فرهنگی

امام صادق (علیه السلام):

رسول خدا (ص) شبی در خانه ام سلمه بود. پس او پیامبر را در بستر ندید فكرى به خاطرش ‍ گذشت كه معمولا از فكر زنان مى گذرد. برخاست و در اطراف خانه به دنبال او گشت تا كه به او رسید در حالی‌كه در گوشه ای از خانه ایستاده ودستانش بلند كرده بود و می گریست و می‌گفت: 

اَللَّهُمَّ لاَ تَنْزِعْ مِنِّي صَالِحَ مَا أَعْطَيْتَنِي أَبَداً 

اَللَّهُمَّ لاَ تُشْمِتْ بِي عَدُوّاً وَ لاَ حَاسِداً أَبَداً 

اَللَّهُمَّ وَ لاَ تَرُدَّنِي فِي سُوءٍ اِسْتَنْقَذْتَنِي مِنْهُ أَبَداً 

اَللَّهُمَّ وَ لاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَداً .

خدایا چیزهای خوبی كه به من دادی هرگز ازم نگیر خدایا هرگز دشمن و حسود را نسبت به من شاد نكن خدایا از بدی‌ای كه من را از آن نجات دادی هرگز وارد نكن خدایا من را لحظه ای به خودم واگذار نكن. 

 بحار الأنوار/ جلد/ صفحه۳۵۲