فرهنگی

هشدار درباره امنیت کاذب از مجازات الهی

📜 متن احادیث

حدیث اول:

الإمامُ عليٌّ عليه السلام: «مَنْ أَمِنَ مَكْرَ اللَّهِ بَطَلَ أَمَانُهُ»

هر کس از مکر خدا ایمن نشیند، ایمن نماند.

(غرر الحكم، ح ۷۷۶۴)

حدیث دوم:

الإمامُ الحسينُ عليه السلام: «إِيَّاكَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَخَافُ عَلَى الْعِبَادِ مِنْ ذُنُوبِهِمْ وَ يَأْمَنُ الْعُقُوبَةَ مِنْ ذَنْبِهِ… إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَا يُخْدَعُ عَنْ جَنَّتِهِ، وَ لَا يُنَالُ مَا عِنْدَهُ إِلَّا بِطَاعَتِهِ»

 از آنان مباش که بر بندگان از گناهانشان می‌ترسند، اما خویشتن را از کیفر گناهان خویش ایمن می‌شمارند… زیرا خداوند تبارک و تعالی در [اعطای] بهشت خود، فریب نمی‌خورد و جز با طاعتِ خداوند به آنچه [از ثواب و بهشت] نزد اوست نتوان رسید.

(بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۱۲۱، ح ۳)

🧠 تفسیر کوتاه: امنیت کاذب؛ بیماری خطرناک روحی

۱. مفهوم «مکر الله» در اصطلاح قرآنی و روایی

· مکر در قرآن: «وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ» (آل عمران: ۵۴) - مکر الهی به معنای تدبیر حکیمانه خدا در برابر مکر ستمگران است.

· امنیت از مکر: یعنی انسان گمان کند می‌تواند قوانین الهی را دور بزند یا عدالت خدا را فریب دهد.

۲. نوع بیماری روحی مورد اشاره

این دو حدیث، یک بیماری دوگانه خطرناک را توصیف می‌کنند:

· بخش اول: برای دیگران از گناه می‌ترسد (ظاهراً دلسوز)

· بخش دوم: برای خودش احساس امنیت می‌کند (باطناً غافل)

مثال: مانند پزشکی که به بیماران هشدار می‌دهد سیگار نکشند، اما خودش سیگار می‌کشد!

۳. ریشه‌های روانی این امنیت کاذب

· غرور معنوی: من آن قدر خوبم که خدا مرا می‌بخشد!

· توجیه گناه: گناه من کوچک است، یا من توبه می‌کنم پس اشکالی ندارد!

· مقایسه نادرست: من از فلان شخص بهترم، پس خدا مرا کمتر عذاب می‌کند!

⚠️ سه نشانه خطرناک امنیت کاذب

۱. استمرار در گناه بدون نگران

· گناه می‌کند اما قلبش نمی‌لرزد

· فکر می‌کند «خدا کریم است» (اما از روی غرور، نه امید)

۲. توقع بخشش بدون شرط

· می‌خواهد بهشت را ببرد، اما بهایش را نپردازد

· مانند کسی که می‌خواهد پزشک شود، اما درس نخواند!

۳. دوگانگی در داوری

· برای دیگران سخت‌گیر است

· برای خودش نرم‌گیر و ارفاق‌کننده است