فرهنگی

اشک‌های شوق؛ وقتی جمعیت مشتاق، صدای سخنرانی امام زمان(عج) را می‌پوشاند!

هنگام ورود مهدی عجل‌الله تعالی فرجه به کوفه، شروع می‌کند به سخنرانی…

مردم از شدّتِ اشتیاق به آن حضرت آنگونه گریه می‌کنند که سخنانش شنیده نمی‌شود و مردم نمی‌فهمند چه می‌گوید…

_الغیبه،ص۴۶۸

توضیح حدیث:

این روایت که در منابع معتبر شیعه مانند الغیبة (نعمانی) آمده، صحنه‌ای پرشور و احساسی از استقبال بی‌نظیر مردم از حضرت مهدی(عج) در شهر کوفه — که به عنوان مرکز حکومت جهانی ایشان معرفی شده — را به تصویر می‌کشد. گریه‌های فراطاقت مردم، نه از روی غم، بلکه تراوش اشتیاقی انباشته از قرن‌ها انتظار و شکرگزاری برای تحقق وعده الهی است. این اشتیاق چنان شدید است که حتی بر شنیدن کلمات امام(عج) — که بی‌تردید نورانی‌ترین سخنان است — غلبه می‌کند. این صحنه چند پیام مهم دارد:

۱. عمق محبت و عشق قلبی مؤمنان واقعی به امام عصر(عج) که فراتر از هر چیز دیگر است.

۲. تأثیر روحی و روانی ظهور بر جامعه بشری که گویی فشار قرن‌ها ظلم و حسرت را یک‌باره بیرون می‌ریزد.

۳. ایمان راسخ مردم به اینکه این همان منجی موعود است که وعده‌اش در کتاب‌های آسمانی و سخنان اهل بیت(ع) داده شده بود.

این حدیث به منتظران امروز نیز می‌آموزد که اشتیاق راستین به ظهور باید در وجود آنان زنده باشد؛ اشتیاقی که اگر راستی راستی باشد، در رفتار و دعاهایشان نمایان خواهد شد.