فرهنگی

حکمت ۱۵۰ نهج‌البلاغه: آینه دوگانگیِ انسان   «یَسْتَعْظِمُ مِنْ مَعْصِیَةِ غَیْرِهِ مَا یَسْتَقِلُّ أَکْثَرَ مِنْهُ مِنْ نَفْسِهِ، وَیَسْتکْثِرُ مِنْ طَاعَتِهِ مَا یَحْقِرُهُ مِنْ طَاعَةِ غَیْرِهِ»؛ گناه دیگران را بزرگ می‌شمارد، اما گناهان بزرگِ خود را… بیشتر »