فرهنگی

دعا برای امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 

🖊یونس بن عبدالرحمن روایت کرده: که حضرت امام رضا(علیه‌السلام) امر می‌فرمودند به دعا نمودن، برای حضرت صاحب‌الامر(عجل الله تعالی فرجه) به این دعا:

🤲اللّٰهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِيِّكَ وَخَلِيفَتِكَ وَحُجَّتِكَ عَلَىٰ خَلْقِكَ، وَ لِسانِكَ الْمُعَبِّرِ عَنْكَ، النَّاطِقِ بِحِكْمَتِكَ، وَعَيْنِكَ النَّاظِرَةِ بِإِذْنِكَ، وَشاهِدِكَ عَلَىٰ عِبادِكَ، الْجَحْجاحِ الْمُجاهِدِ الْعائِذِ بِكَ الْعابِدِ عِنْدَكَ، وَأَعِذْهُ مِنْ شَرِّ جَمِيعِ مَا خَلَقْتَ وَبَرَأْتَ وَأَنْشَأْتَ وَصَوَّرْتَ، وَاحْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ، وَمِنْ خَلْفِهِ، وَعَنْ يَمِينِهِ، وَعَنْ شِمالِهِ، وَمِنْ فَوْقِهِ، وَمِنْ تَحْتِهِ بِحِفْظِكَ الَّذِي لَايَضِيعُ مَنْ حَفِظْتَهُ بِهِ،

🔅خدایا دفاع کن از ولی‌ات و خلیفه‌ات و حجّت بر آفریدگانت و زبان سخنگوی از سویت و گویای به حکمتت و دیده نگرنده به اجازه‌ات و گواه بر بندگانت، آن سرور بزرگوار مجاهد، پناهنده به تو، عبادت‌کننده نزد تو و پناهش ده از شرّ همۀ آنچه آفریدی و پدید کردی و پروردی و صورت دادی و او را نگهدار از پیش رویش و پشت سرش و از طرف راست و چپش و بالای سر و زیر پایش، به نگهداری‌ات که هر که را به آن نگهداری تباه نشود.

گاهی که آدم‌ها ما رو با بقیه مقایسه

می‌کنن، انگار یادشون می‌ره هر کسی راه

خودش رو داره. 

یکی زود می‌رسه، یکی دیرتر؛ یکی صدای

بلند داره، یکی آروم راه می‌ره.  

ولی هیچ‌کدوم بی‌ارزش نیستن.

واقعیتش اینه که ما آدم‌ها مثل گل‌های 

یک باغیم؛ گلِ رز قرار نیست شبیه یاس

باشه و یاس هم خودش رو با لاله مقایسه

نمی‌کنه. 

هر کدوم عطر خودش، زمان شکفتن خودش

و زیبایی مخصوص خودش رو داره.

آدم هم همینطوره.  

وقتی ما رو با بقیه مقایسه می‌کنن، 

شاید لحظه‌ای دلگیر بشیم،  

اما اگه یادمون بمونه که ارزش هر آدمی

توی متفاوت بودنشه، دیگه مقایسه، 

اونقدر وزن و اهمیت نداره.

در نهایت، مهم اینه که مسیر خودتو بری،  

با سرعت خودت، با سبک خودت؛  

چون هیچ‌کس قرار نیست نسخه‌ی دیگری

باشه، حتی اگر دنیا مدام بخواد مقایست

کنه.

گاهی برای انداختن یک درخت باید صد ضربه تبر بزنید.

 از این صد ضربه، نود و نه ضربه اول کارش این است که شرایط را برای ضربه صدم آماده کند. 

اینکه درخت در طول نود و نه ضربه سر جایش است، دلیل بیهودگی آن ضربات نیست، دلیل دلسردی نیست، دلیل ناامیدی نیست.

حالا هر مبارزه ای به همین شکل است. 

اینکه اقداماتی که می کنیم به سرعت جواب نمی دهد نباید در عزم و اراده ما خللی ایجاد کند. 

پس باید هر کاری می کنیم بگذاریم به حساب یکی از همان نود و نه ضربه اول. ضربه صدم بالاخره از راه می رسد و درخت را می اندازد، 

نگران نباشیم 

موفقیت صبرمیخواهد

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰

♻️عزیز‌ترین امام نزد خدا …

💢ِمحبوب‌ترین امام نزد خداوند کیست❓

✅زيد شحّام از امام صادق عليه‌السلام مي‌پرسد: «امام حسن برتر است يا امام حسين؟»؛ حضرت مي‌فرمايد: « فضل اول ما به آخر ما و فضل آخر ما به اول ما بر مي‌گردد»؛ زيد از حضرت مي‌خواهد بيشتر در اين رابطه صحبت کنند. حضرت ادامه مي‌دهد: «ما از شجره‌‌ى طيبه‌اى هستيم كه خدا ما را از يك طينت به‌ وجود آورد، فضل ما از جانب خدا ویش علم ما از اوست، ما امين خدا ميان مردم هستيم و دعوت‌ كنندگان به سوى دين خدائيم و نگهبانان و واسطه‌ها بين خدا و مردم مى‌باشيم. اى زيد! هنوز هم برايت توضيح بدهم؟ عرض كردم آرى. فرمود: سرشت ما يكى و علم ما يكى و فضل ما يكى است و همه در نزد خدا يكسانيم». (1)

✅در زيارت جامعه‌ی‌کبيره آمده است: «أَنَّ أَرْوَاحَكُمْ وَ نُورَكُمْ وَ طِينَتَكُمْ‌ وَاحِدَة»؛ «ارواح شما و نور و طينت شما يکي است». (2)

✅نتيجه اينکه: همه‌ی امامان عليهم‌السلام محبوبيّت و مقام يکساني نزد خداوند عالم و رسول نور و رحمت دارا هستند.

امّا نکته‌ی پایانی: به‌حسب دنیا و شرائط مختلف عصر آل‌الله علیهم‌السلام؛ گاهی ظهور و بروز برخی اوصاف برای امام عزیزی بیشتر از دیگری اتّفاق می‌افتاد که اگر دیگری هم در آن عصر می‌بود آن کار را انجام می‌دادند.

لذا فرمود: الحسن و الحسین امامان قاما او قعدا …

📚پي‌نوشت‌ها:

1.من لا يحضره الفقيه، ج‌2، ص: 613

2.بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‌25، ص: 363

 گریه بر امام حسین علیه‌السلام باعث آمرزش گناهان آینده می‌شود؟

🔸بخشش گناهان آینده بدین گونه توجیه پذیر است که: اولاً به معنای از بین رفتن زمینۀ گناهان آینده است نه مجوزی برای گناهان آینده. و ثانیاً هر اثر و نتیجه‌ای که در روایات آمده (مانند بخشش گناهان) مشروط به شرایطی مانند تقوا و دوری از گناه است که این نیز در قرآن ذکر شده است. از طرفی برای بخشش گناه راه‌های متعددی از سوی خدا طراحی شده است. یکی از مهم‌ترین آن‌ها توبه و دیگری زیارت اهل بیت (علیهم‌السلام) و توسل و گریه برای مظلومیت آن‌ها مخصوصاً امام حسین (علیه‌السلام) است. این‌ها نیز با هم منافاتی ندارد و در واقع نوعی توبه به حساب می‌آیند.