در خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی
⁉️ استقلال یعنی چی؟
🚦 منتظر چراغ سبز و قرمز آمریکا و امثالشم نباشیم!
#امام_باقر_علیه_السلام :
✧ «به خدا سوگند، گويى به قائم عليه السلام مىنگرم كه به حجر الأسود تكيه داده و خداوند را به حقّش سوگند مىدهد و سپس مىفرمايد: “اى مردم! هر كه در باره خدا با من احتجاج مىكند، [بداند كه] من نزديكترينِ مردم به خدا هستم…
↲ سپس در پايان، نزد مقام ابراهيم مىرود و دو ركعت نماز نزد آن مىخواند و خدا را به حقّش سوگند مىدهد».
«به خدا سوگند، او همان درمانده ياد شده در كتاب خداست: ﴿ يا [ كيست ]آن كس كه درمانده را - چون وى را بخواند - اجابت مىكند و گرفتارى را برطرف مىگرداند و شما را جانشينان اين زمين قرار مىدهد؟﴾.
جبرئيل، نخستين كسى است كه با او (قائم) بيعت مىكند و سپس سيصد و سيزده نفر با او بيعت مىكنند» .
⁘ هُوَ وَاللَّهِ المُضطَرُّ في كِتابِ اللَّهِ في قَولِهِ : «أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ» النمل : ۶۲
📚 الغيبة، نعمانى: ص۱۸۱ ح۳۰
توضیح حدیث:
این حدیث شریف از امام باقر(علیهالسلام) به توصیف بخشی از صحنههای باشکوه آغاز قیام حضرت مهدی(عج) در روز ظهور میپردازد. بر اساس این روایت، آن حضرت در مسجدالحرام و در کنار حجرالأسود، با سوگند به «حق الهی»، خود را نزدیکترین موجودات به خدا معرفی کرده و همگان را به احتجاج فرامیخواند.
این موضعگیری، بیانگر اعلان رسمی آغاز حکومت جهانی توحیدی و مرجعیت مطلق علمی و معنوی امام معصوم(ع) است. سپس ایشان در مقام ابراهیم(ع) نماز خوانده و بار دیگر به حق الهی سوگند یاد میکنند که اشارهای به تداوم خط نبوت و امامت دارد.
در بخش پایانی، امام باقر(ع) با استناد به آیه ۶۲ سوره نمل، امام زمان(عج) را مصداق «مضطر» (فرد درماندهٔ ویژه) معرفی میکنند که دعایش بهطور مطلق مستجاب است و خداوند به دست او سختیها را برطرف و حکومت صالحان را بر زمین برقرار میسازد. نشانهی الهی بودن این قیام، بیعت نخستین فرشتهٔ مقرب، جبرئیل، و سپس ۳۱۳ نفر از یاران خاص (اصحاب) با ایشان است که بر پشتیبانی غیبی و طرحی الهی برای تشکیل حکومت عدل جهانی دلالت دارد.
#امام_علی_علیه_السلام :
✧ با مهدى ما حجّتها گسسته مىشود. او پايان بخش سلسله امامان، نجات بخش امّت و اوج نور و راز نهان است.
⁘ و بِمَهديِّنا تَنقَطِعُ الحُجَجُ فَهُوَ خاتِمُ الأئمَّةِ و مُنقِذُ الاُمَّةِ و مُنتَهَى النُّورِ و غامِضُ السِّرِّ.
◌ بحار الأنوار، ج۷۷ ص۳۰۰
توضیح حدیث:
این روایت گرانسنگ از امیرالمؤمنین علی(علیهالسلام) با بیانی ژرف و نمادین، مقام بیبدیل حضرت مهدی(عج) را در نظام هستی و امامت تبیین میکند. عبارت «تنقطع الحجج» (حجتها گسسته میشود) اشاره به این دارد که با ظهور آن حضرت، تمامی استدلالها و بهانههای مخالفان باطل شده و حجت الهی با ظهور عینی او تکمیل میگردد.
ایشان «خاتم الائمة» هستند؛ یعنی پایاندهنده سلسله امامت معصوم و نقطه کمال و غایت این سلسله نورانی. «منقذ الامة» بیانگر نقش نجاتبخش جهانی آن حضرت است که امت اسلامی و بلکه بشریت را از ظلمتهای جهل و ستم رهایی میبخشد. «منتهی النور» به این مفهوم است که تمامی انوار هدایت و ولایت انبیا و اوصیا، در وجود مبارک ایشان به نهایت تجلّی و وحدت میرسد.
و سرانجام «غامض السر» اشاره به بُعد ملکوتی، معرفتناپذیری کامل و رازآلودگی ذات مقدس ایشان در دوران غیبت دارد که تنها در پرتو ایمان و انتظار راستین میتوان به جلوههایی از آن دست یافت. این حدیث، امام عصر(عج) را نه تنها به عنوان یک مصلح جهانی، بلکه به عنوان محور و غایت تمامی حرکات تکاملی تاریخ بشریت معرفی مینماید.
امیرالمؤمنین علیهالسلام فرمودند:
عجبا! و چگونه تعجب نکنم از مردگانی که خدا آنها را زنده میگرداند، و گروه گروه اجابت میکنند و میگویند: لبیک! لبیک! ای کسی که به سوی خدا دعوت میکنی! آنان در کوچه های کوفه ظاهر میشوند و شمشیرهایشان را آخته بر شانه هایشان گذاردهاند تا با آن مغز سر کافران، جبّاران و پیروانشان از جباران اولین و آخرین را بکوبند؛ تا خداوند عز وجل وعدهای را که به آنها داده عملی سازد؛ چنانچه میفرماید: و ترسشان را به امنيّت و آرامش مبدّل مىكند… نور/۵۵
📗تفسيرالبرهان ج۴، ص ۹۵عنوان:
توضیح حدیث:
این روایت شگفتانگیز از امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) به یکی از آموزههای بنیادین و ویژه مکتب شیعه، یعنی «رجعت» در عصر ظهور اشاره دارد. بر اساس این حدیث، گروهی از مؤمنان خالص و شهیدان راه ولایت، پس از اجابت ندای الهی، در آستانه قیام جهانی حضرت مهدی(عج) زنده میشوند. آنان با شور و شعفی بینظیر، فریاد «لَبَّیْکَ یا دَاعِیَ الله» سر داده و خود را به کوچههای کوفه — که یکی از پایگاههای اصلی حکومت عدل جهانی خواهد بود — میرسانند.
اینان شمشیرها را بر دوش گذارده، آمادهاند تا به فرمان امام زمان(عج)، ستمگران تاریخ از نخستین تا آخرین را در هم کوبند. این رجعت، تجسم عینی تحقق وعده الهی در آیه ۵۵ سوره نور است: «خداوند به مؤمنان وعده داده که قطعاً آنان را در زمین جانشین [و حاکم] کند… و ترسشان را به امنیت مبدل سازد».
این صحنه، هم نشانهی عظمت قدرت پروردگار است، هم اثبات کننده جایگاه والای شهدا و صالحان، و هم تأکیدی بر این که یاری امام عصر(عج) برترین آرزوی یک مؤمن راستین — حتی پس از مرگ — است.
فراز دعای عهد که کاربر محترم ذکر کردهاند: «خدایا! اگر مرگ بین من و ظهور آن امام جدایی انداخت… مرا کفن پوش و سلاح بر دست، از قبر بیرون آور»، بازتاب دقیق همین ایمان و عشق است.
امام صادق علیهالسلام:
📌مَنْ سَرَّهُ اَنْ یَکُونَ مِنْ اَصْحابِ الْقائِمِ فَلْیَنْتَظِرْ، وَلْیَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحاسِنِ الاَْخْلاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ.
🔖کسی که مایل است جزء یاران حضرت مهدی(عج) قرار گیرد باید منتظر باشد و اعمال و رفتارش در حال انتظار با تقوی و اخلاق نیکو توأم گردد.عنوان:
توضیح حدیث:
این حدیث نورانی از امام صادق(علیه السلام) معیار اصلی و برنامه عملی برای شناخت «منتظر حقیقی» و «یار واقعی امام عصر(عج)» را ترسیم میکند. انتظار فرج در مکتب اهل بیت(ع) یک مفهوم منفعلانه و احساسی صرف نیست، بلکه جنبشی درونی و مستمر است که باید در تمام عرصههای زندگی فردی و اجتماعی یک مؤمن نمود پیدا کند.
شرط اول، انتظار آگاهانه و امیدوارانه برای ظهور است که نیروی محرکه و جهتدهنده تمام تلاشهای انسان مؤمن میباشد. اما این انتظار به تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید با دو بال ورع (تقوا و پرهیزکاری عملی از تمام محرمات و شبهات) و محاسن اخلاق (آراستگی به فضایل اخلاقی مانند راستگویی، امانتداری، مهربانی و خدمت به خلق) همراه گردد.
این حدیث به صراحت میفرماید که هر که بخواهد در زمره اصحاب قائم(عج) باشد، باید در حال انتظار، چنین باشد. یعنی سبک زندگی او، سبک زندگی یک «سرباز آماده باش» در اردوگاه انتظار است که با پاکسازی درون و آراستگی به فضایل، همواره خود را برای یاری امامش آماده نگاه میدارد. این، همان حقیقت «انتظار سازنده» است که جامعه منتظر را به جامعهای اخلاقمحور، قانونگرا و عاری از فساد تبدیل میکند.