فرهنگی

💠 چهار پناهگاه آسمانی در قرآن کریم

🔹أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:

عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ

1️⃣عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ

2️⃣وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ

3️⃣وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا

4️⃣وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‌ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ

🔸 أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ، هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ، وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ، از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده اند که حضرت فرمودند:

در شگفتم از کسی که از چهار چیز می هراسد، چرا به چهار چیز پناه نمی برد؟

⭐ ۱. برای کسی که می ترسد:

شگفتا! چرا نمیگوید:

«حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ»

خدا ما را بس است، و چه نیکو وکیلی است.

زیرا شنیده ام که خدای عز و جل در پی این آیه میفرماید:

«پس با نعمت و فضلی از سوی خدا بازگشتند، در حالی که هیچ گزندی به ایشان نرسید.»

⭐ ۲. برای کسی که اندوهگین است:

شگفتا! چرا نمی گوید:

«لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ»

معبودی جز تو نیست، منزهی تو، به راستی که من از ستمکاران بودم.

زیرا شنیده ام که خداوند در پی این آیه میفرماید:

«پس او را از آن اندوه نجات دادیم، و مؤمنان را اینگونه رهایی می بخشیم.»

⭐ ۳. برای کسی که مورد مکر و حیله قرار گرفته:

شگفتا! چرا نمی گوید:

«وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَی اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ»

کار خود را به خدا می سپارم، که خداوند به بندگانش بیناست.

زیرا شنیده ام که خداوند در ادامه میفرماید:

«پس خداوند او را از شر آنچه نیرنگ کرده بودند، نگه داشت.»

⭐ ۴. برای کسی که خواهان دنیا و زیورهای آن است:

شگفتا! چرا نمیگوید:

«مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ»

آنچه خدا خواهد (همان شود)، و هیچ نیرویی جز به یاری خدا نیست.

زیرا شنیده ام که خدای عز اسمه در پی این آیه می فرماید:

«اگرچه مرا در مال و فرزند از خودت کمتر میبینی، امید است که پروردگارم بهتر از باغ تو را به من عطا کند.» (و «عَسَى» در این آیه، نه به معنای صرفِ امید، که به معنای تحقق و قطعیت است.)

🔰پ.ن.پناه بردن به این آیات یعنی این آیات را با حضور قلب و توجه به معنای بلندش وِرد زبانت کنی و به صورت مدام و مکرر و به تعداد زیاد آنها را بخوانی و به جای اینکه در برابر مشکلات، خودت را ببازی، بگویی «خداوندا، تو را دارم» و با این کلمات، دلت را آرام کنی و کار را به او بسپاری. این یعنی نه ترس، نه غم، نه مکرِ دشمن و نه حرصِ دنیا، هیچکدام نمیتوانند آرامش تو را بدزدند، چون تو در پناه کلماتِ او هستی.

✍محمد الهی منش 

📚من لا يحضره الفقيه، ج‌۴، ص: ۳۹۲

🔆 رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: شعيب از عشق خداى متعال چندان گريست كه نابينا شد. پس خداوند بيناييش را به او باز گرداند؛ ديگر بار گريست تا آنكه نابينا شد؛ خداوند دوباره بيناييش را به او باز پس داد، باز هم آن قدر گريست كه كور شد و خدا دو باره بينايش كرد، مرتبه چهارم خداوند به او وحى فرمود: اى شعيب! تا كى به اين وضع ادامه خواهى داد؟ اگر از بيم جهنم گريه مى كنى، تو را امان دادم و اگر به شوق بهشت است، آن را ارزانيت داشتم. شعيب عرضه داشت: معبود من و سرورم! تو مى دانى كه گريه من نه از بيم دوزخ است و نه به شوق بهشت، بلكه دلم بسته محبت و عشق توست پس صبورى نمى توانم مگر آنكه تو را ببينم. خداى عز و جل به او وحى فرمود: حال كه چنين است، همسخنم موساى كليم را خدمتگزار تو خواهم كرد.

🔅توضیح اینکه خدا همه چیزو می‌دونه ولی عمدی سؤال می‌کنه تا شعیب از زبان خودش بگه چون خدا از شنیدن اینکه شخصی عاشقشه لذت میبره یعنی عرفا میگن خدا از وجود خودش لذت میبره مخصوصاً اگر کسی بگه خدایا من عاشقتم یا ازش تعریف کنه برا همین امام صادق تو اصول کافی میگه قبل از دعا از خدا تعریف کن و هر چی میخوای با جزئیات بگو با اینکه خدا می‌دونه ولی دوست داره بشنوه یعنی از بی‌نیازی خودش و اظهار فقر بندگان لذت میبره و این به ذاتش برمیگرده که لبریز کم

چهل حدیث « گهرهای انبیاء » علیهم السلام  ح ۱۶۰۸

#امام_علی_علیه_السلام :

  ✓ «خداوند پاك، عدالت را بر پا دارنده مردمان، مايه دورى از حق كشيها و گناهان و وسيله آسانى و گشايش براى اسلام قرار داده است».

 ⁙ «جَعَلَ اللّهُ سُبحانَهُ العَدلَ قِواما لِلأنامِ، و تَنزيها مِنَ المَظالِمِ و الآثامِ، و تَسنِيَةً لِلإسلامِ».

  📚 غرر الحكم : ح٤٧٨٩

💠 مبارزه حتی در اوج ناامیدی

⬅️ «حَتَّىٰ إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ وَ لَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ» 

(يوسف: 110)

⬅️ «در مسیر مبارزه، دعوت و هدایت مردم، گاهی اوقات کار به آنجا میکشید که حتی پيامبران الهی هم از ادامه مسیر و هدایت مردم، #نااميد و #مأیوس مى‌شدند 

▫️و حتی اندک مومنانی که ایمان آورده بودند نیز خيال مى‌كردند وعده‌اى كه به پيامبران داده شده، #دروغ بوده است. 

▫️در همين #اوج_ناامیدی بود که ناگهان، #نصرت و يارى‌ ما از راه مى‌رسيد: 

آنانى كه لايق مى‌دانستيم، نجات پيدا مى‌كردند؛ ولى عذابِ سختمان براى گناهكارها ردخور نداشت!»

‼️تذکر: درباره معنای «ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا» سه احتمال وجود دارد:

1️⃣ احتمال اول: 

▫️در مسیر مبارزه، كار پيامبران به جايى مى‌رسيد كه گمان مى‌كردند همه مردم بدون استثناء آنها را تكذيب خواهند كرد، حتى همان گروهى از مؤمنان كه اظهار ايمان مى‌كنند، آنها نيز در عقيده خود ثابت قدم نيستند!

2️⃣ احتمال دوم:

▫️مشكلات و بحران‌ها به حدى بود كه مومنان، چنين مى‌پنداشتند نكند وعده نصرت و پيروزى‌ای كه پيامبران داده‌اند خلاف و دروغ باشد؟! و چنین تصور و سوءظنی برای تازه‌مومنان بعید نیست.

3️⃣ احتمال سوم: 

▫️گاهی اوقات در مسیر مبارزه، کار به آنجا میکشید که حتی پيامبران الهی، وقتی میدیدند كارد به استخوان رسیده و ظاهرا تمام درها به رویشان بسته شده و هيچ راه گشايشى وجود ندارد، 

▫️در چنین حالتی، به صورت ناپايدار به مقتضاى طبع بشرى اين فكر، بى‌اختيار به مغز آنها مى‌افتاد كه نكند وعده پيروزى خلاف از آب درآيد! 

▫️و يا اينكه ممكن است وعده پيروزى مشروط به شرائطى باشد كه حاصل نشده باشد، اما این فکر بزودی از صحنه ذهن آنها کنار میرفت و امیدوار به وعده الهی میشدند. 

▫️برخی آيه 214 سوره بقره را شاهد این معنا دانسته‌اند:

«حَتّٰى يَقُولَ اَلرَّسُولُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتىٰ نَصْرُ اَللّٰهِ‌» یعنی اقوام پيشين آن چنان در تنگناى باساء و ضراء قرار مى‌گرفتند و بر خود مى‌لرزيدند، تا آنجا كه پيامبرشان و آنها كه با او ايمان آورده بودند، صدا مى‌زدند كجاست يارى خدا؟ ولى به آنها پاسخ داده مى‌شد «أَلاٰ إِنَّ نَصْرَ اَللّٰهِ قَرِيبٌ‌»، پيروزى خدا نزديك است.

▪️به نظر میرسد دو معنای اول قابل پذیرفته‌تر باشد و مفسران معمولا معنای سوم را بعید دانسته‌اند، چرا كه همین مقدارش هم دور از مقام انبیاست.

📌پ.ن:

▫️«یکی از بزرگان تاریخ خودمان… یک جمله‌ای را از او نقل می‌کردند در این مبارزات مشـروطه… می‌گویند او به یارانش، به دوستانش می‌گفت: 

▫️بجنگید، مبارزه کنید، در همان وقتی که می‌بینید کار سـخت اسـت، باز هم مبارزه کنید، تا وقتی که ببینید که قطعاً شکست خواهید خورد، برسید به آنجایی که ببینید که الآن دیگر قطعاً شکست خواهید خورد، 

▫️وقتی رسیدید به آنجایی که دیدید حتماً شکست می‌خورید، باز هم مبارزه کنید، آن وقت پیروز خواهید شد و این حرف درستی ست. 

▫️یک ملتـی، یـک جمعی، یـک فردی که می‌خواهد برای صلاح و رسـتگاری خود تلاش کند، یک وقتی امیدوار است به اینکه این تلاش به ثمر خواهد رسید، وقتی شدت عمل زیاد می‌شود، امید او هم کم می‌شود، اگر تلاش را از دست داد، مسلّماً دیگر تلاشش به نتیجه نخواهد رسید، 

▫️اما اگر همان جا هم تلاشش را بکند، آن قدر ادامه بدهد، آن قدر پیش برود تا وقتی که ببیند دیگر این تلاشـش یقیناً خنثی اسـت، اگر در همان وقتی که می‌بیند تلاش خنثی است، بازهم تلاش بکند، آن تلاش موفق است.»

📚رهبر شهید، طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، جلسه20: فرجام نبوت(1)، ص586

📌یک مطلب خیلی مهم از نگاه رهبر شهید بعد فتنه آمریکایی

مسئولین هم ــ مسئولین ذی‌ربط در بخشهای مختلف هم ــ حقیقتاً کار کردند. رئیس‌جمهور محترم، و دیگر رؤسای کشور، فعّالیّت کردند؛ وسط میدان بودند و کار کردند. این‌جور نباشد که چون بنده خبر ندارم از کاری که دیگری کرده، همین‌طور مدام ایراد کنم که آقا چرا چنین و چرا فلان [است]؛ نه، همه کار کردند. من از اینکه به رؤسای کشور، به رئیس‌جمهور و دیگران در یک ‌چنین شرایط مهمّ بین‌المللی و داخلی اهانت بشود، بشدّت پرهیز میکنم و نمیگذارم و منع میکنم، نهی میکنم کسانی را؛ حالا ممکن است در مجلس باشد، ممکن است بیرون مجلس باشد، ممکن است هر جا باشد. قدر اینها را ما بدانیم؛ قدر مسئولینی که وقتی یک ‌چنین حادثه‌ای برای کشور پیش می‌آید، از مردم کناره نمیگیرند. گاهی ما در گذشته داشته‌ایم که مردم وسط میدان بودند، مسئولین تماشا میکردند، گاهی هم علیه مردم یک حرفی میزدند. این دفعه، نخیر، مسئولین در کنار مردم بودند، در بین مردم بودند، با مردم حرکت کردند، با همان هدف تلاش کردند، کار کردند. این باید قدرشناسی بشود؛ این #خیلی_مهم است

📆بیانات در سالروز بعثت پیامبر

۲۷ دی ۴۰۴