عدم تناسب مذاکره با شرایط فعلی جنگ رمضان
📣 عدم تناسب مذاکره با شرایط فعلی جنگ رمضان
🔹امریکا، پیشنهاد مذاکره را در خلال جنگ رمضان، گامی در جهت ادامه تقابل با ابزارهای دیگر میداند؛ مذاکره در این چارچوب نه یک راهحل مستقل، بلکه صرفا ابزاری برای تثبیت دستاوردهای میدانی است. از اینرو، ورود به آن بدون برخورداری از برتری میدانی، نهتنها فاقد کارآمدی است بلکه میتواند به تحمیل اراده طرف مقابل منجر شود. لذا از منظر واشنگتن، مذاکره بیشتر کارکردی تاکتیکی برای مدیریت زمان، اعمال فشار روانی و تکمیل اهداف ناتمام دارد تا بستری برای توافق متوازن.
🔹برایناساس، هرگونه راهبرد موثر برای تهران در وضعیت فعلی مستلزم تقدم «منطق میدان» بر «منطق مذاکره» است؛ به این معنا که ابتدا باید ازطریق کنش موثر، موازنه قدرت را به نفع خود تغییر داد و طرف مقابل را در وضعیت انفعال یا استیصال قرار داد. تنها در چنین شرایطی، مذاکره میتواند به ابزاری برای تثبیت این برتری و تبدیل آن به دستاوردهای پایدار برای تهران تبدیل شود. در غیر این صورت، مذاکره زودهنگام بهمعنای واگذاری ابتکار عمل و گشودن مسیر برای مطالبات فزاینده خواهد بود. بنابراین اولویت راهبردی بر قدرتسازی و دستاوردسازی در میدان است و مذاکره صرفا در خدمت این هدف معنا پیدا میکند.