چگونه با تلاش مضاعف و همبستگی، راه شهید را ادامه دهیم؟
پس از آقای شهید، باید چگونه باشیم؟
«ما در اين ده سال، بخصوص سه، چهار سال اخير كه بيمارى قلبى ايشان نگرانكننده بود، خيلى دلهره داشتيم.
دنياى خالى از وجود امام، تاريك است.
بدون او، در خلأ زندگى مىكنيم
و جسم ما بىروح است.
از تحقق چنين روزى، هميشه به خدا پناه مىبردم…
من امروز احساس مىكنم كه چون ضايعه بزرگ، و حادثه سنگين، و خسارت بالاتر از حد تصور است، بايد #تلاش خود را مضاعف كنيم.
وقتى خدا چشم را از انسانى گرفت، حواس سامعه و شامه و ذايقه و لامسه و تمام استعدادهاى او به كمكش مىآيند.
البته گوش و ديگر حواس انسان، كار چشم را نمىكنند؛ اما مقدارى از ضايعه را مىكاهند.
در اين مواقع، ديگر حواس، هنرى را نشان مىدهند كه در بودن چشم، آن هنر و حساسيت را نداشتند و يا امكان بروز آن را پيدا نمىكردند.
ما امروز در فقدان امام و چشم بيناى انقلاب، بايد اينگونه عمل كنيم.
اگر اين نعمت را با خود نداريم، بياييد سامعه و شامه و ذايقه و لامسه و همهى احساسهاى مكمون و مكنون خود را بيش از گذشته به كار اندازيم.
امروز بايد بيشتر كار كنيم، بيشتر فكر كنيم و #همبستگى بهترى داشته باشيم، تا بتوانيم #وظايفمان را انجام دهيم…
اگر بخواهيم انقلاب با همان سرعت و شتاب و با همان اتقان و استقامت و درست در همان خط صحيح اسلام و بدون گرايش به چپ و راست حركت كند، بايد #هدفهايى كه بر قلهى بلند آرزوهاى ملت ما - بلكه ملتهاى اسلامى - مىدرخشند، همواره مقابل ديدگان ما باشد.
بايد تلاش خود را براى تحقق اين هدفها مضاعف كنيم و از مشكلات نهراسيم.
بزرگترين خطر اين نيست كه ما از رفتن باز بمانيم، يا خسته شويم؛ #بزرگترين_خطر اين است كه #چشمانداز ترسيم شده و هدفهاى تعريفشده را گم كنيم و نبينيم.
نگذاريد غبارها و ابرها جلوى اين هدفها و آرمانها را بگيرد.
من با معرفتى كه بيش از همهى مردم دنيا به ضعفها و كاستيهاى خودم دارم، تصميم گرفتم كه بيشتر كار و تلاش كنم و از سرچشمههاى حياتى كه در اين راه ممكن است به كار آيد، بيشتر استفاده كنم؛ اين #تنها_راه ماست.»
📚 بیانات امام شهید در مراسم بيعت جهادگران جهاد سازندگى سراسر كشور، ۱۳۶۸/۰۳/۲۰.
