فرهنگی

تقیه؛ سپر ایمان مؤمن

امام صادق(ع) می‌فرمایند:

ابن ابى‌يعفور از امام صادق عليه‌السلام: بر دينتان بترسيد و آن را با تقيه بپوشانيد، زيرا هر كه تقيه ندارد ايمان ندارد. همانا شما در ميان مردم مانند زنبور عسل در ميان‌ پرندگانيد. اگر پرندگان بدانند درون زنبور عسل چيست، چیزی از او باقی نمی‌گذارند مگر این‌که آن را می‌خورند، و اگر مردم بدانند آنچه درون شماست كه ما اهل بيت را دوست داريد، شما را با زبانهایشان بخورند و در نهان و آشكار ناسزا گويند. خدا رحمت کند بنده‌اى از شما را كه بر ولايت ما باشد.

۱۲(المحاسن، ج۱، ص۲۵۷ | الکافي، ج۲، ص۲۱۸)

🔹 سپس در تشبیهی ژرف می‌فرمایند:

«شما در میان مردم، مانند زنبور عسل در میان پرندگانید.

اگر پرندگان بدانند درون زنبور چیست، چیزی از او باقی نمی‌گذارند…»

✨ این حدیث، دو درس بزرگ به ما می‌دهد:

۱. تقیه، شرط ایمان

تقیه به معنای «دورویی» نیست؛

بلکه به معنای «خردورزی در ابراز ایمان» است.

امام(ع) می‌فرمایند حفظ دین در محیط‌های غیرایمن، با پوشش تقیه، واجب است.

۲. مراقبت از گوهر محبت

حضرت هشدار می‌دهند:

اگر مردم بفهمند شما دوستدار اهل‌بیت(ع) هستید،

با زبان‌هایشان شما را می‌درند.

پس باید این محبت را همچون گنجی نهان، در سینه حفظ کرد

و تنها در جای امن آن را آشکار ساخت.

🌼 امروز چه درس می‌گیریم؟

· در محیط‌های غیرمطمئن، ایمان خود را عاقلانه مدیریت کنیم.

· هرگز گوهر محبت اهل‌بیت(ع) را در معرض دشمنان قرار ندهیم.

· بدانیم که تقیه، نشانه‌ی قوت ایمان است، نه ضعف آن.

خدایا! ما را از بندگان محب و محفوظِ ولایت قرار بده.