فرهنگی

🪴 زندگی پیامبر مهربانی ﷺ؛ 

⚖ شاید باورش سخت باشه، اما روزگاری مکه جای ترسناکی بود؛ شهری که در اون دختران رو زنده‌به‌گور میکردن، ضعیف‌ها حق نداشتن حرف بزنن و بت‌هایی از سنگ و چوب رو میپرستیدن. تاریخ به این دوران میگه: «عصر جاهلیت»؛

💠 کودکی و امانتداری

حضرت محمد ﷺ پیش از تولد، پدرشون رو از دست دادن و در شش‌سالگی، مادرشون رو نیز. یتیمی اما هرگز حضرت محمد (ص) رو نرم و شکننده نکرد؛ بلکه به انسانی صبور و بااخلاق تبدیلشون کرد. راستگویی و امانتداری اونقدر زبانزد بود که مردم مکه او را «محمد امین» صدا میکردن.

😇 نخستین وحی

در چهل‌سالگی، وقتی برای تفکر به غار حرا پناه برده بودن، فرشته‌ی وحی بر ایشان نازل شد و نخستین پیام الهی آغاز شد: «بخوان به نام پروردگارت…» از همان لحظه، پیامبر ﷺ رسالت خودشون رو آغاز کردن و مردم رو به یکتاپرستی، عدالت و کرامت انسانی دعوت کردن.

💡سال‌های دشوار مکه

دعوت پیامبر ﷺ برای قدرتمندان اون روزها خوشایند نبود. او و یارانش سال‌ها تحقیر و شکنجه رو تحمل کردن؛ حتی تحریم اقتصادی شدن. پیشنهاد دادن که اگر از دعوتشان دست بردارن، پول و مقام میگیرد. اما پاسخ ایشان تاریخی شد: «اگر خورشید را در یک دستم بگذارند و ماه را در دست دیگرم، از این راه بازنمیگردم.»

🏘 هجرت به مدینه

 سال ۶۲۲ میلادی، پیامبر ﷺ همراه با یارانشان به یثرب مهاجرت کردن؛ شهری که بعدها «مدینه» نام گرفت. آنجا نخستین جامعه‌ی مبتنی بر برادری و عدالت شکل گرفت؛ جایی که حتی پیروان ادیان دیگر نیز در امنیت و احترام زندگی میکردن.

☄ فتح مکه؛ پیروزیِ بخشش

هشت سال بعد، وقتی پیامبر ﷺ سوار بر شتر وارد مکه شد، همه انتظار انتقام داشتن؛ کسانی که سال‌ها ایشان رو آزار داده بودن، ترسان منتظر بودن. اما پیامبر ﷺ فرمودن: «امروز هیچ سرزنشی بر شما نیست؛ بروید که همه آزادید.» این لحظه، بزرگترین پیروزی تاریخ بود؛ نه با شمشیر، که با عفو و بزرگواری.

✊🏻 آخرین پیام

 در آخرین حج، پیامبر ﷺ خطاب به جمعیت فرمودن: «امروز دین شما رو کامل کردم و نعمت خودم رو بر شما تمام نمودم.» چند ماه بعد، در ۶۳ سالگی، چشم از جهان فرو بستن؛ اما پیامی که آوردن، برای همیشه ماندگار شد:

«بهترین شما کسی است که برای مردم مفیدتر باشد.»

🔹إِبْرَاهِيمَ بْنِ اَلْعَبَّاسِ قَالَ:

«مَا رَأَيْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ جَفَا أَحَداً بِكَلاَمِهِ قَطُّ…»

◾️ابراهیم بن عباس می‌گوید: هرگز ندیدم امام رضا علیه‌السلام در سخنش با کسی جفا کند؛ یعنی زبانش سراسر مهر و رحمت بود.

🔺«وَ مَا رَأَيْتُ قَطَعَ عَلَی‌ أَحَدٍ كَلاَمَهُ حَتَّی‌ يَفْرُغَ مِنْهُ»

🍀امام هیچ‌گاه سخن کسی را قطع نمی‌کرد تا او تمام کند؛ تحمل شنیدن داشت.

🔺«وَ مَا رَدَّ أَحَداً عَنْ حَاجَةٍ يَقْدِرُ عَلَيْهَا»

🌸اگر کسی حاجتی داشت و حضرت می‌توانست، او را رد نمی‌کرد؛ دستگیر مردم بود.

🔺«وَ لاَ مَدَّ رِجْلَيْهِ بَيْنَ يَدَيْ جَلِيسٍ لَهُ قَطُّ وَ لاَ اِتَّكَأَ بَيْنَ يَدَيْ جَلِيسٍ لَهُ قَطُّ»

🔶هرگز در برابر همنشین پا دراز نکرد یا تکیه نزد؛ ادب در همه‌ حال.

🔺«وَ لاَ رَأَيْتُهُ شَتَمَ أَحَداً مِنْ مَوَالِيهِ وَ مَمَالِيكِهِ قَطُّ»

◾️هیچ‌وقت ندیدم خدمه یا غلامان خود را ناسزا بگوید؛ با همه مهربان بود.

🔺«وَ لاَ رَأَيْتُهُ تَفَلَ قَطُّ وَ لاَ رَأَيْتُهُ يُقَهْقِهُ فِي ضَحِكِهِ قَطُّ بَلْ كَانَ ضَحِكُهُ اَلتَّبَسُّمَ»

🌸نه آب دهان انداخت، نه خنده‌های بلند داشت؛ خنده‌اش همیشه تبسّم بود.

🔺«وَ كَانَ إِذَا خَلاَ وَ نُصِبَتْ مَائِدَتُهُ أَجْلَسَ مَعَهُ عَلَی‌ مَائِدَتِهِ مَمَالِيكَهُ حَتَّی‌ اَلْبَوَّابِ وَ اَلسَّائِسِ»

🍀وقتی تنها می‌شد و سفره غذا پهن بود، غلامانش، حتی دربان و اسب‌دار را کنار خود می‌نشاند؛ مساوات واقعی.

🔺«وَ كَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَلِيلَ اَلنَّوْمِ بِاللَّيْلِ كَثِيرَ اَلسَّهَرِ يُحْيِي أَكْثَرَ لَيَالِيهِ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَی‌ اَلصُّبْحِ»

◾️امام اندک می‌خوابید، شب‌زنده‌داری می‌کرد، و بیشتر شب‌ها را تا صبح به عبادت می‌گذراند.

🔺«وَ كَانَ كَثِيرَ اَلصِّيَامِ فَلاَ يَفُوتُهُ صِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ وَ يَقُولُ ذَلِكَ صَوْمُ اَلدَّهْرِ»

🌸بسیار روزه می‌گرفت و هرگز سه روز روزه ماهانه‌اش ترک نمی‌شد و می‌فرمود: این همان روزه دهر است.

🔺«وَ كَانَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَثِيرَ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلصَّدَقَةِ فِي اَلسِّرِّ وَ أَكْثَرُ ذَلِكَ يَكُونُ مِنْهُ فِي اَللَّيَالِي اَلْمُظْلِمَةِ»

🍀امام بسیار کار خیر و صدقه داشت، آن هم در پنهانی، بیشتر در شب‌های تاریک.

🔺«فَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ رَأَی‌ مِثْلَهُ فِي فَضْلِهِ فَلاَ تُصَدِّقُوهُ»

🔖هرکس بگوید در فضیلت مثل او دیده، باور نکنید!

📚منابع:

بحار الأنوار، ج۴۹، ص۹۰

عيون أخبار الرضا علیه‌السلام، ج۲، ص۱۸۴

امام رضا علیه السلام فرمودند آن سرزمین در طوس است به خدا قسم باغی از باغهای بهشت است هر کس در آنجا مرا زیارت کند مانند این است که رسول خدا را زیارت کرده است و خداوند پاداش هزار حج پذیرفته شده و هزار حج عمره مقبوله به او می‌دهد و منو پدرانم در قیامت شفیع او خواهیم بود 

🔅 توضیح اینکه تفاوت پاداش زیارت امام رضا به علت اینه که معرفت و تقوای هر کس متفاوت از دیگریه و اینکه سختی و راحتی دوری و نزدیکی هم تو پاداش تأثیر می‌زاره تو یه روایت هست اگه درست یادم باشه گفتن امام حقی به گردن شیعیان داره و شیعیانم حقی به گردن امام دارن امام حق داره که شیعیان قبر هاشونو زیارت کنند و حقی که شیعیان دارن اینه که روز (سخت) قیامت امامان شفاعتشون کنند 

من لایحضر الفقیه جلد 2 صفحه 585 عیون اخبار الرضا ج 2 ص 259

 ❗️وقتی مردم تحلیل سیاسی ندارند

🔻بیانات امام شهید - ۱۳۷۲/۰۸/۱۲

السَّلامُ عَلَيْکَ يا رَسُولَ اللهِ

وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللهِ

السَّلامُ عَلَيْکَ يا خِيَرَةَ اللهِ

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا حَبيبَ اللهِ

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا صِفْوَةَ اللهِ

اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَمينَ اللهِاشْهَدُ اَنَّکَ رَسُولُ اللهِ

وَ اَشْهَدُ اَنَّکَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ

وَ اَشْهَدُ اَنَّکَ قَدْ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ

وَ جاهَدْتَ فى سَبيلِ رَبِّکَ

وَ عَبَدْتَهُ حَتّىٰ اَتاکَ الْيَقينُفجَزاکَ اللهُ يا رَسُولَ اللهِ

اَفْضَلَ ما جَزىٰ نَبِيًّا عَنْ اُمَّتِهِ

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

اَفْضَلَ ما صَلَّيْتَ عَلىٰ اِبْراهيمَ وَ آلِ اِبْراهيمَ

اِنَّکَ حَميدٌ مَجيدٌ

🏴 سالروز رحلت حضرت نبی اکرم محمد مصطفی صل الله علیه وآله وسلم و شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام را محضر حضرت ولی عصر عج الله فرجه وهمه بزرگواران تسلیت عرض میکنم

اثر وضعی گناه بر زندگی فردی و اجتماعی

نکته‌ دیگر اینکه؛ بسیاری از گناهان ما در دنیا اثر وضعی دارد؛ بسیاری از گناهان هم اثر وضعی فردی دارد، یعنی اگر کسی به پدر و مادرش بی‌ادبی کند و ناسزا بگوید مورد عاق آنان قرار می‌گیرد و مشکلاتی برای او ایجاد می‌شود؛ اگر به برادرش بی‌احترامی کند عمرش کوتاه می‌شود؛ به کسی ظلم کند اتفاق بدی برای او می‌افتد؛ «وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ». مصیبتی برای شما رخ نمی‌دهد؛ مگر به خاطر کردار خودتان و البته اینکه خداوند از بسیاری از این گناهان درمی‌گذرد.

البته افراد زیادی هم هستند که خلاف فرمان خدا عمل می‌کنند و زندگی مرفهی هم دارند که مشمول سنت‌های دیگر الهی مانند املاء و استدراج و … می‌شوند، اما بسیاری از اوقات گرفتاری‌های ما به خاطر گناهان است؛ امیرمؤمنان(ع) فرمودند: یک کلمه، چه بسا سخنی که یک نعمت را گرفته و یک بدبختی به همراه می‌آورد. این جمله مستند قرآنی هم دارد؛ «وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ۗ سُبْحَانَهُ ۖ بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ». گفتند: خداوند فرزند گرفته است و خدا فرموده است، این چه سخن زشتی است. «تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ..»؛ نزدیک است آسمان‌ها از زشتی این سخن فرو بپاش؛ سه کلمه بیشتر نیست ولی نزدیک است آسمان‌ها فرو بپاشد. برخی گناهان اثر وضعی فردی و برخی اثر اجتماعی دارد.

یکی از اصحاب امام صادق(ع) نقل کرده است که به حضرت گفتم: من خطاب به یک فرد ضعیف‌الحالی که قصد رفتن حج داشت گفتم نمی‌خواهد بروی؛ فرمودند؛ جا دارد به خاطر این سخن یکسال بیمار شوی و بیمار شد؛ زیرا حج واجب خداست؛ یکی از گناهانی که اثر وضعی در زندگی دنیا دارد، گناهان زبان است و از مهمترین گناهان زبان، دروغ بستن به خدا و دین اوست.

برخی گناهان هم اثر وضعی اجتماعی دارد؛ اقوامی مانند لوط و صالح و … به خاطر گناهان اجتماعی مبتلا به عذاب شدند؛ مثلا به خاطر پی‌کردن یک شتر. بزرگترین گناه این بود که خلیفه خدا، امیرمؤمنان(ع) غصب خلافت شوند؛ حضرت پنج سال حکومت کردند و مردم هم ایشان را به عنوان حجت خدا و امام قبول نداشتند، با این حال به گفته احمد بن حنبل، رفاه حاکم شد تا جایی که در کوفه کسی نبود که گرسنه باشد؛ سه جنگ علیه او راه انداختند، ولی باز وضع مردم خوب بود و اگر این روند با آمدن امام حسن(ع) و امام حسین(ع) و … امتداد می‌یافت، دنیا گلستان می‌شد و شبیه حکومت حضرت مهدی(عج) که گفته شده است، مؤمن اگر بخواهد فقیری پیدا کند که به او صدقه بدهد، کسی را نخواهد یافت.

در حکومت مهدی ما نقطه ویرانی باقی نمی‌ماند؛ مگر اینکه آباد شود؛ خب این چه ارتباطی به بحث امام مجتبی(ع) دارد؟ در سقیفه عده‌ای گفتند؛ یک امیر از ما و یک امیر از شما و امام صادق(ع) فرمودند: نتیجه این حرف آنان این شد که:ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ