سرنوشت را خود میسازیم؛ عاقبت محصول عمر است
سرنوشت را خود میسازیم؛ عاقبت محصول عمر است
آیا عاقبت انسانها تصادفی رقم میخورد؟ آیا ممکن است کسی تمام عمر نیکی کند اما ناگهان در پایان منحرف شود؟ امیرالمؤمنین (ع) به این پرسش پاسخ میدهند و رهبر انقلاب آن را به زیبایی تبیین میکنند که عاقبت، بیحساب و کتاب نیست؛ خود انسان زمینههای آن را فراهم میکند.
حدیث محوری:
امام علی (ع):
«حَقِيقَةُ السَّعَادَةِ أَنْ يَخْتِمَ الرَّجُلُ عَمَلَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ حَقِيقَةُ الشَّقَاءِ أَنْ يَخْتِمَ الْمَرْءُ عَمَلَهُ بِالشَّقَاءِ»
📚 خصال شیخ صدوق، ج۱، ص۵
شرح مقام معظم رهبری:
«البته باید توجه داشت که خود این خاتمهی عمل و پایان عمل به میزان زیادی معلول طول عمل در دوران حیات است؛ یعنی اینجور بیحسابوکتاب نیست که فرض کنیم یک نفری همهی عمر را به کار نیک بگذراند، بعد ناگهان منحرف بشود… در طول زندگی، خود انسان است که عوامل ختم به خیر را یا عوامل ختم به شر را فراهم میکند. گاهی انسان در یک فضا و محیطی است که جهت او را حرکت سعادتآمیز ترسیم نمیکند امّا خود انسان همّتی دارد، ارادهای دارد، صفات خوبی دارد، گذشتی دارد که اینها انسان را نجات میدهد در پایان امر.»
آیه مرتبط با پاداش حسنات:
«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ»
📚 سوره یونس، آیه ۹
📖 ترجمه: کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، پروردگارشان به پاس ایمانشان آنان را هدایت میکند؛ از زیر [قصرهای] آنان در بهشتهای پرنعمت، جویبارها روان است.
تحلیل:
عاقبت به خیری، تصادف نیست؛ نتیجه یک عمر تمرین بندگی، انتخابهای درست، مقاومت در برابر وسوسهها و پایداری بر ایمان است. آنان که در لحظات پایانی میلغزند، نشان میدهند که ریشههای ایمان در دلشان سست بوده است. پس بیاییم امروز برای فردای خود سرمایهگذاری کنیم.
نتیجهگیری:
اگر عاقبت نیک میخواهیم، باید از همین لحظه مراقب اعمال، نیتها و انتخابهای خود باشیم. هر قدمی که امروز برمیداریم، مسیر پایان ما را هموار میکند.