فرهنگی

چند ترفندهای برای برق زدن آشپزخانه برای نوروز

۱. ظرفها و قابلمه‌های سوخته و چرب:

- ترفند براق کردن قابلمههای تیره: مخلوطی از جوش‌شیرین + آبلیمو + آب گرم را درست کنید و بگذارید ۳۰ دقیقه بجوشد. سپس با اسکاچ بسابید.  

- لکه‌های سرسخت ته قابلمه:

از ورق آلومینیومی (فویل) مچاله‌شده به جای اسکاچ استفاده کنید! با کمی مایع ظرفشویی و جوش‌شیرین، مانند آینه براق میشوند.  

- تمیزکاری فوری:

 ظرفها را بلافاصله پس از پخت‌وپز در آب داغ + مایع ظرفشویی + سرکه، خیس کنید تا چربی‌ها خودبه‌خود جدا شوند.  

 ۲. دیوارها و کابینتهای آشپزخانه

- پاک‌کردن لکه‌های روغنی دیوار: یک پارچه میکرو را به مخلوط آب گرم + سرکه سفید (۱ به ۱) آغشته کنید و به‌صورت دورانی بکشید.  

- لکه‌های قهوه و زردی:

خمیر +جوش‌شیرین + آب اکسیژنه روی لکه بمالید و ۱۵ دقیقه بعد پاک کنید.  

- درخشش کابینت‌ها: بعد از تمیزکردن، با یک دستمال آغشته به مایع لباسشویی رقیق شده سطح را براق کنید.  

۳. هود و گاز

- هود چرب: فیلتر هود را در آب جوش + پودر لباسشویی + جوش‌شیرین به‌مدت ۱ ساعت بخیسانید. سپس با برس سفت بسابید.  

- سطح گاز: خمیر دندان + جوش‌شیرین + سرکه را روی لکه‌های سوخته گاز بمالید و ۲۰ دقیقه بعد با اسکاج پاک کنید.  

- سوراخهای اجاق: با یک مسواک قدیمی + آبلیمو سوراخ‌های ریز شعله پخشکن را تمیز کنید تا آتش آبی شود!  

۴. یخچال و فریزر 

- رفع بوی نامطبوع: یک کاسه جوش‌شیرین + چند قطره اسانس وانیل یا چایی خشک در طبقات یخچال بگذارید.  

- تمیزکاری عمیق: تمام قفسه‌ها را با آب گرم + سرکه + چند قطره مایع ظرفشویی بشویید و با پارچه نخی خشک کنید.  

- جرمگیری لاستیک درب یخچال: با یک مسواک آغشته به الکل سفید شیارها را تمیز کنید تا قارچها از بین بروند. یا از سرکه+خمیر دندان+جوش شیرین 

۵. ترفند نهایی درخشش:

- سینک ظرفشویی: با نمک + لیمو سطح استیل را بسابید و با پارچه خشک، برق بیندازید.  

- کف آشپزخانه: پس از شستشو، با دستمال آغشته به سرکه رقیق سطح را بکشید تا لکه‌ها و ردپاها محو شوند.  

- نکته طلایی: بعد از تمیزکاری کامل، یک ظرف آب + پوست پرتقال + دارچین روی گاز بجوشانید تا عطر نوروزی در فضا پخش شود!  

بهترین هدیه به خودتان، آشپزخانهای درخشان است که آماده پذیرایی از مهمانان نوروزی باشد! 🌸  

*نوروزی پر از شادی و خانه‌تکانی بی‌دردسر را برایتان آرزومندم!* 🧼✨

ترس از خدا (خوف الله) «خشیّت» آگاهانهای است که از شناخت عظمت پروردگار و مسئولیت انسان در برابر او سرچشمه می‌گیرد.

 قرآن کریم با تأکید بر «خشیة الله» (بقره:۲۳۴)، آن را نشانه «اولیالالباب» میداند (رعد:۲۸). این خشیت، ترسی سازنده است که در پرتو معرفت الهی، انسان را از گناه بازمیدارد و به تقرب الی‌الله سوق میدهد.

امیرالمؤمنین علی(ع) در نهج‌البلاغه، خوف از خدا را «مرکب نجات» میخوانند (حکمت ۳۷۰) و در تفسیر آیه «إیَّاکَ نَعْبُدُ» (حمد:۵)، صاحب تفسیر القمی عبادت را برآمده از ترسِ همراه با امید میداند.

 امام صادق(ع) نیز خشیت را «علم به عظمت خدا و تسلط او بر همه چیز» تعریف می‌فرماید (الکافی، ج۲، ص۶۸). از نگاه شیعه، خوف حقیقی، ترسی است که به «عمل صالح» بینجامد؛ نه آنکه انسان را از رحمت الهی ناامید سازد.

علامه مجلسی در بحارالانوار (ج۶۷، ص۳۸۰) خوف از خدا را مانع اصلی گناه و محرک توبه می‌داند. در روایتی از امام رضا(ع)، خوفِ ناشی از معرفت، سبب «پرهیز از محرمات» و «تلاش برای جبران گذشته» معرفی شده است (عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۲۹۵). از این منظر، ترس الهی نشانه ایمان و «نگهبان دل» در برابر شیطان است.

توصیه امام رضا علیه السلام به اباصلت برای آخر ماه شعبان
✔️ به کارهایی بپرداز که به تو مربوط است

✔️ اموری را که به تو مربوط نیست رها کن

✔️زیاد دعا کن

✔️فراوان استغفار کن

✔️قرآن بسیار تلاوت کن

✔️از گناهانت به درگاه خداوند توبه کن تا وقتی ماه رمضان می آید خالص برای خدا باشی

✔️ هر قرض و بدهی داری، بپرداز

✔️ هر کینه ای از مؤمنی در دلت داری بیرون بریز

✔️ و هر گناهی که به آن مبتلایی را ترک کن

✔️تقوای الهی را رعایت کن

✔️در پیدا و پنهان زندگی ات به خداوند توکل کن و [بدان که] هر که به خداوند توکل کند؛ خدا برای او کافی است…
✔️در باقی مانده ی این ماه، این جمله را فراوان بگو:
 اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَکنْ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا فِی مَا مَضَی مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِیمَا بَقِی مِنْهُ
 خدایا اگر ما را در این روزهایی که از شعبان رفت نیامرزیده ای، پس ما را در روزهای باقی مانده ی آن بیامرز.

ای پروردگار آسمان‌های رفعت و زمین‌های عزت! به پناهگاه امن تو پناه می‌برم از خشم غضبت و از فرودآمدن تیغ غضب کوبنده‌ات. الهی! اگر این خاکسارِ ناچیز، لایقِ رحمت بی‌کرانت نیستم، تو راست که با دریای جودت، گناهانم را در موجِ بخشایش غرق کنی و بر این ذره‌ی درمانده، از ابرِ کرمت بارانی از عفو فرودآری.  

خدایا! گویی تمامی وجودم، از ژرفای جان تا کناره‌های تن، در پیشگاه قدست به خاک افتاده است؛ آن‌سان که سایه‌ی امیدواری به لطفت، بر سرِ هستی‌ام گسترده است و هر آنچه سزاوارِ جلالِ توست، بر این بنده رقم زده‌ای و ناتوانی‌هایم را در پرده‌ی عفویت پنهان ساخته‌ای.  

معبودا! اگر گذشت کنی، چه کسی سزاوارتر از توست که از بلندای رحمتش، گناهکاران را آمرزش بخشد؟ و اگر مرگ، بال‌هایش را بر فراز من گشوده، ولی کردارم مرا به حریم قربت نزدیک نکرده است، این اعترافِ بی‌پیرایه را وسیله‌ی تقرب به آستانت می‌سازم. خدایا! این نفس سرکش را در بندِ نافرمانیِ خویش اسیر کردم؛ پس وای بر او اگر از جاده‌ی رضایتت به درشتی بگذرد.  

الهی! نیکی‌های بی‌پایانت، روزهای زندگیام را چون رشته‌ی مرواریدی به هم پیوست. پس مگذار این رشته در دمِ واپسین گسسته شود و فیضت را در آن لحظه‌ی سهمگین از من دریغ مدار. پروردگارا! چگونه پس از مرگ، از مهربانی‌های همیشه‌ات ناامید گردم؟ در حالی که در همه‌ی روزگار زندگانیم، جز به دستِ نوازشِ لطفت راهبری نشدم و هرگز جز به نیکویی، پرورش نیافتم.  

ــــــــــــــــــــ  

برگرفته از مضامین مناجات شعبانیه

با حفظ اصل معنا و مفهوم

 ۱. نصيحت تكرارى

۲.  تذكرِ مداوم

۳.  سرزنش

 ۴. منت گذاشتن

۵. مقايسه كردن

 ۶.جرو بحث كردن زياد

۷.برچسب منفى زدن

۸. پيش بينى منفى (نفوس بد)

۹. گله و شكايت مداوم

۱۰. متهم كردن