فرهنگی

رجعت یاران فداکار: ندای «لبیک» مردگان در کوفه برای یاری امام عصر(عج)

امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمودند:

عجبا! و چگونه تعجب نکنم از مردگانی که خدا آنها را زنده می‌گرداند، و گروه گروه اجابت می‌کنند و می‌گویند: لبیک! لبیک! ای کسی که به سوی خدا دعوت می‌کنی! آنان در کوچه های کوفه ظاهر می‌شوند و شمشیرهایشان را آخته بر شانه هایشان گذارده‌اند تا با آن مغز سر کافران، جبّاران و پیروانشان از جباران اولین و آخرین را بکوبند؛ تا خداوند عز وجل وعده‌ای را که به آنها داده عملی سازد؛ چنانچه می‌فرماید: و ترسشان را به امنيّت و آرامش مبدّل مى‌كند… نور/۵۵

📗تفسيرالبرهان ج۴، ص ۹۵عنوان:

توضیح حدیث:

این روایت شگفت‌انگیز از امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) به یکی از آموزه‌های بنیادین و ویژه مکتب شیعه، یعنی «رجعت» در عصر ظهور اشاره دارد. بر اساس این حدیث، گروهی از مؤمنان خالص و شهیدان راه ولایت، پس از اجابت ندای الهی، در آستانه قیام جهانی حضرت مهدی(عج) زنده می‌شوند. آنان با شور و شعفی بی‌نظیر، فریاد «لَبَّیْکَ یا دَاعِیَ الله» سر داده و خود را به کوچه‌های کوفه — که یکی از پایگاه‌های اصلی حکومت عدل جهانی خواهد بود — می‌رسانند.

اینان شمشیرها را بر دوش گذارده، آماده‌اند تا به فرمان امام زمان(عج)، ستمگران تاریخ از نخستین تا آخرین را در هم کوبند. این رجعت، تجسم عینی تحقق وعده الهی در آیه ۵۵ سوره نور است: «خداوند به مؤمنان وعده داده که قطعاً آنان را در زمین جانشین [و حاکم] کند… و ترسشان را به امنیت مبدل سازد».

این صحنه، هم نشانه‌ی عظمت قدرت پروردگار است، هم اثبات کننده جایگاه والای شهدا و صالحان، و هم تأکیدی بر این که یاری امام عصر(عج) برترین آرزوی یک مؤمن راستین — حتی پس از مرگ — است.

فراز دعای عهد که کاربر محترم ذکر کرده‌اند: «خدایا! اگر مرگ بین من و ظهور آن امام جدایی انداخت… مرا کفن پوش و سلاح بر دست، از قبر بیرون آور»، بازتاب دقیق همین ایمان و عشق است.