فرهنگی

ندای آسمانی: معجزه فراخوانی یاران خاص امام زمان(عج) در آستانه ظهور

  #امام_صادق_علیه_السلام : 

  ✧ [مهدى] تنها ظهور مى‌کند، تنها به کعبه مى‌آید و به تنهایى، درون آن مى‌رود و شب، او را در حالی مى‌پوشاند که تنهاست، و هنگامى که چشم ها به خواب رفتند و شب، همه جا را فرا گرفت، جبرئیل و میکائیل و فرشتگان، صف به صف بر او فرود مى‌آیند و جبرئیل به او مى‌گوید: سَرور من! سخنت پذیرفته و فرمانت نافذ است. آن گاه امام مهدى‌مى‌گوید: 

  ⁘ ️ «اى بزرگان جماعت و خواصّ من و کسانى که خداوند، آنان را پیش از ظهورم در زمین براى یارى‌ام ذخیره کرده است! به خواست و رغبت، نزدم بیایید» 

 ◌ مختصر بصائر الدرجات: ص ۱۷۹عنوان:

شرح و تفسیر حدیث:

این روایت شگفت‌انگیز از امام صادق(علیه السلام) صحنه‌هایی از آغاز ظهور حضرت مهدی(عج) را در مکه توصیف می‌کند که از چند جهت دارای اهمیت است:

۱. تنهایی آغازین:

امام(عج) در ابتدا تنها و بدون همراه ظاهر می‌شود. این تنهایی نمادین، نشان‌دهنده اصالت مأموریت الهی ایشان است که مستقیماً از سوی خداوند آغاز می‌شود و نیاز به پشتوانه‌های مادی ندارد. همچنین تأکیدی بر این است که ظهور، موهبتی الهی است نه نتیجه تحولات صرف زمینی.

۲. تأیید فرشتگان:

حضور فرشتگان مقرّب به ویژه جبرئیل و میکائیل، تأیید آسمانی امامت و ولایت ایشان را نشان می‌دهد. این صحنه، تجدید خاطره نزول فرشتگان بر پیامبران و اولیای الهی در لحظات سرنوشت‌ساز تاریخ است.

۳. فراخوانی معجزه‌آسای یاران:

امام(عج) یاران خاص خود را که در شرق و غرب زمین پراکنده‌اند، با یک ندای آسمانی فرا می‌خواند. این ندا، محدودیت‌های مکان و زمان را درمی‌نوردد و همه یاران در یک آن نزد او حاضر می‌شوند. این معجزه، هم نشان‌دهنده قدرت الهی پشتیبان امام است و هم گواهی بر این که یاران واقعی، در طول تاریخ ذخیره شده‌اند و آمادگی کامل دارند.

۴. نور الهی:

ستون نور بین زمین و آسمان و تابش نور از خانه خدا، نماد هدایت عام الهی و گشایش معنوی جهانی در پرتو ظهور است. این نور، مؤمنان را حتی پیش از آگاهی کامل از ظهور، شاد و امیدوار می‌کند که نشان از تأثیر معنوی فراگیر حکومت امام دارد.

۵. ویژگی‌های یاران:

یاران امام(عج)، «بزرگان جماعت» و «خواص» خوانده می‌شوند که پیش از ظهور ذخیره شده‌اند. این تعبیر اشاره به ظرفیت‌های معنوی، اخلاص و آمادگی روحی آنان دارد که در طول عمرشان کسب کرده‌اند.

این حدیث، ظهور را نه صرفاً یک رویداد سیاسی-اجتماعی، بلکه حرکتی الهی-تاریخی می‌داند که با پشتیبانی غیبی و معجزه همراه است.