فرهنگی

🎥 آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای کیست؟

🔺اشاره به خاطرات بسیار پرجاذبه از رهبر ایران

↩️ جانباز دو دفاع مقدس

↩️ امین و همراه شهید حاج قاسم سلیمانی

↩️ مشاور راهبردی سیدحسن نصرالله

↩️ فرمانده بی‌درجه محور مقاومت

↩️ فرزند خانواده‌ای آراسته به شهادت

↩️ معمار وحدت نیروهای انقلابی

↩️ استاد برجسته فقه، اصول و کلام

↩️ صاحب درس خارج با بیش از ۱۳۰۰ شاگرد

↩️ گریزان از شهرت و رسانه

↩️ بی‌اعتنا به جایگاه و عنوان

↩️ نمونه‌ای کم‌نظیر از اخلاص عملی

↩️ تعطیل‌کننده درس خود برای حفظ حرمت دیگر علما

↩️ مخالف هرگونه آقازادگی و ویژه‌خواری

↩️ زاهد و ساده‌زیست

↩️ جهادگر میدان‌های سخت

↩️ حاضر در کنار مردم در سیل، کرونا و بحران‌ها

↩️ دلسوز حتی برای دشمنان فریب‌خورده

↩️ همراه محرومان و مستضعفان

↩️ تربیت‌کننده نسل جوان انقلابی

↩️ سرباز همیشگی انقلاب اسلامی

آيت الله العظمی جوادی آملی:

مردان وارسته و بهشتی چنان که در بهشت درباره یکدیگر کدورت و کینه ای ندارند: «وَ نَزَعْنا ما فی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ» 

در دنیا نیز چنین اند:

« رَبَّنَا…وَ لا تَجْعَلْ فی قُلُوبِنا غِلاًّ لِلَّذینَ آمَنُوا» 

و بدیهی است که اگر کسی شرّ کسی را نخواهد، راحت است

و هر کس هر بدی که می بیند از دست خویش می بیند و به دست خودش جهنّمی را می افروزد و در آن می سوزد. حسادت (و مانند آن که ایمان را ذوب می کند ، بلکه خود انسان را لهیبانه مشتعل می سازد) آتشی است که با دست خود حاسد ، برافروخته می شود. کسی که از پیشرفت دیگری رنج می برد، در آتشی می سوزد که خود فراهم کرده است.

📚تسنیم ج۲۵ ص۳۲۳،۳۲۴

«علی‌الاصول…» 

علی‌الاصول، یکی تنگه را رها کرده‌ست

میان معرکه بر ترس، اقتدا کرده‌ست

علی‌الاصول یکی برخلاف رأیِ ولی

برای وعدهٔ دشمن، حساب وا کرده‌ست

علی‌الاصول، یکی وقت رزم در میدان

به اجتهاد خود اینگونه پابه‌پا کرده‌ست

علی‌الاصول، یکی پشت پا زده به اصول

یکی به جادهٔ خاکی زده، جفا کرده‌ست

اگرچه از سر دلسوزی است و حُسن نظر… 

در این نبرد، کم آورده و خطا کرده‌ست

چه سود می‌بَرد آنکس که دور از این مردم

بر این معامله اصرارِ نابجا کرده‌ست؟! 

چه حاصل است از این نامه با چنین گرگی

که نانوشته دریده‌ست و نقض‌ها کرده‌ست

… و جنگ راه خطیری‌ست، مرد می‌طلبد

… و جنگ، جوهر افراد برملا کرده‌ست

… و صلح نیست از این رستخیز، راه گریز

چنانکه عافیت اندیش، ادعا کرده‌ست

علی الاصول، امام شهید، خامنه‌ای

برای مردم ما روز و شب دعا کرده‌ست

علی‌الاصول، همین بعثت خیابانی

برای دیدن خورشید، کوچه وا کرده‌ست

علی الاصول، خداوندِ مردم مبعوث

شگفت‌معجزه‌ای گاه با عصا کرده‌ست

عصای معجزه، امروز نیست جز فریاد

عصای معجزه عشق است و کارها کرده‌ست

🚩 اگر اصل اسلام در خطر تحریف قرار گیرد، وظیفه چیست؟

از نگاه امام حسین علیه‌السلام و بیانات رهبر انقلاب؛ زمانی که فساد تنها به مردم محدود نماند و حکومت‌ها، عالمان و مبلغان دین نیز دچار انحراف شوند، چه تکلیفی بر عهده جامعه اسلامی است؟ پاسخ این سؤال را قرآن و سنت روشن کرده‌اند…

⬅️ دو نوع انحراف داریم. یک وقت مردم فاسد می‌شوند - خیلی وقتها چنین چیزی پیش می‌آید - اما احکام اسلامی از بین نمی‌رود؛ لیکن یک وقت مردم که فاسد می‌شوند، حکومتها هم فاسد می‌شوند، علما و گویندگان دین هم فاسد می‌شوند❗️ 

از آدمهای فاسد، اصلاً دین صحیح صادر نمیشود. قرآن و حقایق را تحریف می‌کنند؛ خوبها را بد، بدها را خوب، منکر را معروف و معروف را منکر می‌کنند❗️ 

خطّی را که اسلام - مثلاً - به این سمت کشیده است، صدوهشتاد درجه به سمت دیگر عوض می‌کنند❗️

🔻 اگر جامعه و نظام اسلامی به چنین چیزی دچار شد، تکلیف چیست❓

✔️ البته پیغمبر فرموده بود که تکلیف چیست؛ قرآن هم فرموده است:

🌿 «من یرتد منکم عن دینه فسوف یأتی اللَّه بقوم یحبّهم و یحبّونه» تا آخر - و آیات زیاد و روایات فراوان دیگر و همین روایتی که از قول امام حسین برایتان نقل می‌کنم.

💡 امام حسین علیه‌السلام، این روایت پیغمبر را برای مردم خواند. پیغمبر فرموده بود؛ اما آیا پیغمبر می‌توانست به این حکم الهی عمل کند❓ نه؛ چون این حکم الهی وقتی قابل عمل است که جامعه منحرف شده باشد. اگر جامعه، منحرف شد، باید کاری کرد. خدا حکمی در این‌جا دارد. در جوامعی که انحراف به حدّی پیش می‌آید که خطر انحراف اصل اسلام است، خدا تکلیفی دارد. خدا انسان را در هیچ قضیه‌ای بی‌تکلیف نمی‌گذارد.

❗️ پیغمبر، این تکلیف را فرموده است - قرآن و حدیث گفته‌اند - اما پیغمبر که نمی‌تواند به این تکلیف عمل کند.

🚩(بیانات رهبر شهید انقلاب در خطبه‌های نماز جمعه، ۱۳۷۴/۰۳/۱۹)

◽️سوره‌ی مائده، آیه ۵۴🌱

داستان حبیب؛ رفیقی که بهشت را با امام حسین(ع) انتخاب کرد

داستان حبیب؛ رفیقی که بهشت را انتخاب کرد

حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه، دو یار سالخورده‌ای بودند که با وجود همه سختی‌ها و محاصره کوفه، خود را به امام حسین(ع) رساندند.

این روایت، تنها داستان دو پیرمرد نیست؛ داستان «رفاقتِ الهی» است. رفیقی که انسان را به مجلس امام حسین(ع) می‌برد، رفیقی که دست دوستش را می‌گیرد و او را به سوی بهشت دعوت می‌کند.

وقتی حبیب وارد کربلا شد و سلام حضرت زینب(س) را شنید، گریست و گفت: «کار غربت حسین(ع) به جایی رسیده که آمدن دو پیرمرد، اهل‌بیت را خوشحال کرده است…»

و چه تلخ بود آن روزی که زینب کبری(س) پس از عاشورا، در میان نگاه‌های دشمن، با دلی شکسته صدا زد:

«عباس! کجایی ببینی خواهرت تنها مانده است…»