.
▫️لذا مؤمن در زندگی اجتماعی خود، به نحوی تحت فشار آزارها، ناسازگاریها و سختیهایی قرار خواهد گرفت که از این طریق، #امتحان_صبر خواهد شد، کنش او رصد شده و ظرفیت او سنجیده میشود.
▫️خصوصا امروز که در میانه یک #جنگ_تمدنی هستیم و طبیعتا چنین جنگی، آثار اقتصادی، روانی و اجتماعی خودش را دارد. لذا تحمل و صبر نسبت به سختیهای اینچنینی و رفتارهایی که ممکن است بدین خاطر از اطرافیان خود ببینیم، خود یک امتحان بزرگ اجتماعی است.
۲. «وسوسههای شیطانی»:
▫️انسانها همواره در معرض وسوسههای شیطانیاند، چه شیطان جنّی و چه شیطان انسی. هیچ راه فراری از این درگیری درونی و فکری نیست.
▫️لذا باید مناسبات خود را با این نوع از دشمن به درستی تنظیم کرد. باید نسبت به طرح شیطان، آگاه و هوشیار بود و در مقابل آن طرحی داشت، تا فریب ایدههای به ظاهر زیبا اما توخالی او را نخورد.
۳. «منافقِ در کمین»:
▫️منافق در جامعه، همواره در حال رصد و تعقیب است؛ چشم به لغزشها دارد، خطاها را برجسته کرده و ضعفها را بزرگنمایی میکند. او از هر حادثهای فرصتی برای ایجاد تردید، ناامیدی و فرسایش روانی جامعه میسازد.
▫️کار مهم منافق در جنگ تمدنی امروز، #جنگ_روایتها است؛ اینکه با روایت خود، مردم را سست کند، ناامید کند، از آینده بترساند، روحیهشان را تضعیف کند، روایت غرب را تثبیت کند و خلاصه هدفش #تخریب_ذهن و #اراده_مردم است.
۴. «مومن حسود»:
▫️اما شگفت آنکه حضرت سختترین این بلاها را «مؤمن حسود» معرفی میکند. چرا؟
چون این بدتر و سختتر بودن، ناظر به اصل حسادت نیست بلکه ناظر به #باورپذیری حرف و کنش او در بین مردم است یعنی محور آسیب، «#بدگوییِ_باورپذیر» است.
▫️چون مومنِ حسود، ظاهری موجه دارد، مردم او را خودی میدانند، سخنش باورپذیر است، تخریب او، اثر اجتماعی جدی دارد، لذا حسادت او نسبت به مومنی دیگر، بدترین تیرهاست.
به همین جهت، گاهی درصد تخریب چنین سخنان و کنشهایی، به مراتب از تخریب دشمن بیشتر است.
▫️به شدت باید مراقب خود باشیم، چرا که نفس انسانی اگر هم بخواهد دست به چنین عملیاتی علیه مومنی بزند، آن را برای خود در قالب یک «حسادت» تصویرسازی نمیکند بلکه آن را با توجیهها، ظاهرسازیها و #زیباسازیهای_دلسوزانه میآراید.
▫️یعنی نفس جوری کنشگری کرده و خود را میفریبد، که اساسا خود نیز متوجه نمیشود.
لذا چهبسا فردی گمان کند از سر خیرخواهی سخنی میگوید، اما در واقع تحت تأثیر القائات و حسادت درونی، خودش را فریب داده و دست به تخریب میزند. اینجاست که باید به خدا پناه برد، از شرور شیطان و انفسمان.