فرهنگی

مرحوم کلینی یک روایت عجیبی رو توی اصول کافی ذکر میکنن که انسان رو خیلی حساس میکنه:

امام صادق(ع) میفرمایند:

اگر چنانچه مردمى خداى يگانه و بى‌‌شريك را پرستش كنند، و نماز را برپا دارند، و زكات را بدهند، و حج خانه خدا را بجا آورند، و ماه رمضان را روزه دارند،

اما به کارهایی كه خدا يا پيغمبر(ص) انجام داده، #اعتراض كنند و بگويند كه:

چرا این‌گونه انجام دادند و مثلا باید آن گونه انجام می‌دادند يا حتی در دلِ خود چنين اعتراضى كنند (اگر چه به زبان نياورند)، به همين اعتراض #مُشرك شده و از مقام اخلاص بیرون رفته‌اند، هر چند که شرکشان خَفی و مغفور[قابل بخشش] است. 

اما از کمال ایمان خارج شده اند.

«از نظر امام حسین(ع)، 

هدفی روشن وجود داشت؛ 

اما دیگران در این هدف، 

مرتب #خدشه می‌کردند. 

آن‌ها آدم‌های کوچکی نبودند؛ 

آقازاده‌های درجه یک دنیای اسلام،

مثل عبدالله‌بن‌زبیر، 

#عبدالله‌بن‌جعفر 

و #عبدالله‌بن‌عباس بودند! 

کسانی که شما امروز هر‌ کدامشان را نگاه کنید، 

می‌بینید که در دنیای اسلام چقدر ارزش دارند. 

آن‌ها یکی یکی با امام حسین(ع) می‌نشستند و بر سر این هدف #مناقشه و خدشه وارد کردند! 

گفتند: آقا! 

به چه دلیل امروز، همان روزی است که شما باید بروید و در مقابل یزید بایستید؟ آن‌قدر هم برای اثبات نظریه‌ی خودشان شواهد داشتند که هر‌کسی را تکان می داد! 

می‌گفتند: 

شما فرزند پیغمبر باشید و احکام الهی را بگویید. 

آیا این بهتر است، یا اینکه کشته شوید؟»  

📚رهبر شهید، کتاب آفتاب در مصاف، ص476، بیانات در تاریخ 8/10/1376.

زیارت‌نامه‌ حضرت عباس(ع) در کامل الزیارات را بخوانید، چهار وصف برای ایشان ذکر میکند: 

«أشهَدُ لَكَ‌ بِالتَّسليمِ‌ وَ التَّصديقِ، وَ الوَفاءِ وَ النَّصيحَةِ، لِخَلَفِ النَّبِيِّ المُرسَل»

(كامل الزيارات، ص625)

‌ 

 در این شهادت، چهار صفت برای حضرت ذکر شده که 

اولین آن‌ها #تسلیم_بودن به ولیِّ خداست. 

دوم تصدیق، 

سوم وفاء 

و چهارم نصیحت. 

تسلیم یعنی انسان علاوه بر اینکه در عمل و ظاهر، فرمان معصوم را اطاعت می‌کند، 

باید همه قوای او نسبت به امام معصوم، تسلیم باشد تا به مقام سِلم برسد. 

سِلم یعنی نه چشمش، 

نه گوشش، 

نه زبانش، 

نه جوارحش، 

نه جوانحش 

و نه قلبش، 

در مقابل معصوم هیچ مقاومتی ندارد، هر چه بگویند، با همه وجود می‌پذیرد و تسلیم محض، نسبتِ به آن مقام است. 

عباس نسبت به امامش این‌گونه بود. 

مطالبات و خطوط قرمز رهبر انقلاب؛ از انتقام و غرامت تا اخراج آمریکا از خلیج فارس و مدیریت تنگه هرمز✍ دسته‌بندی مطالبات و خطوط قرمز رهبر معظّم انقلاب

1⃣ جبهه مقاومت، پایان جنگ و تنبیه متجاوز: «این را همه باید بدانند باِذن الله تعالی ما حتمًا متجاوزین تبهکاری که کشور ما را مورد حمله قرار دادند را رها نمی‌کنیم». «ما طالب جنگ نبوده و نیستیم ولی به هیچ وجه از حقوق حّقه خود دست نمی کشیم و در این جهت همه جبهه مقاومت را به طور یکپارچه در نظر داریم». «عزم قاطع بر انتقام خون پاک ایشان و همه شهدای جنگ تحمیلی دوم و سوم را در روح و قلب خود زنده نگه میدارد و پیوسته مترّصد تحقق آن خواهد بود».

2⃣ دریافت غرامت: «حتمًا غرامت تک تک صدمات وارد شده و خون بهای شهیدان و دیه جانبازان این جنگ را طلب خواهیم کرد».

3⃣ خلیج فارس، اخراج آمریکا و تنگه هرمز: «حتمًا مدیریت تنگه هرمز را به مرحله جدیدی وارد خواهیم نمود». «ایران اسلامی با ُشکر عملی نعمت ِاعمال مدیریت بر تنگه هرمز، منطقه ی خلیج فارس را ایمن خواهد کرد و بساط سوء استفاده های دشمن متخاصم را از این آبراه برخواهد چید». «حضور بیگانگان امریکایی و لانه گزینی و آشیانه کردن آنها در سرزمین های خلیج فارس، مهمترین عامل ناامنی در منطقه است… آینده ی درخشان منطقه ی خلیج فارس، آینده ای بدون امریکا و در خدمت پیشرفت، آسایش و رفاه ملت هایش خواهد بود». «بیگانگانی که از هزاران کیلومتر دورتر، طمع کارانه در آن شرارت می کنند، جایی در آن ندارند مگر در قعِر آب‌هایش».

4⃣ برنامه هسته‌ای، موشکی و سرمایه‌های ملی: «نود میلیون هموطن غیور و شریف ایرانی… تمامی ظرفیت های هویتی، معنوی، انسانی، علمی، صنعتی و فناوری های پایه‌ای و نوین از نانو و بیو تا هسته‌ای و موشکی را سرمایه ی ملی خود فرض کرده و همچون مرزهای آبی، خاکی و هوایی پاسدار آن خواهند بود».

5⃣ مطالبه از مردم در زمان مذاکرات و حضور در صحنه: «نباید با اعلام بناء بر مذاکرات با دشمن، تصور شود که حضور در خیابانها الزم نیست. بلکه اگر بر فرض، ضرورتًا نوبت دوره سکوت صحنه نبرد نظامی رسیده باشد، وظیفه آحاد مردمی که امکان حضور در میادین و محالت و مساجد را دارا هستند، سنگین تر از قبل به نظر می‌رسد». «مسلّمًا فریادهای شما در میادین، در نتیجه مذاکرات مؤثر است».

 نقدی بر انسداد باب نقد و بی‌خبری مردم از دیپلماسی

یک سوزن به خودمان بزنیم و یک جوالدوز به دیگران

🔹 از تندروی ها شاکی هستیم حق هم داریم اما کمی هم به علت های تندوری ها بپردازیم. 

1⃣ متاسفانه نتیجه برخی تحلیل ها اینست که چون فلانی برادرش آدم خوبی است و چون فلانی خودش رزمنده است و چون مسئولان هم خدمت گذارند منتقدین وضع کنونی دیپلماسی یک مشت آدم دگم هستند که بی خبر هم هستند و چه و چه….

به نظرم این انسداد باب علم و علمی را سعی نکنیم در عرصه سیاست و کشورداری جا بیاندازیم که نتیجه اش می شود حاکمیت های سلفی که هر کار سرانشان می کنند مردم می گویند مسئولان نظام حتما بهتر از ما می دانند.

2⃣ اگر دگماتیسم خطر است بفرمایید خطر دگماتیسم صاحبان قدرت بیشتر است یا خطر کسانی که هشتاد روز از زندگی خود زدند و به دنبال تحقق مطالبات رهبری هستند؟ 

3⃣ یکی از علت های عصبانیت مردم همین بی خبر گذاشتن مردم است. این درد است که برخی از این آقایان محترم دیپلماسی حتی یک شب با مردم نبودند با مردم حرف نزدند و مردم حرف میدان را از زبان دشمن شنیدند و متاسفانه آفت لالی دیپلماسی را ترامپ دارد با دروغگویی و قمپز در کردن ها پر می کند. 

4⃣ این که به مردم بگوییم شما چون خبر ندارید حرف نزنید خب این سوال پی می آید که مسئول بی خبری مردم کیست؟ آیا درست است که مردم بی خبر را تخطئه کنیم اما مسئولان بی خبری مردم را محترم بشماریم؟ آیا مردم حق دارند در حد امکان و اجازه اسرار نظامی و امنیتی و دیپلماتیک از واقعیات خبر داشته باشند یا نه؟

5⃣ در مجموع به نظرم به جای تخطئه کردن یکدیگر و اتهام تندروی و تحجر به همه کسانی که در خیابان از روی عصبانیت و تحقیر کاری می کنند و حرفی می زنند بد نیست این بازخوردها را به گوش مسئولان برسانیم تا بازخورد کارهای خودشان را ببینند.