فرهنگی

نام : اسم اصلی قرآن، فرقان هست.

القاب قرآن : مجید، کریم، حکیم، مبین … 

زمان نزول : ماه رمضان، شب قدر

محل نزول : مکه مکرمه، غار حراء

ملک وحی : حضرت جبرئیل

مُنزل قرآن : حضرت محمّد«ص»

تعداد وحی : ۲۴۰۰۰ مرتبه

مدت نزول : ۲۳ سال

اولین آیه : إقراء باسم ربک الذی خلق

اولین سوره : العلق

آخرین سوره : النصر

آخرین آیه : الیوم اکملت لکم دینکم

تعدادجزء : ۳۰ جزء

تعداد سوره : ۱۱۴ سوره

با عظمت ترین آیه : آیة الکرسی

طولانیترین سوره : سوره بقره

کوتاه ترین سوره : سوره کوثر

بزرگترین آیه : آیه ی ۲۸۲ سوره ی بقره

کوچکترین آیه : کلمه (طٰه) سوره بیستم

تعداد سوره های مکّی : ۸۲ سوره

تعداد سوره های مدنی : ۲۰ سوره

تعداد سوره های مکّی و مدنی : ۱۲ سوره

سوره نصف قرآن : سوره کهف

مادر قرآن : سوره فاتحه

قلب قرآن : سوره یٓس

عروس قرآن : سوره الرحمن

سوره ای که دو بسم اللّه دارد : نمل

سوره ای که بسم اللّه ندارد : توبه

تعداد حزب : ۱۲۰ حزب

سوره ای که تمام آیات اسم اللّه دارد : سوره مجادله

تعدا آیات : ۶۲۳۶ آیه

تعداد کلمات : ۷۷۴۳۹ کلمه 

تعداد حروف کل قرآن : ۳۳۰۷۳۳ حروف

تعداد نقطه ها: ۱۰۱۵۰۳۰ نقطه

امام سجاد علیه السلام

ثُمَّ ضَرَبَ لَهُ فِي الْحَيَاةِ أَجَلًا مَوْقُوتاً، وَ نَصَبَ لَهُ أَمَداً مَحْدُوداً، يَتَخَطَّى إِلَيْهِ بِأَيَّامِ عُمُرِهِ، وَ يَرْهَقُهُ بِأَعْوَامِ دَهْرِهِ، حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَقْصَى أَثَرِهِ، وَ اسْتَوْعَبَ حِسَابَ عُمُرِهِ، قَبَضَهُ إِلَى مَا نَدَبَهُ إِلَيْهِ مِنْ مَوْفُورِ ثَوَابِهِ، أَوْ مَحْذُورِ عِقَابِهِ، لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا بِما عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى‏. عَدْلًا مِنْهُ.

آنگاه زندگی او را زمانی معیّن، مقدّر فرمود و پایانی محدود قرار داد که به سوی آن پایان، با ایّام عمرش قدم برمی دارد و با سال های زندگیش، به آن نزدیک می شود، تا هنگامی که به دورترین باقی مانده پایان زندگیش برسد و پیمانۀ حساب عمرش را تمام و کامل دریافت کند. او را به سوی آنچه از پاداش بسیار، یا عذاب دردناک فرا خوانده ببرد، تا به خاطر عدالتش، بدکاران را به علّت کردار ناپسندشان و نیکوکاران را به سبب کار نیکشان جزا دهد. این [جزا دادن] از عدالت اوست؛

صحیفه سجادیه، دعای۱

در فرمایشات رهبری هست که می فرمایند:

 در شرح حال شهید حسن افشردی (باقری) آمده هر روز خطاهای خود را مینوشته؛ در توصیه‌ی علمای اخلاق و بعضی از احادیث و اینها هم هست که خطاهای خودتان را بنویسید، هر شب خودتان را محاسبه کنید. او این چیزها را روی کاغذ مینوشته. ماها رومان نمیشود خودمان بنویسیم، روی کاغذ بیاوریم، علنی کنیم؛ ولو بین خودمان و کاغذ. او در یادداشتهای خود نوشته بود که مثلاً من شب دیدم امروز این چند تا گناه را انجام دادم.

این محاسبه‌ی نفس، خیلی چیز خوبی است. انسان باید خود را محاسبه کند، بعد یکی یکی از انجام گناهان خود کم کند. ما به بعضی از گناه‌ها عادت کرده‌ایم - گاهی انسان پنج تا، شش تا، ده تا گناه را عادت کرده - همت کنیم اینها را یکی یکی کنار بگذاریم؛ این نقاط ضعف را یکی یکی کم کنیم.

اقضی القضات نسبت به انسان، خودِ انسان است. خودمان را فریب ندهیم؛ بفهمیم چه کار میکنیم؛ بفهمیم چه میگوئیم؛ چه حرکتی میکنیم 

پیامبر اکرم (ص): النَّصيحَةُ مِنَ العَدُوِّ مُحالٌ .

خيرخواهى از سوى دشمن، محال است.

معدن الجواهر : ٤٩.

پیامبر اکرم(ص) در حدیثی ژرف و هشداردهنده فرمودند: «النَّصیحَةُ مِنَ العَدُوِّ مُحالٌ»؛ خیرخواهی دشمن محال است! این سخن امروز برای ما ایرانیان، درس‌هایی حیاتی دارد. در شرایطی که دشمنان با جنگ نرم، تبلیغات فریبنده و شبکه‌های مجازی، در پی تضعیف اتحاد ملی، القای ناامیدی و ایجاد اختلاف در جامعه هستند، باید بیش از هر زمان دیگری هوشیار باشیم. دشمنان منطقه و استکبار جهانی، گاه با شعارهای به ظاهر صلح‌آمیز، حقوق بشر یا حمایت از آزادی‌ها، درصدد نفوذ به افکار عمومی و تحمیل خواسته‌های خودند.

تاریخ ثابت کرده توطئه‌هایی چون اغتشاشات سازمان‌یافته، جنگ روانی و حملات سایبری، پشت نقابِ «دلسوزی» پنهان می‌شوند. امروز، فهم این حدیث پیامبر(ص) یعنی تشخیص تفاوت میان «نصیحتِ راستین» و «توطئه در لباس خیرخواهی». مقاومت هوشمندانه در برابر این تهدیدها، نه با انزوا، که با آگاهی‌بخشی، تقویت اقتصاد داخلی، اتحاد ملی و تکیه بر هویت اسلامی-ایرانی ممکن است.

به یاد داشته باشیم: دشمنی که دیروز با جنگ سخت شکست خورد، امروز با فتنه‌های نرم می‌تازد!  

نان خود را روی نان دیگری نزن

سال‌ها پیش مردی به نام مسلم در شهر خوی نانوا بود. او مردی قانع و شاکر بود. 

جعفر پسر مسلم در محله ای زندگی میکرد که یک مغازه‌ی مرغ‌فروشی بود که فروش خوبی هم داشت. 

روزی جعفر به پدرش گفت: 

«دوست دارم مالکِ آن مغازه را ببینم و به قیمت بالایی آن را اجاره کنم، مغازه‌ی پرفروشی است.»

 مسلم گفت: «پسرم هرگز با آجرکردن نانِ کسی به دنبال نان برای خودت نباش. بدان‌! دنیا بزرگ است و خدا را قابلیّت روزی‌ رساندن زیاد است.»

اما وسوسه درون جعفر را پر کرده بود. 

مسلم روزی او را کنار خود به نانوایی برد. خمیر لواشی را به تنور چسباند 

و سریع خمیر لواش دیگری را دوباره به روی همان لواش که در حالِ پختن بود زد. هر دو خمیر لواش، سنگین شدند و از دیواره‌ی داغ تنور رها شده و داخل تنور افتادند و سوختند.

مسلم گفت: «پسرم دیدی یک لواش در حال پختن بود، لواش دیگر روی آن چسبید، باعث شد نه خودش بپزد و تبدیل به نان شود و نه گذاشت لواش دیگر نان شود.

هرگز نان خود را روی نان کس دیگری نزن که برای تو هم نانی نخواهد شد.

بدان اگر اجاره‌ی بالا به آن مغازه بزنی و او را از نان و نوا بیندازی، خودت نیز به نان و نوایی نخواهی رسید و این قانون زندگی است …