فرهنگی

#حکایت

خروس🐓 و شيرى🦁 با هم رفيق شدند

شب هنگام خروس🐓 برای خوابيدن بالای درخت رفت.

شير🦁 هم پاى درخت دراز کشيد.

هنگام صبح خروس🐓 مطابق معمول شروع به خواندن کرد..

روباهى🦊 که در آن حوالى بود به طمع افتاد ،

نزدیک درخت آمد و به خروس 🐓گفت:

بفرمایيد پایين تا نماز را به شما اقتدا کنيم!

خروس‌🐓گفت: بنده فقط مؤذنم،  پيش‌نماز پاى درخت است او را بيدار کن!

روباه🦊 که تازه متوجه حضور شير🦁 شده بود، با غرش شير 🦁پا به فرار گذشت!

خروس 🐓پرسید: کجا تشريف مى‌بريد؟!

مگر نمى‌خواستيد جماعت بخوانيد؟!

روباه 🦊در حال فرار گفت: دارم مى‌روم تجدید وضو کنم! 😂

دشمنان داخلی و خارجی جمهوری‌اسلامی‌ایران بدانند که: 

شیران زیادی پای درخت انقلاب آماده جان‌فشانی هستند.

بهتر است دور و بر آن پرسه نزنند تا نیاز به تجدید وضو پیدا نکنند! 😉😋

    ‌

🇮🇷 سه نبرد، سه سرنوشت: تسلیم یا مقاومت؟ نگاهی به ۷۴ سال آزمون سخت ایران در میدان جنگ

 🔥 جنگ جهانی اول: فاجعهٔ سکوت

📅 ۱۲۹۳–۱۲۹۷ خورشیدی

- 🔸 اعلام «بی‌طرفی» اما اشغال تمام‌عیار توسط روسیه، عثمانی و انگلیس.

- 🔸 آتش زدن محصولات و زمین‌های کشاورزی توسط اشغالگران.

- 🔸 قحطی عمدی و مرگ ۹ میلیون ایرانی بر اثر گرسنگی و بیماری.

- 🔸 تورم ۱۰٬۰۰۰ درصدی و رسیدن قیمت گندم از ۴ تومان به ۴۰۰ تومان!

- 🔸 گزارش‌های هولناک از زنده‌خواری و بچه‌خواری در کتاب‌های تاریخی.

 📍 نتیجۀ راهبرد تسلیم: فاجعهٔ ملی و مرگ ۴۰٪ جمعیت ایران.

💣 جنگ جهانی دوم: اشغال دوباره

📅 ۱۳۲۰–۱۳۲۵ خورشیدی

- 🔸 اشغال ایران توسط متفقین بدون هیچ مقاومتی.

- 🔸 تسلیم کامل رضاشاه در برابر اشغالگران.

- 🔸 قحطی گسترده و مرگ ۴ میلیون ایرانی.

- 🔸 ویرانی اقتصادی تا یک دهه پس از جنگ.

 📍 نتیجۀ راهبرد سازش: قحطی، اشغال، و بحران طولانی‌مدت.

 🟢 دفاع مقدس: حماسهٔ مقاومت

📅 ۱۳۵۹–۱۳۶۷ خورشیدی

- 🔸 ملتی یکپارچه در برابر تجاوز ایستاد.

- 🔸 ۸ سال نبرد با وجود محاصره اقتصادی و دشمنی ابرقدرت‌ها.

- 🔸 ۱۹ عملیات بزرگ، ۱۹ عملیات متوسط و ۱۲۵ عملیات کوچک.

- 🔸 مردم با کمک‌های مالی، sending فرزندان به جبهه و حتی کمک کودکان با عیدی‌هایشان، پشتیبانی بینظیری کردند.

- 🔸 زندگی عادی در شهرها جریان داشت و قحطی رخ نداد.

 📍 نتیجۀ راهبرد مقاومت: حفظ تمامیت ارضی، اتحاد ملی و پیروزی معنوی.

 📊 جمع‌بندی مقایسه‌ای:

- جنگ جهانی اول ۴ سال - ۹ میلیون نفر - تسلیم - فاجعه ملی -

- جنگ جهانی دوم - ۶ سال - ۴ میلیون نفر - سازش - اشغال و قحطی-

- دفاع مقدس - ۸ سال - کمتر از ۲۰۰ هزار شهید - مقاومت - پیروزی و عزت -

آمار می‌گوید

🔺 تلفات دوران تسلیم، ۱۲۰ برابر بیشتر از دوران مقاومت بود.

🔺 در جنگ جهانی اول و دوم، زمین‌های ایران جدا شد، اما در دفاع مقدس حتی یک وجب از خاک ایران از دست نرفت.

🔺 اینبار تاریخ را ما نوشتیم: با ایثار، وحدت و مقاومت.

✒️ دلنوشته: درد و دل با مهدی

امام من…

این روزها زمین، بوی غربت می‌دهد.

صدای گریه‌ی کودکان بی‌پناه، فریاد مادرانی که عزیزانشان را در جنگ‌ها از دست داده‌اند،

و آه مظلومان، همه و همه در گوشم می‌پیچد.

گاهی دلم می‌خواهد نامه‌ای برایت بنویسم،

نامه‌ای پر از اشک، پر از شکایت از این دنیای بی‌تو…

آقا جان!

جهان بی‌حضورت، مثل شبی طولانی است که سحر ندارد.

من اما، هنوز به آمدنت دل بسته‌ام.

به روزی که با حضورت، عدالت از آسمان ببارد

و زمین لبخند بزند.

به روزی که دیگر، کودکی گرسنه نخوابد

و مادری داغدار نباشد.

مولای من…

نه ادعای یاری دارم، نه توان سربازی.

تنها دلم می‌خواهد در آن روز بزرگ،

در میان یارانت، جایی هرچند کوچک، برای من هم باشد.

🤲 «اللهم عجل لولیک الفرج»

جهانی پر از ظلم؛ ضرورت امید به ظهور منجی

امروز جهان شاهد تلخ‌ترین واقعیت‌هاست: میلیون‌ها کودک گرسنه، جنگ‌های بی‌پایان، نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی، فساد گسترده و بی‌عدالتی‌های طاقت‌فرسا. بسیاری از انسان‌ها با خود می‌پرسند: آیا پایانی برای این تاریکی وجود دارد؟

پاسخ مهدویت

اسلام و به‌ویژه مکتب اهل‌بیت(ع)، پاسخی روشن به این پرسش داده است: ظهور امام مهدی(عج). باور به ظهور به ما می‌گوید که ظلم و نابرابری پایدار نیست و سرانجام، حق بر باطل پیروز خواهد شد.

کارکرد امید به ظهور در دنیای امروز

1. جلوگیری از یأس و ناامیدی در دل بحران‌ها

2. انگیزه برای مبارزه با ظلم و ساختن جامعه‌ای بهتر

3. الهام‌بخش حرکت‌های عدالت‌خواهانه در طول تاریخ

4. ایجاد معنای عمیق برای رنج‌های بشری؛ اینکه این رنج‌ها مقدمه تولد جهانی نو هستند.

امروز، وقتی به آمار گرسنگی، جنگ‌ها و نابرابری‌ها نگاه می‌کنیم، بیش از هر زمان دیگری به فلسفه انتظار نیاز داریم. انتظار ظهور یعنی باور به اینکه جهان بی‌صاحب نیست، ظلم ماندگار نیست و عدالت حتماً خواهد آمد.

📖 قرآن: «وَ نُرِیدُ أَن نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ استُضعِفوا فِی الأرضِ وَ نَجعَلَهُم أَئِمَّةً وَ نَجعَلَهُمُ الوارِثین» (قصص/۵)

دلنوشته‌ای در آستانه انتظار

ای مولای من…

هر صبح که چشم باز می‌کنم، امیدم به توست.

جهانی که بی‌توست، پر از غبار اندوه و تاریکی است.

هرجا ظلمی می‌بینم، دلم بیشتر برای آمدنت تنگ می‌شود.

منتظر ماندن، آسان نیست…

گاهی دل خسته می‌شود،

گاهی صبر کم می‌آورد…

اما امید به ظهور توست که زخم‌های جان را مرهم می‌گذارد.

آقا جان…

من نه ادعای بزرگی دارم و نه پاکی،

تنها آرزویم این است که در روز آمدنت،

شرمنده‌ی نگاهت نباشم.

🤲 خدایا! ما را از منتظران راستین و یاران باوفای حضرتش قرار ده.