فرهنگی

⭕️ سوال:

##موضع ایران در برابر ترور سردار قاسم سلیمانی باید چگونه باشد؟

آیا باید خشونت را با خشونت پاسخ داد؟ مگر اسلام دین رحمانی نیست؟

چرا هشتک انتقام اینقدر ترویج، و خشونت تبلیغ میشود؟

⭕️ پاسخ: برای پاسخ به این نکته باید به دو نکته توجه بفرمایید: نکته اول: در رحمت و خشونت افراط و تفریط وجود دارد، اینطور نیست که هر جا خشونت و شدت عمل مذموم بوده و عطوفت و رحمت نیکو باشد، همان طور که خداوند متعال در قرآن کریم پیامبر(ص) و پیروان او را اینگونه توصیف می کند: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُم‏»؛ محمّد(ص) فرستاده خداست و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و شديد، و در ميان خود مهربانند.(فتح:29) آنچه که در انتخاب محبت و خشونت موضوعیت دارد نقش آنها است، اگر کسی که از روی نادانی رفتار اشتباهی مرتکب میشود در اینجا عفو و گذشت موضوعیت دارد چرا که این عطوفت ممکن است او را از خطایش پشیمان کرده و به راه درست رهنمون سازد، اما کسی که تمام ماهیتش را ظلمت و تاریکی فرا گرفته است این با گذشت و رحمت شما جری­تر خواهد شد. چنین اشخاص یا دولت هایی لایق رحمت و عطوفت نیستند، اینها فقط زبان زور و خشونت را می­فهمند. برای درک هویت آمریکا فقط کافیست توجه داشته باشیم تمام خونخوارانی چون صدام و قذافی مانند ایشان که ما آنها را غیر قابل تغییر می دانیم همه نوچه های آمریکا و دست نشانده های آن بودند. نکته دوم: فارغ از نگاه دینی، به لحاظ نگاه تحلیلی نیز پاسخ ایران بیان کننده یک راهبرد است، که نوع عکس العمل ایران در رفتارهای خصمانه مشابه را ترسیم می کند. بنابراین پاسخ امروز ایران تعیین کننده ی رفتار آمریکا با ایران در آینده خواهد بود. پاسخ سخت ایران در مقام عمل، آمریکا را متوجه این خواهد کرد که نمی تواند بدون پرداخت هیچ هزینه ای و بدون اینکه مورد بازخواست قرار گرفته و عقوبت شود، به اهداف و شخصیت های ایران ضربه بزند، اگر این مطلب به او تفهیم نشود طبیعتا رفتارهای اینچنینی را تکرار خواهد کرد. بنابراین انتقام ایران برخلاف آنچه که برخی گمان می کنند احتمال جنگ و درگیری را تضعیف خواهد کرد، و سکوت ایران که به گونه ای نشان دهنده ضعف است احتمال وقوع حوادث مشابه و درگیری های شدید تر را تقویت می کند. علاوه بر اینکه ترس از انتقام کم از انتقام ندارد، بنابراین تاکید مداوم بر انتقامی که معلوم نیست کی، کجا، و چگونه گرفته خواهد شد موجب ترس بیشتر دشمن خواهد شد.

▪خداحافط سردار!

▪دستم می شکست و این بغص مرا می کشت و نمی نوشتم خبر شهادتت را.

▪اما تو حیف بود تمام شوی که شهادت آعاز تکثیر تو به همه زبان های جهان است. ▪تو نمرده ای که شهیدان نمی میرند و این وعده خداست. حکایت تو از این پس لالایی مادرانی خواهد بود که اشک گریه بر حسین و شیره جان در کام نسل بعد می ریزند و شهیدان پس از تو را تربیت می کنند. ▪خبر شهادتت صاعقه بود سردار. ما همه سوختیم و خاکستر شدیم و باید ققنوس وار سربرداریم از خاکستر خود. تو حیف بودی بروی سردار. اما حساب دل ما را نکردی.

▪یقین دارم شهادت تو آغاز قطعی پایان غرب است. شک ندارم.

▪دعا کن به شما بپیوندیم.

?خداحافظ سردارخوشابحالت که درمسیرمهمانی امام حسین (ع) به اربابت پیوستی?

بازی #مدافعان_آزادی تقدیم به روح سردار بزرگ شهید #قاسم_سلیمانی و همه شهدای مدافع حرم? https://cafebazaar.ir/app/ir.Marst.FreedomFighters

چرا گمان و ادعا شده که اولین چیزی که راجع به حضرت زینب علیهاالسلام باید بدانیم،  حال این مطلب درست است یا خیر را بعد توضیح می‌دهیم، اما مشکل اصلی همیشه اینجاست که یک شخصیت را فقط در یک دوره مطالعه کرده و می‌شناسند. آیا اگر این دوره نبود، یا به شکل دیگری بود، یا اصلاً کربلایی رخ نمی‌داد، ایشان حضرت زینب علیهاالسلام نبودند و نباید شناخته می‌شدند؟! خاندان و اصحاب امام حسین علیه السلام، چون دارای کمالات و فضایل بسیاری بودند، کربلا را با آن عظمت رقم زدند، نه این که چون در کربلا بودند و خدمت نمودند، به این فضایل رسیدند! متأسفانه برخی گمان دارند که حضرت زینب علیهاالسلام، برای دوره‌ای موقت، [از شهادت امام حسین تا بهبود امام سجاد علیهماالسلام]، عهده‌دار “امر امامت” گردیده‌اند که این گمان کاملاً خطاست و مغایر با تمامی شناخت‌ها (معارف) و اعتقادات تشیع و نیز تصدیق عقل می‌باشد. امام علیه السلام، جانشین [نایب، نماینده] دارد، اما جایگزین ندارد، مگر امام بعدی. “امر امامت"، تا وقتی امامی در قید حیات است، به هیچ وجه و در هیچ شرایطی، حتی برای یک لحظه، به کسی واگذار نمی‌گردد، حتی به امام بعدی، چه رسد به دیگران، هر چند حضرات عباس، زینب و علی اکبر علیهم السلام باشند. “امر امامت"، بر عهده‌ی شحص امام علیه السلام می‌باشد، حال چه در سلامت باشند یا بیماری، در محراب باشند یا گودال قتلگاه، حاضر و در جمع باشند و یا غایب از نظر، نشسته باشند یا ایستاده، در حال قیام باشند و یا نباشند. بنابراین، امر امامت، حتی برای یک لحطه نیز به دیگری واگذار نمی‌گردد، مگر آن که امامی به شهادت رسد و امر امامت به امام بعدی برسد. بنابراین، علمداری یا غافله‌سالاری و یا مراقبت و محافظت از امام معصوم و هر خدمت دیگری که این بزرگواران به اسلام نموده‌اند، به هیچ وجهی به معنای امامت آنان، هر چند موقت، نمی‌باشد.

امیرالمومنین (ع) :   از خداوند بترس، هر چند كه اندك باشد، و بين خود و خدا پرده اى در افكن، هر چند كه نازك باشد.    نهج البلاغه، حکمت ۲۴۲